II AKA 264/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego V. R. w sprawie dotyczącej przestępstw z art. 157 § 2 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na szkodę D. K. oraz z art. 157 § 2 k.k. na szkodę P. M. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania (m.in. art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów i pominięcie istotnych okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a także błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że oskarżony działał w obronie koniecznej. Podniesiono również zarzut rażącej niewspółmierności kary. Sąd Apelacyjny, po analizie akt sprawy i uzasadnienia wyroku sądu okręgowego, uznał, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo, a ocena dowodów jest wszechstronna i logiczna. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia sądu pierwszej instancji co do sprawstwa i winy oskarżonego, odrzucając argumentację o obronie koniecznej. Stwierdzono, że zachowanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu miało charakter odwetu za doznane wcześniej krzywdy, a nie obrony przed bezpośrednim zamachem. Analiza nagrania z monitoringu potwierdziła, że pokrzywdzeni nie stanowili bezpośredniego zagrożenia w momencie wyjścia oskarżonego ze sklepu. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej, uznając je za adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji w całości. Dodatkowo, sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w kwalifikacji prawnej czynu w punkcie 1 wyroku. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze z uwagi na trudną sytuację materialną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia obrony koniecznej w kontekście odwetu, ocena dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary.
Konkretne ustalenia faktyczne i ocena dowodów są specyficzne dla danej sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu, polegające na zadaniu ciosów pokrzywdzonym, można uznać za obronę konieczną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie oskarżonego nie stanowiło obrony koniecznej, lecz było aktem odwetu za doznane wcześniej krzywdy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że w momencie wyjścia oskarżonego ze sklepu pokrzywdzeni nie stanowili bezpośredniego zagrożenia, a ich postawa nie wskazywała na zamiar dalszego ataku. Działanie oskarżonego było motywowane chęcią odwetu, a nie wolą obrony. Brak było obiektywnych przesłanek do uznania, że zamach był bezpośredni i trwał.
Czy sąd pierwszej instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów i błąd w ustaleniach faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo zebrał, ocenił i zanalizował materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne są prawidłowe.
Uzasadnienie
Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była wszechstronna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do podważenia tej oceny, wskazując, że skarżący nie wykazał konkretnych uchybień sądu.
Czy orzeczona kara jednostkowa i kara łączna są rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczone kary nie są rażąco niewspółmierne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że kary jednostkowe i kara łączna są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, uwzględniając przy tym okoliczności łagodzące. Kary te realizują cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| V. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| D. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| P. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| O. M. | osoba_fizyczna | uczestnik zdarzenia |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 25
Kodeks karny
Definicja i przesłanki obrony koniecznej.
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Ciężkie uszkodzenie ciała lub naruszenie czynności narządu ciała.
k.k. art. 155
Kodeks karny
Nieumyślne spowodowanie śmierci.
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Zbieg przepisów ustawy.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary.
k.p.k. art. 424 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 105 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zachowanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu było aktem odwetu, a nie obrony koniecznej. • Ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i wszechstronna. • Ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji są prawidłowe. • Orzeczone kary jednostkowe i kara łączna nie są rażąco niewspółmierne.
Odrzucone argumenty
Oskarżony działał w obronie koniecznej. • Obraza przepisów postępowania przez sąd pierwszej instancji. • Błąd w ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji. • Rażąca niewspółmierność kary.
Godne uwagi sformułowania
wola załatwienia własnych porachunków z napastnikiem pozostaje w sprzeczności ze stroną podmiotową obrony koniecznej • deklarowane przez oskarżonego nastawienie psychiczne do ataku na pokrzywdzonych po wyjściu ze sklepu nakazuje potraktować zachowanie oskarżonego w kategoriach odwetu, a nie obrony • działanie oskarżonego po wyjściu ze sklepu było już atakiem z jego strony w kierunku pokrzywdzonych • niesiony emocjami i odhamowany spożytym wcześniej alkoholem oskarżony po prostu zastosował odwet za krzywdy • niezbędnym, podmiotowym elementem obrony koniecznej jest działanie z woli obrony, a nie z woli odwetu • bezpośredniość zamachu jest znamieniem obiektywnym • rażąca niewspółmierność kary [...] zachodzi wówczas, gdy orzeczona kara [...] nie uwzględnia należycie stopnia szkodliwości społecznej czynów oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celów kary
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia obrony koniecznej w kontekście odwetu, ocena dowodów w postępowaniu karnym, zasady wymiaru kary."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne i ocena dowodów są specyficzne dla danej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowego zagadnienia obrony koniecznej i odróżnienia jej od odwetu, co jest częstym problemem w praktyce prawniczej. Analiza dowodów i argumentacji stron jest pouczająca.
“Obrona konieczna czy zemsta? Sąd rozstrzyga, czy ciosy były obroną, czy odwetem.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.