II AKa 194/23

Sąd Apelacyjny w WarszawieWarszawa2023-12-14
SAOSKarneodpowiedzialność Skarbu PaństwaŚredniaapelacyjny
niesłuszne zatrzymaniezadośćuczynienieodpowiedzialność Skarbu Państwaprawo karnepostępowanie karnesąd apelacyjnyprawa człowieka

Sąd Apelacyjny częściowo zmienił wyrok sądu okręgowego w sprawie o zadośćuczynienie za niesłuszne zatrzymanie, eliminując z części dyspozytywnej określenie jednostki policji odpowiedzialnej za wypłatę.

Prokurator wniósł apelację od wyroku sądu okręgowego w sprawie o zadośćuczynienie za niesłuszne zatrzymanie, kwestionując wysokość przyznanej kwoty. Sąd Apelacyjny uznał zarzut błędu w ustaleniach faktycznych za niezasadny, potwierdzając adekwatność zasądzonego zadośćuczynienia. Sąd drugiej instancji dokonał jednak reformy wyroku, eliminując z jego treści precyzyjne wskazanie jednostki policji odpowiedzialnej za wypłatę, uznając to za zbędne.

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie dotyczącego zadośćuczynienia za krzywdę wynikłą z niewątpliwie niesłusznego zatrzymania J. Ś. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nieprawidłowym ustaleniu rozmiaru doznanej przez wnioskodawcę krzywdy w stosunku do zasądzonej kwoty 2500 zł. Sąd Apelacyjny uznał ten zarzut za niezasadny, podkreślając, że odpowiedzialność Skarbu Państwa z tytułu niesłusznego zatrzymania opiera się na zasadzie ryzyka. Sąd drugiej instancji potwierdził, że zatrzymanie J. Ś. w dniu 18 listopada 2020 r. było bezzasadne i niewątpliwie niesłuszne, a zastosowane środki przymusu bezpośredniego były nadmierne. Kwota zadośćuczynienia została uznana za adekwatną do doznanej krzywdy. Niemniej jednak, Sąd Apelacyjny dokonał zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie części dyspozytywnej, eliminując określenie „statio fisci Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł.”, ponieważ nie podziela poglądu o konieczności precyzyjnego wskazywania w rozstrzygnięciu konkretnej jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa zobowiązanej do wypłaty. Wyrok w pozostałej części utrzymano w mocy, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz J. Ś. zwrot wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, kwota 2500 zł jest adekwatna do doznanej przez wnioskodawcę krzywdy.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący wysokości zadośćuczynienia nie jest zasadny. Odpowiedzialność Skarbu Państwa opiera się na zasadzie ryzyka, a zatrzymanie wnioskodawcy było niewątpliwie niesłuszne, z zastosowaniem nadmiernych środków przymusu. Kwota została uznana za adekwatną do krzywdy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

J. Ś.

Strony

NazwaTypRola
J. Ś.osoba_fizycznawnioskodawca
Skarb Państwaorgan_państwowypozwany
Prokuratororgan_państwowyskarżący

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 552 § § 4

Kodeks postępowania karnego

Niewątpliwie niesłuszne jest takie zatrzymanie, które było stosowane z obrazą przepisów dotyczących zatrzymania oraz w sytuacji, gdy zatrzymanie powoduje dolegliwość, których dana osoba nie powinna doznać.

Pomocnicze

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 454 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe wskazanie jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa w części dyspozytywnej wyroku.

Odrzucone argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący wysokości zasądzonego zadośćuczynienia.

Godne uwagi sformułowania

odpowiedzialność Skarbu Państwa z tytułu niewątpliwie niesłusznego zatrzymania opiera się na zasadzie ryzyka. niewątpliwie niesłuszne, w rozumieniu art. 552 § 4 k.p.k., jest takie zatrzymanie, które było stosowane z obrazą przepisów dotyczących zatrzymania oraz w sytuacji, gdy zatrzymanie powoduje dolegliwość, których dana osoba nie powinna doznać. Sąd Apelacyjny w składzie rozpoznającym tę sprawę nie podziela poglądu o konieczności wskazywania precyzyjnie w rozstrzygnięciu jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa zobowiązanej do wypłaty zasądzonego zadośćuczynienia.

Skład orzekający

Małgorzata Janicz

przewodniczący-sprawozdawca

Rafał Kaniok

sędzia

Anna Zdziarska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zadośćuczynienia za niesłuszne zatrzymanie oraz sposobu formułowania rozstrzygnięć w sprawach przeciwko Skarbowi Państwa."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z ochroną praw obywatelskich i odpowiedzialnością państwa za działania jego funkcjonariuszy, co jest interesujące dla prawników i osób zainteresowanych prawami człowieka.

Czy państwo powinno precyzyjnie wskazywać winnego za niesłuszne zatrzymanie? Sąd Apelacyjny odpowiada.

Dane finansowe

WPS: 2500 PLN

zadośćuczynienie: 2500 PLN

zwrot kosztów postępowania: 240 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 194/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA – Małgorzata Janicz (spr.) Sędziowie SA - Rafał Kaniok - Anna Zdziarska Protokolant: – Wiktoria Siporska przy udziale Prokuratora Marka Deczkowskiego po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2023 r. sprawy z wniosku J. Ś. o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłe z niewątpliwie niesłusznego zatrzymania, na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 marca 2023 r . sygn. akt XVIII Ko 158/21 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, iż z części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku w pkt 1 i 3 eliminuje określenie „statio fisci Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. ”; 2. utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej części; 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz J. Ś. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym; 4. wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 194/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 3 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 marca 2023 r., sygn. akt XVIII K 158/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek nie został uwzględniony z uwagi na niezasadność zarzutów Zarzuty sformułowane w apelacji prokuratora ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wniosek Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek niezasadny z uwagi na bezzasadność zarzutów 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok SO w Warszawie , sygn.. akt XVIII Ko 158/21 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja prokuratora złożona w tej sprawie okazała się o tyle skuteczna, że spowodowała kontrolę instancyjną i wydanie wyroku reformatoryjnego , nie ukierunkowanego wszak na postulowaną we wnioskach apelacji zmianę. Przechodząc do kwestii istotnych dla rozpoznania wniesionej apelacji, podkreślić należy na wstępie, iż zarzut dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający, zdaniem skarżącego, wpływ na jego treść, a polegający na błędnym przyjęciu, iż rozmiar doznanej przez wnioskodawcę krzywdy spowodowanej niesłusznym zatrzymaniem jest adekwatny do zasądzonej kwoty zadośćuczynienia tj. 2500 zł, nie jest zasadny. Przypomnieć skarżącemu należy, iż odpowiedzialność Skarbu Państwa z tytułu niewątpliwie niesłusznego zatrzymania opiera się na zasadzie ryzyka. W ocenie Sądu Apelacyjnego niewątpliwie niesłuszne, w rozumieniu art. 552 § 4 k.p.k. , jest takie zatrzymanie, które było stosowane z obrazą przepisów dotyczących zatrzymania oraz w sytuacji, gdy zatrzymanie powoduje dolegliwość, których dana osoba nie powinna doznać, w świetle całokształtu okoliczności ustalonych w sprawie. Przenosząc powyższe na realia sprawy rozpoznawanej, stwierdzić należy, iż wnioskodawca zatrzymany został 18 listopada 2020r. o godz. 21:00, podczas spontanicznego zgromadzenia w celu wyrażenia sprzeciwu wobec treści wyroku TK z dnia 22 X 2020r. Po przewiezieniu do Komendy Rejonowej Policji Warszawa 1 i wykonaniu czynności (vide k 3 pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia) został zwolniony w dniu 19 listopada 2020r o godz. 2:40. Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie po rozpoznaniu zażalenia na zatrzymanie, uznał , że było ono bezzasadne i nieprawidłowe, choć legalne. Powyższe daje podstawy do wystąpienia z wnioskiem o zadośćuczynienie , czego też skarżący nie kwestionuje. Podzielić należy wywody Sądu meriti dotyczące podstaw miarkowania kwoty przyznanego zadośćuczynienia, zawierające poczucie krzywdy wywołane zatrzymaniem, które bez wątpienia było niezasadne i niewątpliwie niesłuszne, miało miejsce wobec osoby do tej pory nie karanej, nigdy nie zatrzymywanej, wobec której zastosowano środki przymusu bezpośredniego w postaci użycia siły fizycznej i kajdanek, które były użyte ponad czas niezbędny, także w trakcie czynności procesowych z udziałem J. Ś. . Na tle tych ustaleń ( vide k 22 pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia) przypomnieć jeszcze wypada, iż zarzut niewłaściwego ustalenia kwoty zadośćuczynienia może być skuteczny tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza zasady ustalania tego zadośćuczynienia, a więc gdy uwzględniono niewłaściwe lub nie uwzględniono właściwych elementów mających istotne znaczenie dla określenia wysokości kwoty zadośćuczynienia. Jak wykazano powyżej w sprawie rozpoznawanej taka sytuacja nie zaistniała, dlatego też kwotę zasądzonego zadośćuczynienia uznać należy za adekwatną do doznanej przez wnioskodawcę krzywdy. Na marginesie jednak stwierdzić należy, iż adekwatność ta stwierdzona być może wobec kierunku złożonej apelacji, zaś legitymacją do tego typu refleksji Sądu Apelacyjnego niech będzie ogromna ilość tego typu zasadnych wniosków złożonych w ostatnim czasie. O ile zarzut apelacji prokuratora okazał się niezasadny, to kontrola instancyjna spowodowała reformę wyroku Sądu I instancji polegającą na eliminacji określenia statio fisci z części rozstrzygającej wyroku Sądu Okręgowego, albowiem Sąd Apelacyjny w składzie rozpoznającym tę sprawę nie podziela poglądu o konieczności wskazywania precyzyjnie w rozstrzygnięciu jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa zobowiązanej do wypłaty zasądzonego zadośćuczynienia. Przytoczyć tu wystarczy ugruntowane już orzecznictwo , także tego Sądu Apelacyjnego . Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Koszty postepowania ponosi Skarb Państwa 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 3 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI