II AKA 255/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, który uniewinnił oskarżonego W.J. od zarzutu usiłowania zabójstwa jego brata, R.J., uznając jego działanie za obronę konieczną. Prokurator zarzucał sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych oraz obrazę przepisów postępowania, argumentując, że oskarżony przekroczył granice obrony koniecznej, zadając cztery ciosy nożem w klatkę piersiową pokrzywdzonego. Sąd Apelacyjny odrzucił te zarzuty, wskazując, że analiza dowodów, w tym wyjaśnień oskarżonego i opinii biegłych, potwierdza, iż oskarżony działał w obronie koniecznej przed bezpośrednim i bezprawnym zamachem ze strony pokrzywdzonego. Podkreślono, że oskarżony nie miał możliwości wyboru innego środka obrony ani sposobu działania, a jego reakcja była proporcjonalna do zagrożenia. Sąd Apelacyjny zwrócił również uwagę na istotne uchybienie Sądu Okręgowego polegające na wykorzystaniu zeznań pokrzywdzonego, który skorzystał z prawa do odmowy zeznań, jednakże stwierdził, że błąd ten nie miał wpływu na treść wyroku, gdyż sąd pierwszej instancji uznał te zeznania za niewiarygodne. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a oskarżony W.J. pozostał uniewinniony.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja granic obrony koniecznej w kontekście ataku nożem, ocena dowodów z zeznań pokrzywdzonego po jego śmierci, stosowanie art. 5 k.k.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale zasady prawne są uniwersalne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zadanie czterech ciosów nożem w klatkę piersiową w sytuacji ataku ze strony pokrzywdzonego stanowi przekroczenie granic obrony koniecznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, działanie oskarżonego mieściło się w granicach obrony koniecznej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony działał w obronie koniecznej przed bezpośrednim i bezprawnym zamachem ze strony pokrzywdzonego, który go dusił i ograniczał jego ruchy. Oskarżony nie miał możliwości wyboru innego środka obrony ani sposobu działania, a jego reakcja była proporcjonalna do zagrożenia.
Czy zeznania pokrzywdzonego, który skorzystał z prawa do odmowy zeznań, mogą być wykorzystane jako dowód w sprawie po jego śmierci?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zeznania te nie mogły być wykorzystane jako dowód, jednak ich błędne uwzględnienie przez sąd pierwszej instancji nie miało wpływu na treść wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził naruszenie art. 186 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy, który wykorzystał zeznania pokrzywdzonego mimo jego odmowy zeznań. Jednakże, ponieważ Sąd Okręgowy uznał te zeznania za niewiarygodne i nie oparł na nich wyroku uniewinniającego, uchybienie to nie miało wpływu na treść orzeczenia.
Czy ocena dowodów z zeznań świadka Ż. K. i wyjaśnień oskarżonego W. J. przez Sąd Okręgowy była dowolna i naruszała zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 k.p.k.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena dowodów była prawidłowa.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił zeznania świadka Ż. K., uwzględniając zmianę jej postawy przed sądem i sprzeczność z innymi dowodami. Podobnie, wyjaśnienia oskarżonego W.J. zostały ocenione jako wiarygodne w kontekście obrony koniecznej, a zarzuty prokuratora dotyczące dowolnej oceny dowodów uznano za niezasadne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. J. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa Szczecin - Śródmieście w Szczecinie | organ_państwowy | prokurator |
| adw. A. S. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 25 § 1
Kodeks karny
Działanie oskarżonego mieściło się w granicach obrony koniecznej.
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 156 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasady swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 186 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zakaz dowodowy dotyczący zeznań świadka, który skorzystał z prawa do odmowy zeznań.
k.k. art. 5
Kodeks karny
Rozstrzyganie wątpliwości na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Działanie oskarżonego było uzasadnioną obroną konieczną przed agresywnym atakiem pokrzywdzonego. • Oskarżony nie miał możliwości wyboru innego środka obrony ani sposobu działania. • Uchybienie Sądu Okręgowego dotyczące wykorzystania zeznań pokrzywdzonego nie miało wpływu na treść wyroku.
Odrzucone argumenty
Przekroczenie granic obrony koniecznej przez oskarżonego. • Dowolna ocena dowodów przez Sąd Okręgowy.
Godne uwagi sformułowania
już stawiając oskarżonemu zarzuty (...) prokurator zarzucał W. J. zadanie tylko trzech ciosów • czwarta rana była drobna, powierzchowna, w ocenie biegłego najprawdopodobniej penetrowała jedynie do tkanki podskórnej • bez względu na to czy pierwotny kształt zarzutów stanowił wynik dopiero późniejszego dostrzeżenia przez medyków rany z boku klatki piersiowej, czy też świadomie pomijano ją jako nie mogącą wpłynąć na ocenę zdarzenia, należy podzielić stanowisko Sądu Okręgowego co do bezpodstawności przypisywania oskarżonemu także takiego świadomego zranienia pokrzywdzonego • tragiczny skutek (...) zastosowania obrony koniecznej nie może decydować, bez głębszej analizy okoliczności zajścia, o przekroczeniu granic obrony koniecznej • napadnięty ma prawo do obrony skutecznej i to napastnika obciąża ryzyko szkodliwych następstw, także gdy atakuje gołymi rękami • w związku z tym, uzasadnione jako część obrony koniecznej było podjęcie przez W. J. dalszej aktywnej obrony i zadanie kolejnych 2 ciosów w tę część ciała brata, która była w jego zasięgu - tj. klatkę piersiową • zgodnie z art. 5 k.k. […]
Skład orzekający
Janusz Jaromin
przewodniczący-sprawozdawca
Stanisław Stankiewicz
sędzia
Andrzej Wiśniewski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja granic obrony koniecznej w kontekście ataku nożem, ocena dowodów z zeznań pokrzywdzonego po jego śmierci, stosowanie art. 5 k.k."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale zasady prawne są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy obrony koniecznej w sytuacji ekstremalnego zagrożenia życia, co zawsze budzi zainteresowanie. Dodatkowo, kwestia wykorzystania zeznań zmarłego świadka i interpretacja przepisów Kodeksu karnego i postępowania karnego czynią ją wartościową dla prawników.
“Czy obrona przed duszeniem nożem to przekroczenie granic? Sąd Apelacyjny wyjaśnia zasady obrony koniecznej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.