II AKA 206/13

Sąd Apelacyjny w SzczecinieSzczecin2013-12-12
SAOSKarnewyrok łącznyŚredniaapelacyjny
wyrok łącznykara łącznapołączenie karapelacjapostępowanie karneSąd ApelacyjnySąd Okręgowyobrońca

Sąd Apelacyjny uchylił wyrok łączny Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nierozważenia przez sąd pierwszej instancji wszystkich możliwych konfiguracji połączenia kar.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie uchylił wyrok łączny Sądu Okręgowego w Szczecinie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Powodem uchylenia było nierozważenie przez sąd pierwszej instancji wszystkich możliwych kombinacji połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w różnych wyrokach, co stanowiło naruszenie przepisów postępowania. Sąd Apelacyjny wskazał, że sąd rozstrzygający w przedmiocie wyroku łącznego ma obowiązek rozważyć wszystkie możliwe konfiguracje połączenia kar, co nie zostało uczynione w niniejszej sprawie.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał apelację obrońcy skazanego H. G. od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 września 2013 r. Sąd Okręgowy połączył kary grzywny z dwóch wyroków i orzekł karę łączną grzywny, jednocześnie umarzając postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kar pozbawienia wolności z pozostałych wyroków. Obrońca zaskarżył wyrok, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 410 i 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 570 k.p.k. poprzez nierozważenie przez Sąd Okręgowy wniosku o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 30 listopada 2000 r. (sygn. akt II K 813/99) oraz Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2012 r. (sygn. akt III K 234/11). Sąd Apelacyjny uznał apelację za częściowo uzasadnioną i uchylił zaskarżony wyrok w całości, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy podkreślił, że sąd rozstrzygający w przedmiocie wydania wyroku łącznego ma obowiązek rozważyć wszystkie możliwe konfiguracje połączenia kar, co w niniejszej sprawie nie zostało uczynione, gdyż Sąd Okręgowy nie rozważył możliwości połączenia kar pozbawienia wolności z wyroków wskazanych przez obrońcę. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy ma obowiązek rozważyć te kwestie i szczegółowo uzasadnić swoje stanowisko.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd ma obowiązek rozważyć wszystkie możliwe konfiguracje połączenia kar, niezależnie od tego, czy działa z urzędu, czy na wniosek.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wskazał, że nierozważenie przez Sąd Okręgowy możliwości połączenia kar pozbawienia wolności z konkretnych wyroków stanowi obrazę przepisów postępowania, w tym art. 424 § 1 k.p.k., ponieważ uniemożliwia prześledzenie toku rozumowania sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
H. G.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (23)

Pomocnicze

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 2a

Kodeks karny

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 570

Kodeks postępowania karnego

u.o.r. art. 79 § 1

Ustawa o rachunkowości

k.k. art. 201

Kodeks karny

k.k. art. 258 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 296 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 297 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 229 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 229 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 410 oraz 424 § 1 ust. 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 570 k.p.k. poprzez nierozważenie przez Sąd Okręgowy wniosku obrońcy o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary pozbawienia wolności z wyroków sygn. akt II K 813/99 i III K 234/11.

Odrzucone argumenty

Argument dotyczący prowadzenia działalności gospodarczej w imieniu syna jako uzasadnienie dla zwolnienia z kosztów postępowania (nie został w pełni rozstrzygnięty w tym orzeczeniu, ale był częścią apelacji).

Godne uwagi sformułowania

Rozstrzygając w przedmiocie wydania wyroku łącznego, sąd rozstrzygający, obojętnie czy działający z urzędu, czy też na wniosek skazanego bądź jego obrońcy, ma obowiązek rozważyć wszystkie możliwe konfiguracje związane z ewentualnym połączeniem kar orzeczonych w różnych wyrokach. Procedując w przedmiotowej sprawie, Sąd Okręgowy nie wykonał tego obowiązku.

Skład orzekający

Andrzej Olszewski

przewodniczący-sprawozdawca

Bogumiła Metecka-Draus

sędzia

Janusz Jaromin

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków sądu przy wydawaniu wyroku łącznego, w szczególności konieczność rozważenia wszystkich możliwych konfiguracji połączenia kar."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nierozważenia przez sąd pierwszej instancji wszystkich wnioskowanych połączeń kar w kontekście wyroku łącznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na szczegółową analizę obowiązków sądu przy wydawaniu wyroku łącznego i naruszeń proceduralnych.

Sąd Apelacyjny przypomina: Wyrok łączny wymaga rozważenia WSZYSTKICH opcji połączenia kar!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 206/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Olszewski (spr.) Sędziowie: SA Bogumiła Metecka-Draus SA Janusz Jaromin Protokolant: st. sekr. sądowy Jorella Atraszkiewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Apelacyjnej Janiny Rzepińskiej po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. sprawy H. G. o wydanie wyroku łącznego z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 września 2013 r., sygn. akt III K 33/13 uchyla zaskarżony wyrok w całości i sprawę H. G. przekazuje Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Sygn. akt II AKa 206/13 UZASADNIENIE H. G. został skazany prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 30.03.1995 r., sygn. akt VIII K 228/92, za dwa czyny z art. 201 dkk , na kary po 3 lata pozbawienia po wolności i kary po 5.000 złotych grzywny, które połączono orzekając karę łączną 4 lat pozbawienia wolności i 5.000 złotych grzywny; 2. Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 16 lutego 1999 r., sygn. akt II K 1672/98, za czyn z art. 258 § 1 d.k.k. popełniony w dniu 6 listopada 1997r., na karę 1000 (jednego tysiąca) złotych grzywny, z zamianą na wypadek nie uiszczenia w terminie na zastępczą karę 20 (dwudziestu) dni pozbawienia wolności przyjmując dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie 50zł (pięćdziesięciu) złotych; 3. Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 30 listopada 2000r., sygn. akt II K 813/99, za czyn z art. 296 § 1 k.k. , popełniony w okresie od marca 1998r. do dnia 22 lutego 1999r., na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 4. Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 15 marca 2007r., sygn. akt. II K 237/06, następnie zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 21 czerwca 2007r., sygn. akt IV Ka 298/07, za czyn z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. , popełniony w okresie od dnia 22 kwietnia 1996r. do dnia 6 sierpnia 1997r., na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, przy czym Sąd Rejonowy w Słupsku postanowieniem z dnia 6 listopada 2008r., sygn. akt II Ko 3971/08, warunkowo zawiesił wykonanie kary 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat próby; 5. Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 4 października 2007r., sygn. akt XIII K 1535/07, za czyn z art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , popełniony w okresie od dnia 11 grudnia 2006r. do dnia 20 grudnia 2006r., na karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 20 (dwadzieścia) złotych; 6. Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 15 maja 2008r., sygn. akt II K 385/03, za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , popełniony w okresie od dnia 9 czerwca 200lr. do dnia 25 czerwca 200lr., na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 (pięciu) lat próby oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 20 (dwadzieścia) złotych; 7. Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 2 grudnia 2008r., sygn. akt XVII K 1841/08, za czyny z art. 79 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości popełnione: -w okresie od dnia bliżej nieustalonego 2003r. do dnia 31 grudnia 2003r. -w okresie od dnia bliżej nieustalonego 2004r. do dnia 31 grudnia 2004r. -w okresie od dnia bliżej nieustalonego 2005r. do dnia 31 grudnia 2005r. -w okresie od dnia bliżej nieustalonego 2006r. do dnia 31 grudnia 2006r. -w okresie od dnia bliżej nieustalonego 2007r. do dnia 31 grudnia 2007r. na kary po 40 (czterdzieści) stawek dziennych grzywny po 20 (dwadzieścia) złotych oraz karę łączną 110 (stu dziesięciu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 20 (dwadzieścia) złotych; przy czym kary grzywny wskazane w wyrokach opisanych w punktach 5, 6, 7 zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt IV K 37/11, którym orzeczono karę łączną grzywny w wysokości 160 (stu sześćdziesięciu) stawek dziennych w wysokości po 20 (dwadzieścia) złotych każda. 8. Sądu Rejonowego w Miastku z dnia 18 grudnia 2008r., sygn. akt II K 141/08, za czyn z art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 229 § 1 k.k. , popełniony w dniu 22 września 2008 r., na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat próby oraz 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 30 (trzydzieści) złotych; 9. Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2012 r., sygn. akt 234/11, za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. , popełniony w dniu 6 maja 1998 r., na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) złotych. Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 września 2013 r.: I. na podstawie art. 85 kk , art. 86 § 1 kk i art. 86 § 2a kk połączono kary grzywny wymierzone wyrokami opisanymi w punktach 2 oraz 9 i orzeczono wobec H. G. karę łączną 15.000 (piętnastu tysięcy) złotych grzywny; II. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 kpk i art. 572 kpk umorzono postępowanie w zakresie objęcia wyrokiem łącznym kar wymierzonych wyrokami opisanymi w punktach: 1, od 3 do 8; III. na podstawie art. 627 kpk zasądzono od skazanego na rzecz Skarbu Państwa wydatki związane z wydaniem wyroku łącznego. Powyższy wyrok zaskarżył obrońca skazanego. Wyrokowi zarzucił: „mające wpływ na wskazane rozstrzygnięcie naruszenie przepisów postępowania, polegające w szczególności na: I. obrazie art. 410 oraz 424 § 1 ust. 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 570 k.p.k. poprzez nieodniesienie się przez Sąd Okręgowy, zarówno w sentencji wyroku, jak i jego uzasadnieniu, do wniosku obrońcy skazanego o wydanie wyroku łącznego obejmującego swym zakresem kary 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności orzeczonej wobec H. G. wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 30 listopada 2000r. sygn. akt II K 813/99, za czyn z art. 296 § 1 kk popełniony w okresie od marca 1998 r. do dnia 22 lutego 1999 r. oraz kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego III Wydziału Karnego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2012 roku, sygn. akt III K 234/11 za czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk popełniony w dniu 06 maja 1998 r., tj. wyroków przytoczonych w pkt 3 oraz 9 sentencji wyroku Sądu Okręgowego, co skutkowało nie wydaniem wnioskowanego wyroku łącznego, w sytuacji gdy uwzględniając daty wydania wskazanych rozstrzygnięć, jak również czas popełniania przypisanych skazanemu przestępstw należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki dla wydania wyroku łącznego; II. art. 627 k.p.k. poprzez przyjęcie, że prowadzenie przez H. G. działalności gospodarczej w imieniu syna uzasadnia przekonanie, że uiszczenie przez skazanego na rzecz Skarbu Państwa wydatków związanych z wydaniem wyroku łącznego nie będzie stanowić dla niego nadmiernej uciążliwości, w sytuacji gdy H. G. prowadzi działalność gospodarczą jedynie w zastępstwie syna, ponieważ jego stan zdrowia nie pozwala na samodzielnie zarządzanie przedsiębiorstwem, a co za tym idzie zyski generowane przez wskazaną działalność w znaczącej większości przypadają synowi skazanego i wydatkowane są na jego leczenie.” Podnosząc powyższe, skarżący wniósł „o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego III Wydziału Karnego w Szczecinie z dnia 13 września 2013 roku poprzez orzeczenie wnioskowanego przez obronę wyroku łącznego z zastosowaniem zasady absorpcji obejmującego wskazane rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego II Wydziału Karnego w Słupsku w sprawie o sygn. akt II K 813/99 oraz Sądu Okręgowego III Wydziału Karnego w Szczecinie w sprawie sygn. akt III K 234/11, lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.” Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja okazała się częściowo uzasadniona, a uwzględnienie zarzutu sformułowanego w pkt. I apelacji musiało skutkować uchyleniem wyroku. Rozstrzygając w przedmiocie wydania wyroku łącznego, sąd rozstrzygający, obojętnie czy działający z urzędu, czy też na wniosek skazanego bądź jego obrońcy, ma obowiązek rozważyć wszystkie możliwe konfiguracje związane z ewentualnym połączeniem kar orzeczonych w różnych wyrokach. Procedując w przedmiotowej sprawie, Sąd Okręgowy nie wykonał tego obowiązku. Taki wniosek wypływa z nierozważenia w uzasadnieniu wyroku możliwości połączenia H. G. kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 30.11.2000r. ( pkt. 3 ) i wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 25.06.2012 r. ( pkt. 9 ). To zaś nie pozwala prześledzić toku rozumowania sądu rozstrzygającego i stanowi obrazę art. 424 § 1 kpk . Należy podkreślić, że Sąd Okręgowy rozważył połączenia kar z innych wyroków, uznał też za możliwe połączenie kar grzywien orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 16.02.1999 r. ( pkt. 2 ) z cytowanym wyżej wyrokiem Sądu Okręgowego ( pkt 9 ). Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Okręgowy musi rozważyć: - czy możliwe jest połączenie kar pozbawienia wolności z wyroków opisanych w punktach 3 i 9, - czy takiemu połączeniu nie sprzeciwia się łączenie grzywien z wyroków opisanych w punktach 2 i 9. Następnie sąd rozstrzygający w taki sposób uzasadni swoje stanowisko, aby Sąd Odwoławczy mógł skontrolować sposób jego rozumowania.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI