Orzeczenie · 2025-04-10

II AKA 264/24

Sąd
Sąd Apelacyjny w Poznaniu
Data
2025-04-10
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaapelacyjny
obrona koniecznaodwetustalenia faktyczneocena dowodówapelacjakodeks karnykara pozbawienia wolności

Sąd Apelacyjny rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego V. R. w sprawie dotyczącej przestępstw z art. 157 § 2 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na szkodę D. K. oraz z art. 157 § 2 k.k. na szkodę P. M. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów i pominięcie istotnych okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a także błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że oskarżony działał w obronie koniecznej. Podniesiono również zarzut rażącej niewspółmierności kary. Sąd Apelacyjny, po analizie akt sprawy i uzasadnienia wyroku sądu okręgowego, uznał, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo, a ocena dowodów jest wszechstronna i logiczna. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia sądu pierwszej instancji co do sprawstwa i winy oskarżonego, odrzucając argumentację o obronie koniecznej. Stwierdzono, że zachowanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu miało charakter odwetu za doznane wcześniej krzywdy, a nie obrony przed bezpośrednim zamachem. Analiza nagrania z monitoringu potwierdziła, że pokrzywdzeni nie stanowili bezpośredniego zagrożenia w momencie wyjścia oskarżonego ze sklepu. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej, uznając je za adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji w całości. Dodatkowo, sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w kwalifikacji prawnej czynu w punkcie 1 wyroku. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze z uwagi na trudną sytuację materialną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia obrony koniecznej w kontekście odwetu, ocena dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary.

Ograniczenia stosowania

Konkretne ustalenia faktyczne i ocena dowodów są specyficzne dla danej sprawy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zachowanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu, polegające na zadaniu ciosów pokrzywdzonym, można uznać za obronę konieczną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zachowanie oskarżonego nie stanowiło obrony koniecznej, lecz było aktem odwetu za doznane wcześniej krzywdy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że w momencie wyjścia oskarżonego ze sklepu pokrzywdzeni nie stanowili bezpośredniego zagrożenia, a ich postawa nie wskazywała na zamiar dalszego ataku. Działanie oskarżonego było motywowane chęcią odwetu, a nie wolą obrony. Brak było obiektywnych przesłanek do uznania, że zamach był bezpośredni i trwał.

Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów i błąd w ustaleniach faktycznych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo zebrał, ocenił i zanalizował materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne są prawidłowe.

Uzasadnienie

Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była wszechstronna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do podważenia tej oceny, wskazując, że skarżący nie wykazał konkretnych uchybień sądu.

Czy orzeczona kara jednostkowa i kara łączna są rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, orzeczone kary nie są rażąco niewspółmierne.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że kary jednostkowe i kara łączna są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, uwzględniając przy tym okoliczności łagodzące. Kary te realizują cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Prokurator

Strony

NazwaTypRola
V. R.osoba_fizycznaoskarżony
D. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
P. M.osoba_fizycznapokrzywdzony
O. M.osoba_fizycznauczestnik zdarzenia

Przepisy (14)

Główne

k.k. art. 25

Kodeks karny

Definicja i przesłanki obrony koniecznej.

k.k. art. 157 § 2

Kodeks karny

Ciężkie uszkodzenie ciała lub naruszenie czynności narządu ciała.

k.k. art. 155

Kodeks karny

Nieumyślne spowodowanie śmierci.

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Zbieg przepisów ustawy.

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu.

k.k. art. 53

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania.

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

Błąd w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Rażąca niewspółmierność kary.

k.p.k. art. 424 § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Wymogi uzasadnienia wyroku.

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

Koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych.

k.p.k. art. 105 § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zachowanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu było aktem odwetu, a nie obrony koniecznej. • Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i wszechstronna. • Ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji są prawidłowe. • Orzeczone kary jednostkowe i kara łączna nie są rażąco niewspółmierne.

Odrzucone argumenty

Oskarżony działał w obronie koniecznej. • Obraza przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji. • Błąd w ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji. • Rażąca niewspółmierność kary.

Godne uwagi sformułowania

wola załatwienia własnych porachunków z napastnikiem pozostaje w sprzeczności ze stroną podmiotową obrony koniecznej • deklarowane przez oskarżonego nastawienie psychiczne do ataku na pokrzywdzonych po wyjściu ze sklepu nakazuje potraktować zachowanie oskarżonego w kategoriach odwetu, a nie obrony • działanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu było już atakiem z jego strony w kierunku pokrzywdzonych • niesiony emocjami i odhamowany spożytym wcześniej alkoholem oskarżony po prostu zastosował odwet za krzywdy • niezbędnym, podmiotowym elementem obrony koniecznej jest działanie z woli obrony, a nie z woli odwetu • bezpośredniość zamachu jest znamieniem obiektywnym • rażąca niewspółmierność kary [...] zachodzi wówczas, gdy orzeczona kara [...] nie uwzględnia należycie stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia obrony koniecznej w kontekście odwetu, ocena dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary."

Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne i ocena dowodów są specyficzne dla danej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia obrony koniecznej i odróżnienia jej od odwetu, co jest częstym problemem w praktyce prawniczej. Analiza dowodów i argumentacji stron jest pouczająca.

Obrona konieczna czy zemsta? Sąd rozstrzyga, czy ciosy były obroną, czy odwetem.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst