II AKA 260/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, uznając za bezzasadny zarzut obrońcy o rażącej niewspółmierności kary roku pozbawienia wolności dla oskarżonego D.K. za groźby karalne.
Obrońca oskarżonego D.K. złożył apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, zarzucając rażącą niewspółmierność kary roku pozbawienia wolności za groźby karalne (art. 190 § 1 k.k.). Argumentował, że kara jest zbyt surowa, biorąc pod uwagę częściowe przyznanie się do winy, skruchę, podjęcie leczenia odwykowego i trudną sytuację rodzinną oskarżonego. Sąd Apelacyjny uznał zarzut za bezzasadny, podkreślając wielokrotne karanie oskarżonego za podobne przestępstwa i fakt, że kara roku pozbawienia wolności jest adekwatna do popełnionego czynu oraz spełnia cele kary.
Sąd Apelacyjny rozpatrzył apelację obrońcy oskarżonego D.K. od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, który skazał go na karę roku pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. (groźby karalne). Głównym zarzutem apelacji była rażąca niewspółmierność orzeczonej kary. Obrońca argumentował, że kara jest zbyt surowa, wskazując na okoliczności łagodzące, takie jak częściowe przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy, podjęcie leczenia odwykowego, ustabilizowane życie rodzinne i zawodowe oraz fakt posiadania dziecka na utrzymaniu. Sąd Apelacyjny uznał jednak zarzut za niezasadny. W uzasadnieniu podkreślono, że rażąca niewspółmierność kary zachodzi jedynie w przypadku nienadającej się do zaakceptowania dysproporcji między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Sąd I instancji prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, uwzględniając okoliczności obciążające i łagodzące. Sąd odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, że oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, w tym za przestępstwa z art. 190 § 1 k.k., i nie wyciągnął wniosków z wcześniejszych rozstrzygnięć. Groźby nożem w miejscu publicznym, w stanie nietrzeźwości, uzasadniają wymierzenie kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Kara roku pozbawienia wolności została uznana za sprawiedliwą i adekwatną do czynu. Wniosek o warunkowe zawieszenie kary został odrzucony, ponieważ oskarżony był już karany na kary pozbawienia wolności, co wyklucza zastosowanie art. 69 § 1 k.k. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację obrońcy. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania, w tym o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kara roku pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że kara jest adekwatna do czynu i spełnia cele kary, zwłaszcza w kontekście wielokrotnego karania oskarżonego za podobne przestępstwa. Okoliczności łagodzące nie niwelują potrzeby orzeczenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa / Prokuratura
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący groźby karalnej. Sąd uznał, że kara roku pozbawienia wolności jest adekwatna do czynu.
k.k. art. 69 § § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Oskarżony nie spełniał warunków do zastosowania tej instytucji z uwagi na wcześniejsze skazania.
Pomocnicze
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary, które Sąd I instancji prawidłowo zastosował.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zarzutu apelacji dotycząca rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna zasądzenia kosztów postępowania odwoławczego od oskarżonego.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 2 § ust. 1 pkt 3
Podstawa prawna wymierzenia opłaty za drugą instancję.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Podstawa prawna zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara roku pozbawienia wolności jest adekwatna do popełnionego czynu. Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, co wyklucza warunkowe zawieszenie kary. Sąd I instancji prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary.
Odrzucone argumenty
Kara roku pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna. Należy zastosować warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.
Godne uwagi sformułowania
z rażącą niewspółmiernością kary mamy do czynienia wówczas kiedy zachodzi nienadająca się do zaakceptowania dysproporcja pomiędzy karą wymierzoną a karą, która powinna w danych warunkach zostać wymierzona aby była karą sprawiedliwą próba przerzucenia na Sąd konsekwencji własnego karygodnego działania dla niego i jego bliskich jest nieuprawniona kara roku pozbawienia wolności jest, w ocenie Sądu Odwoławczego, karą sprawiedliwą w okolicznościach przedmiotowej sprawy, adekwatną do przestępczego zachowania D. K.
Skład orzekający
Robert Mąka
sędzia
Maciej Żelazowski
sędzia
Stanisław Kucharczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymiaru kary bezwzględnego pozbawienia wolności za groźby karalne, zwłaszcza w przypadku recydywy i przy ocenie zarzutu rażącej niewspółmierności kary."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny sądu odwoławczego w kontekście art. 190 § 1 k.k. i art. 69 § 1 k.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących groźby karalnej i wymiaru kary, w tym kryteriów oceny rażącej niewspółmierności oraz warunków stosowania warunkowego zawieszenia kary. Jest to typowy przykład rozstrzygania apelacji w sprawach karnych.
“Kara za groźby karalne: czy rok pozbawienia wolności to za dużo? Sąd Apelacyjny rozwiewa wątpliwości.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Aka 260/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 30.06.2021r. w sprawie IIIK 359/20 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. rażącej niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu D. K. - roku pozbawienia wolności w sytuacji gdy oskarżony przyznał się częściowo do winy, złożył obszerne wyjaśnienia, przepraszał pokrzywdzonych już w trakcie zdarzenia, wyraził skruchę i żal, ma ustabilizowane życie, pracuje, mieszka z konkubiną, ma na utrzymaniu 4,5 letnie dziecko, na które płaci alimenty, oskarżony jest świadomy swojego problemu z alkoholem i podejmuje leczenie odwykowe, tak długi okres pozbawienia wolności pozbawi jego bliskich środków do życia, a on straci pracę ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny zarzut rażącej niewspółmierności kary wymierzonej D. K. za przypisane mu zaskarżonym wyrokiem przestępstwo jest bezzasadny albowiem z rażącą niewspółmiernością kary mamy do czynienia wówczas kiedy zachodzi nienadająca się do zaakceptowania dysproporcja pomiędzy karą wymierzoną a karą, która powinna w danych warunkach zostać wymierzona aby była karą sprawiedliwą, zasłużoną dla sprawcy przestępstwa przypisanego mu w wyroku, Sąd I instancji, wymierzając karę, uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z dyrektywami wymiaru kary z art.53kk , i nie przekroczył granic swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiącego ustawową zasadę sądowego wymiaru kary, pisemne motywy zaskarżonego wyroku uzasadniają stwierdzenie, że Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary i uwzględnił okoliczności obciążające oraz łagodzące dla oskarżonego, w tym okoliczności łagodzące wskazane przez obrońcę w apelacji, w przedmiotowej sprawie należy zgodzić się z Sądem I instancji, że tylko wymierzenie kary bezwzględnego pozbawienia wolności spełni cele kary zarówno w stosunku do oskarżonego jak i jej społecznego oddziaływania, oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, w tym kilkukrotnie za przestępstwa z art.190§1kk , D. K. nie wyciągnął żadnych wniosków z wcześniejszych rozstrzygnięć i próba przerzucenia na Sąd konsekwencji własnego karygodnego działania dla niego i jego bliskich jest nieuprawniona, oskarżony groził nożem w miejscu publicznym- w galerii handlowej, będąc w stanie nietrzeźwości, kara roku pozbawienia wolności jest, w ocenie Sądu Odwoławczego, karą sprawiedliwą w okolicznościach przedmiotowej sprawy, adekwatną do przestępczego zachowania D. K. w dniu 20 lutego 2020r., i nie może zostać uznana za karę surową a tym bardziej rażąco surową Wniosek zmiana zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu łagodniejszej kary, przede wszystkim z zastosowaniem warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. kara roku pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu D. K. przez Sąd Okręgowy w Szczecinie, wyrokiem z dnia 30 czerwca 2021r., w sprawie IIIK 359/20 jest karą adekwatną do jego przestępczego działania w dniu 20 lutego 2020r. i jest karą sprawiedliwą, wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszego rodzaju lub kary pozbawienia wolności w niższej wysokości, o co wnioskował obrońca w apelacji, nie spełniłoby celów kary zarówno w stosunku do sprawcy jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, wniosek o warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności wymierzonej D. K. jest bezzasadny, ponieważ zgodnie z treścią art.69§1kk warunkowe zawieszenie wykonania kary jest możliwe jeżeli w dacie czynu sprawca nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary, a oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, w tym na kary pozbawienia wolności 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.1I. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 30.06.2021r. w sprawie IIIK 359/20, w którym wymierzono oskarżonemu D. K. za przypisane mu przestępstwo z art.190§1kk , na podstawie art.190§1kk karę roku pozbawienia wolności Zwięźle o powodach utrzymania w mocy zarzut apelacji obrońcy oskarżonego był bezzasadny i sformułowany w środku odwoławczym wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie w apelacji obrońca podał, że skarży wyrok Sądu I instancji, nie tylko w zakresie punktu1., co do którego sformułowano zarzut rażącej niewspółmierności kary wymierzonej D. K. ale również w części co do punktu 2. dotyczącego zaliczenia okresu zatrzyamania oskarżonego na poczet wymierzonej mu kary pozbawienia wolności i co do punktu 5., w którym oskarżony został obciążony kosztami postępowania i wymierzono mu opłatę, apelujący nie podniósł jednak żadnych zarzutów co do rozstrzygnięć z punktów 2. i 5. zaskarżonego wyroku a Sąd Apelacyjny nie stwierdził uchybień podlegających korekcie z urzędu i dlatego wyrok Sądu I instancji został utrzymany w mocy 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. G. kwotę 738zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu D. K. z urzędu w postępowaniu odwoławczym, na podstawie §2pkt1, §3, §4ust.1i3, §17ust.2pkt5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu III. zasądzono od oskarżonego D. K. na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze na podstawie art.636§1kpk w zw. z art.627kpk i wymierzono mu 180zł(sto osiemdziesiąt złotych) opłaty za drugą instancję na podstawie art.2ust.1pkt 3) w zw. z art.8 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych 7. PODPIS SSO(del.) Robert Mąka SSA Maciej Żelazowski SSA Stanisław Kucharczyk 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego D. K. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 30.06.2021r. w sprawie IIIK 359/20, w którym wymierzono oskarżonemu D. K. za przypisane mu przestępstwo z art.190§1kk , na podstawie art.190§1kk karę roku pozbawienia wolności 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ Zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI