II AKa 269/18

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach, który połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny orzeczone wobec skazanego Ł. K. i wymierzył mu kary łączne. Prokurator zaskarżył wyrok w całości, zarzucając m.in. obrazę przepisów dotyczącą zatarcia skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w Jaworznie oraz niezastosowanie właściwych przepisów przy wymiarze kar łącznych (art. 91 § 2 kk). Sąd Apelacyjny uznał pierwszy zarzut apelacji za zasadny. Stwierdził, że Sąd Okręgowy błędnie przyjął, iż skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w Jaworznie uległo zatarciu, naruszając przepisy przejściowe dotyczące zatarcia skazań. Wskazał, że zgodnie z art. 21 ustawy nowelizacyjnej z 2015 r., do skazań prawomocnych przed 1 lipca 2015 r. stosuje się przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu nadanym tą ustawą, co w przypadku zatarcia skazania na karę z warunkowym zawieszeniem wykonania, wymaga stosowania art. 108 kk (jednoczesne zatarcie wszystkich skazań). Sąd Apelacyjny podkreślił, że skazanie z Jaworzna nie uległo zatarciu, a jego pominięcie przez Sąd Okręgowy skutkowało nieprawidłowym ukształtowaniem kar łącznych. Ponadto, analiza zbiegów przestępstw wykazała, że nie wszystkie czyny mogły być połączone w sposób przyjęty przez Sąd Okręgowy. W związku z tym, Sąd Apelacyjny uznał, że nie zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego, zwłaszcza przy uwzględnieniu aktualnego stanu prawnego i zasady intertemporalnej (art. 4 § 1 kk). Stwierdzono, że poprzedni stan prawny nie byłby względniejszy dla skazanego. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok i na mocy art. 572 kpk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, obciążając Skarb Państwa kosztami.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający