II AKA 225/23

Sygnatura akt II AKa 225/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 października 2024 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Cezariusz Baćkowski (spr.) Sędziowie: SA Artur Tomaszewski SA Jerzy Skorupka Protokolant: Katarzyna Szypuła przy udziale Pawła Juszczaka prokuratora Prokuratury (...) w O. po rozpoznaniu w dniach 4 marca 2024r. i 30 września 2024r. sprawy R. L. (1) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii K. M. (1) ( M. ) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii A. W. (1) ( W. ) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii B. R. oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. D. B. (1) ( B. ) oskarżonej o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. G. N. oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. E. S. ( S. (1) ) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii A. S. ( S. ) oskarżonego o czyny z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. J. S. ( S. ) oskarżonego o czyny z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. , art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych R. L. (1) , K. M. (1) , A. W. (1) , B. R. , D. B. (1) , G. N. , E. S. (1) , J. S. ; prokuratora co do oskarżonych R. L. (1) , K. M. (1) , B. R. , G. N. , E. S. (1) , A. S. , J. S. i oskarżyciela posiłkowego co do R. L. (1) od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 3 lutego 2023 r. sygn. akt III K 176/19 Stosując na podstawie art. 4 § 1 k.k. przepisy kodeksu karnego w brzmieniu do 23 czerwca 2020 r. I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego R. L. (1) w ten sposób, że: - w punkcie I i II ustala początkową datę popełnienia przypisanych tam przestępstw na 13 kwietnia 2013 r., - w punkcie II w miejsce ustalenia o osiągnięciu korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości przyjmuje, że oskarżony uzyskał 160350 zł korzyści majątkowej, - na podstawie art. 44 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. L. (1) przepadek 160350 (sto sześćdziesiąt tysięcy trzysta pięćdziesiąt) złotych jako równowartości przedmiotów pochodzących z przestępstwa z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; II. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. M. (1) w ten sposób, że: - w punkcie VII i VIII ustala początkową datę popełnienia przypisanych tam przestępstw na 13 kwietnia 2013 r., - w punkcie VIII eliminuje słowa: „o nieustalonej wysokości” i ustala, że K. M. (1) osiągnął korzyść majątkową w wysokości 5200 zł, - na podstawie art. 44 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. M. (1) przepadek 5200 (pięć tysięcy dwieście) złotych jako równowartości przedmiotów pochodzących z przestępstwa z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ; III. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. W. (1) w ten sposób, że: - w punkcie XIII i XIV ustala początkową datę popełnienia przypisanych tam przestępstw na 13 kwietnia 2013 r., IV. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego B. R. w ten sposób, że: - w punkcie XIX i XX ustala początkową datę popełnienia przypisanych tam przestępstw na 13 kwietnia 2013 r.; - w punkcie XX eliminuje słowa: „o nieustalonej wysokości” i ustala, że B. R. osiągnął korzyść majątkową w wysokości 14350 zł, - na podstawie art. 44 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego B. R. przepadek 14350 (czternaście tysięcy trzysta pięćdziesiąt) złotych jako równowartości przedmiotów pochodzących z przestępstwa z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. V. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonej D. B. (1) w ten sposób, że: - w punkcie XXIII i XXIV ustala początkową datę popełnienia przypisanych tam przestępstw na 13 kwietnia 2013 r. - na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 §1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej D. B. (1) kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby lat 2 (dwóch) i na podstawie art. 72 §1 pkt 1 k.k. zobowiązuje oskarżoną do pisemnego, informowania kuratora sądowego, co 6 miesięcy, o przebiegu okresu próby, - na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonej okres rzeczywistego pozbawienia wolności: na poczet orzeczonej kary grzywny od 6 listopada 2018 r., godzina 6:20 do 14 lutego 2019 r. godzina 6:20, a na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, w wypadku zarządzenia jej wykonania, od 14 lutego 2019 r. godzina 6:20 do 23 kwietnia 2019 r. godzina 14:30, VI. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego G. N. w ten sposób, że: - w punkcie XXXIV eliminuje słowa: „o nieustalonej wysokości” i ustala, że G. N. osiągnął korzyść majątkową w wysokości 10400 złotych, - na podstawie art. 44 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego G. N. przepadek 10400 (dziesięć tysięcy czterysta) złotych jako równowartości przedmiotów pochodzących z przestępstwa z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , VII. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego E. S. (1) w ten sposób, że: - w punkcie XXXVII i XXXVIII ustala, że przypisanych tam przestępstw dopuścił się od 13 kwietnia 2013 r. do września 2018 r. - w punkcie XXXVIII eliminuje słowa: „o nieustalonej wysokości” i ustala, że E. S. (1) osiągnął korzyść majątkową w wysokości 182500 złotych, - na podstawie art. 44 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego E. S. (1) przepadek 182500 (sto osiemdziesiąt dwa tysiące pięćset) złotych jako równowartości przedmiotów pochodzących z przestępstwa z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , VIII. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego A. S. w ten sposób, że: - w punkcie XL eliminuje słowa: „o nieustalonej wysokości”, ustala, że przypisanego tam czynu A. S. dopuścił się od stycznia 2016 r. do grudnia 2017 r., i osiągnął korzyść majątkową w wysokości 36500 złotych, - na podstawie art. 44 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego A. S. przepadek 36500 (trzydzieści sześć tysięcy pięćset) złotych jako równowartości przedmiotów pochodzących z przestępstwa z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , IX. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego J. S. w ten sposób, że: - w punkcie XLIV i XLV ustala początkową datę popełnienia przypisanych tam przestępstw na 13 kwietnia 2013 r. X. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy wobec oskarżonych: R. L. (1) , K. M. (1) , A. W. (1) , B. R. , D. B. (1) , G. N. , E. S. (1) , A. S. , J. S. , XI. zasądza koszty sądowe postępowania odwoławczego od oskarżonych: - R. L. (1) 27402 złote, - K. M. (1) 5402 złote, - A. W. (1) 2802 złote, - B. R. 4302 złote, - D. B. (1) 4182 złote, - G. N. 4302 złote, - E. S. (1) 12302 złote, - J. S. 12402 złote, XII. zwalnia oskarżonego A. S. od kosztów sądowych postępowania odwoławczego i określa, że Skarb Państwa ponosi koszty sądowe postępowania odwoławczego w części w jakiej nieuwzględniona została apelacja prokuratora oraz przypadającej od A. S. . UZASADNIENIE Na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k. uzasadnienie wyroku ograniczono do całości rozstrzygnięć dotyczących oskarżonych: R. L. (1) , K. M. (1) , G. N. , J. S. , B. R. , E. S. (1) i D. B. (1) . R. L. (1) został oskarżony o to, że: I. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , N. i K. założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , G. N. , S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że polecał odbieranie przeznaczonych dla niego pieniędzy stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miast O. , N. i K. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień od osoby i na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) w kwocie nie mniejszej niż 250 złotych za tydzień od osoby oraz polecał wymuszanie uiszczania dla niego opłat od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k. w zw. z art. 258 § 1 k.k. II. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , N. , K. , wspólnie i w porozumieniu z K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , G. N. , S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że pobierał opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miast O. , N. , K. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień od osoby oraz na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) w kwocie nie mniejszej niż 250 złotych za tydzień od osoby, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, a z popełnianych przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. III. w okresie od września 2018 roku do 6 listopada 2018 roku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie groził B. O. (1) zamachem na jej życie i zdrowie oraz na życie i zdrowie jej córki, czym doprowadził B. O. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie nie mniejszej niż 9000 złotych, poprzez zapłatę na jego rzecz łącznie kwoty nie mniejszej niż 9000 złotych tytułem opłaty za świadczenie usług seksualnych, pomimo niewykonywania w tym okresie takich usług przez B. O. (1) , tj. o czyn z art. 282 k.k. IV. w dniu 6 listopada 2018 roku w O. posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci kokainy w ilości 0,24 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii K. M. (1) zarzucono, iż: V. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , N. , K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niego wchodzili B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , G. N. , S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) kontrolował ilość osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ), odbierał od S. B. i innych osób pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę przy wyżej wymienionych drogach i przekazywał te pieniądze R. L. (1) oraz wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, a także na polecenie R. L. (1) nadzorował i kontrolował osoby uprawiające prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta K. , polecał przekazywanie pieniędzy dla R. L. (1) stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miasta K. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień oraz sam pobierał taką opłatę w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. VI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1) , B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że odbierał od S. B. i innych osób pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) i przekazywał te pieniądze R. L. (1) , a także kontrolował ilość osób uprawiających prostytucję przy wyżej wymienionych drogach oraz wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, a nadto w tym czasie przez okres co najmniej jednego roku w K. czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że pobierał opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniu na terenie miasta K. w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień od osoby, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 5200 złotych, a z popełnianych przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k VII. w dniu 6 listopada 2018 roku w O. posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości 0,848 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii A. W. (1) został oskarżony o to, że: VIII. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , N. , K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , G. N. , S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przychodził do mieszkania na terenie miasta O. , zajmowanego przez osoby uprawiające prostytucję i podając się za klienta ustalał, czy w tym mieszkaniu są świadczone usługi prostytucji o czym następnie informował R. L. (1) oraz wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. IX. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1) , K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że wymuszał uiszczanie opłat dla R. L. (1) od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. X. w dniu 6 listopada 2018 roku w O. posiadał wbrew przepisom ustawy nowe substancje psychoaktywne w postaci (...) w ilości 33,565 grama netto, tj. o czyn z art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii B. R. został oskarżony o to, że: XI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , N. i K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , K. P. (1) , A. W. (1) , G. N. , S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) co tydzień odbierał od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych mieszkaniach i przekazywał te pieniądze R. L. (1) , tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XII. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1) , K. M. (1) , K. P. (1) , A. W. (1) , S. B. i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że z przekazywanych mu co tydzień pieniędzy przez osoby uprawiające prostytucje w mieszkaniach na terenie miasta O. pobierał kwotę nie mniejszą niż 50 złotych, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 31000 złotych, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, a nadto pobierając pieniądze od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. D. B. (1) zarzucono, iż: XIII. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , N. , K. brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niej wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , G. N. , A. W. (1) , S. B. , Y. B. vel J. S. , M. I. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) , przekazane za pośrednictwem S. B. zbierała od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze, których część stanowiła opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywała te pieniądze S. B. , z których to pieniędzy następnie część była przekazywana R. L. (1) jako opłata za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę oraz nadzorowała pracę osób uprawiających prostytucję przy wyżej wymienionych drogach, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XIV. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , wspólnie i w porozumieniu z S. B. , Y. B. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , A. S. , G. D. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwała dla S. B. korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że zbierała od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze i przekazywała te pieniądze S. B. , z których to pieniędzy następnie część była przekazywana R. L. (1) jako opłata za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę, w wyniku czego S. B. uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1116000 złotych, a R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. G. P. został oskarżony o to, że: XV. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , G. N. , S. B. , Y. B. vel J. S. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przekazane za pośrednictwem S. B. , zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze, z których część stanowiła opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywał te pieniądze S. B. lub innym osobom przez niego wskazanym, które to pieniądze następnie były przekazywane R. L. (1) , tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XVI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , wspólnie i w porozumieniu z S. B. , Y. B. vel J. S. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) , A. S. , G. D. i innymi osobami, w ramach podziału ról, uzyskiwał dla S. B. korzyść majątkową ]z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze i przekazywał te pieniądze S. B. , a ten z kolei przekazywał część z tych pieniędzy R. L. (1) jako opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę, w wyniku czego S. B. uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 1116000 złotych, a R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. G. N. został oskarżony o to, że: XVII. w okresie od 9 lutego 2014 roku do 30 stycznia 2018 roku w O. , N. i K. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) nadzorował i kontrolował osoby uprawiające prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta N. , a także polecał przekazywanie pieniędzy dla R. L. (1) stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miasta N. w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień oraz sam pobierał taką opłatę w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XVIII. w okresie od 9 lutego 2014 roku do 30 stycznia 2018 roku w O. , N. i K. , wspólnie i w porozumieniu z R. L. (1) , K. M. (1) , K. P. (1) i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że pobierał opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miasta N. w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień od osoby, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 20700 złotych, a z popełnianych przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu, a nadto nadzorując i kontrolując osoby uprawiające prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta N. uzyskiwał dla R. L. (1) korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 41400 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. E. S. (1) został oskarżony o to, że: XIX. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , G. N. , S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (2) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przekazane za pośrednictwem S. B. , podczas nieobecności w O. S. B. , zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywał te pieniądze K. M. (1) , który następnie przekazywał je R. L. (1) , tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XX. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , wspólnie i w porozumieniu z S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (2) , D. B. (1) , A. S. , G. D. i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że odbierał uzyskane przez osoby uprawiające prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) zarobione przez nie pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, a nadto zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę i przekazywał je za pośrednictwem S. B. R. L. (1) w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. A. S. został oskarżony o to, że: XXI. w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , wspólnie i w porozumieniu z S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) i innymi osobami, w ramach podziału ról, czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że codziennie rano zawoził osoby uprawiające prostytucję w wyznaczone miejsca przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) a wieczorem odwoził osoby uprawiające prostytucję do miejsca zamieszkania, za co pobierał od tych osób opłatę w kwocie nie mniejszej niż 50 złotych za oba dzienne kursy, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 108650 złotych, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. J. S. został oskarżony o to, że: XXII. W okresie od 23 listopada 2012 roku do listopada 2018 roku w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, założonej i kierowanej przez R. L. (1) , w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. persona, A. W. (1) , S. B. , P. G. , E. S. (1) , E. S. (2) , D. B. (1) , G. N. oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że na polecenie R. L. (1) przekazane za pośredniemu S. B. , zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. , w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych miejscach i przekazywał te pieniądze S. B. lub K. M. (1) , który następnie przekazywał je R. L. (1) tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XXIII. W okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 218 roku w O. wspólnie i w porozumieniu z S. B. , P. G. , E. S. (1) , D. B. (1) , A. S. , G. D. , i innymi osobami, w ramach podziału ról czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że odbierał uzyskane przez osoby uprawiające prostytucję przy drogach wjazdowych z O. w kierunku S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) zarobione przez nie pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych, a z popełniającego przestępstwa uczynił sonie stałe źródło dochodu, a nadto zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez dane osobę i przekazywał je, za pośrednictwem S. B. lub K. M. (1) , R. L. (1) w wyniku czego R. L. (1) uzyskał korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 449.800 złotych, tj. o czyn z art. 204 § 2 k.k. w z. z art. 65 § 1 k.k . Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z 3 lutego 2023 r., sygn. akt III K 176/19: I. uznał oskarżonego R. L. (1) za winnego popełnienia tego, że w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku w O. , N. i K. założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której oprócz niego wchodzili K. M. (1) , B. R. , K. P. (1) , A. W. (1) , G. N. , S. B. , Y. B. vel J. S. , P. G. , E. S. (1) , D. B. (1) oraz inne osoby, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że polecał odbieranie przeznaczonych dla niego pieniędzy stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie miast O. , N. i K. i na drogach wyjazdowych z O. w kierunku na S. ( DK (...) ), na W. i N. ( DK (...) ) i na K. ( DK (...) ) oraz polecał wymuszanie uiszczania dla niego opłat od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję, napisów „burdel”, „kurwy”, umieszczanie w klatkach tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami, w tym kamieniami i cegłówkami, tj. przestępstwa z art. 258 §3 k.k. w zw. z art. 258 §1 k.k. i i za to na podstawie art. 258 §3 k.k. skazał go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; II. uznał oskarżonego R. L. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. II. części wstępnej wyroku, z tym że ustalając że osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych ; III. uznał oskarżonego R. L. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. IV. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności ; IV. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec R. L. (1) nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ośrodek (...) w Z. ; V. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu R. L. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. uniewinnił oskarżonego R. L. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w pkt. III. części wstępnej wyroku; VII. uznał oskarżonego K. M. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. V. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , „w kwocie nie mniejszej niż 200 złotych za tydzień oraz sam pobierał taką opłatę w kwocie nie mniejszej niż 100 złotych za tydzień”, tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; VIII. uznał oskarżonego K. M. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. VI. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości oraz że K. M. (2) za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniu na terenie miasta K. , uzyskał korzyść majątkową o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych ; IX. uznał oskarżonego K. M. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. VII. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności ; X. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec K. M. (1) nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ośrodek (...) w Z. ; XI. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu K. M. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. XII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu K. M. (1) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 8:35 do 2 sierpnia 2019 r. godz. 14:37; XIII. uznał oskarżonego A. W. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. VIII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XIV. uznał oskarżonego A. W. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. IX. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych ; XV. uznał oskarżonego A. W. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. X. części wstępnej wyroku, tj. czynu z art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62b ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go na karę 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych ; XVI. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec A. W. (1) nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz Stowarzyszenia (...) Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Ośrodek (...) w Z. ; XVII. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 i 2 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu A. W. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzył mu łączną karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych; XVIII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu A. W. (1) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 6:50 do 1 lipca 2019 r. godz. 12:45; XIX. uznał oskarżonego B. R. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XI. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XX. uznał oskarżonego B. R. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XII. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że B. R. osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości oraz R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych ; XXI. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu B. R. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XXII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu B. R. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 12:25 do 17 maja 2019 r. godz. 14:50; XXIII. uznał oskarżoną D. B. (1) za winną popełnienia czynu opisanego w pkt. XIII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowania (...) oraz (...) , tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał ją na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXIV. uznał oskarżoną D. B. (1) za winną popełnienia czynu opisanego w pkt. XIV. części wstępnej wyroku, z tym że ustalił, że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał ją na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych ; XXV. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonej D. B. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył jej łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XXVI. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonej D. B. (1) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 6:20 do 23 kwietnia 2019 r. godz. 14:30; XXVII. uznał oskarżonego G. P. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XV. części wstępnej wyroku, z tym że przyjął, że działał co najmniej w okresie od stycznia 2017 r. do kwietnia 2017 r. oraz wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXVIII. uznał oskarżonego G. P. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XVI. części wstępnej wyroku, z tym że przyjął, że działał co najmniej w okresie od stycznia 2017 r. do kwietnia 2017 r. oraz wyeliminował z opisu sformułowanie (...) ustalając że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych ; XXIX. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu G. P. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XXX. na podstawie art. 69 §1 i 2 kk i art. 70 §1 kk wykonanie orzeczonej oskarżonemu G. P. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch); XXXI. na podstawie art. 72 §1 pkt 1) k.k. zobowiązał oskarżonego G. P. do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby, pisemnie, co 6 miesięcy; XXXII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu G. P. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 6 listopada 2018 r. godz. 6:20 do 12 grudnia 2018 r. godz. 13:20; XXXIII. uznał oskarżonego G. N. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XVII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXIV. uznał oskarżonego G. N. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XVIII. części wstępnej wyroku, z tym że ustalając że G. N. osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości oraz R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 100 (sto) złotych ; XXXV. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 i 2 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu G. N. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXVI. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu G. N. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 16 kwietnia 2019 r. godz. 6:15 do 27 czerwca 2019 r. godz. 14:05; XXXVII. uznał oskarżonego E. S. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XIX. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XXXVIII. uznał oskarżonego E. S. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XX. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie „w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych” oraz ustalając że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 200 (dwieście) złotych ; XXXIX. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu E. S. (1) jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; XL. uznał oskarżonego A. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXI. części wstępnej wyroku, precyzując że działał w nieustalonym okresie czasu w przedziale od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku, co najmniej od początku 2016 r. do 6 listopada 2018 r., wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , ustalając, że osiągnął korzyść majątkową w nieustalonej wysokości, tj. występku z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. orzekł karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych ; XLI. na podstawie art. 69 §1 i 2 kk i art. 70 §1 kk wykonanie orzeczonej oskarżonemu A. S. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 2 (dwóch); XLII. na podstawie art. 72 §1 pkt 1) k.k. zobowiązał oskarżonego A. S. do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby, pisemnie, co 6 miesięcy; XLIII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu A. S. okres zatrzymania od 6 listopada 2018 r. godz. 6:25 do 7 listopada 2018 r. godz. 18.17; XLIV. uznał oskarżonego J. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie (...) , tj. przestępstwa z art. 258 §1 k.k. i za to na podstawie art. 258 §1 k.k. skazał go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLV. uznał oskarżonego J. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. XXIII. części wstępnej wyroku, z tym że wyeliminował z opisu sformułowanie „w kwocie nie mniejszej niż 1.800 złotych za tydzień, z czego uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych” oraz ustalając że R. L. (1) osiągnął korzyść majątkowej o nieustalonej wysokości, tj. przestępstwa z art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. i za to na podstawie art. 204 §2 k.k. w zw. z art. 65 §1 k.k. oraz art. 33 §2 k.k. skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz 300 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 200 (dwieście) złotych ; XLVI. na podstawie art. 85 §1 k.k. oraz art. 86 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu J. S. jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierzył mu łączną karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XLVII. na podstawie art. 627 k.p.k. , art. 634 k.p.k. , art. 624 §1 k.p.k. zasądził od oskarżonych koszty sądowe w części, w ten sposób, że: ⚫ od R. L. (1) w wysokości 10.000 zł, ⚫ od K. M. (1) w wysokości 3.000 zł, ⚫ od A. W. (1) w wysokości 2.000 zł, ⚫ od B. R. w wysokości 2.000 zł, ⚫ od D. B. (1) w wysokości 2.000 zł, ⚫ od G. P. w wysokości 1.000 zł, ⚫ od G. N. w wysokości 2.000 zł, ⚫ od E. S. (1) w wysokości 2.000 zł, ⚫ od A. S. w wysokości 500 zł, ⚫ od J. S. w wyskości 3.000 zł, zwalniając ich od obowiązku ponoszenia kosztów ponad wskazane kwoty. Apelacje od tego orzeczenia wnieśli: prokurator, oskarżycielka posiłkowa B. O. (1) za pośrednictwem pełnomocniczki oraz oskarżeni D. B. (1) , R. L. (1) , K. M. (1) , G. N. , B. R. , E. S. (1) , J. S. , A. W. (1) za pośrednictwem obrońców. Prokurator zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonych: R. L. (1) co do winy w zakresie czynu z art. 282 k.k. i kary, a wobec tego oskarżonego oraz K. M. (1) , B. R. , G. N. , E. S. (1) , A. S. i J. S. co do winy odnośnie czynów z art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i zarzucił: I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu, że brak jest podstaw do przypisania R. L. (1) sprawstwa i zawinienia zarzucanego mu czynu penalizowanego w art. 282 k.k. i wydanie wyroku uniewinniającego, podczas gdy szczegółowa i zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim w postaci zeznań B. O. (1) oraz dołączonej przez nią dokumentacji o zatrudnieniu, jednoznacznie wskazuje, że R. L. (1) w okresie od września 2018 r. do 6 listopada 2018 r. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wielokrotnie groził B. O. (1) zamachem na jej życie i zdrowie oraz na życie i zdrowie jej córki, czym doprowadził B. O. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie nie mniejszej niż 9000 złotych, poprzez zapłatę na jego rzecz łącznie kwoty nie mniejszej niż 9000 złotych tytułem opłaty za świadczenie usług seksualnych, pomimo niewykonywania w tym okresie takich usług przez B. O. (1) . II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na treść orzeczenia, polegający na uznaniu, że na podstawie zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego nie jest możliwe ustalenie, przynajmniej w minimalnym wymiarze, wartości korzyści majątkowej uzyskanej przez poszczególnych oskarżonych i tym samym uznaniu, że każdy z oskarżonych osiągnął korzyść majątkową o nieustalonej wysokości, podczas gdy szczegółowa i zgodna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim w postaci zeznań B. O. (1) , A. J. (1) , P. K. (poprzednio R. ), S. S. (2) , A. W. (2) , A. C. , R. P. , pozwalają na precyzyjne określenie minimalnej watości korzyści majątkaowej uzyskanej przez oskarżonych, a mianowicie kwoty 455.800 złotych przez R. L. (1) , kwoty 5.200 złotych przez K. M. (1) , kwoty 31.000 złotych przez B. R. , kwoty 20.700 złotych przez G. N. , kwoty 558.000 złotych przez E. S. (1) kwoty 23.400 złotych przez A. S. i kwoty 558.000 zlotach przez J. S. . III. rażącą niewspółmierność kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego R. L. (1) za przypisane mu przestępstwa, tj. kary 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z punktu I części dyspozytywnej wyroku oraz kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z punktu II części dyspozytywnej wyroku i wymierzonej R. L. (1) kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy waga i stopień społecznej szkodliwości czynów, właściwości i warunki osobiste sprawcy, w tym fakt działania przez oskarżonego z pełną premedytacją i z niskich pobudek oraz potrzeba w zakresie osiągnięcia celów wychowawczych i zapobiegawczych, a także potrzeba w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, przemawiają za wymierzeniem R. L. (1) surowszych kar pozbawienia wolności za przypisane mu przestępstwa, a także surowszej kary łącznej pozbawienia wolności. Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: Ad.I. i Ad.III; - uznanie oskarżonego R. L. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III aktu oskarżenia, stanowiącego występek z art. 282 k.k. i wymierzenie mu kary 2 lat pozbawienia wolności; - wymierzenie R. L. (1) za popełniony przez niego czyn opisany w punkcie I aktu oskarżenia na podstawie art. 258 § 3 k.k. kary 4 lat pozbawienia wolności; - wymierzenie R. L. (1) za popełniony przez niego czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia na podstawie art. 204 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. kary 4 lat pozbawienia wolności; - wymierzenie R. L. (1) na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. kary łacnej 8 lat pozbawienia wolności. Ad.II; - wyeliminowanie zmiany opisu czynu zarzuconego R. L. (1) w punkcie II aktu oskarżenia poprzez przyjęcie, że R. L. (1) uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 455.800 złotych i orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec R. L. (1) przepadku równowartości korzyści majątkowej jaką osiągnął z popełnienia przestępstw w łącznej kwocie 455.800 złotych; - wyeliminowanie zmiany opisu czynu zarzuconego K. M. (1) w punkcie VI aktu oskarżenia poprzez przyjęcie, że K. M. (1) uzyskał dla siebie korzyść majątkowa w kwocie nie mniejszej niż 5.200 złotych i orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec K. M. (1) przepadku równowartości korzyści majątkowej jaką osiągnął z popełnienia przestępstw w łącznej kwocie 5.200 złotych; - wyeliminowanie zmiany opisu czynu zarzuconego B. R. w punkcie XII aktu oskarżenia poprzez przyjęcie, że B. R. uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 31.000 złotych i orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec B. R. przepadku równowartości korzyści majątkowej jaką osiągnął z popełnienia przestępstw w łącznej kwocie 31.000 złotych; - wyeliminowanie zmiany opisu czynu zarzuconego G. N. w punkcie XVIII aktu oskarżenia poprzez przyjęcie, że G. N. uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 20.700 złotych i orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec G. N. przepadku równowartości korzyści majątkowej jaką osiągnął z popełnienia przestępstw w łącznej kwocie 20.700 złotych; - wyeliminowanie zmiany opisu czynu zarzuconego E. S. (1) w punkcie XX aktu oskarżenia poprzez przyjęcie, że E. S. (1) uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych i orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec E. Sali przepadku równowartości korzyści majątkowej jaką osiągnął z popełnienia przestępstw w łącznej kwocie 558.000 złotych; - wyeliminowanie zmiany opisu czynu zarzuconego A. S. w punkcie XXXI aktu oskarżenia poprzez przyjęcie, że A. S. uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 23.400 złotych i orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec A. S. przepadku równowartości korzyści majątkowej jaką osiągnął z popełnienia przestępstw w łącznej kwocie 23.400 złotych; - wyeliminowanie zmiany opisu czynu zarzuconego J. S. w punkcie II aktu oskarżenia w sprawie PO I Ds.91.2020 poprzez przyjęcie, że J. S. uzyskał dla siebie korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 558.000 złotych i orzeczenie na podstawie art. 45 § 1 k.k. wobec J. S. przepadku równowartości korzyści majątkowej jaką osiągnął z popełnienia przestępstw w łącznej kwocie 558.000 złotych. Pełnomocniczka oskarżycielki posiłkowej B. O. (1) zaskarżyła wyrok co do winy R. L. (1) odnośnie czynu z art. 282 k.k. i zarzuciła: I. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej i pobieżnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przejawiającej się w: 1) odmówieniu wiary części zeznań oskarżycielki posiłkowej B. O. (1) i uznanie, że : a) pokrzywdzona „sama czerpała korzyści z nierządu, a co najmniej pomagała czerpać je oskarżonym” (cytat z uzasadnienia SO), podczas gdy: - w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym brak jest jakiegokolwiek nie budzącego wątpliwości dowodu potwierdzającego powyższą tezę; - w części uzasadnienia wyroku stanowiącej postawę faktyczną rozstrzygnięcia Sąd nie poczynił w/w ustaleń, a wręcz przeciwnie – wskazał, że „po całym dniu kropki były zliczane i tak ustalana była należność dla B. O. (1) , z tej kwoty uiszczane były opłaty związane z eksploatacją mieszkania, a także opłata jaką B. O. (1) musiała uiszczać R. L. (1) z tytułu możliwości uprawiania prostytucji przez każdą z kobiet” (cytat z uzasadnienia SO); co nie pozwalało na uznanie, że pokrzywdzona czerpała z w/w pro cedru jakiekolwiek korzyści; b) pokrzywdzona „spotkała się z R. L. , bo chwiała prowadzić mieszkaniówkę, zatem chciała na tym zarabiać, wiedziała od początku, że musi za to płacić” (cytat z uzasadnienia SO), oraz że „także czerpała korzyść z uprawiania prostytucji przez inne osoby, a zatem uzasadnionym jest raczej przyjęcie, że część opłat pobranych od kobiet zostawiała dla siebie, nie przekazując tym samym całości oskarżonym” (cytat z uzasadnienia SO), podczas gdy: - ustalenie to jest nad wyraz dowolne i nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, a opiera się wyłącznie na stwierdzeniu Sądu, że „przecież nie działała charytatywnie”, pomimo iż sama przecież parała się nierządem; - pokrzywdzona w swoich zeznaniach dokładnie wyjaśniła okoliczności w jakich poznała oskarżonego, tj. m.in. w zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 20.03.2019 r. wskazała wprost, że w ok. 2009 r. przyjechała do O. na tzw. „mieszkaniówkę”, którą prowadziła A. K. , po czym wskazała, że razem z innymi dziewczynami poznała klienta, który zapytał czy nie chcą pracować same dla siebie i to on skontaktował je z oskarżonym R. L. (1) ; - pokrzywdzona wskazała, że pracowała na w/w „mieszkaniówce” razem z innymi dziewczynami i wspólnie składała się na koszty związane z wynajmem mieszkania, opłatami, środkami czystości, remontami oraz na opłatę za „ochronę”, która była przekazywana oskarżonemu, w związku z czym trudno uznać za Sądem, że pokrzywdzona czerpała jakiekolwiek profity z nierządu innych osób, skoro jak wynika z zeznań pozostałych świadków, również ona zajmowała się świadczeniem usług seksualnych i wespół z innymi kobietami składała się na w/w koszty, a jedyny dochód jaki z tego czerpała pochodził z uprawiania nierządu przez siebie samą. 2) błędnej ocenie treści wiadomości tekstowych wysyłanych przez B. O. (1) do M. P. (1) i uznanie na ich podstawie, że pokrzywdzona „nie jest i nie była osobą zastraszoną”, oraz że treść tych wiadomości „przeczy temu, aby miała obawiać się kogokolwiek był bała się oskarżonego, by była ofiara, by była zastraszona”, podczas gdy: a) wiadomości te zostały skierowane do partnerki oskarżonego już po jego zatrzymaniu przez organy ścigania, tj. w momencie, w którym został odizolowany od społeczeństwa, a zwłaszcza od pokrzywdzonej, a zatem obawa spełnienia wypowiedzianych uprzednio przez niego gróźb mogła przestać być już wówczas dla pokrzywdzonej realna; b) z zeznań pokrzywdzonej złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 2.04.2019 r. wynika wprost, że groźby oskarżonego wywołały w niej uzasadnioną okolicznościami obawę, że zostaną spełnione, albowiem jak zeznała „chciała uciec z kraju do córki, która przebywa za granicą, ale wszyscy zostali zamknięci, więc myślałam, że to się uspokoi”, oraz że „jednego razu jak pojechałam pod (...) , żeby zapłacić (...) haracz, to on polecił mi wsiąść do samochodu i wygrażał mi. Myślałam wtedy, że może mi coś zrobić, nawet mnie zabić, (...) był wtedy bardzo agresywny, pobudzony. Ja (...) wielokrotnie mówiłam, że nie będę mu już płacić, bo nie uprawiam już prostytucji i nie mam z czego płacić. On wtedy za każdym razem mi groził. Dlatego dla złagodzenia sytuacji i dla świętego spokoju mu płaciłam”, a także : „ R. L. (1) powiedział, że mam córkę i żebym robiła co on mówi. Ja obawiając się o zdrowie i życie córki robiłam co on mi kazał. Wiedziałam do czego (...) jest zdolny i że jak tego nie wykonam, to on może mi lub mojej córce coś zrobić”; c) z zeznań świadka anonimowego z dnia 9.12.2019 r., którym Sąd przyznał w pełni walor wiarygodności wynika, iż oskarżony R. L. groził pokrzywdzonej i „mówił jej, żeby pamiętała, że ma dziecko. M. (B. O. (1) ) strasznie się bała (...) ”, co potwierdzą słowa pokrzywdzonej, że obawiała się ona spełnienia skierowanych do niej gróźb. 4) przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom osmażonego R. L. (1) co do pozostawania w konflikcie z B. O. (1) oraz jej konfliktu z partnerką oskarżonego i na tej podstawie uniewinnienie go od zarzucanego mu na jej szkodę czynu, podczas gdy: a) rzekomy konflikt jest kwestią irrelewantną dla ustalenia znamion czynu jakim jest wymuszenie rozbójnicze; b) na str. 8 uzasadnienia, Sąd ustalił, że pokrzywdzona przekazała oskarżonemu kwotę 9.000 zł tytułem opłaty za możliwość świadczenia usług seksualnych mimo, że w okresie od września 2018 r. do 6 listopada 2018 r. takich usług już nie świadczyła, a z przytoczonych powyżej zeznań pokrzywdzonej złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 2.04.2019 r. oraz zeznań świadka anonimowego z dnia 9.12.2019 r. wynika wprost, że groźby oskarżonego wywołały w pokrzywdzonej uzasadnioną okolicznościami obawę, że zostaną spełnione; c) wbrew ustaleniom Sądu, że pokrzywdzona płaciła oskarżonemu, bo „takie były ustalenia między nimi, tak się umówili”, pokrzywdzona już na etapie postępowania przygotowawczego wskazywała powody, dla których płaciła oskarżonemu haracz w okresie od września 2018 r. do 6 listopada 2018 r. pomimo, iż nie świadczyła już wówczas usług seksualnych, a jej depozycje co do obawy przed oskarżonym potwierdzają wskazane powyżej zeznania świadka anonimowego z dnia 9.12.2019 r., w związku z czym nie sposób uznać za Sądem, że pokrzywdzona „miała na celu dodatkowe pogrążenie oskarżonego, wskazanie, że jedynie on jest czarnym charakterem, nie ona, że jedynie on czerpał korzyści z nierządu, groził innym” (cytat z uzasadnienia SO). 5) przyznaniu waloru wiarygodności zeznaniom świadka B. D. (1) co do rzekomego braku grożenia pokrzywdzonej przez R. L. (1) , podczas gdy: a) świadek jak wynika z treści jej zeznań złożonych na rozprawie w dniu 28.04.2022 r. była skonfliktowana z pokrzywdzoną, a co więcej wedle jej twierdzeń miała być dla pokrzywdzonej rzekomą konkurencją w związku z czym zeznania te należałoby oceniać z duża dozą ostrożności; b) świadek na rozprawie w dniu 28.04.2022 r. zeznała „nie wiem dla kogo to były pieniądze, czy dla niej (pokrzywdzonej) czy kogoś. Ona nie brała od nas dziewczyn, które pracowały na kropeczki, ona podobno ponosiła te koszty za nas, tak nam to mówiła, że ochrona w mieście kosztuje 300 zł tygodniowo za dziewczynę, ona się za nas rozliczała”, a nadto wskazała, że „ M. opłacała to mieszkanie z pieniędzy, które od nas brała”; c) jej zeznania opierały się w znamienitej mierze wyłącznie na przypuszczeniach i domysłach (np.: „Ja nie wiem, czy ona to zrobiła sama te napisy na murach, czy kogoś wysłała. Wiem, ż stoi za tym M. . Bo ja i koleżanki byłyśmy dla nich konkurencją”; d) jej zeznania są sprzeczne, albowiem z jednej strony na pytanie prokuratora odpowiedział, że „Jak mieszkałam u M. nie ponosiłam kosztów utrzymania tego mieszkania. Nie było żadnych składek na utrzymywanie mieszkania, M. opłacała to mieszkanie z pieniędzy, które od nas brała”, a z drugiej strony na pytanie pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej wskazała, że jednak w/w okoliczności nie pamięta, tj. zeznała, że „Nie pamiętam, jak to było w O. , czy składaliśmy się na środki czystości, nie ponosiłam kosztów wynajmu, w niektórych miejscach składamy się na środki czystości, czy ręczniki papierowe, ale czy tak było na P. też nie pamiętam”. 6) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że oskarżony R. L. (1) nie wypełnił znamion zarzucanego mu w pkt III części wstępnej wyroku czynu, albowiem w ocenie Sądu pokrzywdzona „nie jest i nie była osoba zastraszoną”, a treść skierowanych przez nią wiadomości do partnerki oskarżonego „przeczy temu, aby miała obawiać się kogokolwiek, by bała się oskarżonego, by była ofiarą, by była zastraszona”, a haracz za okres od września 2018 r. do 6 listopada 2018 r. przekazała mu bo „takie były ustalenia między nimi, tak się umówili”, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań pokrzywdzonej oraz zeznań świadka anonimowego z dnia 9.12.2019 r., którym Sąd przyznał w pełni walor wiarygodności, wynika wprost, że oskarżony R. L. groził pokrzywdzonej, a ona obawiała się spełnienia skierowanych do niej gróźb. Podnosząc powyższe zarzuty, wniosła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego B. R. zaskarżył wyrok w całości i zarzucił: 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na dowolnym przyjęciu, że : - w okresie od 23 listopada 2012 r. do 6 listopada 2018 r. w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, a przynajmniej w sprawie zachodzą wątpliwości, których nie można rozwiać przy uwzględnieniu reguł oceny dowodów; - w okresie od 23 listopada 2012 r. do 6 listopada 2018 r. w O. czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że odbierał od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w wyżej wymienionych mieszkaniach i przekazywał te pieniądze R. L. (1) ; a przynajmniej w sprawie zachodzą wątpliwości, który nie można rozwiać przy uwzględnieniu reguł oceny dowodów. 2) obrazę przepisów prawa procesowego, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej oceny przeprowadzonych w sprawie dowodów, a w tym zeznań świadków oraz wyjaśnień oskarżonych i dowolne przyjęcie, że oskarżony przez okres 6 lat brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej i czerpał korzyść z nierządu. 3) rażąca niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego B. R. kar jednostkowych pozbawienia wolności, tj. poprzez orzeczenie ich w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynów, na skutek dowolnego rozważenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o karze oraz przede wszystkim na skutek odstąpienia od rozważenia postawy B. R. , który nie był dotychczas karany, oraz na skutek odstąpienia od ustalenia częstotliwości oraz ilości czynów polegających na odbiorze środków pieniężnych pochodzących z prostytucji. 4) rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego B. R. kary grzywny, tj. poprzez orzeczenie jej w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynów, oraz na skutek wymierzenia kary grzywny wobec oskarżonego w takim wymiarze, który doprowadzi do sytuacji, w której będzie musiał wykonać orzeczoną wobec niego karę grzywny w formie kary pozbawienia wolności, a zatem spędzi wiele lat, znacznie więcej niż choćby S. B. , w izolacji penitencjarnej na skutek dowolnego rozważenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o karze oraz przede wszystkim na skutek odstąpienia od rozważenia postawy B. R. , który nie był dotychczas karany , oraz na skutek odstąpienia od ustalenia częstotliwości oraz ilości czynów polegających na odbiorze środków pieniężnych pochodzących z prostytucji. Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej B. R. i orzeczenie co do istoty poprzez uniewinnienie oskarżonego B. R. od zarzucanych mu czynów; ewentualnie: - o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej B. R. w zakresie kary i wymierzenie mu za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 204 § 2 k.k. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej dziennej stawki na 30 złotych, tj. kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonego E. S. (1) zaskarżył wyrok w całości i zarzucił: 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na dowolnym przyjęciu, że : - w okresie od 23 listopada 2012 r. do 6 listopada 2018 r. w O. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że w ramach podziału ról zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę i przekazywał te pieniądze innej osobie, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, a przynajmniej w sprawie zachodzą wątpliwości, których nie można rozwiać przy uwzględnieniu reguł oceny dowodów; - w okresie od 23 listopada 2012 r. do 6 listopada 2018 r. w O. czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że zbierał od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę i przekazywał te pieniądze innej osobie, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, a przynajmniej w sprawie zachodzą wątpliwości, który nie można rozwiać przy uwzględnieniu reguł oceny dowodów. 2) obrazę przepisów prawa procesowego, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej oceny przeprowadzonych w sprawie dowodów, a w tym zeznań świadków oraz wyjaśnień oskarżonych i dowolne przyjęcie, że oskarżony E. S. (1) przez okres 6 lat brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej i czerpał korzyść z nierządu. 3) obrazę przepisów prawa procesowego, a to art. 410 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. i art. 393 7 k.p.k. w zw. z art. 19 ust. 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , poprzez dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonego E. S. (1) na podstawie stenogramów rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej, w sytuacji gdy wzmiankowane rozmowy nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej, rozmowy miały być prowadzone w języku obcym, stenogramy rozmów zostały sporządzone w języku polskim, a oskarżony E. S. (1) co oczywiste nie miał możliwości odniesienia się do dokumentów w postaci stenogramów, które zostały sporządzone w języku dla niego nieznanym i został pozbawiony możliwości odniesienia się do rozmów, które zostały utrwalone w ramach kontroli operacyjnej, celem ewentualnego rozpoznania rozmówców i wskazania, czy to faktycznie on brał udział w utrwalonych rozmowach oraz co zostało w ich trakcie powiedziane, przy czym brak jest dowodu z którego by wynikało, że to glos oskarżonego E. S. (1) został w trakcie w/w rozmów utrwalony. 4) rażąca niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego E. S. (1) kar jednostkowych pozbawienia wolności, tj. poprzez orzeczenie ich w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynów, na skutek dowolnego rozważenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o karze oraz przede wszystkim na skutek odstąpienia od rozważenia postawy E. S. (1) , który nie był dotychczas karany, oraz na skutek odstąpienia od ustalenia częstotliwości oraz ilości czynów polegających na odbiorze środków pieniężnych pochodzących z prostytucji. 5) rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego E. S. (1) kary grzywny, tj. poprzez orzeczenie jej w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynów, oraz na skutek wymierzenia kary grzywny wobec oskarżonego który nie posiada majątku i uzyskuje dochód w kwocie ok. 2.000 zł miesięcznie w takim wymiarze, który doprowadzi do sytuacji, w której będzie musiał wykonać orzeczoną wobec niego karę grzywny w formie kary pozbawienia wolności, a zatem spędzi wiele lat, znacznie więcej niż choćby S. B. , w izolacji penitencjarnej na skutek dowolnego rozważenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o karze oraz przede wszystkim na skutek odstąpienia od rozważenia postawy E. S. (1) , który nie był dotychczas karany, oraz na skutek odstąpienia od ustalenia częstotliwości oraz ilości czynów polegających na odbiorze środków pieniężnych pochodzących z prostytucji. Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej E. S. (1) i orzeczenie co do istoty poprzez uniewinnienie oskarżonego E. S. (1) od zarzucanych mu czynów; ewentualnie: - zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej E. S. (1) w zakresie kary pozbawienia wolności i wymierzenie mu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w miejsce orzeczonej kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; - zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej E. S. (1) w zakresie kary grzywny i wymierzenie mu grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 20 zł każda. Obrońca oskarżonej D. B. (1) zaskarżył wyrok w całości i zarzucił: 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na dowolnym przyjęciu, że : - w okresie od 23 listopada 2012 r. do 6 listopada 2018 r. w O. brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na czerpaniu korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że w ramach podziału ról zbierała od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę i przekazywał te pieniądze innej osobie, a przynajmniej w sprawie zachodzą wątpliwości, których nie można rozwiać przy uwzględnieniu reguł oceny dowodów; - w okresie od 23 listopada 2012 r. do 6 listopada 2018 r. w O. czerpała korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby, w ten sposób, że zbierała od osób uprawiających prostytucję przy drogach wyjazdowych z O. pieniądze stanowiące opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę i przekazywała te pieniądze innej osobie, a z popełnianego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, a przynajmniej w sprawie zachodzą wątpliwości, który nie można rozwiać przy uwzględnieniu reguł oceny dowodów. 2) obrazę przepisów prawa procesowego, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej oceny przeprowadzonych w sprawie dowodów, a w tym zeznań świadków oraz wyjaśnień oskarżonych i dowolne przyjęcie, że oskarżona przez okres 6 lat brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej i czerpała korzyść z nierządu. 3) obrazę przepisów prawa procesowego, a to art. 410 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. i art. 393 7 k.p.k. w zw. z art. 19 ust. 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji , poprzez dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonej na podstawie stenogramów rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej, w sytuacji gdy wzmiankowane rozmowy nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej, rozmowy miały być prowadzone w języku obcym, stenogramy rozmów zostały sporządzone w języku polskim, a oskarżona została pozbawiona możliwości odniesienia się do rozmów, które zostały utrwalone w ramach kontroli operacyjnej, celem ewentualnego rozpoznania rozmówców i wskazania, co zostało w ich trakcie powiedziane. 4) rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonej D. B. (1) kary pozbawienia wolności, na skutek odstąpienia od warunkowego zawieszenia wykonania tej kary, tj. poprzez orzeczenie jej w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynów, tj. na skutek dowolnego rozważenia właściwości oskarżonej i jej warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia oraz zachowania się po popełnieniu przestępstwa. 5) rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonej D. B. (1) kary grzywny, tj. poprzez orzeczenie jej w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwości czynów, oraz na skutek wymierzenia kary grzywny wobec oskarżonej która nie posiada majątku i uzyskuje dochód w kwocie ok. 1.000 zł miesięcznie tj. w takim wymiarze, który doprowadzi do sytuacji, w której będzie musiała wykonać orzeczoną wobec niej karę grzywny w formie kary pozbawienia wolności, a zatem spędzi wiele lat, znacznie więcej niż choćby S. B. , w izolacji penitencjarnej na skutek dowolnego rozważenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o karze oraz przede wszystkim na skutek odstąpienia od rozważenia postawy D. B. (1) , która nie był dotychczas karany, oraz na skutek odstąpienia od ustalenia częstotliwości oraz ilości czynów polegających na odbiorze środków pieniężnych pochodzących z prostytucji. Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o: - zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej D. B. (1) i orzeczenie co do istoty poprzez uniewinnienie oskarżonej D. B. (1) od zarzucanych jej czynów; ewentualnie: - zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej D. B. (1) w zakresie kary pozbawienia wolności i wymierzenie jej kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby; - zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej D. B. (1) w zakresie kary grzywny i wymierzenie mu grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 20 zł każda. Obrońca oskarżonego G. N. zaskarżył wyrok w całości i zarzucił: 1) na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. mająca wpływ na treść orzeczenia – obrazę przepisów postępowania in concreto: a) zeznań świadka anonimowego (...) ( (...) ) i uznaniu tych zeznań za wiarygodny materiał dowodowy w sytuacji, gdy zeznania te zawierały nieścisłości i wewnętrzne sprzeczności, bowiem świadek anonimowy nie wymienił z imienia i nazwiska oskarżonego G. N. , nie miał pewności, czy osoba o której mówi (użyto określenia (...) ), to na pewno oskarżony; dodatkowo świadek anonimowy nie potrafił opisać oskarżonego, a nadto nie jest pewny czy oskarżonemu przekazano pieniądze. Świadek anonimowy w przedmiotowych zeznaniach osobiście podkreślił, że nikomu nie przekazywał pieniędzy, a w tym oskarżonemu. Niniejsze zeznania należy uznać również za niespójne i nielogiczne z uwagi na fakt, że świadek najpierw powiedział, że G. był odpowiedzialny za ochronę prostytutek, po czym dodał, że nigdy po taką ochronę nie dzwonił, nigdy oskarżonego nie widział oraz nikt w obecności świadka nigdy nie dzwonił po oskarżonego w celu udzielenia ochrony; b) zeznań świadka A. C. i uznaniu tych zeznań za wiarygodny materiał dowodowy w sytuacji, gdy zeznania te zawierały nieścisłości i wewnętrzne sprzeczności, bowiem świadek jest jedynie pewny, że osoba o imieniu G. przyszła, zostawiła swój numer telefonu i powiedziała, że można do niej dzwonić, co nie stanowi czynu zabronionego. Świadek przyznał wprost, że znał Gracka „ze słyszenia”. O tym, że G. był „praw ręką (...) ” świadek miał wiedzieć od B. O. (1) , która sama niewątpliwie czerpała korzyści majątkowe z nierządu innych prostytuujących się kobiet. Świadek dodała również, że widziała Gracka tylko jeden raz; c) zeznań świadka B. O. (1) i uznaniu tych zeznań za wiarygodny materiał dowodowy w sytuacji, gdy zeznania te pozostają w sprzeczności z zeznaniami innych świadków, bowiem świadek B. O. (1) stwierdziła, że istniej możliwość, jakoby „inne dziewczyny” dawali oskarżonemu jakieś pieniądze, podczas gdy żaden ze świadków nie zeznał, aby kiedykolwiek przekazywał oskarżonemu jakiekolwiek pieniądze. Ponadto, była ona osobą, która zajmowała się wynajmowaniem mieszkań, umieszczaniem zdjęć kobiet w internecie. To ona zwróciła się do R. L. (1) o możliwość założenia „mieszkaniówki”, na której miała zarabiać; d) zeznań świadka K. P. (1) i uznaniu tych zeznań za wiarygodny materiał dowodowy w sytuacji, gdy był on partnerem życiowym B. O. (1) , któremu tak samo zależało na tym, aby inni byli przekonani, że całość pieniędzy z prostytucji jest przeznaczana na opłaty za mieszkania i harach dla R. L. (1) i innych osób; skutkiem wszystkich powyższych jest – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na bezpodstawnym uznaniu, że oskarżony popełnił czyny z pkt XVII i XVIII wyroku w sytuacji, gdy zebrane w sprawie dowody nie świadczą o winie oskarżonego, nie są wystarczające i jednoznaczne, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego skazania oskarżonego. W związku z powyższymi zarzutami wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego G. N. od zrzucanych mu czynów. Ewentualnie – z ostrożności procesowej na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. – zarzuciła rażącą niewspółmierność kary, głównie ze względu na nieuwzględnienie w dostatecznym stopniu uprzedniej niekaralności oskarżonego oraz jego właściwości osobistych. W tej sytuacji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu: - za czyn opisany w pkt 7. VII części wstępnej wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności; - za czyn opisany w pkt 7. VIII części wstępnej wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności; - na podstawie art. 85 § 1 k.k. oraz 86 § 1 i 2 k.k. kary łącznej w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonych R. L. (1) , K. M. (1) , A. W. (1) i J. zaskarżył wyrok w całości i zarzucił: I. Obrazę przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, - a to art. 117 § 2a kpk w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. poprzez prowadzenie rozprawy w dniu 9 listopada 2021r. i 3 lutego 2023r., na których przesłuchani zostali świadkowie oskarżenia, a także wygłaszane były mowy końcowe w sprawie, pomimo nieobecności oskarżonego R. L. (1) , która to nieobecność została usprawiedliwiona pobytem oskarżonego w Szpitalu (...) w Zakładzie Karnym nr (...) w L. , a następnie w Szpitalu (...) w O. , gdzie przechodził planowane niezbędne zabiegi operacyjne i Sąd odmówił jego sprowadzenia na rozprawę, a w konsekwencji faktyczne uniemożliwienie obrony oskarżonemu w toku postępowania przez Sądem I instancji w sytuacji, w której Sąd prowadził rozprawę w zakresie bezpośrednio dotyczącym oskarżonego, bowiem związanym ze świadkiem anonimowym relacjonującym pobieranie opłat od kobiet świadczących usługi seksualne w mieszkaniach oraz świadkiem K. S. , a nadto na rozprawie w dniu 3 lutego 2023r. Sąd zamknął przewód sądowy i odebrał glosy stron nie uwzględniając wniosku obrońcy i oskarżonego o umożliwienie R. L. (1) bezpośredniego udziału w rozprawie i wygłoszenia mowy końcowej. - art. 391 § 1 i art. 392 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 410 kpk przez uznanie za ujawnione w całości bez odczytywania protokołów przesłuchania świadka D. B. (2) , H. P. (1) . R. G. (1) i S. G. , złożonych w postępowaniu przygotowawczym, w której to czynności oskarżony nie uczestniczył, pomimo złożonego przed wyznaczeniem rozprawy wniosku o bezpośrednie przesłuchanie w/w świadków na rozprawie i złożenia na rozprawie sprzeciwu, co z kolei miało istotne znaczenie, dla ustalenia okoliczności: a) R. G. (1) w związku z treścią zeznań K. P. (1) co do rzekomych inwestycji czynionych przez R. L. (1) ze środków pochodzących z przestępstw, w których pomocy miał R. L. (1) udzielać R. G. (1) , na okoliczność składników jego majątku, źródeł jego pochodzenia, współpracy z R. L. (1) w zakresie dokonywania zakupów ruchomości i nieruchomości ze środków pochodzących z przestępstwa, b) H. P. (1) na okoliczność treści zeznań K. P. (1) , B. O. (1) i zeznań świadka anonimowego, w zakresie prowadzenia przez H. P. (1) agencji towarzyskiej w mieszkaniu oraz zniszczenia jego mienia, a także nawiązania przezeń kontaktu z B. O. (1) jako osobą organizującą i nadzorującą proceder prostytucji mieszkaniowej, jego relacji z B. O. (1) , a także lokalizacji siłowni (...) , w której H. P. poznał R. L. (1) , a która zdaniem Sądu miała być miejscem przekazywania pieniędzy przez B. O. (1) ; c) D. B. (3) - ówczesnego menagera klubu (...) na okoliczność treści zeznań świadka anonimowego i B. O. (1) co do rzekomego pobierania ..haraczy” przez R. L. (1) od obsługi w/w lokalu; d) S. G. na okoliczność nieprawdziwych twierdzeń K. P. i B. O. (1) co do stanu zdrowia R. L. (1) . okoliczności i przyczyn poddawania się przez niego skomplikowanym zabiegom operacyjnym, stanu jego zdrowia i prowadzonego leczenia. - art. 391 § 1 i art. 392 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 410 kpk przez uznanie za ujawnione w całości bez odczytywania protokołów przesłuchania świadka D. P. (1) i Ł. K. złożonych w postępowaniu przygotowawczym, w której to czynności oskarżony i jego obrońca nie uczestniczył, pomimo złożonego przed wyznaczeniem rozprawy wniosku o bezpośrednie przesłuchanie w/w świadków na rozprawie, złożenia na rozprawie sprzeciwu, co z kolei miało istotne znaczenie, albowiem D. P. był wynajmującym jednego z mieszkań B. O. (1) przy ul. (...) . w którym B. O. (1) prowadziła agencję towarzyską i miał wiedzę na temat czasookresu, okoliczności i warunków pobytu w mieszkaniu kobiet trudniących się prostytucją oraz roli odgrywanej przez B. O. (1) , która wbrew jej zeznaniom nie byłą jedną z kobiet trudniących się prostytucją, lecz organizatorką procederu prostytucji mieszkaniowej w O. , czerpiącą z w/w działalności znaczne zyski, zlecającą eliminowanie konkurencji poprzez umieszczanie napisów na elewacjach budynków oraz podrzucania substancji o odstraszającym zapachu, a także zastraszającą kobiety, które rezygnowały ze współpracy z nią, natomiast Ł. K. wynajmował jedno z mieszkań w budynku, w którym dokonano zniszczenia elewacji oraz podrzucono substancję o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, choć w mieszkaniu tym nie były świadczone usługi seksualne, a uszkodzenie elewacji oraz podrzucenie substancji, dowolnie przypisywane przez Sąd oskarżonym, nie miało jakiegokolwiek związku z procederem uprawiania prostytucji, - art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 kpk w zw. z art. 6 kpk przez bezzasadne oddalenie na rozprawie wniosków obrońcy oskarżonych złożonych przed otwarciem przewodu sądowego o: e) przesłuchanie w charakterze świadka D. B. (3) , H. P. (1) , R. G. (1) i S. G. , podczas gdy nie istniały jakiekolwiek przeszkody uniemożliwiające wezwanie świadków na rozprawę, f) przesłuchanie w charakterze świadka D. P. (1) , który wynajmował mieszkanie przy ul. (...) , g) przesłuchanie w charakterze świadka Ł. K. , który wynajmował jedno z mieszkań w budynku, w którym dokonano zniszczenia elewacji oraz podrzucono substancję o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, choć w mieszkaniu tym nie były świadczone usługi seksualne, a uszkodzenie elewacji oraz podrzucenie substancji, dowolnie przypisywane oskarżonym, nie miało związku z procederem uprawiania prostytucji - art. 167 k.p.k. w zw. z art. 214 kpk przez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu przez Sąd wywiadu środowiskowego oskarżonych na okoliczność ich sytuacji osobistej i rodzinnej, zachowania i opinii w miejscu zamieszkania w kontekście oceny kryminologicznej, a także błędnych ustaleń jakoby R. L. (1) był posiadaczem mieszkania, natomiast J. S. zamieszkiwał w Polsce, - art. 184 § 1 kpk w zw. z art. 6 kpk przez anonimizację danych świadków anonimowych i protokołów ich przesłuchań, a także wprowadzenia jako dowód do procesu pomimo, że nie stwierdzono, aby istniały obawy zagrożenia dla życia, zdrowia, wolności lub mienia w znacznych rozmiarach świadka lub osoby dla niego najbliższej, o których mowa w art. 184 § 1 k.p.k i nie było podstaw faktycznych i prawnych by w przedmiotowej sprawie stosować instytucje świadka anonimowego, - a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 315 § 2 kpk i 410 k.p.k. poprzez:  dokonanie dowolnej oceny zeznań B. O. (1) i K. P. (1) złożonych w toku postępowania przygotowawczego oraz częściowo w postępowaniu sądowym i uznanie, że są one w zakresie, w jakim obciążają oskarżonych rzeczowe, logiczne i co do istoty konsekwentne, a następnie dokonanie na ich podstawie ustaleń faktycznych, podczas gdy przywołane zeznania w/w świadków złożone zostały w określonej sytuacji procesowej w postępowaniu przygotowawczym pod nieobecność obrońcy i oskarżonego, choć byli oni wnioskodawcami przeprowadzenia w/w czynności, a nadto były koniunkturalne, noszą cechy pomówienia, które nie stanowi dowodu pełnowartościowego, a w szczególności są niespójne, niejasne, sprzeczne wewnętrznie, przy jednoczesnym bezzasadnym odmówieniu wiary konsekwentnym wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonych w toku postępowania przygotowawczego i sądowego, w których oskarżeni wskazali na bezzasadność przedstawionych im zarzutów, a także obiektywną niemożliwość zaistnienia okoliczności opisywanych przez B. O. (1) i K. P. (1) w postępowaniu przygotowawczym, a w szczególności by oskarżony R. L. (1) miał założyć i kierować zorganizowaną grupą przestępczą i czerpać korzyści z cudzego nierządu, natomiast by oskarżony K. M. i A. W. mieli brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej i czerpać korzyść z nierządu, a także dokonywać na polecenie R. L. (1) zniszczeń lokali mieszkalnych, czemu przeczą pozostałe dowody w sprawie zgromadzone, w tym zeznania świadków B. D. (1) , Ł. K. , A. C. , A. J. (1) ;  oparcie się na zeznaniach B. O. złożonych w postępowaniu przygotowawczym pod nieobecność obrońcy R. L. (1) pomimo złożonego wniosku dowodowego o przesłuchanie świadka w trybie art. 315 § 1 kpk ,  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadków B. O. (1) i K. P. (1) złożonych w postępowaniu przygotowawczym i w konsekwencji błędne przyjęcie, że oskarżeni K. M. i A. W. mieli brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej i czerpać korzyść z cudzego nierządu, a także dokonywać na polecenie R. L. (1) zniszczeń lokali mieszkalnych, podczas gdy w okresie, w którym grupa rzekomo została założona pod kierownictwem R. L. (1) ten przebywał przez wiele miesięcy w izolacji penitencjarnej, w toku procesu nie ustalono, które mieszkania i w jaki sposób miały być na zlecenie R. L. (1) zniszczone, a także od kogo i w jaki sposób oraz jakie kwoty były wymuszane w związku z procederem prostytucji mieszkaniowej,  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka B. O. (1) i błędne przyjęcie, że przekazywała ona pieniądze R. L. (1) za pośrednictwem B. R. przed całodobową siłownią (...) za (...) , podczas gdy siłownia (...) nie znajduje się w pobliżu (...) , lecz na ul. (...) w O. (ok. 40 min pieszo) i nie jest otwarta całodobowo, a zatem nie mogło dojść do przekazywania pieniędzy R. L. (1) w sposób opisany przez świadka,  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka A. J. (1) i w konsekwencji błędne i dowolne przyjęcie, iż J. S. w okresie 23 listopada 2012 roku do listopada 2018 roku brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przez R. L. (1) , a także w tym samym okresie czerpał korzyści majątkowej z cudzej prostytucji oraz pobierał od kobiet trudniących się prostytucją pieniądze w celu przekazania ich R. L. (1) w sytuacji, gdy oskarżony nie zna R. L. (1) , nigdy nie wykonywał poleceń zarówno jego jak i innych osób w celu popełnienia przestępstwa, zamieszkuje na stałe w Bułgarii, a w' Polsce przebywa i przebywał incydentalnie o czym świadczy przeprowadzona w stosunku do oskarżonego w tej sprawie procedura wydania listu żelaznego, jedynie dwukrotnie w inkryminowanym okresie 6 lat na prośbę S. B. przekazał mu pieniądze od jednej z kobiet nie wiedząc jaki był cel i pochodzenie w/w pieniędzy, natomiast pieniądze od kobiet trudniących się prostytucją uliczną dla S. B. miał zbierać E. S. (1) , D. B. (1) , a także świadek A. J. (1) .  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadków B. D. (1) , A. C. . świadka anonimowego (...) (...) , z których jednoznacznie wynika, iż to B. O. (1) , wbrew złożonym przez nią zeznaniom, organizowała i kontrolowała rynek prostytucji mieszkaniowej, a także prowadziła agencje towarzyskie na terenie O. , N. i K. czerpiąc korzyści majątkowe z świadczonych tam usług seksualnych i to B. O. (1) , która nie świadczyła usług seksualnych, pobierała od w/w kobiet pieniądze za możliwość świadczenia przez nie usług seksualnych w mieszkaniach wynajmowanych przez B. O. (1) , ustalała stawki, werbowała kobiety do pracy w mieszkaniach, zamieszczała ogłoszenia z wizerunkami w/w kobiet, groziła w/w kobietom i straszyła je na wypadek rozpoczęcia działalności konkurencyjnej, wydzwaniała do w/w kobiet, wykonywała głuche telefony z nt różniącego się tylko 1 cyfrą z jej n telefonu, zleciła umieszczenie napisów na elewacji oraz rzucanie w okna. zlecała uszkodzenie drzwi mieszkania i podrzuciła substancję śmierdzącą pod drzwi mieszkania K. M. (1) , który wypowiedział jej umowę najmu lokalu , natomiast z zeznań w/w świadków w żaden sposób nie wynika, aby oskarżeni pobierali od nich opłaty za możliwość świadczenia usług seksualnych, wymuszali uiszczanie opłat, by kierowali groźby zniszczenia mienia w przypadku nie uiszczenia opłat, by R. L. (1) kierował grupą przestępczą i zlecał uszkodzenie lokali mieszkalnych, oraz by grupa przestępcza kierowana przez R. L. (1) działała od 23 listopada 2012r. do 6 listopada 2018r., a jedynie opłaty, jakie były uiszczane, to za faktyczną ochronę świadczoną w związku z agresywnymi zachowaniami klientów (przesłuchanie B. D. w dn. 3 lutego 2023r.),  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka B. D. (1) i A. C. , która w dniu 26.04.2022r. na rozprawie zeznała, że B. O. (1) nie pracowała jako prostytutka, lecz organizowała i kontrolowała proceder prostytucji mieszkaniowej,  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka B. D. (1) , która w dniu 26.04.2022r. na rozprawie zeznała odmiennie od poczynionych przez Sąd ustaleń (k. 15 uzasadnienia), iż „była ochrona bo to strach nie płacić, a ochrona nie była przed nimi samymi”, podczas gdy Sąd błędnie i dowolnie przyjął w uzasadnieniu wyroku, iż z zeznań B. D. wynika, iż „musi płacić (...) za ochronę, jak przestały płacić pojawiły się napisy na elewacji”;  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka A. J. (1) , która zeznając na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2022r. wskazała, iż sama zbierała pieniądze od dziewczyn świadczących usługi seksualne, z tego tytułu nie zostały jej postawione jakiekolwiek zarzuty, natomiast nie kojarzy kiedy pojawił się (...) vel K. M. (1) i od kiedy zaczął zbierać pieniądze, a także jak często się pojawiał oraz czy brał pieniądze dla siebie czy kogoś, a nadto że J. S. ps. (...) był jedynie kolegą S. B. , przychodził i brał pieniądze bardzo rzadko, podczas gdy Sąd na podstawie zeznań A. J. (1) miał ustalić datę początkową działania zorganizowanej grupy przestępczej i udziału w niej opisanych wyrokiem osób.  dokonanie dowolnej oceny zeznań świadka S. B. , z których wynika, iż nigdy nie płacił R. L. (1) jakichkolwiek pieniędzy w związku z procederem prostytucji ulicznej.  a to art. 410 k.p.k. w zw. z art. 394 § 2 k.p.k. i art. 393 § 1 k.p.k. i art. 147 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 19 ust.15 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji , poprzez dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonych na podstawie stenogramów rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej pod kryptonimem (...) , w sytuacji gdy rozmowy, wbrew złożonym wnioskom dowodowym nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej, oskarżeni nie mieli możliwości odniesienia się do rozmów pomimo, że taki wniosek złożyli, a które zostały utrwalone w ramach kontroli operacyjnej, celem ewentualnego rozpoznania rozmówców i wskazania, kto faktycznie był rozmówcą, a także jaka była treść rozmów, przy czym brak jest dowodu w postaci opinii fonoskopowej lub rozpoznania głosów przez oskarżonych, z którego by wynikało, że w rozmowach uczestniczył S. B. i R. L. (1) ;  a to art. 5 § 2 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez naruszenie zakazu czynienia niekorzystnych domniemań w sytuacji, gdy stan dowodów nie pozwala na ustalenie faktów, przejawiający się w błędnym ustaleniu, iż: a) oskarżony R. L. (1) w okresie od 23 listopada 2012 roku do 6 listopada 2018 roku założył i kierował zorganizowaną grupą przestępczą sytuacji gdy:  oskarżony w okresie od 03.09.2012r. do 12.04.2013r. przebywał w ; Zakładzie Karnym w S. i nie mógł wbrew dowolnym ustaleniom Sądu oraz zeznaniom B. O. (1) założyć i kierować grupą przestępczą, pobierać od kogokolwiek jakiejkolwiek opłaty, a także czynić jakiekolwiek ustalenia ze wspóloskarżonymi oraz B. O. (1) , natomiast w dniu 31.12.2013r. uległ poważnemu wypadkowi komunikacyjnemu, po którym przez wiele miesięcy by 1 hospitalizowany, a jego leczenia trw a do dnia dzisiejszego;  z zeznań świadka B. D. (1) i A. C. wynika, iż to B. O. (1) była organizatorką procederu prostytucji mieszkaniowej w O. . N. i K. , to ona ustalała obowiązujące stawki za świadczenie usług, wynajmowała mieszkania, w którym usługi były świadczone, pobierała opłaty, organizowała ochronę, zlecała uszkodzenie elewacji i szyb budynków, w których prowadzona byłą działalność konkurencyjna, werbowała kobiety do pracy, zamieszczała ich ogłoszenia w internecie, zastraszała kobiety, które rezygnowały z pracy dla B. O. (1) ;  z zeznań świadka A. C. wynika, iż B. O. (1) nie była prostytutką, lecz jedynie organizowała proceder prostytucji i nim kierowała w wynajmowanych przez siebie mieszkaniach, pobierając od pracujących tam kobiet opłaty, stanowiące jej stałe źródło dochodów, a nadto z w/w opłat finansowała także koszt wynajmu mieszkania, opłacenie ochrony, koszt zamieszczania anonsów na portalach internetowych,  z zeznań świadka K. P. (1) wynika, iż H. P. (1) ps. (...) , który prowadził agencję towarzyską w mieszkaniu przy ul. (...) z B. O. (1) kontaktował się w związku z uszkodzeniem elewacji i rzucaniem przedmiotów w okna jego mieszkania, choć znał R. L. (1) i gdyby to istotnie R. L. (1) polecał dokonanie zniszczeń, to on byłby adresatem skarg H. P. (1) , a przy tym powyższe świadczy o dominującej pozycji i roli B. O. (1) w środowisku przestępczym; b) oskarżony R. L. (1) wymuszał uiszczanie dla niego opłat od osób uprawiających prostytucję w mieszkaniach na terenie miasta O. poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję napisów' „burdel’’, „kurwy”, umieszczanie na klatkach schodowych tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami podczas gdy nie ustalono choćby jednego lokalu w opisany sposób zniszczonego na zlecenie R. L. (1) , natomiast lokal K. M. (1) w K. został w opisany sposób zniszczony na zlecenie B. O. (1) , której K. M. wypowiedział umowę najmu jego lokalu i groźby podobnej treści B. O. (1) kierowała pod adresem B. D. (1) , c) oskarżony R. L. (1) w okresie 23 listopada 2012r. do 6 listopada 2018r. kierując zorganizowaną grupą przestępczą polecał odbieranie przeznaczonych dla niego pieniędzy stanowiących opłatę za możliwość uprawiania prostytucji przez daną osobę w mieszkaniach na terenie O. , N. i K. oraz na drogach wjazdowych do O. , w sytuacji gdy: - zgromadzony materiał dowodowy nie daje jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, by R. L. (1) w opisanym okresie polecał odbieranie dla niego w/w środków, z zeznań S. B. złożonych na rozprawie wynika, iż to on pobierał osobiście lub incydentalnie za pośrednictwem innych osób z kręgu jego rodziny, na własny rachunek środki od kobiet narodowości bułgarskiej i polskiej w zamian za pomoc w trudnieniu się przez nie prostytucją poprzez zapewnienie miejsca zamieszkania, wyżywienia, transportu oraz ewentualnej ochrony przed agresywnym zachowaniem klientów i z tego tytułu uzyskał znaczna korzyść majątkową, - z wyjaśnień A. S. wynika, iż to S. B. zarządzał i kierował procederem prostytucji ulicznej; d) oskarżeni K. M. (1) i A. W. (1) na polecenie R. L. (1) ustalali osoby trudniące się prostytucją oraz wymuszali uiszczanie opłat od tych osób poprzez pisanie na budynku, w którym znajdowało się mieszkanie osób uprawiających prostytucję napisów ..burdel'’, kurwy", umieszczanie na klatkach schodowych tych budynków substancji o intensywnym nieprzyjemnym zapachu, rzucanie w okna tych mieszkań różnymi przedmiotami podczas gdy nie ustalono choćby jednego lokalu w opisany sposób zniszczonego przez oskarżonego na zlecenie R. L. (1) , natomiast lokal K. M. (1) w K. został w opisany sposób zniszczony na zlecenie B. O. (1) , której K. M. wypowiedział umowę najmu jego lokalu, natomiast jak wynika z ustaleń Sądu wysokość opłat za ochronę świadczoną w stosunku do w/w kobiet miała wynikać z ustaleń pomiędzy B. O. (1) , a R. L. (1) , co nie wymagało jakichkolwiek dodatkowych zabiegów ze strony oskarżonych; e) oskarżony K. M. (1) odbierał od S. B. i innych osób pieniądze za możliwość świadczenia usług seksualnych na trasach wjazdowych do O. oraz przekazywał te pieniądze R. L. (1) , a także czerpał korzyść majątkową z uprawiania prostytucji przez inne osoby w ten sposób, iż wynajmował lokal w K. , w którym uprawiana była prostytucja, podczas gdy jak wynika z zeznań S. B. osobiście pobierał opłaty od kobiet trudniących się prostytucją uliczną, nikomu nie przekazywał w/w pieniędzy, a nadto K. M. (1) nie czerpał korzyści z uprawiania prostytucji przez inne osoby w wynajmowaniu lokalu w K. , lecz wyłącznie pobierał czynsz za wynajęcie lokalu, podobnie jak choćby D. P. (1) , który w przedmiotowej sprawie ma status świadka, nie wspominając o B. O. (1) , której zachowanie, związane z organizacją prostytucji mieszkaniowej, w tym wynajmem i udostępnianiem lokali, zostało uznane przez Prokuraturę za działalność w pełni legalną, f) oskarżony A. W. (1) w dniu 6 listopada 2018r. posiadał wbrew przepisom ustawy substancje psychoaktywne w ilości 33,565 grama podczas gdy żaden dowód zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie potwierdza tezy, iż oskarżony był w posiadaniu w/w substancji, a także by oskarżony w/w substancję wyrzucił przez okno; g) oskarżony J. S. w okresie od dnia 23 listopada 2012r. do dnia 6 listopada 2018r. odbierał od kobiet uprawiających prostytucję na jego rzecz, zarobione przez nie pieniądze i przekazywał je za pośrednictwem S. B. lub K. M. (1) R. L. (1) podczas gdy żaden dowód zgromadzony w sprawie nie potwierdza tezy, by jakakolwiek kobieta uprawiała prostytucję na rzecz J. S. , on sam na stałe zamieszkuje i w inkryminowanym okresie zamieszkiwał w Bułgarii, a w Polsce pojawiał incydentalnie, nie zna K. M. (1) i nigdy nie przekazywał mu jakichkolwiek pieniędzy, natomiast na prośbę S. B. dwukrotnie na przestrzeni 6 lat, odebrał pieniądze celem ich przekazania S. B. nie uzyskując z tego tytułu jakiejkolwiek korzyści majątkowej, a zatem powyższego nie potwierdza jakikolwiek dowód przeprowadzony w sprawie - tym samym dowody, którym Sąd dał wiarę stworzyły „lukę" co do istnych elementów czynu, natomiast Sąd tak powstałą „lukę 7 ', wobec braku możliwości jej realnego usunięcia, przy braku w tym zakresie poszlak, a tym bardziej dowodów bezpośrednich, usunął w formie domniemania wystąpienia w/w zdarzeń, a więc rozstrzygnął powst

[... tekst skrócony ...]