II AKA 229/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego i umorzył postępowanie karne wobec policjantów oskarżonych o nadużycie uprawnień i spowodowanie śmierci oraz ciężkiego kalectwa w wyniku użycia broni palnej podczas próby zatrzymania, powołując się na przedawnienie karalności.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu uchylił wyrok Sądu Okręgowego w sprawie policjantów oskarżonych o nadużycie uprawnień i spowodowanie śmierci jednej osoby oraz ciężkiego kalectwa drugiej w wyniku użycia broni palnej podczas próby zatrzymania. Sąd umorzył postępowanie, uznając, że czyny oskarżonych uległy przedawnieniu. Oskarżeni, działając jako funkcjonariusze policji, mieli nadużyć uprawnień podczas próby zatrzymania poszukiwanego listem gończym, co doprowadziło do strzelaniny i tragicznych skutków.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu, rozpoznając apelacje obrońców oskarżonych policjantów, uchylił w całości wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu. Postępowanie zostało umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k., co oznacza, że czyny zarzucane oskarżonym uległy przedawnieniu. Oskarżeni byli funkcjonariuszami policji, którzy podczas próby zatrzymania poszukiwanego listem gończym S. S. (1) nadużyli swoich uprawnień. Działając wspólnie i godząc w bezpieczeństwo ruchu drogowego, przystąpili do zatrzymania pojazdu, a w reakcji na próbę ucieczki kierowcy, oddali strzały z broni palnej. W wyniku tych strzałów śmierć poniósł Ł. T., a D. L. doznał ciężkich obrażeń ciała. Sąd pierwszej instancji uznał, że oskarżeni zrealizowali znamiona przestępstw z art. 231 § 1 k.k. (nadużycie uprawnień) oraz art. 156 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu). Sąd drugiej instancji, uwzględniając apelacje, stwierdził przedawnienie karalności czynów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, czyny zarzucane oskarżonym uległy przedawnieniu.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że czyny zarzucane oskarżonym, mimo ich wagi, uległy przedawnieniu zgodnie z przepisami Kodeksu karnego, co skutkowało umorzeniem postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
oskarżeni (ze względu na przedawnienie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. Ś. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. T. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony (zmarły) |
| D. L. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| S. S. (1) | osoba_fizyczna | poszukiwany |
| Prokuratura Apelacyjna | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 231 § 1
Kodeks karny
Nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego.
k.k. art. 156 § 1
Kodeks karny
Spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Okoliczności wyłączające ukaranie, w tym przedawnienie.
k.k. art. 101 § 1
Kodeks karny
Okresy przedawnienia karalności.
k.k. art. 102
Kodeks karny
Przedawnienie wykonania kary.
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Zasada kumulacji przepisów przy zbiegu przepisów.
u.o.Policji art. 17 § 1 i 3
Ustawa o Policji
Uprawnienia policjantów do użycia środków przymusu bezpośredniego i broni palnej.
Rozporządzenie Rady Ministrów art. 2
Szczegółowe warunki i sposób postępowania przy użyciu broni palnej przez policjantów.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji art. 3 pkt 3
Przepisy dotyczące kontroli ruchu drogowego.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji art. 4 pkt 1 i 5
Przepisy dotyczące kontroli ruchu drogowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedawnienie karalności czynów zarzucanych oskarżonym.
Godne uwagi sformułowania
realizując wspólnie czynności poszukiwawcze za ściganym listem gończym nadużywając uprawnień nie dopełniając obowiązków godząc w bezpieczeństwo ruchu drogowego w obawie o swoje życie i zdrowie następstwie czego rany postrzałowej głowy powodującej śmierć doznał Ł. T. ciężkie kalectwo w postaci niedowładu wiotkiego kończyn i zwieraczy uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k. umarza postępowanie
Skład orzekający
Krzysztof Lewandowski
przewodniczący-sprawozdawca
Jarema Sawiński
sędzia
Marek Kordowiecki
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o przedawnieniu karalności w kontekście czynów popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji użycia broni palnej przez policję i przedawnienia, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy tragicznych skutków działań policji i kwestii przedawnienia karalności, co budzi zainteresowanie ze względu na społeczne znaczenie wymiaru sprawiedliwości i odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych.
“Policjanci oskarżeni o śmierć i kalectwo uniknęli kary? Sąd umorzył postępowanie z powodu przedawnienia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II AKa 229/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lutego 2015 Sąd Apelacyjny w Poznaniu, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Krzysztof Lewandowski (spr.) Sędziowie: SSA Jarema Sawiński SSA Marek Kordowiecki Protokolant: st.sekr.sądowy Magdalena Ziembiewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Zbigniewa Frankowskiego po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy M. B. oskarżonego z art. 165 § 3 kk w zw. z art. 165 § 1 pkt 5 kk i art. 156 § 1 pkt 2 kk i art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ; P. Ś. ( Ś. ) oskarżonego z art. 165 § 3 kk w zw. z art. 165 § 1 pkt 5 kk i art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ; R. Z. oskarżonego z art. 165 § 3 kk w zw. z art. 165 § 1 pkt 5 kk i art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ; J. S. ( S. ) oskarżonego z art. 165 § 3 kk w zw. z art. 165 § 1 pkt 5 kk i art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2014 sygn. akt XVI K 80/13 1. przyjmując, że oskarżeni w dniu 29 kwietnia 2004 roku ok. godz. 22:30 w P. na ul. (...) , realizując wspólnie czynności poszukiwawcze za ściganym listem gończym S. S. (1) , będąc funkcjonariuszami policji i przewidując możliwość, że poszukiwany ten znajduje się w podlegającym obserwacji samochodzie marki „ R. (...) ” nr rej. (...) , nadużywając uprawnień wynikających z art. 17 ust. 1 i 3 Ustawy z 06.04.1990 roku o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 7 poz. 58 oraz Nr 115 poz. 996) w zw. z art. 4 § 1 k.k. oraz nie dopełniając obowiązków wynikających z § 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z 21.05.1996 roku w sprawie szczegółowych warunków i sposobu postępowania przy użyciu broni palnej przez policjantów (Dz. U. z 1996 r., Nr 63 poz. 296 oraz z 2002 r. Nr 57, poz. 518) i § 3 pkt 3 oraz § 4 pkt 1 i 5 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 30.12.2002 roku w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz. U. z 2003 r. Nr 14, poz. 144, Nr 26, poz. 230 i Nr 230, poz. 2310) w zw. z art. 4 § 1 k.k. , nie korzystając z wymaganych oznaczeń policyjnych, działając wspólnie i godząc w bezpieczeństwo ruchu drogowego, przystąpili do zatrzymania pojazdu marki R. i legitymowania jadących nim Ł. T. i D. L. , a przy podjętej przez Ł. T. próbie ucieczki mającej polegać na odjeździe kierowanym samochodem R. , w obawie o swoje życie i zdrowie, w celu zatrzymania tego pojazdu oddali strzały z broni palnej - M. B. z posiadanego pistoletu służbowego typu (...) (...) kal. (...) mm nr (...) - 7 strzałów, J. S. z pistoletu służbowego typu (...) (...) kal. (...) mm nr (...) - 10 strzałów, P. Ś. z pistoletu służbowego typu (...) (...) kal. (...) mm nr (...) - 10 strzałów i R. Z. z pistoletu służbowego typu (...) (...) kal. (...) mm nr (...) - 12 strzałów, w następstwie czego rany postrzałowej głowy powodującej śmierć doznał Ł. T. , a nadto M. B. nieumyślnie postrzelił D. L. w klatkę piersiową i kręgosłup lekkomyślnie przypuszczając, że kierując ogień z pistoletu w prawy dolny przód samochodu, czyli w chłodnicę, maskę, reflektor i koło nie wyrządzi pokrzywdzonemu żadnej szkody, czym spowodował u niego ciężkie kalectwo w postaci niedowładu wiotkiego kończyn i zwieraczy, a więc że oskarżeni P. Ś. , J. S. i R. Z. swoim zachowaniem zrealizowali znamiona występku z art. 231 § 1 k.k. a M. B. występku z art. 231 § 1 k.k. i art. 156 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i art. 102 k.k. umarza postępowanie, 2. kosztami procesu za obie instancje obciąża Skarb Państwa, z wyjątkiem kosztów obrony z wyboru, którymi to kosztami obciąża oskarżonych. Marek Kordowiecki Krzysztof Lewandowski Jarema Sawiński …
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI