Orzeczenie · 2019-11-21

II AKA 182/19

Sąd
Sąd Apelacyjny w Szczecinie
Miejsce
Szczecin
Data
2019-11-21
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaapelacyjny
obrona koniecznaprzekroczenie granic obrony koniecznejkara pozbawienia wolnościzawieszenie karyzadośćuczynienieobrażenia chemiczneprzemoc domowawiek oskarżonegoniekaralność

Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał apelacje obrońcy oskarżonej B.W. oraz prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego, który skazał B.W. za spowodowanie ciężkich obrażeń u R.K. poprzez oblany go środkiem chemicznym, skutkującym ślepotą i szpecącymi bliznami. Oskarżona została uznana za winną czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w warunkach przekroczenia granic obrony koniecznej, a na podstawie art. 25 § 2 k.k. i innych przepisów, skazana na rok pozbawienia wolności oraz zasądzono od niej 10.000 zł zadośćuczynienia. Obrońca wnosił o uniewinnienie, argumentując niezastosowanie art. 25 § 2a i 3 k.k. oraz błędy w ustaleniach faktycznych. Prokurator domagał się kary 3 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny uznał ustalenia Sądu Okręgowego za prawidłowe, odrzucając argumenty obrony o obronie koniecznej w pełnym zakresie. Stwierdzono, że oskarżona działała z zemsty, a nie w odruchu obrony, i miała możliwość wezwania pomocy lub zastosowania mniej drastycznych środków. Jednakże, Sąd odwoławczy uznał karę roku pozbawienia wolności za niewspółmiernie surową, biorąc pod uwagę wiek oskarżonej (75 lat), jej dotychczasową niekaralność oraz uporczywe nękanie ze strony pokrzywdzonego. W związku z tym, wykonanie kary warunkowo zawieszono na okres próby jednego roku, zobowiązując ją do informowania sądu lub kuratora. Apelacja prokuratora została oddalona. Koszty obrony z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa, a oskarżoną zwolniono od kosztów sądowych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja granic obrony koniecznej w kontekście agresywnego zachowania pokrzywdzonego oraz ocena współmierności kary w przypadku sprawców w podeszłym wieku.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych, w tym agresywnego zachowania pokrzywdzonego i wieku oskarżonej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zachowanie pokrzywdzonego, polegające na nachodzeniu oskarżonej i próbie wtargnięcia do jej mieszkania, stanowiło bezpośredni, bezprawny zamach uzasadniający obronę konieczną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie pokrzywdzonego stanowiło zamach, jednakże sposób obrony zastosowany przez oskarżoną (oblanie środkiem żrącym) przekroczył granice obrony koniecznej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że choć pokrzywdzony swoim zachowaniem (nietrzeźwość, próba wtargnięcia) stworzył sytuację zagrożenia, oskarżona miała możliwość zastosowania mniej drastycznych środków obrony, takich jak wezwanie pomocy sąsiadów lub policji, zamiast użycia substancji żrącej. Działanie oskarżonej było ocenione jako zemsta, a nie odruch obrony.

Czy kara roku pozbawienia wolności jest współmierna do popełnionego czynu, biorąc pod uwagę wiek oskarżonej, jej dotychczasową niekaralność oraz okoliczności popełnienia czynu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara roku pozbawienia wolności jest niewspółmiernie surowa.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy, uwzględniając wiek oskarżonej (75 lat), jej dotychczasową niekaralność oraz agresywne i uporczywe nękanie ze strony pokrzywdzonego, uznał, że można sformułować pozytywną prognozę kryminologiczną. W związku z tym, zdecydowano o warunkowym zawieszeniu wykonania kary.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku w części dotyczącej kary
Strona wygrywająca
B. W. (warunkowe zawieszenie kary)

Strony

NazwaTypRola
B. W.osoba_fizycznaoskarżona
R. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Aleksandra Puchałaosoba_fizycznaprokurator
J. T.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 156 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 156 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 25 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 60 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 60 § 6

Kodeks karny

k.k. art. 6 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 72 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 25 § 2a

Kodeks karny

k.k. art. 25 § 3

Kodeks karny

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 53

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara roku pozbawienia wolności jest niewspółmiernie surowa ze względu na wiek oskarżonej, jej dotychczasową niekaralność oraz agresywne zachowanie pokrzywdzonego. • Możliwość zastosowania przez oskarżoną mniej drastycznych środków obrony lub wezwania pomocy.

Odrzucone argumenty

Oskarżona działała w obronie koniecznej, przekraczając jej granice pod wpływem strachu lub wzburzenia. • Prokurator domagał się kary 3 lat pozbawienia wolności z uwagi na rażącą niewspółmierność kary w sensie łagodności.

Godne uwagi sformułowania

zachowanie pokrzywdzonego krytycznej nocy nie odbiegało od szeregu jego wcześniejszych zachowań polegających na nachodzeniu oskarżonej • nie sposób zaakceptować poglądu skarżącego, że B. W. rzeczywiście obawiała się pokrzywdzonego, bowiem okoliczności zdarzenia wskazują, że w istocie miała do niego pretensje i złość za awanturnicze zachowanie • to uprzedzała R. K. , że jeśli będzie ją nachodził „to niech się spodziewa najgorszego” • zachowanie oskarżonej po oblaniu pokrzywdzonego żrącą cieczą, tzn. pozostawienie go bez pomocy mimo jego krzyku, że nic nie widzi, a także jej postawa w trakcie toczącego się postępowania przy pełnej świadomości skutków swojego postępku- brak żalu, czy współczucia dla R. K. , uzasadnia przyjęty przez Sąd merytoryczny wniosek, że oskarżona działała z pełną świadomością skutków użycia substancji żrącej i uczyniła to w celu ukarania, czy też zemsty na pokrzywdzonym za jego agresywne zachowania, a nie jak chce tego obrońca- w odruchu powstrzymania pokrzywdzonego • całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania sądowego nie wskazuje na przekroczenie przez oskarżoną granic obrony koniecznej pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami zamachu • wymierzona kara pozbawienia wolności, mimo zastosowania nadzwyczajnego jej złagodzenia, jest karą niewspółmiernie surową, nierealizującą wskazań art. 53 k.k. […]

Skład orzekający

Andrzej Mania

przewodniczący

Stanisław Kucharczyk

sędzia

Bogumiła Metecka-Draus

sędzia sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja granic obrony koniecznej w kontekście agresywnego zachowania pokrzywdzonego oraz ocena współmierności kary w przypadku sprawców w podeszłym wieku."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych, w tym agresywnego zachowania pokrzywdzonego i wieku oskarżonej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy dramatycznego zdarzenia, w którym przekroczono granice obrony koniecznej, ale jednocześnie uwzględniono wiek i trudną sytuację sprawcy. Pokazuje złożoność oceny prawnej w sytuacjach ekstremalnych.

Zemsta czy obrona? Sąd zawiesił karę dla 75-latki, która oślepiła napastnika.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 10 000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst