II AKA 245/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelacje obrońców od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 marca 2017 r. (sygn. akt XII K 108/13) dotyczącego oskarżonych M. B., A. C. (1), V. P. i M. U. Wobec oskarżonego V. P. sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, uchylając orzeczenie o karze łącznej, eliminując z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w punkcie 24 działanie w warunkach art. 64 §1 k.k. i obniżając orzeczoną karę pozbawienia wolności do 2 lat. Następnie, przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. i przepisów o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r., połączono kary pozbawienia wolności i wymierzono karę łączną 8 lat i 6 miesięcy. Zaliczeniu na poczet kary łącznej podlegał okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 3 września 2015 r. do 30 maja 2016 r. Wobec oskarżonej A. C. (1) również dokonano zmiany wyroku: uchylono orzeczenie o karze łącznej, obniżono kary jednostkowe pozbawienia wolności (do 1 roku i 6 miesięcy, 4 lat i 2 lat) i wymierzono karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, stosując przepisy o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r. Zaliczeniu na poczet kary łącznej podlegał okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 2 października 2012 r. do 15 stycznia 2016 r. Kluczową zmianą w przypadku A. C. (1) było uwzględnienie zarzutu dotyczącego zatarcia wcześniejszego skazania, co skutkowało traktowaniem jej jako osoby niekaranej i obniżeniem wymierzonych kar. Wyrok Sądu Okręgowego w mocy utrzymano w stosunku do oskarżonych M. B. i M. U. Sąd Apelacyjny zwolnił wszystkich oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. Uzasadnienie wyroku szczegółowo omawia zarzuty apelacyjne, w większości uznając je za niezasadne, z wyjątkiem tych dotyczących zatarcia skazania A. C. (1) oraz błędów w kwalifikacji prawnej czynu V. P. i uzasadnieniu wyroku w zakresie art. 64 §1 k.k.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów (art. 7 k.p.k.), wpływu uchybień proceduralnych na treść orzeczenia (art. 438 pkt 2 k.p.k.), stosowania instytucji recydywy (art. 64 k.k.) oraz wpływu zatarcia skazania na wymiar kary.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy ocena zeznań świadka T. Ś. przez Sąd I instancji była dowolna i sprzeczna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena zeznań świadka T. Ś. przez Sąd I instancji była całościowa, wnikliwa i zgodna z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, a zatem pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny szczegółowo analizował zeznania świadka T. Ś., porównując je z innymi dowodami i uwzględniając jego motywacje oraz ewentualne niepamięci. Stwierdzono, że Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej, obiektywnej oceny, która nie budzi zastrzeżeń.
Czy obraza przepisów postępowania przez Sąd I instancji mogła mieć wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Niektóre zarzucane uchybienia, nawet jeśli miały miejsce, nie miały wpływu na treść orzeczenia, a tym samym nie mogły skutkować jego zmianą lub uchyleniem.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podkreślił, że zgodnie z art. 438 pkt 2 k.p.k., obraza przepisów postępowania skutkuje zmianą orzeczenia tylko wtedy, gdy mogła mieć wpływ na jego treść. Obrońcy mieli obowiązek wykazać ten związek, czego w wielu przypadkach nie uczynili.
Czy wcześniejsze skazanie oskarżonej A. C. (1) uległo zatarciu w chwili wyrokowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wcześniejsze skazanie oskarżonej A. C. (1) uległo zatarciu.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uwzględnił zarzuty obrońców dotyczące zatarcia skazania A. C. (1). W związku z tym, oskarżona została potraktowana jako osoba niekarana, co skutkowało obniżeniem wymierzonych jej kar jednostkowych i kary łącznej.
Czy zastosowanie art. 64 §1 k.k. wobec V. P. było prawidłowe w odniesieniu do czynu przypisanego w punkcie 24 wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zastosowanie art. 64 §1 k.k. wobec V. P. w odniesieniu do czynu przypisanego w punkcie 24 wyroku było niezasadne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że V. P. dopuścił się czynu w okresie od listopada 2009 r. do co najmniej października 2010 r., podczas gdy jego poprzedni wyrok z 2 listopada 2010 r. uprawomocnił się później. W związku z tym, zastosowanie recydywy było nieprawidłowe.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. C. (1) | osoba_fizyczna | oskarżona |
| V. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. U. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (36)
Główne
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oceny dowodów; sąd apelacyjny uznał, że ocena sądu pierwszej instancji była zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oceny dowodów; sąd apelacyjny uznał, że sąd pierwszej instancji wziął pod uwagę całość materiału dowodowego.
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obrazy przepisów postępowania; sąd apelacyjny stwierdził, że niektóre uchybienia nie miały wpływu na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy błędu w ustaleniach faktycznych; sąd apelacyjny uznał, że zarzuty w tym zakresie były niezasadne, chyba że wynikały z błędów proceduralnych, które miały wpływ na treść orzeczenia.
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Dotyczy recydywy; sąd apelacyjny wyeliminował zastosowanie tego przepisu wobec V. P. w odniesieniu do czynu z pkt 24, uznając je za niezasadne.
k.k. art. 85
Kodeks karny
Dotyczy kary łącznej; stosowany w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Dotyczy kary łącznej; stosowany w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 r.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Dotyczy zaliczenia okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.
Pomocnicze
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 258 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 258 § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 41 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 42 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 169 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 191 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 183
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 194
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 390 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 263 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 455a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 420
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455a
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut dotyczący zatarcia skazania A. C. (1). • Zarzut dotyczący niewłaściwego zastosowania art. 64 §1 k.k. wobec V. P. w odniesieniu do czynu z pkt 24. • Zarzut dotyczący wadliwości uzasadnienia wyroku w zakresie art. 64 §1 k.k. wobec V. P.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące dowolnej oceny zeznań świadka T. Ś. • Zarzuty dotyczące innych uchybień proceduralnych, które nie miały wpływu na treść orzeczenia. • Zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych, które nie wynikały z naruszeń proceduralnych.
Godne uwagi sformułowania
Ocena zeznań świadka T. Ś. pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. • Nie każde uchybienie przepisom postępowania, jeżeli nawet do niego dochodzi w trakcie rozpoznania sprawy spowodować może zmianę lub uchylenie orzeczenia, a jedynie takie, które mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. • Obrońca nie wykazał aby podnoszone przez niego uchybienie przepisom postępowania mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.
Skład orzekający
Piotr Schab
przewodniczący
Anna Zdziarska
sędzia
Dorota Radlińska
sędzia (spr.)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów (art. 7 k.p.k.), wpływu uchybień proceduralnych na treść orzeczenia (art. 438 pkt 2 k.p.k.), stosowania instytucji recydywy (art. 64 k.k.) oraz wpływu zatarcia skazania na wymiar kary."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy zmian w wyroku karnym po apelacji, w tym obniżenia kar i uwzględnienia zatarcia skazania, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Szczegółowa analiza zarzutów apelacyjnych i uzasadnienie decyzji sądu odwoławczego stanowią cenne źródło wiedzy.
“Sąd Apelacyjny koryguje wyrok: kary obniżone, zatarte skazanie uwzględnione, recydywa wyeliminowana.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.