II AKA 236/23

Sąd Apelacyjny2024-02-09
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowościWysokaapelacyjny
art. 198 k.k.art. 191a k.k.wniosek o ściganiebezwzględna przyczyna odwoławczauchylenie wyrokuumorzenie postępowaniaprawo karnekodeks postępowania karnego

Podsumowanie

Sąd Apelacyjny uchylił wyrok skazujący za czyny z art. 198 k.k. z powodu braku wniosku o ściganie, umarzając postępowanie.

Prokurator w apelacji zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd proceduralny, wskazując na brak wniosku o ściganie dla czynów z art. 198 k.k., które w dacie ich popełnienia były ścigane na wniosek pokrzywdzonego. Sąd Apelacyjny przychylił się do tego zarzutu, uchylił wyrok w części dotyczącej tych czynów i umorzył postępowanie, powołując się na bezwzględną przyczynę odwoławczą.

Sąd Apelacyjny rozpatrywał apelację prokuratora dotyczącą wyroku Sądu Okręgowego w Z., który skazał oskarżonego R. K. m.in. za czyny z art. 198 k.k. Prokurator zarzucił, że sąd pierwszej instancji błędnie zakwalifikował te czyny jako ścigane z oskarżenia publicznego, podczas gdy w dacie ich popełnienia (przed 27 stycznia 2014 r.) art. 205 k.k. stanowił, że ściganie przestępstwa z art. 198 k.k. (jeśli stan ofiary nie wynika z trwałych zaburzeń psychicznych) następowało na wniosek pokrzywdzonego. W tej sprawie pokrzywdzone były nieustalone, a co za tym idzie, nie złożono wniosku o ściganie. Sąd Apelacyjny uznał zarzut za zasadny, stwierdzając zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej tych czynów i umorzył postępowanie wobec oskarżonego. Koszty procesu w tej części obciążają Skarb Państwa, a skazanego zwolniono od ponoszenia kosztów postępowania apelacyjnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Przestępstwo z art. 198 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 27 stycznia 2014 r., jeśli stan ofiary nie wynikał z trwałych zaburzeń psychicznych, było ścigane na wniosek pokrzywdzonego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny powołał się na treść art. 205 k.k. obowiązującego w dacie popełnienia czynów, który stanowił, że ściganie przestępstwa z art. 198 k.k. następuje na wniosek pokrzywdzonego. Ponieważ pokrzywdzone były nieustalone, wniosek o ściganie nie został złożony, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i umorzenie

Strona wygrywająca

oskarżony R. K. (w części dotyczącej umorzonych czynów)

Strony

NazwaTypRola
R. K.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 198

Kodeks karny

Ścigane na wniosek pokrzywdzonego, jeśli stan ofiary nie jest wynikiem trwałych zaburzeń psychicznych (w brzmieniu obowiązującym przed 27.01.2014 r.).

k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 9

Kodeks postępowania karnego

Bezwzględna przyczyna odwoławcza - brak wniosku o ściganie.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 10

Kodeks postępowania karnego

Okoliczność wyłączająca ściganie - brak wniosku o ściganie.

Pomocnicze

k.k. art. 191a § § 1

Kodeks karny

Ścigane na wniosek pokrzywdzonego.

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Zasada kumulacji przepisów.

Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks postępowania karnego art. 3

Przepisy przejściowe dotyczące stosowania art. 205 k.k. i art. 12 § 3 k.p.k. w brzmieniu dotychczasowym do czynów popełnionych przed dniem wejścia w życie ustawy.

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Koszty procesu ponoszone przez Skarb Państwa w przypadku uchylenia wyroku i umorzenia postępowania.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych.

Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 17 § ust. 1

Zwolnienie od opłat.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wniosku o ściganie dla czynów z art. 198 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dacie ich popełnienia, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.

Godne uwagi sformułowania

ścigane na wniosek pokrzywdzonego bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. nie została skutecznie wyrażona wola ścigania sprawcy, co uniemożliwia wydanie w tym przedmiocie wyroku skazującego.

Skład orzekający

P. M.

członek

M. K.

członek

M. Ś.

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o ściganiu przestępstw seksualnych w kontekście wniosku pokrzywdzonego oraz stosowania przepisów przejściowych w prawie karnym."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed 27 stycznia 2014 r. oraz sytuacji, gdy pokrzywdzeni są nieustaleni.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego - warunków ścigania przestępstw seksualnych i proceduralnych wymogów, które mogą prowadzić do umorzenia postępowania mimo popełnienia czynu.

Brak wniosku o ściganie to wyrok? Sąd umarza postępowanie w sprawie o przestępstwo seksualne.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 236/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Sąd Okręgowy w Z. , wyrok z dnia (...) r., sygn. akt (...) 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut W zakresie, do którego odnosi się niniejsze uzasadnienie, prokurator w apelacji , pod literą d, zarzucił zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. odnośnie czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 13, 20 i 23 części dyspozytywnej wyroku zakwalifikowanych z art. 198 k.k. , podczas gdy obowiązujący w chwili popełnienia czynów art. 205 k.k. wprost stanowił, że ściganie przestępstwa z art. 198 k.k. , jeżeli określony w tym przepisie stan ofiary nie jest wynikiem trwałych zaburzeń psychicznych, następuje na wniosek pokrzywdzonego, a w przedmiotowej sprawie powyższe czyny popełnione zostały na szkodę nieustalonych pokrzywdzonych, w związku z czym nie została skutecznie wyrażona wola ścigania sprawcy, co uniemożliwia wydanie w tym przedmiocie wyroku skazującego. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Odnosząc się do zakresu niniejszego uzasadnienia należy podnieść, iż R. K. został w niniejszym postępowaniu oskarżony m.in. o popełnienie następujących trzech przestępstw, opisanych w punktach 24, 38 i 42 części wstępnej zaskarżonego wyroku , tj.: w pkt 24 – o to, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego poprzez wkładanie palca w jej pochwę, a także podstępnie utrwalił wizerunek nagiej pokrzywdzonej w trakcie tej czynności, tj. o przestępstwo z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; w pkt 38 – o to, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego oraz poddania się innej czynności seksualnej poprzez dotykanie jej po pośladkach i wkładanie palca w odbyt a także podstępnie utrwalił wizerunek nagiej pokrzywdzonej w trakcie tych czynności, umieszczając urządzenie rejestrujące bez wiedzy pokrzywdzonej, tj. o przestępstwo z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; w pkt 42 – o to, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do odbycia stosunku płciowego poprzez wkładanie palców do pochwy, a także podstępnie utrwalił wizerunek nagiej pokrzywdzonej w trakcie tej czynności, umieszczając urządzenie rejestrujące bez wiedzy pokrzywdzonej, tj. o przestępstwo z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Okręgowy w Z. , wyrokiem z dnia (...) r. w sprawie (...) : w pkt 13 – odnośnie czynu opisanego w punkcie 24 części wstępnej wyroku – uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu nieustalonej pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego poprzez wkładanie palca w jej pochwę, tj. popełnienia przestępstwa z art. 198 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 198 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; w pkt 20 – odnośnie czynu opisanego w punkcie 38 części wstępnej wyroku – uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu nieustalonej pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do obcowania płciowego oraz poddania się innej czynności seksualnej poprzez dotykanie jej po pośladkach i wkładanie palca w odbyt, tj. popełnienia przestępstwa z art. 198 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 198 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; w pkt 23 – odnośnie czynu opisanego w punkcie 42 części wstępnej wyroku – uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu (...) r. w nieustalonym miejscu, wykorzystując wynikającą ze snu nieustalonej pokrzywdzonej bezradność, doprowadził ją do odbycia stosunku płciowego poprzez wkładanie palców do pochwy, tj. popełnienia przestępstwa z art. 198 k.k. i za przestępstwo to na podstawie art. 198 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na wstępie należy zauważyć, iż przestępstwo kwalifikowane z art. 191a § 1 k.k. jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego ( art. 191a § 2 k.k. ). Okoliczność tę zauważył Sąd I instancji, co wynika wprost z treści uzasadnienia formularzowego w sekcji 3 na str. 75. Sąd Okręgowy bowiem podniósł, iż w punktach 13, 20 i 23 części dyspozytywnej wyroku Sąd przypisał oskarżonemu przestępstwa z art. 198 k.k. , eliminując z kwalifikacji prawnej tych czynów przepis art. 191a § 1 k.k. , albowiem, cyt.: „ nie udało się ustalić osób pokrzywdzonych tymi czynami, a co za tym idzie oskarżyciel nie uzyskał wniosku o ściganie, zaś przestępstwo z art. 191a § 1 k.k. ścigane jest na wniosek pokrzywdzonego. Oskarżony wykorzystał bezradność pokrzywdzonych wynikającą ze snu i doprowadził do obcowania płciowego, co skutkowało skazaniem za przestępstwa z art. 198 k.k. ścigane z oskarżenia publicznego ”. Prokurator w apelacji jednak trafnie dostrzegł, iż w chwili popełnienia tych trzech czynów obowiązywał przepis art. 205 k.k. (uchylony z dniem 27 stycznia 2014 r. ustawą z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks postępowania karnego – Dz.U. poz. 849), który wprost stanowił, że ściganie przestępstwa z art. 198 k.k. , jeżeli określony w tym przepisie stan ofiary nie jest wynikiem trwałych zaburzeń psychicznych, następuje na wniosek pokrzywdzonego a w przedmiotowej sprawie powyższe czyny popełnione zostały na szkodę nieustalonych pokrzywdzonych, w związku z czym nie została skutecznie wyrażona wola ścigania sprawcy, co uniemożliwia wydanie w tym przedmiocie wyroku skazującego. Jak przy tym zasadnie skarżący prokurator zauważył, cyt.: „ stan bezradności pokrzywdzonych wynikał ze snu, nie zaś trwałych zaburzeń psychicznych, co w istocie powoduje zastosowanie powyższego przepisu w chwili jego obowiązywania odnośnie ww. czynów ” (str. 13 apelacji). Trzeba przy tym dodać, iż z treści art. 3 tej ustawy zmieniającej jasno wynika, iż do czynów popełnionych przed dniem wejścia w życie tejże ustawy art. 205 k.k. oraz art. 12 § 3 k.p.k. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. To zaś oznacza jasno, iż w przypadku przestępstw z art. 198 k.k. (w zakresie wyżej wskazanym), jak i przestępstw określonych w art. 197 lub art. 199 § 1 k.k. popełnionych przed dniem (...) r. niezbędne było złożenie skutecznego wniosku o ściganie, by móc dalej z urzędu prowadzić skutecznie postępowanie karne wobec sprawcy tych przestępstw (por. także wyrok SN z dnia 28.11.2017 r., III KK 142/17, LEX nr 2420313). W tym układzie procesowym rację ma więc skarżący prokurator, iż odnośnie tych trzech przestępstw w niniejszej sprawie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. , obligująca Sąd odwoławczy, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia do uchylenia zaskarżonego orzeczenia (tu: orzeczeń zawartych w punktach 13, 20 i 23 zaskarżonego wyroku) i umorzenia postępowania wobec oskarżonego R. K. o przestępstwa zarzucane mu aktem oskarżenia z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. a opisane w punktach 24, 38 i 42 części wstępnej tego wyroku. Wniosek Pkt 6 wniosków: Uchylenie zaskarżonego wyroku w części odnoszącej się do czynów opisanych w punktach 13, 20 i 23 części dyspozytywnej wyroku zakwalifikowanych z art. 198 k.k. i umorzenie w tym zakresie postępowania z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. , tj. braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek okazał się w pełni zasadny, co wynika już z powyższego ustosunkowania się przez Sąd odwoławczy do treści podniesionego w apelacji prokuratora zarzutu. Mając na uwadze te zarzuty, jak i przytoczoną wyżej argumentację, Sąd Apelacyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku w przedmiotowym zakresie i umorzył postępowanie wobec oskarżonego o te konkretne przestępstwa w pkt I wyroku z dnia 9 lutego 2024 r. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Nie dotyczy Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Nie dotyczy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1Nie dotyczy Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Na przyczynę, zakres i podstawę prawną uchylenia wskazano wyżej w sekcji 3 przy ustosunkowaniu się do zarzutu apelacyjnego. ☒ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Powody uchylenia zaskarżonego wyroku w części zostały wyczerpująco wskazane wyżej w sekcji 3 przy ustosunkowaniu się do zarzutu apelacyjnego. 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości Nie dotyczy ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia Konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w punktach 13, 20 i 23 i umorzenia postępowania wobec oskarżonego o trzy zarzucane mu przestępstwa z art. 198 k.k. i art. 191a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. a opisane w punktach 24, 38 i 42 zaskarżonego wyroku wynika z występowania w tej sprawie przyczyny procesowej określonej w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. , gdyż w przypadku tych czynów brak było wniosków o ściganie, co wyjaśniono szerzej przy ustosunkowaniu się do zarzutu apelacyjnego w sekcji 3 . 4.1. Nie dotyczy ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Nie dotyczy 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Nie dotyczy 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII. Konsekwencją uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania wobec oskarżonego jest ponoszenie kosztów procesu przez Skarb Państwa ( art. 632 pkt 2 k.p.k. ). Powyższe jednak dotyczy tylko ułamkowej części niniejszego postępowania z uwagi na ilość przestępstw, jakie łącznie przypisano oskarżonemu. Ostatecznie jednak zwolniono skazanego od ponoszenia w całości kosztów sądowych za postępowanie apelacyjne oraz od opłaty za obie instancje na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity z 1983 r., Dz.U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) z uwagi na konieczność odbywania przez skazanego długoterminowej kary pozbawienia wolności, brak posiadania majątku i korzystanie na wolności z pomocy opieki społecznej przy posiadaniu niewielkiego miesięcznego dochodu. To zaś oznacza, iż Skarb Państwa w całości ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS P. M. M. K. M. Ś.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę