II AKA 18/14

Sygn. akt II AKa 18/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Olszewski Sędziowie: SA Andrzej Mania SA Andrzej Wiśniewski (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Anita Jagielska przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Anety Pich po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. sprawy: 1. M. P. (1) oskarżonej z art. 231 §1 i 2 k.k. , 2. B. J. (1) oskarżonego z art. 231 §2 k.k. w zw. z art. 230a §1 k.k. i z art. 231 §2 k.k. w zw. z art. 230 §1 k.k. , 3. J. Z. (1) oskarżonej z art. 230a §1 k.k. , 4. W. T. (1) oskarżonego z art. 18 §3 k.k. w zw. z art. 230a §1 k.k. , 5. Z. Z. (1) oskarżonego z art. 18 §3 k.k. w zw. z art. 230 §1 k.k. z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i zażalenia wniesionego przez M. P. (1) na orzeczenie o kosztach od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 28 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 115/07 I) uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonej M. P. (1) oraz co do czynu przypisanego Z. Z. (1) w punkcie 62 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Koszalinie do ponownego rozpoznania, II) zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) uniewinnia B. J. (1) od popełnienia czynu opisanego w pkt. XLV części wstępnej zaskarżonego wyroku, a kosztami procesu w tej części obciąża Skarb Państwa, b) uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności wobec B. J. (1) , c) co do czynu przypisanego B. J. (1) w punkcie 46 części dyspozytywnej zmienia wyrok w ten sposób, że uznaje, iż oskarżony w okresie od dnia 6 października 2003r. do dnia 29 października 2003r. w G. oraz na terenie województwa (...) , pełniąc funkcję Prokuratora Rejonowego w P. , przekraczając swoje uprawnienia, podjął się pośrednictwa w Prokuraturze Rejonowej w K. w załatwieniu sprawy polegającej na uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, bez zakazu prowadzenia pojazdów, w sprawie VI K 626/03 Sądu Rejonowego w Kartuzach przeciwko A. G. (1) , przez co działał na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, tj. czynu z art. 231 §1 k.k. i za ten czyn, na podstawie art. 231 §1 k.k. , wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, do tej kary odnosząc orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary, karze grzywny i zaliczeniu okresu rzeczywistego pozbawienia wolności, III. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelacje obrońców oskarżonych W. T. (1) i J. Z. (1) za oczywiście bezzasadne, IV. zasądza od oskarżonego B. J. (1) na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w połowie części jego dotyczącej oraz zasądza od J. Z. (1) i W. T. (1) wydatki za postępowanie odwoławcze w częściach ich dotyczących i wymierza opłaty: a. J. Z. (1) w wysokości 800 (osiemset) złotych za drugą instancję, b. W. T. (1) w wysokości 580 (pięćset osiemdziesięciu) złotych za drugą instancję, c. B. J. (1) w wysokości 680 (sześćset osiemdziesięciu) złotych za obie instancje. UZASADNIENIE (na podstawie art. 423a §1 k.p.k. sporządzone co do oskarżonych: M. P. (1) , B. J. (1) i Z. Z. (1) ) Prokurator oskarżył P. P. (1) o to, że: I. w nieustalonym dniu lipca 2002 roku w G. , powołując się na wpływy w Sądzie Rejonowym w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec G. B. i S. C. oskarżonych w sprawie IV K 674/01 Sądu Rejonowego w Gdańsku, w zamian za korzyść majątkową w kwocie 30 000 złotych, przy czym kwotę 15 000 złotych otrzymał przed dniem 1 sierpnia 2002 roku, a następne 15 000 złotych otrzymał w dniu 8 sierpnia 2002 roku, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. II. w nieustalonym dniu sierpnia 2002 roku w G. , powołując się na wpływy w Sądzie Rejonowym w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec Z. M. oskarżonego w sprawie IV K 674/01 Sądu Rejonowego w Gdańsku, w zamian żądając korzyści majątkowej w kwocie 5000 złotych, którą otrzymał w dniu 8 sierpnia 2002 roku, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu , to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. III. w nieustalonym dniu marca 2003 roku w G. , powołując się na wpływy w Sądzie Rejonowym w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzenia do wydania wyroku z warunkowym zawieszeniem kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego T. L. w sprawie IV K 666/00 Sądu Rejonowego w Gdańsku, w zamian za pośrednictwo w płatnej protekcji dotyczącej oskarżonego N. N. w sprawie IV K 631/02 Sądu Rejonowego w Gdańsku i uzyskania z tego tytułu korzyści majątkowej w kwocie 25 000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. IV. w okresie od 7 lipca do 8 lipca 2003 roku w G. i w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w prokuraturze i utwierdzając w tym przekonaniu B. M. , podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na niezastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec zatrzymanych w dniu 6 lipca 2003 r. J. M. (1) i M. M. (1) podejrzanych w sprawie 1 Ds. 4825/03 Prokuratury Rejonowej (...) w (...) o popełnienie występku określonego w art. 223 kk . w zb. z art. 157 § 1 kk w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 10 000 złotych oraz przyjął w związku z tym od J. i B. M. kwotę 3 500 zł bez podejmowania jakichkolwiek czynności, które zmierzałyby do niezastosowania izolacyjnych środków zapobiegawczych, doprowadzając tym samym J. i B. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości nie mniejszej niż 3 500 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zb. z art.286§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. V. w okresie od 22 lipca do 2 września 2003 roku w G. i w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w Wydziale IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, na prośbę B. J. (1) Prokuratora Rejonowego w P. , podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec W. J. oskarżonego w sprawie IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny, w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 10 000 zł oraz obietnicę uchylenia tymczasowego aresztowania wobec G. N. podejrzanego w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. , przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. VI. w okresie od 5 sierpnia do 4 września 2003 roku w G. i w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w prokuraturze i sądzie podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu tymczasowego aresztowania wobec G. N. podejrzanego w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. , w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w nieokreślonej kwocie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. VII. w okresie od lipca do dnia 28 listopada 2003 roku w G. i w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w prokuraturze i utwierdzając w tym przekonaniu A. G. (1) , podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, bez zakazu prowadzenia pojazdów, w sprawie VI K. 626/03 Sądu Rejonowego w Kartuzach przeciwko w/w osobie, w zamian za korzyść majątkową o nieustalonej wysokości, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu , to jest o czyn z art.230 §1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. VIII. w okresie od 29 sierpnia 2003 roku do 21 listopada 2003 roku w G. , powołując się na wpływy w Wydziale IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uzyskaniu wyroku łącznego w sprawie IV K 935/03 przeciwko oskarżonemu J. M. (2) o uzgodnionej z nim treści, w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w nieokreślonej kwocie, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. IX. w nieustalonym dniu maja 2003 roku i w dniu 5 czerwca 2003 roku w G. powołując się na wpływy w Sądzie Rejonowym w Gdańsku i utwierdzając w tym przekonaniu P. T. , podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzenia do uzyskania postanowień odraczających wykonanie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec w/w w sprawach III K 455/99 i III K 955/99 w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w kwocie nie mniejszej niż 4000 zł oraz przyjął w związku z tym od P. T. kwotę 2000 zł oraz 20 gramów kokainy, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. X. w nieustalonym dniu marca 2003 roku w G. , powołując się na wpływy w Sądzie Rejonowym w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do orzeczenia wobec N. N. oskarżonego o czyn z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 286 § 2 kk w zb. z art. 189 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 64 § 1 kk w sprawie IV K 631/02 Sądu Rejonowego w Gdańsku kary dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary na okres pięciu lat w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 50000 zł oraz przyjął w związku z tym od N. N. w nieustalonym dniu maja 2003roku kwotę 25000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XI. we wrześniu 2002 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. H. , powołując się na wpływy w Prokuraturze Rejonowej w P. , podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec H. P. w sprawie Ds. 1262/02 Prokuratury Rejonowej w Pucku w zamian za korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 10000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XII. w listopadzie 2002 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. H. , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec J. P. (1) w sprawie 2 Ds. 3873/02 Prokuratury Rejonowej (...) , za obietnicę korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 13 000 zł przy czym przyjął w związku z tym pieniądze w kwocie 5000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art. 230§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XIII. w okresie od listopada 2002 r. do stycznia 2003 r. w G. , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do wydania przez Sąd Okręgowy w Gdańsku w sprawie VI Wz 1739/02 orzeczenia o warunkowym przedterminowym .zwolnieniu J. P. (2) z odbywania kary 8 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie IV K 355/97 w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 30 000 zł, przy czym przyjął w związku z tym pieniądze w kwocie 15 000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art. 230§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. XIV. w nieustalonym okresie przed lipcem 2003 r. w G. i na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do wydania przez Sąd Okręgowy w Gdańsku w sprawie VI Wz 1799/03 orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu K. G. z odbywania kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni w sprawie II K 2601/00 w zamian za korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 8000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XV. w lipcu 2003 r. w G. i na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzenia do uchylenia wydanego wobec R. Z. w dniu 25 kwietnia 2003 r. listu gończego w sprawie II K 304/01 Sądu Rejonowego w Gdyni, w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 15 000 zł, przy czym przyjął w związku z tym pieniądze w kwocie 10 000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XVI. w okresie od 25 września 2003 roku do 28 października 2003 roku w G. i na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do wydania przez Sąd Okręgowy w Gdańsku w sprawie V Ka 615/03 orzeczenia uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 27 listopada 2002 r. sygn. II K 1692/02/ SK skazujący K. G. na karę jednego roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 279 § 1 kk , w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 12 000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XVII. w grudniu 2003 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. H. , powołując się na wpływy w Wydziale Penitencjarnym Sądu Okręgowego w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na orzeczeniu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności przez J. P. (1) , w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 20 000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XVIII. w okresie od 1 lipca 2003 roku do 15 lipca 2003 roku w G. , powołując się na wpływy w Sądzie Okręgowym w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec M. R. (1) podejrzanego w sprawie 3 Ds. 55/03 Prokuratury Rejonowej (...) w G. , w zamian żądając korzyści majątkowej w kwocie 20 000 USD, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art. 230§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. XIX. w dniu 14 listopada 2003 roku w G. , powołując się na wpływy w Sądzie Rejonowym w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do orzeczenia wobec A. G. (2) oskarżonego o czyn z art. 278 § 5 kk i inne w sprawie IV K 944/02 Sądu Rejonowego w Gdańsku kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary na okres trzech lat w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 5000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XX. w dniach 18 i 19 lipca 2003 roku w G. i na terenie województwa (...) , powołując się na swoje wpływy w KMP w G. i w Prokuraturze Rejonowej (...) w G. , podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do nie zastosowania wobec zatrzymanych w dniu 18 lipca 2003 roku R. B. , K. W. i S. K. podejrzanych w sprawie 2 Ds. 5844/03 Prokuratury Rejonowej (...) w G. o czyn z art. 291 § 1 kk , środków zapobiegawczych w postaci tymczasowego aresztowania w zamian żądając korzyści majątkowej w kwocie 20 000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XXI. w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2003 roku do 23 maja 2003 roku w G. działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (2) powołując się na swoje wpływy w Wydziale Penitencjarnym i Nadzoru Sądu Okręgowego w Gdańsku podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do wydania przez Sąd Okręgowy w Gdańsku w sprawie VI Kow 267/03/Pr orzeczenia o udzieleniu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności przez M. U. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 25 000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XXII. w dniu 27 listopada 2002 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. H. , powołując się na swoje wpływy w Wydziale Kryminalnym Komendy Miejskiej Policji w G. , podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na odstąpieniu przez policję od sporządzenia wniosku do prokuratury o wystąpienie do sądu o tymczasowe aresztowanie zatrzymanego A. K. (1) podejrzanego o popełnienie występków z art. 291 § 1 kk . w sprawie 2 Ds. 9364/02 Prokuratury Rejonowej (...) w G. w zamian za korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 10 000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XXIII. w maju 2002 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. H. , powołując się na swoje wpływy w Wydziale Penitencjarnym Sądu Okręgowego w Gdańsku podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na warunkowym przedterminowym zwolnieniu z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności M. J. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 15 000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XXIV. w marcu 2003 r. w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. H. , powołując się na swoje wpływy w Wydziale Penitencjarnym Sądu Okręgowego w Gdańsku podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na warunkowym przedterminowym zwolnieniu z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności D. O. w zamian za korzyść majątkową w kwocie nie mniejszej niż 10 000 zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XXV. w dniu 17 listopada 2003 roku w G. , powołując się na wpływy w Sądzie Rejonowym w Gdańsku, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec M. K. (1) oskarżonego w sprawie IV K 1181/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku o czyny z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk i in., w zamian za korzyści majątkową w kwocie 5000 złotych, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest o czyn z art.230§1 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. XXVI. w okresie od 25 czerwca do 26 czerwca 2003 roku w G. , działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru polegającego na tym, aby inna osoba, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła firmę ubezpieczeniową do niekorzystnego rozporządzenia mieniem stanowiącym odszkodowanie z tytułu kradzieży roweru górskiego marki G. (...) oraz roweru górskiego marki U. (...) , za pomocą wprowadzenia w błąd pracownika tej firmy co do rzekomego zaistnienia takiego zdarzenia, ułatwił tej osobie popełnienie tego czynu, w ten sposób, że nakłaniał S. S. do wystawienia poświadczającej nieprawdę faktury VAT zakupu tych rowerów, a następnie dokument ten przekazał innej osobie celem przedłożenia w firmie ubezpieczeniowej, to jest o czyn z art.18 §2 k.k. w zw. z art.271 §1 i 3 kk w zb. z art.18 §3 k.k. w zw. z art.286 §1 k.k. w zw. z art.12 k.k. XXVII. w okresie od 21 lipca do 2003 roku do co najmniej 20 listopada 2003 roku w G. i w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, utrudniał postępowanie karne prowadzone przeciwko H. D. osk. z art. 178a § 1 kk , podejmując działania mające na celu uniknięcie przez tę osobę odpowiedzialności karnej, w ten sposób, że wspólnie i w porozumieniu z H. D. nakłonił jego żonę S. D. do złożenia przed sądem w sprawie IV K 1097/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny fałszywych zeznań, iż dolała ona spirytusu do spożywanego przez męża piwa, bez jego wiedzy i płyn ten H. D. wypił bezwiednie, wprawiając się w stan nietrzeźwości, a zeznania takie miały istotny wpływ na treść orzeczenia w tej sprawie oraz nakłonił S. L. - prokuratora Prokuratury Rejonowej (...) w G. do przekroczenia uprawnień polegającego na nakłanianiu R. S. (1) - przewodniczącego Wydziału IV Karnego Sądu Rejonowego w Gdańsku do bezpodstawnej zmiany sędziego referenta przedmiotowej sprawy na M. P. (1) sędziego Sądu Rejonowego w Gdańsku, z którą wszedł uprzednio w porozumienie co do zwrotu tej sprawy do prokuratury, to jest o czyn z art.239§1 k.k. w zb. z art.18§2 k.k. w zw. z art.233§1 k.k. i w zb. z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. XXVIII. w okresie od 5 sierpnia do 4 września 2003 roku w G. i w nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej, nakłaniał B. J. (1) Prokuratora Rejonowego w P. do przekroczenia przez niego uprawnień, polegającego na podjęcia się załatwienia sprawy dotyczącej uchylenia tymczasowego aresztowania wobec G. N. podejrzanego w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. , w zamian za korzyść osobistą i mając przy tym świadomość, że czyn ten będzie stanowił przekroczenie przez prokuratora jego uprawnień, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. w zb. z art.230a§1 k.k. i w zw. z art.21§2 k.k. XXIX. w okresie od 6 października 2003 roku do 29 października 2003 roku w G. i w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej, nakłaniał B. J. (1) Prokuratora Rejonowego w P. do przekroczenia przez niego uprawnień polegającego na podjęcia się załatwienia sprawy dotyczącej uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, bez zakazu prowadzenia pojazdów, w sprawie VI K. 626/03 Sądu Rejonowego w Kartuzach przeciwko A. G. (1) , w zamian za korzyść osobistą i mając przy tym świadomość, że czyn ten będzie stanowił przekroczenie przez prokuratora jego uprawnień, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. w zb. z art.230a§1 k.k. i w zw. z art.21§2 k.k. XXX. w okresie od 29 sierpnia 2003 roku do 21 listopada 2003 roku w G. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej, nakłaniał M. P. (1) sędziego Wydziału IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, do wydania wyroku łącznego w sprawie IV K 935/03 przeciwko oskarżonemu J. M. (2) o uzgodnionej z nim treści, mając przy tym świadomość, że czyn te będzie stanowił przekroczenie przez sędziego uprawnień, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. XXXI. w okresie od lipca 2004 roku do 14 lutego 2005 roku w B. gm. (...) , na działkach nr (...) i (...) położonych na obszarze chronionym (...) Parku Krajobrazowego, po uprzednim wyburzeniu domku letniskowego konstrukcji drewnianej, bez wymaganego przepisami prawa zezwolenia na budowę oraz wbrew przepisom Rozporządzenia nr (...) Wojewody G. z dnia 3 września 1998 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu, określenia granic parków krajobrazowych i wyznaczenia wokół nich otulin oraz wprowadzenia obowiązujących w nich zakazów i ograniczeń, wznosił nowy obiekt budowlany konstrukcji murowanej, to jest o czyn z art.188 k.k. w zb. z art.90 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r., nr 156,poz.1118) w zw. z art.11 §2 k.k. XXXII. w dniu 5 czerwca 2003 roku w G. posiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci 20 gramów kokainy, to jest o czyn z art.62 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485) XXXIII. w okresie od 5 sierpnia do 3 września 2003 roku w G. w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie 40 000 złotych, nakłaniał M. P. (1) sędziego Wydziału IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, do uchylenia środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec W. J. w sprawie IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku, mając przy tym świadomość, że czyn ten będzie stanowił przekroczenie przez sędziego uprawnień, to jest o czyn z art,18 §2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. XXXIV. w okresie od grudnia 2004 roku do kwietnia 2005 roku w G. i w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w nieustalonej wysokości, nakłaniał M. P. (1) sędziego Wydziału IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, do wydania wyroku uniewinniającego oskarżonego K. K. (1) w sprawie IV K 1902/02, mając przy tym świadomość, że czyn te będzie stanowił przekroczenie przez sędziego uprawnień, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. XXXV. w sierpniu i wrześniu 2003 roku w G. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie 40 000 złotych, nakłaniał sędziego R. S. (1) - przewodniczącego IV Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Gdańsku, do zmiany sędziego referenta sprawy IV K 683/03 dotyczącej oskarżonego W. J. i bezpodstawnego przydzielenia jej do załatwienia sędziemu M. P. (1) , mając przy tym świadomość, że czyn ten będzie stanowił przekroczenie przez sędziego uprawnień, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. XXXVI. w październiku i listopadzie 2003 roku w G. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w nieustalonej kwocie, nakłaniał sędziego R. S. (1) - przewodniczącego Wydziału IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, do zmiany sędziego referenta w sprawie IV K 935/03 przeciwko oskarżonemu J. M. (2) i bezpodstawnego przydzielenia jej do załatwienia sędziemu M. P. (1) , mając przy tym świadomość, że czyn te będzie stanowił przekroczenie przez sędziego uprawnień, to jest o czyn z art. 18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. XXXVII. w okresie od 14 listopada 2003 roku do 17 listopada 2003 roku w G. w innych nieustalonych miejscach na terenie województwa (...) , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie 5 000 złotych, nakłaniał M. P. (1) sędziego Wydziału IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, do uchylenia środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec M. K. (1) w sprawie IV K 1181/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku, mając przy tym świadomość, że czyn te będzie stanowił przekroczenie przez sędziego uprawnień, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. XXXVIII. w okresie od 27 czerwca 2003 roku do 1 lipca 2003 roku w G. działając wspólnie i w porozumieniu z M. W. - obrońcą E. Ł. utrudniał postępowanie karne IV K 1621/00 Sądu Rejonowego w Gdańsku (obecnie II K 47/05 Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku) przeciwko E. Ł. i innym, w ten sposób, że w dniu 27 czerwca 2003 roku M. W. za jego namową złożył do protokołu rozprawy nieprawdziwe oświadczenie, jakoby oskarżony E. Ł. nie mógł stawić się na rozprawie w dniu 27 czerwca 2003 roku, ponieważ znajduje się na terenie Niemiec w obszarze dotkniętym klęską żywiołową, przez co doprowadził do odroczenia rozprawy, a następnie przekazał M. W. podrobiony dokument w postaci oświadczenia sporządzonego rzekomo przez E. Ł. , usprawiedliwiającego jego niestawiennictwo na rozprawie w dniu 27 czerwca 2003 roku, którym następnie M. W. w dniu 1 lipca 2003 roku działając w celu wykazania braku przesłanek do stosowania wobec oskarżonego E. Ł. środków zapobiegawczych mających na celu doprowadzenie oskarżonego do Sądu, posłużył się przed Sądem Rejonowym w Gdańsku, to jest o czyn z art.239§1 k.k. w zb. z art.270§1 k.k. XXXIX. w nieustalonym dniu w okresie od 21 października do 23 października 2003 roku w G. , nakłaniał A. i P. G. do podrobienia oświadczeń pacjentów stwierdzających, że A. G. (1) jako lekarz, opiekuję się pacjentami w miejscu ich zamieszkania, w celu złożenia tych dokumentów przed Sądem Rejonowym w Kartuzach w sprawie VI K 626/03, w której A. G. (1) oskarżona była o przestępstwo z art. 178a § 1 kk , w następstwie czego podrobione zostały i wręczone P. P. (1) 3 oświadczenia, które przekazał on do Sądu wraz z wnioskiem o warunkowe umorzenie prowadzonego przeciwko niej postępowania karnego, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.270§1 k.k. XL. w dniach 23 i 24 listopada 2003 roku w G. i na terenie województwa (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w nieustalonej kwocie, nakłaniał M. P. (1) sędziego Wydziału IV Sądu Rejonowego w Gdańsku, do uchylenia środków zapobiegawczych w postaci tymczasowego aresztowania stosowanych wobec oskarżonych P. Z. , W. D. (1) , A. K. (2) i W. P. w sprawie IV K 1200/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku, mając przy tym świadomość, że czyn te będzie stanowił przekroczenie przez sędziego uprawnień, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.231§2 k.k. 2) M. P. (1) , o to, że: XLI w okresie od 5 sierpnia do 3 września 2003 roku w G. pełniąc funkcję sędziego Sądu Rejonowego w Gdańsku działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że weszła w porozumienie z adwokatem P. P. (1) , wobec którego zobowiązała się dokonać uchylenia w stosunku do oskarżonego W. J. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania w sprawie IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku, którego P. P. (1) nie reprezentował jako obrońca, a następnie w dniu 3 września 2003 roku wydała postanowienie o zmianie stosowanego wobec W. J. izolacyjnego środka zapobiegawczego na poręczenie majątkowe, nie będąc referentem tej sprawy, przez co działała na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, to jest o czyn z art.231§1 i 2 k.k. XLII w dniu 20 października 2003 roku w G. , pełniąc funkcję sędziego Sądu Rejonowego w Gdańsku działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że weszła w porozumienie z adwokatem P. P. (1) , ustalając z nim, że w przypadku skierowania postępowania IV K 1097/03 przeciwko H. D. oskarżonemu o czyn z art. 178a § 1 kk do jej referatu, dokona zwrotu tej sprawy do prokuratury celem uzupełnienia śledztwa - przesłuchania dodatkowego świadka oraz wskazała sposób działania prowadzący do przydzielenia jej tej sprawy, przez co działała na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, to jest o czyn z art.231§1 i 2 k.k. XLIII w okresie od 29 sierpnia 2003 roku do 21 listopada 2003 roku w G. , pełniąc funkcję sędziego Sądu Rejonowego w Gdańsku działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osobistej przekroczyła swoje uprawnienia, w ten sposób że weszła w porozumienie z adwokatem P. P. (1) , wobec którego zobowiązała się wydać wyrok łączny o uzgodnionej z nim treści w sprawie IV K 935/03 przeciwko oskarżonemu J. M. (2) i w dniu 21 listopada 2003 roku wyrok taki wydała, przez co działała na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, to jest o czyn art.231§1 i 2 k.k. 3) B. J. (1) , o to, że: XLV. w okresie od 22 lipca 2003 roku do 3 września 2003 roku w G. i P. , jako prokurator Prokuratury Okręgowej w G. , pełniąc jednocześnie funkcję Prokuratora Rejonowego w P. , przekraczając swoje uprawnienia obiecał udzielić, a następnie udzielił adwokatowi P. P. (1) korzyści osobistej w postaci doprowadzenia do zmiany środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. , na środki o charakterze wolnościowym, w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec W. J. w sprawie IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku, przez co działał na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, to jest o czyn z art.231 §2 k.k. w zb. z art.230a §1 k.k. XLVI. w okresie od 6 października 2003 roku do 29 października 2003 roku w G. , P. i K. , jako prokurator Prokuratury Okręgowej w G. , pełniąc jednocześnie funkcję Prokuratora Rejonowego w P. , przekraczając swoje uprawnienia i powołując się na wpływy w Prokuraturze Rejonowej w K. i Sądzie Rejonowym w Kartuzach, podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, bez zakazu prowadzenia pojazdów, w sprawie VI K 626/03 Sądu Rejonowego w Kartuzach przeciwko A. G. (1) , w zamian za korzyść osobistą udzieloną mu przez obrońcę oskarżonej P. P. (1) , przez co działał na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, to jest o czyn z art.231 §2 k.k. w zb. z art.230 §1 k.k. 4) M. L. (1) , o to, że: LXV w nieustalonym dniu lipca 2003 roku w G. udzielił korzyści majątkowej w kwocie 10 000 zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzenia do uchylenia wydanego wobec R. Z. w dniu 25 kwietnia 2003 r. listu gończego w sprawie II K 304/01 Sądu Rejonowego w Gdyni, to jest o czyn z art.230a§1 k.k. LXVI w nieustalonym dniu lipca 2003 roku w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z R. Z. udzielił korzyści majątkowej w kwocie 10 000 zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzenia do uchylenia wydanego wobec R. Z. w dniu 25 kwietnia 2003 r. listu gończego w sprawie II K 304/01 Sądu Rejonowego w Gdyni, to jest o czyn z art.230a§1 k.k. 5) J. Z. (1) o to, że: LXXVIII w okresie od 5 sierpnia 203 roku do 4 września 2003 roku w G. , udzieliła korzyści majątkowej w kwocie 40 000 zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu w dniu 3 września 2003 roku do uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. , to jest o czyn z art.230a§1 k.k. 6) W. T. (1) , o to, że: LXXIX w okresie od 5 sierpnia 2003 roku do 4 września 2003 roku w G. działając w zamiarze, aby J. Z. (1) dokonała czynu zabronionego - występku płatnej protekcji, zachowaniem swoim ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że pośredniczył w przekazywaniu otrzymanych od J. Z. (1) pieniędzy w kwocie 40 000 zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwienia sprawy polegającej na doprowadzeniu do uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. , które nastąpiło w dniu 3 września 2003 roku, to jest o czyn z art.18§3 k.k. w zw. z art.230a§1 k.k. 7) H. D. , o to, że: LXXXI daty bliżej nie ustalonej w okresie od 2 października 2003 roku do 20 listopada 2003 roku w G. nakłonił żonę S. D. do złożenia przed sądem w sprawie IV K 1097/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny w której był oskarżony o czyn z art. 178a § 1 kk , fałszywych zeznań, iż dolała ona spirytusu do spożywanego przez niego piwa, bez jego wiedzy i płyn ten wypił on bezwiednie, wprawiając się w stan nietrzeźwości, a zeznania takie miały istotny wpływ na treść wyroku zapadłego w tej sprawie, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.233§1 k.k. 8) S. D. , o to, że: LXXXII w dniu 5 marca 2004 roku w G. , utrudniała postępowanie karne prowadzone przeciwko jej mężowi H. D. o czyn z art. 178a § 1 kk w sprawie IV K 1097/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku IV Wydział Karny, zeznając przed sądem nieprawdę, że dolała spirytusu do spożywanego męża piwa, bez jego wiedzy i płyn ten wypił on bezwiednie, wprawiając się w stan nietrzeźwości, a zeznania takie miały istotny wpływ na treść wyroku zapadłego w tej sprawie, to jest o czyn z art.239§1 k.k. w zw. z art.233§1 k.k. 9) S. S. , o to, że: LXXXIII daty bliżej nie ustalonej w czerwcu 2003 roku w G. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, na prośbę P. P. (1) , nakłonił J. J. (1) pracownika firmy (...) , do wystawienia w dniu 25 czerwca 2003 roku poświadczającej nieprawdę faktury Nr (...) stwierdzającej, że inna osoba zakupiła w tej firmie w dniu 08 czerwca 2003 roku dwa w/w rowery górskie marki G. (...) oraz marki U. (...) o łącznej wartości 1470 zł., chociaż fakt zakupu takich rowerów przez tę osobę nie miał miejsca, to jest o czyn z art.18§2 k.k. w zw. z art.271§1 i 3 k.k. 10) R. Z. , o to, że: LXXXV w nieustalonym dniu lipca 2003 roku w G. działając wspólnie i w porozumieniu z M. L. (1) udzielił korzyści majątkowej w kwocie 10 000 złotych adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do uchylenia wydanego wobec niego w dniu 25 kwietnia 2003 roku listu gończego w sprawie II K 304/01 Sądu Rejonowego w Gdyni, to jest o czyn z art.230a §1 k.k. 11) Z. Z. (1) , o to, że: LXXXVIII w dniach 7 i 8 lipca 2003 roku w G. i na terenie województwa (...) działając w zamiarze, aby P. P. (1) dokonał czynu zabronionego - występku płatnej protekcji, zachowaniem swoim ułatwił mu jego popełnienie w ten sposób, że przekazał B. M. informację, iż P. P. (1) posiada wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości i podejmie się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na niezastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec zatrzymanych w dniu 6 lipca 2003 roku J. M. (1) i M. M. (1) w sprawie 1 Ds. 4825/03 Prokuratury Rejonowej (...) w G. , podejrzanych o czyny z art. 223 i in. kk , za kwotę około 10 000 zł i podał tej osobie numer telefonu adwokata, po czym poinformował o treści uzgodnień z B. M. , a następnie w dniu 8 lipca 2003 roku odebrał od J. M. (1) część uzgodnionej kwoty tj. 3 500 zł i przekazał je konkubinie P. P. (1) , S. L. , to jest o czyn z art.18§3 k.k. w zw. z art.230§1 k.k. LXXXIX w okresie od 5 sierpnia do 4 września 2003 roku w miejscu jak w pkt I, działając w zamiarze, aby P. P. (1) dokonał czynu zabronionego - występku płatnej protekcji, zachowaniem swoim ułatwił mu jego popełnienie w ten sposób, że przekazał J. Z. (1) informację, iż P. P. (1) posiada wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości i podejmie się pośrednictwa w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do uchylenia tymczasowego aresztowania wobec G. N. zatrzymanego w dniu 5 sierpnia 2003 roku do sprawy Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. , podejrzanego o czyny z art. 282 kk i in., za kwotę 40 000 zł, a następnie wielokrotnie kontaktował się z adwokatem informując J. Z. (1) o jego działaniach oraz pośredniczył w przekazaniu P. P. (1) wskazanej wyżej kwoty w dwóch ratach 15 000 zł i 25 000 zł w zamian za doprowadzenie w dniu 3 września 2003 roku do uchylenia tymczasowego aresztowania wobec G. N. , to jest o czyn z art. 18§3 k.k. w zw. z art.230§1 k.k. 12) M. R. (2) , o to, że: XC w okresie od nieustalonego dnia marca 2003 roku do 14 kwietnia 2003 roku w G. i na terenie województwa (...) działając wspólnie i w porozumieniu z J. P. (2) i T. L. , w zamiarze, aby P. P. (1) dokonał czynu zabronionego - występku płatnej protekcji, zachowaniem swoim ułatwił mu jego popełnienie w ten sposób, że przekazał N. N. oskarżonemu o czyn z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 286 § 2 kk i inne w sprawie IV K 631/02 Sądu Rejonowego w Gdańsku informację, iż P. P. (1) posiada wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości i podejmie się pośrednictwa w załatwieniu toczącej się przeciw niemu w/w sprawy karnej doprowadzając do wydania wobec niego wyroku z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności za kwotę 15 000 USD, przy czym z w/w kwoty P. P. (1) miał im przekazać 5000 USD, a następnie skontaktował N. N. z P. P. (1) , to jest o czyn z art. 18§3 k.k. w zw. z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. 13) J. P. (2) , o to, że: XCI w okresie od nieustalonego dnia marca 2003 roku do 14 kwietnia 2003 roku w G. i na terenie województwa (...) działając wspólnie i w porozumieniu z M. R. (2) i T. L. , w zamiarze, aby P. P. (1) dokonał czynu zabronionego - występku płatnej protekcji, zachowaniem swoim ułatwił mu jego popełnienie w ten sposób, że przekazał N. N. oskarżonemu o czyn z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 286 § 2 kk i inne w sprawie IV K 631/02 Sądu Rejonowego w Gdańsku informację, iż P. P. (1) posiada wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości i podejmie się pośrednictwa w załatwieniu toczącej się przeciw niemu w/w sprawy karnej doprowadzając do wydania wobec niego wyroku z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, za kwotę 15 000 USD przy czym z w/w kwoty P. P. (1) miał mu przekazać 5000 USD, a następnie skontaktował N. N. z P. P. (1) , to jest o czyn z art.18§3 k.k. w zw. z art.230§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd Okręgowy w Koszalinie wyrokiem z dnia 28 grudnia 2012r. (sygn. akt II K 115/07): 1. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w I punkcie oskarżenia przyjmując kwalifikację prawną tego czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. na podstawie art.414§1 k.p.k. w związku z art,17 §1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec P. P. (1) o popełnienie tego czynu umorzył, 2. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w II punkcie oskarżenia przyjmując kwalifikację prawną tego czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. na podstawie art.414§1 k.p.k. w związku z art. 17§ 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec P. P. (1) o popełnienie tego czynu umorzył, 3. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w III punkcie oskarżenia, 4. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w IV punkcie oskarżenia, 5. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w V punkcie oskarżenia, 6. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w VII punkcie oskarżenia, 7. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w VIII punkcie oskarżenia, 8. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w IX punkcie oskarżenia, 9. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w X punkcie oskarżenia, 10. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XI punkcie oskarżenia przyjmując kwalifikację prawną tego czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. na podstawie art.414§1 k.p.k. w związku z art. 17§1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec P. P. (1) o popełnienie tego czynu umorzył, 11. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XII punkcie oskarżenia przyjmując kwalifikację prawną tego czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. na podstawie art.414§1 k.p.k. w związku z art. 17§1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec P. P. (1) o popełnienie tego czynu umorzył, 12. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XIII punkcie oskarżenia, 13. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XIV punkcie oskarżenia, 14. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XV punkcie oskarżenia, 15. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XVI punkcie oskarżenia, 16. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w VI punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 5 sierpnia 2003 roku do dnia 4 września 2003 roku w G. oraz na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości podjął się pośrednictwa w załatwieniu uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 40.000zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodów, to jest popełnienia czynu z art.230§1 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. , 17. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XVII punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w grudniu 2003 roku, w G. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości podjął się pośrednictwa w załatwieniu orzeczenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności przez J. P. (1) w zamian za korzyść majątkową w kwocie, co najmniej, 5.000zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodów, to jest popełnienia czynu z art.230§1 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. , 18. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XVIII punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 1 lipca 2003 roku do dnia 15 lipca 2003 roku w G. , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości podjął się pośrednictwa w załatwieniu uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec M. R. (1) w sprawie 3 Ds. 55/03 Prokuratury Rejonowej (...) w G. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 20.000 USD, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest popełnienia czynu z art.230§1 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. , 19. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XX punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w lipcu 2003 roku, w G. oraz na terenie województwa (...) , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości podjął się pośrednictwa w załatwieniu niezastosowania wobec zatrzymanych dnia 18 lipca 2003 roku R. B. , K. W. i S. K. w sprawie 2 Ds. 5844/03 Prokuratury Rejonowej (...) w G. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 4.500zł, a nadto żądał korzyści majątkowej w kwocie 20.000zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest popełnienia czynu z art.230§1 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. , 20. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XXV punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w listopadzie 2003 roku, w G. , powołując się na wpływy w instytucjach wymiaru sprawiedliwości podjął się pośrednictwa w załatwieniu uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec M. K. (1) w sprawie IV K 1181/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku w zamian za korzyść majątkową w kwocie 5.000zł, przy czym z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, to jest popełnienia czynu z art.230§1 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. , 21. uznaje, iż P. P. (1) dopuścił się popełnienia przypisanych mu w punkcie 16, 17, 18, 19 i 20 wyroku czynów w ramach określonego w art.91 §1 k.k. ciągu przestępstw i za to na podstawie art.230§ 1 k.k. w związku z art.91 §1 k.k. przy zastosowaniu art.65 k.k. i art.4§1 k.k. skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i na podstawie art.33§1, 2 i 3 k.k. w związku z art.91 §1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100zł, 22. na podstawie art.45§1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. orzekł wobec P. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa przepadek kwoty 49.500zł stanowiącej równowartość uzyskanej przez niego korzyści majątkowej w związku z popełnieniem przypisanych mu czynów opisanych w punkcie 16, 19 i 20 wyroku, 23. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XIX punkcie oskarżenia, 24. uznał P. P. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w sposób, miejscu i czasie jak opisano to w XXI punkcie oskarżenia z tym ustaleniem, że działał z inną ustaloną osobą, to jest popełnienia czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. , 25. uznał P. P. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w sposób, miejscu i czasie jak opisano to w XXIV punkcie oskarżenia z tym ustaleniem, że działał z inną ustaloną osobą, to jest popełnienia czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4 §1 k.k. , 26. uznał, iż P. P. (1) dopuścił się popełnienia przypisanych mu w punkcie 24 i 25 wyroku czynów w ramach określonego w art.91 §1 k.k. ciągu przestępstw i za to na podstawie art.230 k.k. w związku z art.91 §1 k.k. przy zastosowaniu art.65 k.k. i art.4§1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności i na podstawie art.33§1, 2 i 3 k.k. w związku z art.91 §1 k.k. przy zastosowaniu art.4 §l k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100zł, 27. na podstawie art.45§1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. orzekł wobec P. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa przepadek kwoty 35.000zł stanowiącej równowartość uzyskanej przez niego korzyści majątkowej w związku z popełnieniem przypisanych mu czynów opisanych w punkcie 24 i 25 wyroku, 28. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XXII punkcie oskarżenia przyjmując kwalifikację prawną tego czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. na podstawie art.414§1 k.p.k. w związku z art. 17§ 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec P. P. (1) o popełnienie tego czynu umorzył, 29. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XXIII punkcie oskarżenia przyjmując kwalifikację prawną tego czynu z art.230 k.k. w związku z art.65 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. na podstawie art.414§1 k.p.k. w związku z art. 17§ 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne wobec P. P. (1) o popełnienie tego czynu umorzył, 30. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XXVI punkcie oskarżenia, 31. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XXVII punkcie oskarżenia, 32. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XXVIII punkcie oskarżenia, 33. w zakresie czynu zarzuconego P. P. (1) opisanego w XXIX punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 6 października 2003 roku do dnia 29 października 2003 roku, w G. oraz na terenie województwa (...) , udzielił B. J. (1) w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej - prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. pełniącego jednocześnie funkcję Prokuratora Rejonowego w P. , korzyści osobistej w postaci pomocy w pozytywnym zdaniu egzaminów przez członków jego rodziny w zamian za pomoc w uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego bez zakazu prowadzenia pojazdów w sprawie VI K 626/03 Sądu Rejonowego w Kartuzach przeciwko A. G. (1) , to jest popełnienia czynu z art.229§1 k.k. i za to na podstawie art.229 § 1 k.k. przy zastosowaniu art.4§ 1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności, 34. uznaje P. P. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w sposób, miejscu i czasie jak opisano to w XXXI punkcie oskarżenia, to jest popełnienia czynu z art. 188 k.k. w związku z art.90 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane przy zastosowaniu art. 11 §2 k.k. i za to na podstawie art. 188 k.k. przy zastosowaniu art. 11 §3 k.k. skazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, 35. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XXXII punkcie oskarżenia, 36. w zakresie czynów zarzuconych P. P. (1) opisanych w XXXV i XXXVI punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od sierpnia 2003 roku do listopada 2003 roku, w G. , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, podżegał R. S. (1) w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej - sędziego Sądu Rejonowego w Gdańsku - przewodniczącego IV Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Gdańsku, do niedopełnienia obowiązków i działania na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości poprzez zmianę sędziego referenta w sprawie: a) IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej W. J. , b) IV K 935/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej J. M. (2) , to jest popełnienia czynu z art. 18 §2 k.k. w związku z art.231 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 12 k.k. i za to na podstawie art.231 §1 k.k. przy zastosowaniu art. 19 § 1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności, 37. uznaje P. P. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w sposób, miejscu i czasie jak opisano to w XXXVIII punkcie oskarżenia z tym ustaleniem, że działał z inną ustaloną osobą, to jest popełnienia czynu z art.239§ 1 k.k. w związku z art.270§1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 §2 k.k. i za to na podstawie art.239§1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 §3 k.k. w związku z art.4§1 k.k. skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, 38. uniewinnił P. P. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XXXIX punkcie oskarżenia, 39. w zakresie czynów zarzuconych P. P. (1) opisanych w XXX, XXXIII, XXXIV, XXXVII i XL punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 5 sierpnia 2003 roku do kwietnia 2005 roku, w G. oraz na terenie województwa (...) , działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, udzielił M. P. (1) w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznej - sędziego Sądu Rejonowego w Gdańsku korzyści osobistej w postaci zainteresowania jej osobą oraz korzyści majątkowej w postaci prezentów, obiadów i odwożenia do domu w zamian za niedopełnienie obowiązków i działanie na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości w sprawie: a) IV K 935/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej J. M. (2) , b) IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej W. J. , c) IV K 1902/02 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej K. K. (1) , d) IV K 1181/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej M. K. (1) , e) IV K 1200/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej P. Z. , W. D. (1) , A. K. (2) i W. P. , to jest popełnienia czynu z art.229§1 k.k. w związku z art.12 k.k. i za to na podstawie art.229§1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności, 40. na podstawie art.91§2 k.k. , art.85 k.k. , art.86§1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. połączył orzeczone: a) wobec P. P. (1) w punkcie 21, 26, 33, 34, 36, 37 i 39 wyroku kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, b) wobec P. P. (1) w punkcie 21 i 26 wyroku kary grzywny i wymierza mu łączną karę grzywny w wysokości 180 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100 zł, 41. na podstawie art.63§1 k.k. na poczet orzeczonej wobec P. P. (1) łącznej kary pozbawienia wolności zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28 kwietnia 2005 roku do dnia 14 maja 2008 roku, 42. w zakresie czynów zarzuconych M. P. (1) opisanych w XLI, XLII i XLIII punkcie oskarżenia uznał ją za winną tego, że w okresie od dnia 5 sierpnia 2003 roku do dnia 21 listopada 2003 roku, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w G. , w związku z pełnieniem funkcji publicznej - sędziego Sądu Rejonowego w Gdańsku, przyjęła od P. P. (1) korzyść osobistą w postaci zainteresowania jej osobą oraz korzyść majątkową w postaci prezentów, obiadów i odwożenia do domu w zamian za: a) uchylenie stosowania wobec W. J. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania w sprawie IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku, b) podjęcie działań mogących skutkować zwróceniem sprawy IV K 1097/03 przeciwko H. D. oskarżonemu o czyn z art,178a §1 k.k. do prokuratury celem jej uzupełnienia, c) wydanie wyroku w uzgodnionej z P. P. (1) treści w sprawie IV K 935/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku dotyczącej J. M. (2) , to jest popełnienia czynu z art.228§1 k.k. w związku z art.12 k.k. i za to na podstawie art.228§1 k.k. , art.33§1, 2 i 3 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. skazał ją na karę 2 lat pozbawienia wolności i wymierzył jej karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100 zł, 43. na podstawie art.69§1 i 2 k.k. , art.70§1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec M. P. (1) kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby, 44. na podstawie art.63§l k.k. na poczet orzeczonej wobec M. P. (1) kary grzywny zaliczył okres jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 października 2005 roku do dniał 13 października 2005 roku, 45. w zakresie czynu zarzuconego B. J. (1) opisanemu w XLV punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 22 lipca 2003 roku do dnia 3 września 2003 roku w G. , jako funkcjonariusz publiczny - prokurator Prokuratury Okręgowej w G. pełniąc jednocześnie funkcję Prokuratora Rejonowego w P. przekroczył swe uprawnienia działając na szkodę interesu publicznego w postaci prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości poprzez podjęcie działań mających doprowadzić do uchylenia stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania stosowanego wobec W. J. w sprawie IV K 683/03 Sądu Rejonowego w Gdańsku, to jest popełnienia czynu określonego w art.231 § 1 k.k. i za to na podstawie art.231 § 1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności, 46. w zakresie czynu zarzuconego B. J. (1) opisanego w XLVI punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 6 października 2003 roku do dnia 29 października 2003 roku, w G. oraz na terenie województwa (...) , w związku z pełnieniem funkcji publicznej - prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. pełniącego jednocześnie funkcję Prokuratora Rejonowego w P. , przyjął od P. P. (1) korzyść osobistą w postaci pomocy w pozytywnym zdaniu egzaminów przez członków jego rodziny w zamian za pomoc w uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego bez zakazu prowadzenia pojazdów w sprawie VI K 626/03 Sądu Rejonowego w Kartuzach przeciwko A. G. (1) , to jest popełnienia czynu z art.228 §1 k.k. i za to na podstawie art.228 §1 k.k. przy zastosowaniu art.4 §1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności, 47. na podstawie art.85 k.k. , art.86 §1 k.k. przy zastosowaniu art.4 §1 k.k. połączył orzeczone wobec B. J. (1) kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której to kary wykonanie na podstawie art.69 §1 i 2 k.k. , art.70 §1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres 4 lat próby, 48. na podstawie art.71 § 1 k.k. , art.33 §1 i 3 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. wymierzył B. J. (1) karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100zł, 49. na podstawie art.63§1 k.k. na poczet orzeczonej wobec B. J. (1) kary grzywny zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 27 lutego 2006 roku do dnia 1 marca 2006 roku, 50. uniewinnił M. L. (1) od zarzutu popełnienia czynów opisanych w LXV i LXVI punkcie oskarżenia, 51. w zakresie czynu zarzucanego J. Z. (1) opisanego w LXXVIII punkcie oskarżenia uznał ją za winną tego, że w okresie od dnia 5 sierpnia 2003 roku do dnia 4 września 2003 roku w G. , udzieliła korzyści majątkowej w kwocie 40.000zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na decyzję prokuratora w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej, to jest popełnienia czynu z art.230a§1 k.k. i za to na podstawie art.230a§1 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. skazał ją na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art.69§1 i 2 k.k. , art.70§1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby, 52. na podstawie art.71 § 1 k.k. , art.33§1 i 3 k.k. przy zastosowaniu art.4§1 k.k. wymierzył J. Z. (1) karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100zł, 53. na podstawie art.63§1 k.k. na poczet orzeczonej wobec J. Z. (1) kary grzywny zaliczył okres jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 23 marca 2006 roku, 54. w zakresie czynu zarzuconego W. T. (1) opisanego w LXXIX punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 5 sierpnia 2003 roku do dnia 4 września 2003 roku, w G. , działając w zamiarze, aby J. Z. (1) dokonała czynu zabronionego - występku płatnej protekcji, zachowaniem swoim pomógł jej w jego popełnieniu w ten sposób, że skontaktował ją ze Z. Z. (1) oraz pośredniczył w przekazywaniu otrzymanych od J. Z. (1) pieniędzy w kwocie 40.000zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na decyzję prokuratora w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej, to jest popełnienia czynu z art.230a§1 k.k. w związku z art. 18§3 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. i art.230a §1 k.k. przy zastosowaniu art.4 §1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art.69§1 i 2 k.k. , art.70§1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby, 55. na podstawie art.71§1 k.k. , art.33 §1 i 3 k.k. przy zastosowaniu art.4 §1 k.k. wymierzył W. T. (1) karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100 zł, 56. na podstawie art.63§1 k.k. na poczet orzeczonej wobec W. T. (1) kary grzywny zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 23 marca 2006 roku, 57. uniewinnił H. D. od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie LXXXI oskarżenia, 58. uniewinnił S. D. od zarzutu popełnienia czynu opisanego w LXXXII punkcie oskarżenia, 59. uniewinnił S. S. od zarzutu popełnienia czynu opisanego w LXXXIII punkcie oskarżenia, 60. uniewinnił R. Z. od zarzutu popełnienia czynu opisanego w punkcie LXXXV oskarżenia, 61. uniewinnił Z. Z. (1) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w LXXXVIII punkcie oskarżenia, 62. w zakresie czynu zarzuconego Z. Z. (1) opisanego w LXXXIX punkcie oskarżenia uznał go za winnego tego, że w okresie od dnia 5 sierpnia 2003 roku do dnia 4 września 2003 roku, w G. i na terenie województwa (...) , działając w zamiarze, aby J. Z. (1) dokonała czynu zabronionego - występku płatnej protekcji, zachowaniem swoim pomógł jej w jego popełnieniu w ten sposób, że skontaktował ją z P. P. (1) oraz pośredniczył w przekazywaniu otrzymanych od J. Z. (1) pieniędzy w kwocie 40.000zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu do uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. w sprawie Ds. 2545/03 Prokuratury Rejonowej w P. poprzez wywarcie bezprawnego wpływu na decyzję prokuratora w związku z pełnieniem przez niego funkcji publicznej, to jest popełnienia czynu z art.230a §1 k.k. w związku z art. 18§3 k.k. i za to na podstawie art. 19§ 1 k.k. i art.230a §1 k.k. przy zastosowaniu art.4 § 1 k.k. skazał go na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art.69 §1 i 2 k.k. , art.70 §1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby, 63. na podstawie art.71§1 k.k. , art.33§1 i 3 k.k. wymierzył Z. Z. (1) karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy uznaniu, że jedna stawka dzienna odpowiada kwocie 100 zł, 64. uniewinnił M. R. (2) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XC punkcie oskarżenia, 65. uniewinnił J. P. (2) od zarzutu popełnienia czynu opisanego w XCI punkcie oskarżenia, 66. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. w części dotyczącej czynów zarzuconych P. P. (1) opisanych w I, II, III, IV, V, VII, VIII, IX, X, XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI, XIX, XXII, XXIII, XXVI, XXVII, XXVIII, XXXII i XXXIX punkcie oskarżenia oraz w części dotyczącej M. L. (1) , H. D. , S. D. , S. S. , R. Z. , M. R. (2) , J. P. (2) i Z. Z. (1) w części dotyczącej czynu opisanego w LXXXVIII punkcie oskarżenia kosztami procesu obciążył Skarb Państwa, 67. na podstawie art.627 k.p.k. i art.626§l k.p.k. zasądził na rzecz Skarbu Państwa od: a) P. P. (1) koszty sądowe w sprawie w części go dotyczącej, a związanej z przypisanymi mu czynami, a w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 4.000 zł, b) M. P. (1) koszty sądowe w części jej dotyczącej, a w tym wymierzył jej opłatę w kwocie 2.300 zł, c) B. J. (1) koszty sądowe w części go dotyczącej, a w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 800 zł, d) J. Z. (1) koszty sądowe w sprawie w części jej dotyczącej, a w tym wymierzył jej opłatę w kwocie 800 zł, e) W. T. (1) koszty sądowe w sprawie w części go dotyczącej, a w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 580 zł, f) Z. Z. (1) koszty sądowe w sprawie w części go dotyczącej, a związanej z przypisanym mu czynem, a w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 680 zł. Wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych: M. P. (1) , Z. Z. (1) , W. T. (1) , B. J. (1) i J. Z. (1) . Obrońca oskarżonej J. Z. (1) zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, tj.: a) art. 424 k.p.k. polegającą na wadliwym sporządzeniu uzasadnienia wyroku uniemożliwiającą kontrolę odwoławczą zaskarżonego orzeczenia, wyrażającą się w szczególności w zaniechaniu wskazania przez Sąd toku myślenia jakim kierował się przy uznawaniu winny oskarżonej J. Z. (1) oraz braku wskazania jakie okoliczności uznał za obciążające, a jakie za łagodzące oraz braku uwzględnienia przez Sąd dotychczasowej niekaralności oskarżonej jako okoliczności łagodzącej, b) art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów, prowadzącą do błędu w ustaleniach faktycznych wziętych za podstawę wyroku przez niesłuszne i sprzeczne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego przyjęcie, że materiał dowodowy dawał podstawę do uznania, iż oskarżona świadomie udzieliła korzyści majątkowej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów pozwala stwierdzić, iż oskarżona nie popełniła zarzucanego jej czynu, albowiem kwota 40.000,00 zł stanowiły zapłatę honorarium dla adwokata prowadzącego sprawę G. N. , c) c) art. 5 § 2 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego i uznanie w oparciu jedynie o zeznania (wyjaśnienia) J. O. (1) i W. T. (1) , że oskarżona dopuściła się zarzucanego jej czynu, podczas gdy zeznania (wyjaśnienia) wskazanych osób pozostają niejednoznaczne oraz sprzeczne z zeznaniami (wyjaśnieniami) pozostałych oskarżonych jak również z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, zwłaszcza, że J. O. (1) stwierdza, iż nie ma pewności co do składanych zeznań (wyjaśnień), wobec czego wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść oskarżonej, Ponadto, z ostrożności procesowej w sytuacji uznania wyżej wskazanych zarzutów za nieuzasadnione, na podstawie art. 427 § 2 oraz art. 438 pkt 4 k.p.k. , wyrokowi temu zarzucił: 2. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary, której dolegliwość przekracza stopień winy oskarżonej, przy jednoczesnym pominięciu sposobu życia oskarżonej przed wydaniem zaskarżonego wyroku, a tym samym wymierzenie kary w sposób sprzeczny z kodeksowo określonymi zasadami wymiaru kary. Obrońca wniósł o: 1. zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej J. Z. (1) od zarzutu udzielenia korzyści majątkowej w kwocie 40.000,00 zł adwokatowi P. P. (1) w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy polegającej na doprowadzeniu w dniu 3 września 2003 r. do uchylenia tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec G. N. . 2. ewentualnie, w przypadku uznania, iż Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy albo gdyby wydanie wyroku wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonej M. P. (1) zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania - art. 117 § 2 w związku z art. 117 §2a Kodeksu postępowania karnego - polegającą na prowadzeniu rozprawy pod nieobecność oskarżonej M. P. (1) , pomimo tego, iż w sposób należyty poprzez zaświadczenie potwierdzające niemożność stawienia się na zawiadomienie Sądu Okręgowego w Koszalinie wystawione przez lekarza sądowego, usprawiedliwiła ona swoją nieobecność i wnosiła o nie przeprowadzanie czynności bez jej obecności, co w szczególności dotyczy rozprawy prowadzonej w dniach 17 grudnia 2012 roku, 18 grudnia 2012 roku, 19 grudnia 2012 roku, 20 grudnia 2012 roku, 21 grudnia 2012 roku, na których to terminach Sąd I instancji rozpoznawał wnioski dowodowe m.in. złożone przez oskarżoną, pouczał o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonej oraz odbierał od stron głosy stron, co stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 11 Kodeksu postępowania karnego ; 2. obrazę przepisów postępowania - art. 6 oraz art. 406 Kodeksu postępowania karnego - polegającą na prowadzeniu rozprawy w dniach 18 grudnia 2012 roku, 19 grudnia 2012 roku, 20 grudnia 2012 roku i 21 grudnia 2012 roku pod nieobecność obrońcy oskarżonej i pomimo jednoznacznego stanowiska oskarżonej wyrażonego w piśmie z dnia 21 lutego 2012 roku, udzielenie w tym czasie głosu stronom i zamknięcie przewodu sądowego, co doprowadziło do pozbawienia oskarżonej prawa do obrony, poddając w konsekwencji w wątpliwość rzetelność procesu karnego; 3. obrazę przepisów postępowania - art. 399 § 1 Kodeksu postępowania karnego - polegającą na nieprecyzyjnym uprzedzeniu stron co do jakich czynów z art. 230 k.k. , art. 230a k.k. i art. 231 k.k. istnieje możliwość zmiany kwalifikacji prawnej na art. 228 k.k. lub art. 229 k.k. , a także brak bliższego sprecyzowania typu czynu zabronionego z art. 228 i art. 229 k.k. , którego rozważenie Sąd I instancji brał pod uwagę, co znacząco ograniczyło prawo oskarżonej do obrony, uniemożliwiając jej ustosunkowanie się do treści tego postanowienia w okresie od zamknięcia przewodu sądowego do dnia publikacji wyroku; 4. obrazę przepisów postępowania - art. 170 § 1 pkt 3 w związku z art. 170 § 3 oraz art. 98 § 1 Kodeksu postępowania karnego - polegającą na lakonicznym, pozbawionym merytorycznej treści, uzasadnieniu postanowienia o oddaleniu wniosków dowodowych oskarżonej M. P. (1) z dnia 09 września 2010 roku z k. 17.270 z tomu 86, z k. 17.638 z tomu 88, z k. 17.720, k. 17.723, k. 17.726, k. 17.820, k. 17.821, k. 17.822 z tomu 89, z k. 17.898, k. 17.928, k. 17.944, k. 18.052 z tomu 90, co uniemożliwia weryfikację poprawności stanowiska Sądu I instancji co do nieprzydatności dowodów dla rozstrzygnięcia sprawy; 5. obrazę przepisów postępowania - art. 7 oraz art. 171 § 7 Kodeksu postępowania karnego - polegającą na uznaniu, iż wyjaśnienia oskarżonej M. P. (1) złożone w postępowaniu przygotowawczym przy jednoczesnym odtwarzaniu nielegalnych zapisów rozmów telefonicznych oraz wiadomości tekstowych sms, były złożone w warunkach nie wyłączających swobody wypowiedzi lub nie były uzyskane wbrew zakazom stosowania środków technicznych wpływających na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowej oceny tego materiału dowodowego i czynienia w oparciu o ów materiał dowodowy ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie. 6. obrazę przepisów postępowania - art. 413 § 2 pkt 1 w związku z art. 17 § 1 pkt 9 Kodeksu postępowania karnego - polegające na takim określeniu przypisanego oskarżonej czynu, który wykracza poza granice skargi uprawnionego oskarżyciela, co stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 9 Kodeksu postępowania karnego ; 7. obrazę przepisów postępowania - art. 624 § 1 Kodeksu postępowania karnego - polegające na niezastosowaniu tego przepisu i obciążenie oskarżonej kosztami postępowania w części jej dotyczącej podczas gdy sprzeciwiają się temu względy słuszności wynikające z nieprawidłowego procedowania przez Sąd I instancji polegającego na wyznaczeniu dużej ilości terminów rozpraw, na których w wielu przypadkach nie były dokonywane jakiekolwiek czynności procesowe, jak również - z uwagi na spóźnione dopuszczenie dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej co do faktu czy stan poczytalności oskarżonej w chwili popełnienia zarzucanego jej czynu, jak i w czasie postępowania budzi wątpliwości - długotrwałe utrzymywanie stanu obligatoryjnej obrony, co prowadziło do konieczności ponoszenia przez oskarżoną znacznych kosztów obrony z wyboru; 8. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na uznaniu, iż oskarżona przyjęła korzyści osobiste i majątkowe w związku z pełnieniem funkcji publicznej - sędziego Sadu Rejonowego w Gdańsku, jak również to, iż odwożenie jej do domu stanowiło dla niej jakąkolwiek korzyść majątkową, podczas gdy starania o zainteresowanie jej osobą, prezenty oraz obiady stanowiły element nieformalnego związku emocjonalnego oskarżonej z P. P. (1) i w jej świadomości pozostawały poza jakimkolwiek powiązaniem z pełnieniem funkcji publicznej, zaś fakt posiadania biletu miesięcznego na przejazdy autobusem dalekobieżnym eliminował walor jakiejkolwiek korzyści majątkowej z odwożenia z miejsca pracy do domu, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego pociągnięcia oskarżonej do odpowiedzialności karnej za przestępstwo korupcji. Obrońca oskarżonej M. P. (1) wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku co do oskarżonej M. P. (1) i na podstawie art. 439 §1 pkt 9 w związku z art. 17 §1 pkt 9 k.p.k. umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku co do oskarżonej M. P. (1) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Koszalinie. Obrońca Z. Z. (1) zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił następujące uchybienia: 1) naruszenie przepisu art. 374 § 1 kpk poprzez uznanie, że nieobecność oskarżonego Z. Z. (1) na terminach rozprawy w dniach: 10, 13, 17, 18, 19, 20, 21 grudnia 2012 roku była nieusprawiedliwiona, co miałoby uzasadniać zastosowanie dyspozycji art. 376 § 2 kpk i w konsekwencji pozwalać na prowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego, zamknięcie przewodu sądowego i wydanie wyroku, podczas gdy w rzeczywistości nieobecność oskarżonego na wskazanych terminach została w należyty sposób usprawiedliwiona, co winno powodować nieprzeprowadzanie na tych terminach żadnych czynności, które mogłyby oskarżonego dotyczyć, przy czym uchybienie wskazane w tym zarzucie stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą przewidzianą w art. 439 § 1 pkt 11 kpk ; 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na dowolnym przyjęciu, że wyjaśnienia (zeznania) J. O. (1) składane w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawie, jak i wyjaśnienia współoskarżonego W. T. (1) składane w postępowaniu przygotowawczym, pozwalają na niewątpliwe przyjęcie, iż oskarżony Z. Z. (1) obejmował swoją świadomością zamiar współoskarżonej J. Z. (1) opłacenia płatnej protekcji, zaoferowanej jej przez P. P. (1) , oraz że celem działania Z. Z. (1) było udzielenie J. Z. (1) pomocy do popełnienia przestępstwa z art. 230a § 1 kk , przy jednoczesnej bezzasadnej odmowie wiarygodności wyjaśnieniom P. P. (1) , Z. Z. (1) i J. Z. (1) , podczas gdy kompleksowa ocena wszystkich dowodów zebranych co do przedmiotowego zarzutu nakazywała uznanie depozycji procesowych J. O. (1) i wyjaśnień W. T. (1) za niewiarygodne; 3) naruszenie następujących przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wyroku: a) art. 413 § 2 pkt 1 kpk w zw. z art. 170 § 1 pkt 1 kpk poprzez oparcie ustaleń co do okresu popełnienia czynu zarzuconego oskarżonemu na datach dziennych zarejestrowania poszczególnych rozmów telefonicznych i krótkich wiadomości tekstowych (sms), zbieranych podczas nielegalnie prowadzonej kontroli operacyjnej pod kryptonimem (...) w stosunku do P. P. (1) , przy jednoczesnym oddaleniu w całości wniosku oskarżyciela publicznego o dopuszczenie dowodu z tych materiałów operacyjnych - z uwagi na ich sprzeczność z prawem, w oparciu o dyspozycję art. 170 pkt 1 kpk ; b) art. 167 kpk poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z tych materiałów zarejestrowanych podczas wzmiankowanej wyżej kontroli operacyjnej, które potwierdzały wersję zdarzeń zaprezentowaną przez oskarżonego Z. Z. (1) na rozprawie, świadcząc o legalności działań podejmowanych przez wszystkich oskarżonych, którym postawiono zarzuty co do tego zdarzenia, w przedmiocie zmiany środka zapobiegawczego stosowanego wobec G. N. ; c) art. 399 § 1 kpk poprzez brak uprzedzenia o możliwości zakwalifikowania czynu zarzucanego Z. Z. (1) jako przestępstwa z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 230a § 1 kk , czyli pomocnictwa J. Z. (1) do opłacenia płatnej protekcji przez P. P. (1) w miejsce przestępstwa z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 230 §1 kk , czyli pomocnictwa P. P. (1) do popełnienia przestępstwa płatnej protekcji, co naruszyło prawo oskarżonego do obrony; d) art. 202 § 1 kpk i art. 79 § 4 kpk i w konsekwencji art. 624 § 1 kpk poprzez niczym nieusprawiedliwioną, kilkuletnią zwłokę Sądu Okręgowego w dopuszczeniu dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność stanu poczytalności oskarżonego Z. Z. (1) w okresie popełnienia zarzucanego czynu i jego zdolności do brania udziału w toczącym się procesie, pomimo tego, że oskarżony od początku śledztwa nie ukrywał, że leczył się psychiatrycznie, a następnie poprzez zaniechanie rozważenia przez Sąd cofnięcia w trybie art. 79 § 4 kpk wyznaczenia obrońcy z urzędu w osobie adw. P. U. - z uwagi na brak wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i jego poczytalności w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu, co ostatecznie spowodowało, że na rzecz obrońcy zasądzono wynagrodzenie za udział w rozprawach do zamknięcia przewodu sądowego, a w wyroku obowiązek poniesienia tego kosztu nałożono na oskarżonego, chociaż zasady słuszności w rozumieniu art. 624 § 1 kpk wskazują na to, że Z. Z. (1) z obowiązku poniesienia kosztów działania obrońcy z urzędu powinien być zwolniony. W związku z powyższymi zarzutami obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego. Obrońca oskarżonego W. T. (1) zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi temu zarzucił następujące uchybienia: 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który mógł mieć wpływ na jego treść, a polegający na dowolnym przyjęciu, że wyjaśnienia (zeznania) J. O. (1) składane w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawie, jak i wyjaśnienia W. T. (1) składane w postępowaniu przygotowawczym, pozwalają na niewątpliwe przyjęcie, iż W. T. (1) obejmował swoją świadomością zamiar współoskarżonej J. Z. (1) opłacenia płatnej protekcji, zaoferowanej jej przez P. P. (1) , oraz że celem działania tego oskarżonego było udzielenie J. Z. (1) pomocy do popełnienia przestępstwa z art. 230a § 1 kk , przy jednoczesnej bezzasadnej odmowie wiarygodności wyjaśnieniom P. P. (1) , Z. Z. (1) , J. Z. (1) oraz wyjaśnieniom W. T. (1) z rozprawy, podczas gdy kompleksowa ocena wszystkich dowodów zebranych co do przedmiotowego zarzutu nakazywała uznanie depozycji procesowych J. O. (1) i wyjaśnień W. T. (1) złożonych podczas śledztwa za niewiarygodne; 2) naruszenie następujących przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wyroku: a) art. 413 § 2 pkt 1 kpk w zw. z art. 170 § 1 pkt 1 kpk poprzez oparcie ustaleń co do okresu popełnienia czynu zarzuconego oskarżonemu na datach dziennych zarejestrowania poszczególnych rozmów telefonicznych i krótkich wiadomości tekstowych (sms), zbieranych podczas nielegalnie prowadzonej kontroli operacyjnej pod kryptonimem (...) w stosunku do P. P. (1) , przy jednoczesnym oddaleniu w całości wniosku oskarżyciela publicznego o dopuszczenie dowodu z tych materiałów operacyjnych - z uwagi na ich sprzeczność z prawem, w oparciu o dyspozycję art. 170 pkt 1 kpk ; b) art. 167 kpk poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z tych materiałów zarejestrowanych podczas wzmiankowanej wyżej kontroli operacyjnej, które potwierdzały wersję zdarzeń zaprezentowaną przez oskarżonego W. T. (1) na rozprawie, świadcząc o legalności działań podejmowanych przez wszystkich oskarżonych, którym postawiono zarzuty co do postępowania w przedmiocie zmiany środka zapobiegawczego stosowanego wobec G. N. . W związku z powyższymi zarzutami obrońca W. T. (1) wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego. Obrońca oskarżonego B. J. (1) (adw. E. U. ) zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając mu: 1. odnośnie punktu 46 wyroku - Obrazę przepisu postępowania karnego, tj. art. 399 §1 k.p.k. , mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na dowolnym poszerzeniu przez Sąd zmian opisu czynu, zarzucanego oskarżonemu J. w punkcie XLVI aktu oskarżenia, które nie mogło być konwalidowane w granicach art. 399§1 kpk , a tym samym wyjściu poza granice oskarżenia, a ponadto na braku wystarczającego uprzedzenia oskarżonego przez Sąd o rodzaju zmiany kwalifikacji prawnej czynu, co uniemożliwiło przedstawienie przez oskarżonego dowodów swojej niewinności. 2. odnośnie punktu 45 wyroku - Obrazę przepisu postępowania karnego, tj. art. 399 §1 k.p.k. , mającą wpływ na treść orzeczenia., polegającą na wyjściu poza granice oskarżenia, poprzez przyjęcie, że oskarżony przekroczył swoje uprawnienia, działając w sprawie dotyczącej W. J. , podczas gdy działanie to nie było objęte treścią zarzutu. Ewentualnie: 3. odnośnie punktu 46 wyroku - Błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że B. J. (1) w związku z pełnieniem funkcji publicznej przyjął od P. P. (1) korzyść osobistą w postaci pomocy w pozytywnym zdaniu egzaminów przez członków jego rodziny oraz, że korzyść ta miała zostać przyjęta w zamian za pomoc w uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego bez zakazu prowadzenia pojazdów przeciwko A. G. (1) w sprawie VI K 626/03 Sądu Rejonowego w Kartuzach, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika ani to, że oskarżony J. przyjął od P. P. (1) jakąkolwiek korzyść osobistą ani też związek pomiędzy domniemaną korzyścią a działaniem B. J. (1) . 4. odnośnie punktu 45 wyroku - Błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż B. J. (1) przekroczył swoje uprawnienia oraz działał na niekorzyść interesu publicznego bądź prywatnego, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego takich ustaleń wywieść się nie można. Obrońca oskarżonego wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego. Obrońca oskarżonego B. J. (1) (adw. W. C. ) zaskarżył wyrok w całości, zarzucając mu: I. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mających wpływ na jego treść, poprzez posiłkowanie się przy ocenie wiarygodności wyjaśnień oskarżonego treścią podsłuchów, które nie mogły być brane pod uwagę przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy oraz wpływu na ocenę poszczególnych dowodów, gdyż per se takiego dowodu nie mogły one stanowić; II. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mających wpływ na jego treść, a w szczególności: 1) co do czynu z art. 228 § 1 k.k. (pkt 46 sentencji wyroku): A) poprzez bezpodstawne uznanie, iż czyn w tym zakresie został przez oskarżonego popełniony „w związku z pełnieniem funkcji publicznej"; B) poprzez bezpodstawne uznanie, iż w przedmiotowej sprawie nastąpiła obietnica przyjęcia korzyści osobistej w postaci pomocy w pozytywnym zdaniu egzaminów przez członków rodziny oskarżonego w zamian za pomoc w uzyskaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec A. G. (1) , poprzez zaniechanie ustalenia, czy w rzeczywistości istniała potrzeba udzielenia takiej korzyści osobistej oraz czy sytuacja członków rodziny świadczyła o konieczności podejmowania jakichkolwiek działań w tym kierunku; 2) co do czynu z art. 231 § 1 k.k. (pkt 45 sentencji wyroku): A) poprzez bezpodstawne uznanie, iż sposób działania oskarżonego oraz twierdzenia przez niego wypowiedziane można uznać za „przekroczenie uprawnień" oraz że działanie w tym zakresie przez oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa określonego w tym przepisie; Nadto, z ostrożności procesowej, w wypadku nieuwzględnienia zarzutów wskazanych w pkt II i III części wstępnej apelacji: III. Na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. , zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. przepisu art. 399 § 1 k.p.k. , poprzez przekroczenie przez Sąd rozpoznający sprawę granic oskarżenia w odniesieniu do czynu z art. 231 § 1 k.k. , co skutkowało zaistnieniem sytuacji, iż zdarzenie opisane w czynie zarzucanym w pkt XLV części wstępnej aktu oskarżenia nie pozostaje w tożsamości ze zdarzeniem opisanym w czynie przypisanym oskarżonemu w wyroku (pod nr 45 sentencji wyroku); IV. Na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. , zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. przepisu art. 399 § 1 k.p.k. , poprzez iluzoryczne uprzedzenie stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu, bez wskazania zakresu takiego uprzedzenia w odniesieniu do każdego z oskarżonych, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, poprzez ograniczenie przysługującego oskarżonemu prawa do obrony oraz obrania skutecznej linii obrony w odniesieniu do tak ogólnikowych stwierdzeń. Mając na uwadze powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł: 1) w wypadku uwzględnienia zarzutów wskazanych w pkt II oraz pkt III petitum apelacji, wniósł o zmianę wyroku co do istoty, poprzez uniewinnienie oskarżonego B. J. (1) od popełnienia zarzucanych mu czynów; 2) alternatywnie, z ostrożności procesowej, w wypadku nieuwzględnienia wniosku zawartego w punkcie poprzedzającym, a w wypadku uwzględnienia zarzutu wskazanego w pkt IV oraz w pkt V petitum apelacji, wniósł o uchylenie przedmiotowego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Koszalinie, jako Sądowi pierwszej instancji, do ponownego rozpoznania, celem ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego z uwzględnieniem dowodów wnioskowanych powyżej. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacje obrońców oskarżonych M. P. (1) , Z. Z. (1) i B. J. (1) okazały się częściowo zasadne. Sprawy poszczególnych oskarżonych wiążą się głównie przez osobę nieżyjącego oskarżonego P. P. (1) , nadto rozpoznawane były w jednym postępowaniu sądowym, stąd w wielu apelacjach pojawiają się zbieżne zarzuty, pozwalające ustosunkować się do poszczególnych grup zarzutów. I tak: zarzut obrazy art. 399 k.p.k. pojawia się w apelacjach obu obrońców oskarżonego B. J. (1) , w apelacji obrońcy oskarżonej M. P. (1) i w apelacji obrońcy oskarżonego Z. Z. (1) . Zarzut obrazy art. 117 §2 k.p.k. przywoływany jest w apelacjach obrońców M. P. (1) i Z. Z. (1) . Zarzut wyjścia poza granice oskarżenia sformułowany został przez obrońców B. J. (1) i obrońcę M. P. (1) . Zarzut obrazy art. 624 §1 k.p.k. podniesiony został przez obrońców M. P. (1) i Z. Z. (1) , natomiast zarzut obrazy art. 413 §2 pkt 1 k.p.k. – przez obrońcę W. T. (1) i Z. Z. (1) . Z tych też względów odniesienie się do poszczególnych zarzutów apelacyjnych będzie następowało po pogrupowaniu tych zarzutów, a w dalszej kolejności oczywiście Sąd odniesie się do pozostałych zarzutów. Przede wszystkim Sąd Apelacyjny w pełni podziela pogląd Sądu Okręgowego w Koszalinie odnośnie możliwości dopuszczalności przeprowadzenia dowodu z podsłuchów operacyjnych. Obrońca oskarżonego W. T. (1) w punkcie 2 lit. a i b swojej apelacji i obrońca oskarżonego Z. Z. (1) w punkcie 3 lit. a i b swojej apelacji formułują dwa zarzuty obrazy przepisów postępowania, jakich miał się dopuścić Sąd I instancji. Sposób sformułowania tych zarzutów wskazuje jednak na to, że sam obrońca nie jest do końca przekonany, czego chce, gdyż z jednej strony zarzuca Sądowi oparcie ustaleń na danych zbieranych podczas nielegalnie prowadzonej kontroli operacyjnej pod kryptonimem (...) , a z drugiej zarzuca Sądowi meriti zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z tych materiałów. Tej logicznej sprzeczności obrońca nie rozwikłał w uzasadnieniu, co więcej wprost sformułował tezę jakoby dowód z nieuprawnionych podsłuchów mógł stanowić dowód w sprawie, pod warunkiem, że działałby na korzyść oskarżonych. Wydaje się, że skarżący przywołuje pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2012r. (sygn. V KK 414/11, LEX nr 1226789), iż „Dla oceny dopuszczalności dowodu z materiałów z kontroli operacyjnej, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z 1990 r. o Policji, istotny jest kierunek tego dowodu. Jeśli jego celem jest wykazanie niewinności oskarżonego lub uzyskanie dowodów świadczących na jego korzyść, to może być on przeprowadzony niezależnie od faktu, że wobec tego oskarżonego nie wydano postanowienia w trybie art. 19 ust. 3 tej ustawy, ani też określonego w art. 19 ust. 15c postanowienia o zgodzie następczej”. Tyle, że Sąd Najwyższy rozważał kwestię dowodu dopuszczalnego (mieszczącego się w granicach art. 19 ust. 1 ustawy o Policji ), ale obarczonego wadą formalną braku zatwierdzenia następczego, natomiast w niniejszej sprawie mamy do czynienia z dowodem niedopuszczalnym, który zgodnie z bezwzględną dyspozycją art. 19 ust. 17 i 17a ustawy o Policji , powinien zostać zniszczony. W odniesieniu do dowodu niedopuszczalnego, Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, że nie jest możliwe dopuszczenie tego dowodu, nawet na korzyść oskarżonego. Z końcówki apelacji obrońcy oskarżonego W. T. (1) i ze str. 8-9 apelacji obrońcy Z. Z. (1) wynika jednak, że obrońca dywaguje jedynie na temat możliwych treści rozmów przeprowadzanych przez jego mandantów. Podniósł, że „warto w tym miejscu nadmienić, że w uzasadnieniu aktu oskarżenia Prokurator nie przytoczył żadnej rozmowy telefonicznej ani krótkiej wiadomości tekstowej pomiędzy Z. Z. (1) a P. P. (1) , pomimo, że w zarzucie stwierdził, iż oskarżony wielokrotnie kontaktował się z P. P. (1) , a pozyskane w ten sposób informacje przekazywał J. Z. (1) . Analiza takich rozmów mogłaby pozwolić na ustalenie rzeczywistego zamiaru towarzyszącego J. Z. (1) przy przekazywaniu pieniędzy przeznaczonych dla P. P. (1) Z. Z. (1) . To z kolei pozwoliłoby W. T. (1) zwalczać pomocnictwo do czynu przypisanego J. Z. (1) . Oskarżony chętnie wskazałby na konkretne rozmowy, których ujawnienia się domaga, ale z uwagi na sposób zaprezentowania materiału z kontroli operacyjnej przez oskarżyciela publicznego, postawienie jakichkolwiek szczegółowych wniosków w tym zakresie nie jest możliwe” (str. 7 apelacji obrońcy oskarżonego W. T. (1) ). Niemal identyczna teza znajduje się w pierwszym akapicie na str. 9 apelacji obrońcy Z. Z. (1) . Oznacza to, że zarzucając Sądowi zaniechanie dopuszczenia dowodu z urzędu, skarżący nawet nie wie, czy przywoływany dowód istnieje, nie wspominając o wiedzy o jego treści. Tego typu zarzuty brzmiałyby poważnie w fazie zapoznawania się z materiałami postępowania przygotowawczego, czy w odpowiedzi na akt oskarżenia, ale nie w sytuacji, gdy sprawa wpłynęła do Sądu Okręgowego w Koszalinie w październiku 2007r., a akt oskarżenia został sporządzony 12 kwietnia 2007r. czyli 7 lat temu i strony miały możliwość dostępu do akt, zatem również sformułowania tezy dowodowej, przede wszystkim zaś upewnienia się, że postulowany dowód istnieje. Natomiast Sąd Apelacyjny z urzędu nie znalazł w aktach sprawy dowodu w postacie zapisu rozmowy lub wiadomości tekstowej, na którą powoływał się skarżący. Mimo jednak tej negatywnej oceny nielojalnego i opartego na przypuszczeniach zarzutu, trzeba stwierdzić, że Sąd Apelacyjny w Szczecinie w tym składzie w pełni podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 10 października 2012r. (sygn. II KK 336/11, OSNKW 2013/1/6), że „Przepis art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) zawiera zamknięty katalog przestępstw, wobec czego dowody zebrane w drodze legalnej kontroli operacyjnej mogą być wykorzystane w postępowaniu karnym tylko w odniesieniu do tych przestępstw. Oznacza to, że niedopuszczalne jest wykorzystanie dowodów uzyskanych w wyniku tej kontroli w odniesieniu do przestępstw jednostkowych, popełnionych w ramach zorganizowanej grupy przestępczej ( art. 258 k.k. ), jeżeli przestępstwa te nie mieszczą się w katalogu objętym wymienionym przepisem ustawy o Policji ”. Dlatego w pełni uprawnione było stanowisko Sądu meriti o niedopuszczalności dowodu z zapisu rozmów telefonicznych i wiadomości tekstowych uzyskanych w wyniku podsłuchu operacyjnego prowadzonego poza granicami zakreślonymi przez art. 19 ust. 1 ustawy o Policji . Sąd odwoławczy uznaje zatem zarzuty zawarte w punkcie 2 lit. a i b apelacji obrońcy oskarżonego W. T. (1) i w punkcie 3 lit. a i b obrońcy oskarżonego Z. Z. (1) za bezzasadne. Kolejna kwestia wymagająca ustosunkowania się dotyczy obrazy art. 117 k.p.k. Obrońcy oskarżonych M. P. (1) i Z. Z. (1) wskazują, że ich mandanci w sposób należyty usprawiedliwili swoje niestawiennictwo na rozprawach w dniach 17-21 grudnia 2012r. w odniesieniu do M. P. (1) i w dniach, 10, 13 i 17-21 grudnia 2012r. w odniesieniu do Z. Z. (1) . Obydwoje oskarżeni przedstawili na te dni wnioski o odroczenie rozprawy poparte zaświadczeniami wystawionymi przez lekarza sądowego. Zasadą jest nieprzeprowadzanie czynności procesowych, jeżeli osoba uprawniona nie stawiła się i gdy usprawiedliwiła należycie niestawiennictwo, wnosząc jednocześnie o nieprzeprowadzanie czynności bez jej obecności ( art. 117 §2 in fine k.p.k. ). Z art. 117 §2a k.p.k. wynika, że usprawiedliwienie niestawiennictwa z powodu choroby oskarżonego, wymaga przedstawienia zaświadczenia potwierdzającego niemożność stawienia się na wezwanie wystawionego przez lekarza sądowego. Zaświadczenie lekarskie lekarza sądowego, jak każdy inny dokument dopuszczony w trakcie przewodu sądowego, jest dowodem podlegającym ocenie przez pryzmat art. 7 k.p.k. Nie jest to oczywiście dowód na okoliczności związane z meritum toczącego się postępowania, czyli winy lub niewinności oskarżonego, ale jest to dowód na okoliczności stricte procesowe, czyli dotyczące możliwości stawiennictwa określonej osoby na rozprawie. Jak już wskazano w orzecznictwie „zaświadczenia lekarskie, określone w art. 117 §2a k.p.k. , podlegają swobodnej ocenie, co jednak nie oznacza, iż mogą być one traktowane z góry jako niewiarygodne” (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2013r., II AKa 218/13). Sąd Okręgowy w Koszalinie procedujący w sprawie był zatem uprawniony do zweryfikowania nie tylko tego, czy M. P. (1) i Z. Z. (1) , byli chorzy, ale również tego, czy choroba ta uniemożliwiała stawiennictwo na wezwanie. Było to tym bardziej wskazane, że nagłe pogorszenie stanu zdrowia obojga oskarżonych nastąpiło w fazie końcowej przewodu sądowego, gdy do przeprowadzenia pozostały pojedyncze dowody i postępowanie zmierzało ku wyrokowaniu. Takie zachowanie było tym bardziej bulwersujące, iż w postępowaniu brała udział większa liczba oskarżonych, których uprawnienia mogły ucierpieć na skutek przeciągania postępowania, a zachodziła potrzeba jednoczesnego osądzenia wszystkich sprawców, by uniknąć wyłączania przewodniczącego składu orzekającego po wydaniu wyroku co do niektórych oskarżonych. Dlatego Sąd prawidłowo przystąpił do weryfikacji informacji pochodzących z zaświadczeń lekarzy sądowych, dodać należy, że Sąd zachował wstrzemięźliwość, nie sięgając po dowód z opinii lekarzy po przedłożeniu pierwszego usprawiedliwienia, ale wykazując stosowną cierpliwość. Nie znajduje również uzasadnienia w obowiązujących przepisach stanowisko Z. Z. (1) , jakoby do czynności biegłego sądowego znajdowały zastosowanie przepisy ustawy o lekarzu sądowym . Sąd Apelacyjny uznał zatem za dopuszczalne weryfikowanie zaświadczeń lekarzy sądowych za pomocą dowodu z opinii biegłych lekarzy. Tutaj jednak kończy się podobieństwo sytuacji procesowej M. P. (1) i Z. Z. (1) . W przypadku oskarżonej M. P. (1) biegła neurolog A. S. (w trakcie rozprawy w dniu 13.11.2012r.) wskazała, że dolegliwości ze strony układu nerwowego są spowodowane zmianami ze strony rąk, gdyż oskarżona ma stwierdzone zespoły cieśni nadgarstków. Skutkują one bólem i ograniczeniem ruchomości w zakresie rąk, ale nie jest to powód by nie chodzić i nie stawić się przed Sądem. W konsekwencji uznała, że dolegliwości neurologiczne nie usprawiedliwiają niestawiennictwa przed Sądem. Na tej samej rozprawie biegły chirurg T. M. wskazał, że u oskarżonej stwierdzono stłuczenie nadgarstka i ręki prawej, stłuczenie stopy prawej. Na przedłożonych zdjęciach, zarówno w nadgarstku, jak i stopie nie wykryto złamań. Piszący zaświadczenie chirurg nie napisał, że oskarżona ma leżeć i biegły był tego samego zdania, uznając, że oskarżona była zdolna stawić się przed Sądem. W konsekwencji Sąd I instancji słusznie przyjął, że w zakresie fizycznego stanu zdrowia oskarżona mogła stawić się na rozprawie, w tym zakresie uznając niestawiennictwo oskarżonej za nieusprawiedliwione. Jednocześnie Sąd dopuścił dowód dwóch biegłych psychiatrów: E. K. i A. J. (1) . Opinia biegłych psychiatrów (k. 18730 i nast.) wskazywała, że zaburzenia adaptacyjne, na które cierpi M. P. (1) to depresyjne reakcje sytuacyjne, w związku z czym uznali, że stan zdrowia psychicznego umożliwia uczestnictwo w rozprawie. Dlatego należało uznać, że Sąd Okręgowy w Koszalinie był uprawniony uznać nieobecność M. P. (1) na rozprawach od dnia 20.11.2012r. za nieusprawiedliwioną w rozumieniu art. 376 §2 k.p.k. i procedować w dalszym ciągu. Zaświadczenie lekarza sądowego dotyczące rozpraw w dniach 10-21.12.2012r. nie naprowadzało żadnych nowych okoliczności, ani nie wskazywało by w stanie zdrowia M. P. (1) nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia, nieznane Sądowi meriti i biegłym wydającym opinie w sprawie. Na tę okoliczność nie powoływał się również skarżący wyrok obrońca oskarżonej. Sąd I instancji był zatem uprawniony do zastosowania wobec M. P. (1) art. 376 §2 k.p.k. do rozpraw odbytych po dniu 20.11.2012r. Dlatego w ocenie Sądu odwoławczego zarzut pierwszy apelacji obrońcy M. P. (1) był niezasadny. W przeciwieństwie do sprawy M. P. (1) , sprawa Z. Z. (1) różni się tym, że biegła A. S. zdiagnozowała u Z. Z. (1) przewlekłe dolegliwości bólowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego z objawową rwą kulszową. Biegła stwierdziła, że w okresie zaostrzenia bólu czasem dolegliwości są dość duże i trzeba przez kilka dni leżeć, co uniemożliwia stawiennictwo na rozprawie, ale bywają też sytuacje, że po zaopatrzeniu środkami przeciwbólowymi możliwe jest uczestnictwo w rozprawie. Na podstawie zaświadczenia, z którego nie wynikało, by doszło do takich uszkodzeń kręgosłupa, które by uniemożliwiały poruszanie się, biegła doszła do wniosku, że Z. Z. (1) mógł się stawić na rozprawę. Sąd uznał nieobecność Z. Z. (1) na rozprawie w dniu 18.12.2012r. za nieusprawiedliwioną, ale o ile w przypadku M. P. (1) uznał jej nieobecność za nieusprawiedliwioną również w dniach 19-21.12.2012r., o tyle nieobecności Z. Z. (1) nie uznał za nieusprawiedliwioną w dniach 19-21.12.2012r., co ma istotne znaczenie dla naruszenia jego prawa do obrony. Sąd zamiast tego skupił się na rozważaniu, czy Z. Z. (1) był prawidłowo zawiadomiony, przyznając, że mimo podania nowego adresu dla doręczeń, nadal wysyłane były mu zawiadomienia na adres nieaktualny. Stąd ustalenie, że oskarżony Z. Z. (1) był zawiadomiony o konkretnych terminach rozpraw było dowolne, gdyż oskarżony miał świadomość toczącego się postępowania, podał nowy adres dla doręczeń (k. 18.773), który został zbagatelizowany i nie doręczono zawiadomień o kolejnych terminach rozpraw na ten adres, stąd nie można jednoznacznie stwierdzić, czy Z. Z. (1) wiedział o tym, że rozprawy odbywają się w dniach 18-21.12.2012r., czy też wiedział, że postępowanie się toczy i wyznaczane są nieznane mu terminy rozpraw. To pierwszy powód uchylenia wyroku wobec Z. Z. (1) . Drugi to brak konkretyzacji w opinii biegłej dat, w których niestawiennictwo Z. Z. (1) na rozprawie było możliwe i nieusprawiedliwione, bo na skutek zaopatrzenia lekami oskarżony mógł na nią dojechać i dat rozpraw, na które Z. Z. (1) nie mógł dojechać z uwagi na nasilenie stanu bólowych. W tym stanie

[... tekst skrócony ...]