Orzeczenie · 2014-11-27

II AKa 253/14

Sąd
Sąd Apelacyjny w Łodzi
Miejsce
Łódź
Data
2014-11-27
SAOSKarneodpowiedzialność Skarbu PaństwaŚredniaapelacyjny
tymczasowe aresztowanieodszkodowaniezadośćuczynienieniesłuszne aresztowanieodpowiedzialność Skarbu Państwakodeks postępowania karnegoapelacjasąd apelacyjny

Sąd Apelacyjny w Łodzi rozpoznał sprawę z wniosku B. P. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie. Sąd Okręgowy w Płocku zasądził od Skarbu Państwa 44 049 zł odszkodowania i 100 000 zł zadośćuczynienia, oddalając dalej idące żądania. Pełnomocnik wnioskodawcy złożył apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (swobodna ocena dowodów, niezastosowanie art. 322 kpc) oraz prawa materialnego (art. 445 §1 i 2 kc), domagając się dodatkowo 400 000 zł zadośćuczynienia i 82 491,50 zł odszkodowania. Sąd Apelacyjny uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że tymczasowe aresztowanie było słuszne i uzasadnione na każdym etapie jego stosowania. Sąd Apelacyjny podkreślił, że odpowiedzialność Skarbu Państwa na zasadzie ryzyka nie jest pełna i wymaga wykazania niewątpliwej niesłuszności stosowania środka zapobiegawczego, co w tym przypadku nie miało miejsca. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące pogorszenia stanu zdrowia wnioskodawcy, braku związku przyczynowego z tymczasowym aresztowaniem oraz niesłusznej sprzedaży maszyn rolniczych, wskazując na brak dowodów przedstawionych przez pełnomocnika. Sąd uznał, że przyznane zadośćuczynienie należycie rekompensuje cierpienia psychiczne i moralne wnioskodawcy, a kwoty zasądzone w innych sprawach mogą być jedynie orientacyjne. Sąd nie uwzględnił również wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Uzasadnienie odpowiedzialności Skarbu Państwa za tymczasowe aresztowanie, wymogi dowodowe w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie, ocena związku przyczynowego między aresztem a szkodą/chorobą.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której tymczasowe aresztowanie było początkowo uzasadnione, a późniejsze uniewinnienie nie przesądza o jego niesłuszności w każdym przypadku.

Zagadnienia prawne (3)

Czy tymczasowe aresztowanie było niewątpliwie niesłuszne w rozumieniu art. 552 §4 kpk, uzasadniające przyznanie odszkodowania i zadośćuczynienia, pomimo początkowego uprawdopodobnienia popełnienia zarzucanych przestępstw?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, tymczasowe aresztowanie było słuszne i uzasadnione na każdym etapie jego stosowania, a odpowiedzialność Skarbu Państwa nie jest pełna i wymaga wykazania niewątpliwej niesłuszności.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny oparł się na stanowisku Sądu Najwyższego, że odpowiedzialność Skarbu Państwa na zasadzie ryzyka nie jest bezwarunkowa. Nawet po uniewinnieniu, jeśli tymczasowe aresztowanie było uzasadnione na etapie jego stosowania (np. w celu zabezpieczenia toku postępowania), nie można mówić o jego niewątpliwej niesłuszności.

Czy pogorszenie stanu zdrowia wnioskodawcy miało związek przyczynowy z tymczasowym aresztowaniem i czy należy się z tego tytułu odszkodowanie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wnioskodawca nie wykazał związku przyczynowego między tymczasowym aresztowaniem a pogorszeniem stanu zdrowia, ani poniesienia szkody w związku ze sprzedażą maszyn rolniczych.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wskazał na brak dowodów (dokumentacji medycznej, umów sprzedaży) potwierdzających związek przyczynowy między aresztowaniem a schorzeniami czy szkodą majątkową. Ciężar udowodnienia tych faktów spoczywa na wnioskodawcy.

Czy przyznana kwota zadośćuczynienia za doznaną krzywdę jest rażąco niska?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przyznana kwota zadośćuczynienia należycie rekompensuje cierpienia psychiczne i moralne wnioskodawcy, uwzględniając okoliczności sprawy i standardy życia w kraju.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił rozmiar cierpień i uwzględnił negatywne skutki pozbawienia wolności. Podkreślono, że wysokość zadośćuczynienia jest uznaniowa i zależy od konkretnych okoliczności, a nie może obejmować krzywd innych osób ani być nadmierna.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
B. P.osoba_fizycznawnioskodawca
Skarb Państwaorgan_państwowypozwanym
J. S.inneProkurator Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi

Przepisy (12)

Główne

k.p.k. art. 552 § §4

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 92

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.c. art. 322

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.k. art. 558

Kodeks postępowania karnego

k.c. art. 445 § §1 i 2

Kodeks cywilny

k.p.k. art. 249 § §1

Kodeks postępowania karnego

EKPC art. 5

Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

k.p.k. art. 259 § §4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 75 § §1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Tymczasowe aresztowanie było słuszne i uzasadnione na każdym etapie jego stosowania. • Brak wykazania związku przyczynowego między tymczasowym aresztowaniem a pogorszeniem stanu zdrowia. • Brak wykazania szkody związanej ze sprzedażą maszyn rolniczych poniżej wartości rynkowej. • Przyznane zadośćuczynienie jest adekwatne do doznanej krzywdy.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania (swobodna ocena dowodów, niezastosowanie art. 322 kpc). • Obraza prawa materialnego (art. 445 §1 i 2 kc) poprzez zasądzenie rażąco niskiego zadośćuczynienia. • Stan zdrowia wnioskodawcy pogorszył się w wyniku tymczasowego aresztowania. • Wnioskodawca poniósł szkodę w związku z koniecznością sprzedaży maszyn rolniczych poniżej wartości rynkowej.

Godne uwagi sformułowania

apelacja pełnomocnika jest bezzasadna, w dodatku w stopniu oczywistym • odpowiedzialność Skarbu Państwa na zasadzie ryzyka nie jest pełna • ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która wywodzi z nich określone skutki prawne • nie można przyjąć niewątpliwej niesłuszności tymczasowego aresztowania • wysokość zadośćuczynienia określana jest przez sąd w sposób uznaniowy i oceniający szereg różnych okoliczności

Skład orzekający

Paweł Misiak

przewodniczący-sprawozdawca

Jarosław Papis

sędzia

Paweł Urbaniak

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odpowiedzialności Skarbu Państwa za tymczasowe aresztowanie, wymogi dowodowe w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie, ocena związku przyczynowego między aresztem a szkodą/chorobą."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której tymczasowe aresztowanie było początkowo uzasadnione, a późniejsze uniewinnienie nie przesądza o jego niesłuszności w każdym przypadku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia odpowiedzialności państwa za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, ale rozstrzygnięcie opiera się na utrwalonych zasadach interpretacji przepisów, co czyni ją bardziej interesującą dla prawników niż dla szerokiej publiczności.

Czy każde tymczasowe aresztowanie, które zakończyło się uniewinnieniem, jest niesłuszne? Sąd Apelacyjny wyjaśnia zasady odpowiedzialności Skarbu Państwa.

Dane finansowe

odszkodowanie: 44 049 PLN

zadośćuczynienie: 100 000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst