II AKa 231/19

Sąd Apelacyjny w SzczecinieSzczecin2020-01-23
SAOSKarnewyrok łącznyŚredniaapelacyjny
kara łącznaapelacjasąd apelacyjnysąd okręgowywymiar karyprawo karnekodeks karny

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego, oddalając apelacje obrońcy i prokuratora dotyczące wymiaru kary.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał apelacje obrońcy skazanego oraz prokuratora od wyroku łącznego Sądu Okręgowego. Obie apelacje dotyczyły wymiaru kary łącznej. Sąd Apelacyjny uznał zarzut rażącej niewspółmierności kary za niezasadny, wskazując, że sąd pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił okoliczności przemawiające za karą łączną, ale nie mógł zastosować pełnej absorpcji ze względu na odrębne dobra osobiste pokrzywdzonych. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy, a koszty postępowania odwoławczego rozłożono między skazanego a Skarb Państwa.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy skazanego oraz prokuratora, dotyczących wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 12 lipca 2019 r. sygn. akt III K 88/19. Głównym zarzutem podniesionym w apelacji obrońcy była rażąca niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności, która wynosiła 3 lata. Obrońca argumentował, że sąd pierwszej instancji powinien zastosować metodę pełnej absorpcji, a nie asperacji, biorąc pod uwagę bliskość czasową i rodzajową popełnionych przestępstw. Prokurator natomiast kwestionował wysokość kary, sugerując jej zmianę. Sąd Apelacyjny uznał zarzut rażącej niewspółmierności kary za niezasadny. Wskazał, że zasady wymiaru kary łącznej uległy zmianie w 2015 roku, a przywoływane orzecznictwo sprzed tej daty nie jest już w pełni aktualne. Podkreślono, że sąd pierwszej instancji prawidłowo uwzględnił okoliczności korzystne dla skazanego, jednak ze względu na fakt, iż czyny godziły w dobra osobiste różnych pokrzywdzonych, zastosowanie pełnej absorpcji było niemożliwe. Kara łączna 3 lat pozbawienia wolności została uznana za adekwatną. W związku z tym, obie apelacje zostały uznane za bezzasadne, a zaskarżony wyrok łączny utrzymano w mocy. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania odwoławczego, zasądzając od skazanego na rzecz Skarbu Państwa połowę wydatków, a pozostałą część obciążając Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, kara łączna 3 lat pozbawienia wolności nie jest rażąco niewspółmierna.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował metodę asperacji, uwzględniając okoliczności korzystne dla skazanego, ale jednocześnie biorąc pod uwagę, że czyny godziły w dobra osobiste różnych pokrzywdzonych, co uniemożliwiało zastosowanie pełnej absorpcji. Kara łączna została uznana za adekwatną do celów zapobiegawczych i wychowawczych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
Z. P.osoba_fizycznaskazany
Prokuratura Rejonowa Szczecin – Prawobrzeże w Szczecinieorgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (2)

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako podstawy apelacji.

u.o.p.k. art. 6

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

W przypadku wyroku łącznego nie pobiera się opłaty.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Zarzut obrońcy dotyczący rażącej niewspółmierności kary łącznej i konieczności zastosowania metody pełnej absorpcji. Wniosek obrońcy o wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności lub 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Godne uwagi sformułowania

Zasady te znacząco zmieniły się w 2015r., stąd przywoływanie orzecznictwa sądowego sprzed tej daty nie może być skuteczne. To zaś sprzeciwiało się zastosowaniu pełnej absorpcji.

Skład orzekający

Andrzej Wiśniewski

przewodniczący-sprawozdawca

Andrzej Mania

sędzia

Dorota Mazurek

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasad wymiaru kary łącznej po zmianach w 2015 roku, zwłaszcza w kontekście stosowania metody absorpcji i uwzględniania odrębnych dóbr pokrzywdzonych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wymiaru kary łącznej w sprawach karnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii wymiaru kary łącznej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Wyjaśnia zasady stosowania metod wymiaru kary i uwzględniania specyficznych okoliczności sprawy.

Kara łączna: Kiedy sąd stosuje absorpcję, a kiedy nie? Wyjaśniamy na przykładzie orzeczenia SA w Szczecinie.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 231/19 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2020 r. 4.Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Wiśniewski (spr.) Sędziowie: SA Andrzej Mania SO del. do SA Dorota Mazurek Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Pajewska 5.przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin – Prawobrzeże w Szczecinie Wiesława Drabika 6. po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy 7. Z. P. 8.na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę skazanego i prokuratora 9.od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie 10.z dnia 12 lipca 2019 r. sygn. akt III K 88/19 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od skazanego na rzecz Skarbu Państwa 1/2 wydatków za postępowanie odwoławcze, pozostałą częścią wydatków obciążając Skarb Państwa. SSO (del.) Dorota Mazurek SSA Andrzej Wiśniewski SSA Andrzej Mania UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 231/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1.CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 12 lipca 2019r., sygn. III K 88/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. rażąca niewspółmierność kary 3 lat pozbawienia wolności wyrażająca się w zastosowaniu przez Sąd I instancji metody asperacji, podczas gdy dyrektywy wymiaru kary, właściwości i warunki osobiste sprawcy, opinia o skazanym z zakładu karnego, jednorodność dóbr naruszonych przez skazanego przemawiają za zastosowaniem metody pełnej absorpcji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wymierzając karę łączną Sąd bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, która kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zasady te znacząco zmieniły się w 2015r., stąd przywoływanie orzecznictwa sądowego sprzed tej daty nie może być skuteczne. Sąd I instancji wymierzając karę łączną w dużym stopniu uwzględnił okoliczności przywoływane przez obrońcę związane z bliską czasową i rodzajową przestępstw, za które kary podlegały łączeniu. Nie można jednak tracić z pola widzenia okoliczności, iż czyny przypisane skazanemu godziły w dobra osobiste, a w obu wyrokach występowały inne osoby pokrzywdzone. To zaś sprzeciwiało się zastosowaniu pełnej absorpcji. Łącząc zatem kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat pozbawienia wolności i wymierzając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności Sąd I instancji w wystarczającym stopniu uwzględnił okoliczności korzystne dla skazanego. Wniosek o wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności ewentualnie kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Podstaw do wymierzenia kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności nie było żadnych. W sytuacji wymierzenia kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności w wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 11 września 2018r., sygn. III K 60/18 ta kara była dolną granicą orzekania kary łącznej. W sytuacji zaś godzenia w dobra osobiste różnych pokrzywdzonych nie było podstaw do orzekania kary łącznej z zastosowaniem pełnej absorpcji. 1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.5. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Cały wyrok łączny Sądu I instancji. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy wobec niezasadności zarzutu i wniosku apelacji oraz przy braku podstaw uwzględnianych z urzędu należało wyrok utrzymać w mocy. 1.Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności punkt II Obie apelacje - prokuratora i obrońcy zostały uznane za bezzasadne, stąd połowę wydatków ponosi skazany, a połowę - Skarb Państwa. W przypadku wyroku łącznego nie pobiera się opłaty - art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych . 1.PODPIS Andrzej Mania Andrzej Wiśniewski Dorota Mazurek 1.6. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wymiar kary łącznej pozbawienia wolności 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.7. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wysokość kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI