II AKA 265/19

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Świdnicy wobec oskarżonego H. S., który został skazany za usiłowanie zabójstwa (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk) oraz groźby karalne (art. 190 § 1 kk). Oskarżony został również uznany za winnego popełnienia czynu z art. 157 § 2 kk. Sąd Okręgowy wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności za usiłowanie zabójstwa, orzekł nawiązkę w kwocie 500 zł na rzecz pokrzywdzonego za groźby, zaliczył tymczasowe aresztowanie i orzekł terapię uzależnień. Apelację od tego wyroku wniosła obrończyni z urzędu, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 410 KPK, poprzez uznanie za wiarygodne zeznań pokrzywdzonego bez uwzględnienia kontekstu sytuacyjnego, co miało prowadzić do błędnych ustaleń faktycznych. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że nie wykazała ona konkretnych błędów sądu pierwszej instancji w ocenie dowodów ani nie wskazała, jakie znaczenie dla orzeczenia miałyby rzekome uchybienia. Sąd odwoławczy podkreślił, że sąd pierwszej instancji uwzględnił kontekst sytuacyjny, opierając się na zeznaniach pokrzywdzonego i świadka I. W., które wskazywały na agresywne zachowanie oskarżonego. Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do zmiany wyroku i utrzymał go w mocy, zasądzając jednocześnie koszty obrony z urzędu i zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający