II AKA 2/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Gdańsku rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, który uniewinnił K. B. od zarzutu spowodowania śmierci konkubenta S. D. z art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 k.k., przyjmując działanie w warunkach obrony koniecznej. Prokurator zarzucił sądowi błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że oskarżona nie działała w obronie koniecznej. Sąd Apelacyjny nie podzielił tych zarzutów, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i że oskarżona, będąc obiektem agresji ze strony pijanego konkubenta, odpierała bezpośredni i bezprawny zamach na swoje życie i zdrowie. Sąd szczegółowo analizował poszczególne ustalenia faktyczne, takie jak moment zadania ciosu, powstanie mniejszej rany, agresywne zachowania pokrzywdzonego w przeszłości oraz stan psychiczny oskarżonej, dochodząc do wniosku, że apelacja prokuratora była bezzasadna. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uniewinniający, zasądził koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie przepisów dotyczących obrony koniecznej (art. 25 k.k.), zwłaszcza w kontekście agresji domowej, działania pod wpływem alkoholu oraz oceny bezpośredniości i nieuchronności zamachu.
Każda sprawa o obronę konieczną jest oceniana indywidualnie na podstawie konkretnych okoliczności faktycznych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy oskarżona działała w warunkach obrony koniecznej, odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na swoje życie i zdrowie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżona działała w warunkach obrony koniecznej.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że oskarżona, będąc obiektem agresji ze strony konkubenta, który był pod wpływem alkoholu i stosował przemoc fizyczną, miała uzasadnione podstawy, aby obawiać się o swoje życie i zdrowie. Zamach ze strony pokrzywdzonego był bezpośredni i bezprawny, a użycie noża było konieczne do jego odparcia, bez rażącej dysproporcji między środkami obrony a niebezpieczeństwem zamachu.
Czy błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący momentu zadania ciosu lub powstania mniejszej rany miał wpływ na prawidłowość orzeczenia o obronie koniecznej?
Odpowiedź sądu
Nie, te ustalenia nie miały istotnego wpływu na główną ocenę obrony koniecznej.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że pewne drobne nieścisłości w ustaleniach faktycznych, takie jak dokładne położenie oskarżonej w chwili zadania ciosu czy kwestia drugiej, mniejszej rany, nie podważały kluczowego ustalenia o istnieniu bezprawnego i bezpośredniego zamachu na życie i zdrowie oskarżonej.
Czy wcześniejsze spożywanie alkoholu przez oskarżoną z pokrzywdzonym lub jej powrót do mieszkania po zdarzeniu podważały istnienie obrony koniecznej?
Odpowiedź sądu
Nie, te okoliczności nie podważały obrony koniecznej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wcześniejsze spożywanie alkoholu nie wpływało na zdolność oskarżonej do oceny sytuacji, a jej powrót do mieszkania z matką był motywowany troską o pokrzywdzonego i poczuciem bezpieczeństwa w obecności matki, a nie brakiem zagrożenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. B. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| S. D. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w Ś. | organ_państwowy | oskarżyciel |
| adw. A. K. | inne | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 25 § § 1
Kodeks karny
Obrona konieczna może mieć miejsce nie tylko w sytuacji, gdy już doszło do zamachu, ale także w stadium obiektywnie zaistniałego bezpośredniego zagrożenia zamachem lub jego nieuchronności. Zamach nie musi być atakiem na nośnik prawnie chronionej wartości, a osoba zagrożona nie musi czekać na pierwszy cios.
Pomocnicze
k.k. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 156 § § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu § § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 5
k.k. art. 160
Kodeks karny
EKPCz art. 2 § ust. 2 lit. a
Europejska Konwencja Praw Człowieka
Ocena konieczności użycia siły w stopniu powodującym śmierć napastnika musi uwzględniać perspektywę osoby napadniętej i moment zamachu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżona działała w warunkach obrony koniecznej, odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na swoje życie i zdrowie. • Agresja pokrzywdzonego była eskalująca i stanowiła realne zagrożenie dla oskarżonej i jej dziecka. • Oskarżona miała uzasadnione podstawy, by obawiać się dalszej eskalacji przemocy ze strony pokrzywdzonego. • Użycie noża było proporcjonalne do zagrożenia i konieczne do odparcia zamachu.
Odrzucone argumenty
Sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących obrony koniecznej. • Ustalenia dotyczące momentu zadania ciosu i powstania mniejszej rany były wadliwe i miały wpływ na treść orzeczenia. • Stopień agresji i przemocy ze strony pokrzywdzonego nie był szczególnie wysoki. • Oskarżona nie znajdowała się w sytuacji ekstremalnej, uzasadniającej użycie siły.
Godne uwagi sformułowania
nie ma podstaw do uznania, aby Sąd Okręgowy dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych dotyczącego działania przez oskarżoną w warunkach obrony koniecznej • zadając ten cios odpierała bezprawny i bezpośredni zamach na jej życie i zdrowie • nie ma wymogu, aby osoba zaatakowana czekała z rozpoczęciem obrony i użyciem środka godzącego w takie dobra jak zdrowie i życie do momentu, kiedy atak na jej dobra prawne przybierze odpowiednio silną postać • zamachem uprawniającym do obrony koniecznej może być powodowanie, umyślnie lub nieumyślnie, stanu niebezpieczeństwa opisanego w art. 160 k.k. • nie można uznać, aby stopień agresji i przemocy, jakie wobec niej przejawiał pokrzywdzony, był niewielki.
Skład orzekający
Sławomir Steinborn
przewodniczący-sprawozdawca
Andrzej Czarnota
sędzia
Leszek Mering
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących obrony koniecznej (art. 25 k.k.), zwłaszcza w kontekście agresji domowej, działania pod wpływem alkoholu oraz oceny bezpośredniości i nieuchronności zamachu."
Ograniczenia: Każda sprawa o obronę konieczną jest oceniana indywidualnie na podstawie konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy dramatycznej sytuacji przemocy domowej i obrony koniecznej, która może być interesująca dla szerokiego grona odbiorców ze względu na silny wymiar ludzki i kontrowersyjne zagadnienie prawne.
“Czy obrona przed agresywnym partnerem zawsze jest usprawiedliwiona? Sąd Apelacyjny rozstrzyga kluczową kwestię obrony koniecznej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.