II AKA 231/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Lublinie rozpoznał sprawę P. C., oskarżonego o przestępstwo z art. 282 k.k. (wymuszenie rozbójnicze). Sąd Okręgowy w Radomiu uznał oskarżonego za winnego i skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę, zaliczając na poczet kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności. Wyrok został zaskarżony przez prokuratora, który domagał się zaostrzenia kary i orzeczenia obowiązku naprawienia szkody, oraz przez obrońcę oskarżonego, który wnosił o uniewinnienie, podnosząc liczne zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych. Sąd Apelacyjny, po analizie akt sprawy i argumentów stron, uznał apelacje za oczywiście bezzasadne. W odniesieniu do apelacji prokuratora, sąd wskazał na zasadę reformationis in peius (zakaz pogarszania sytuacji oskarżonego po uchyleniu wyroku w wyniku kasacji wniesionej na jego korzyść), co uniemożliwiało zaostrzenie kary. Apelację obrońcy uznano za całkowicie bezzasadną, odrzucając zarzuty dotyczące m.in. wadliwej konfrontacji pośredniej, oceny zeznań świadków (E. C. (1) i J. K.), braku ustalenia stanu psychicznego świadka oraz niejasności co do daty popełnienia przestępstwa. Sąd Apelacyjny szczegółowo odniósł się do poszczególnych zarzutów, wskazując na prawidłowość postępowania Sądu Okręgowego i zgodność ustaleń z zebranym materiałem dowodowym. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zwalniając jednocześnie oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasady reformationis in peius w kontekście kasacji, ocena wiarygodności zeznań świadków w sprawach o wymuszenie rozbójnicze, stosowanie art. 282 k.k.
Konkretny stan faktyczny sprawy, specyfika zarzutów apelacyjnych.
Zagadnienia prawne (5)
Czy odczytanie zeznań innych świadków podczas przesłuchania świadka E. C. (1) stanowi obrazę przepisów postępowania?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli po odczytaniu dokonano konfrontacji.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że konfrontacja pośrednia jest dopuszczalna, o ile nie poprzestano na samym odczytaniu, a dokonano konfrontacji w celu wyjaśnienia sprzeczności. W tej sprawie Sąd Okręgowy przeprowadził konfrontację E. C. (1) z J. K.
Czy zeznania świadka E. C. (1) i pokrzywdzonego J. K. są wiarygodne i mogą stanowić podstawę ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał je za wiarygodne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny szczegółowo analizował zeznania E. C. (1) i J. K., uwzględniając upływ czasu, ewentualne sprzeczności i współpracę z organami ścigania. Stwierdzono, że zeznania te są spójne w kluczowych kwestiach i znajdują potwierdzenie w innych dowodach, a wątpliwości świadka J. K. co do rozpoznania oskarżonego zostały wyjaśnione.
Czy sąd prawidłowo oddalił wniosek o przesłuchanie świadka J. K. z udziałem biegłego psychologa?
Odpowiedź sądu
Tak, sąd prawidłowo oddalił wniosek.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że nie było podstaw do kwestionowania stanu psychicznego świadka J. K. ani jego zdolności postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń. Okoliczności wskazane przez obrońcę (wiek, choroba, upływ czasu) nie stanowiły uzasadnionych wątpliwości w rozumieniu art. 192 § 2 k.p.k.
Czy nieustalenie dokładnej daty popełnienia przestępstwa stanowi uchybienie sądu?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd prawidłowo ustalił okres popełnienia przestępstwa.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wskazał, że uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego precyzyjnie wyjaśnia, dlaczego okres od lutego do września 2001 r. został uznany za czas popełnienia czynu. Okoliczności sprawy, w tym zeznania pokrzywdzonego i świadka Z. K., potwierdzały ten okres.
Czy oskarżony P. C. działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i czy jego zachowanie wypełniło znamiona wymuszenia rozbójniczego z art. 282 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a jego zachowanie wypełniło znamiona art. 282 k.k.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że P. C. był świadomy fikcyjności długu i celu działania. Jego agresywne zachowanie, w tym podnoszenie biurka, wzbudziło w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę. Fakt, że P. M. domagał się pieniędzy dla P. C. za udział w przestępstwie, świadczył o tym, że wiedział on o nieistnieniu wierzytelności.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| P. M. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| A. J. (2) | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| E. C. (1) | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| D. S. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| M. P. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| Andrzej Jeżyński | osoba_fizyczna | prokurator |
| L. S. | osoba_fizyczna | skazany |
| Z. K. | osoba_fizyczna | syn pokrzywdzonego |
| T. O. | osoba_fizyczna | świadek |
| J. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| S. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| S. W. | osoba_fizyczna | świadek |
| I. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. S. | osoba_fizyczna | świadek koronny |
Przepisy (28)
Główne
k.k. art. 282
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 425
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 444
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457
Kodeks postępowania karnego
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.k. art. 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 172
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 192
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 366
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 33
Kodeks karny
k.k. art. 63
Kodeks karny
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
Zakaz pogarszania sytuacji oskarżonego przy ponownym rozpoznaniu sprawy (zasada reformationis in peius).
k.p.k. art. 434
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 93
Kodeks karny
k.k. art. 94
Kodeks karny
k.p.k. art. 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 191
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada reformationis in peius uniemożliwiająca zaostrzenie kary po uchyleniu wyroku w wyniku kasacji na korzyść oskarżonego. • Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd Okręgowy, w tym zeznań kluczowych świadków. • Brak uzasadnionych wątpliwości co do stanu psychicznego świadka J. K. uzasadniających dopuszczenie dowodu z opinii psychologicznej. • Wypełnienie znamion przestępstwa z art. 282 k.k. przez oskarżonego P. C.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów postępowania (m.in. art. 7, 4, 410 k.p.k.) poprzez błędną ocenę dowodów. • Zarzuty obrońcy dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych. • Zarzut prokuratora dotyczący rażącej niewspółmierności kary i braku orzeczenia obowiązku naprawienia szkody.
Godne uwagi sformułowania
zasada reformationis in peius • oczywiście bezzasadne • nie można poprzestać jedynie na odczytaniu zeznań • kwestionuje ocenę dowodów dokonaną przez ten Sąd • nie można zgodzić się z obrońcą P. C. • zachowanie P. C. wypełniło znamiona przestępstwa z art. 282 k.k. • nie można uznać, że oskarżony P. C. nie był świadomy o fikcyjnych fakturach.
Skład orzekający
Jacek Michalski
przewodniczący-sprawozdawca
Lech Lewicki
sędzia
Mariusz Młoczkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady reformationis in peius w kontekście kasacji, ocena wiarygodności zeznań świadków w sprawach o wymuszenie rozbójnicze, stosowanie art. 282 k.k."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, specyfika zarzutów apelacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy wymuszenia rozbójniczego i zawiera szczegółową analizę zarzutów apelacyjnych, co jest interesujące dla prawników karnistów. Omówienie zasady reformationis in peius jest również istotne.
“Sąd Apelacyjny rozstrzyga: czy obrona skutecznie podważyła dowody w sprawie o wymuszenie rozbójnicze?”
Dane finansowe
WPS: 25 000 PLN
naprawienie szkody: 25 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.