II AKA 169/25Uchylenie decyzji VAT brak uzasadnienia 78
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Poznaniu rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego M. L. od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 24.03.2025r. (sygn. akt III K 232/24), którym oskarżony został skazany za przestępstwo z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk. Obrońca wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk), obrazy prawa materialnego (art. 284 § 2 kk) oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną. W odniesieniu do zarzutów procesowych i materialnoprawnych, sąd odwoławczy stwierdził, że dotyczą one w istocie błędu w ustaleniach faktycznych, a ocena materiału dowodowego dokonana przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk). Sąd Apelacyjny szczegółowo omówił kwestię zamiaru przywłaszczenia, wskazując, że zachowanie oskarżonego, w tym brak zwrotu pojazdów leasingowych i ukrywanie ich, jednoznacznie świadczyło o zamiarze traktowania cudzej rzeczy jak własnej. Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, sąd odwoławczy uznał, że kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji (1 rok pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata oraz grzywna) jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, a także uwzględnia okoliczności łagodzące i obciążające. Sąd nie znalazł podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 295 § 2 kk. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, a o kosztach postępowania odwoławczego orzekł na podstawie przepisów kpk i ustawy o opłatach w sprawach karnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa przywłaszczenia, zwłaszcza w kontekście umów leasingowych, oraz zasady oceny dowodów i wymiaru kary w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i argumentacji apelacyjnej. Interpretacja przepisów kpk i kk.
Zagadnienia prawne (3)
Czy obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) polegająca na dowolnej ocenie materiału dowodowego może stanowić podstawę apelacji, gdy dotyczy ona w istocie błędnych ustaleń faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obraza prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu do prawidłowych ustaleń faktycznych. Jeżeli wadliwość wynika z błędnych ustaleń, podstawą apelacji jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 kpk), a nie obrazy prawa materialnego (art. 438 pkt 1 kpk).
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny powołuje się na utrwalony pogląd doktryny i orzecznictwa, zgodnie z którym obraza prawa materialnego jest odrębna od błędu w ustaleniach faktycznych. Wadliwość kwalifikacji prawnej wynikająca z błędnych ustaleń faktycznych powinna być kwestionowana jako błąd w ustaleniach faktycznych.
Czy brak zwrotu przedmiotu leasingu po wypowiedzeniu umowy świadczy o zamiarze przywłaszczenia rzeczy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, odmowa zwrotu przedmiotu leasingu, brak wskazania jego miejsca przechowywania, a także korzystanie z niego lub użyczanie go innym osobom, przy jednoczesnej świadomości braku tytułu prawnego, jednoznacznie wskazują na zamiar przywłaszczenia.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny analizuje znamiona przestępstwa przywłaszczenia (art. 284 § 2 kk), podkreślając, że zamiar przywłaszczenia (animus rem sibi habendi) polega na traktowaniu cudzej rzeczy jak własnej. Wskazuje, że zachowanie oskarżonego, w tym zwłoka w zwrocie pojazdów, unikanie kontaktu z leasingodawcą i fakt odzyskania jednego z pojazdów dopiero na skutek działań policji, świadczą o tym, że traktował on przedmioty leasingu jak własne, mimo braku tytułu prawnego.
Czy kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania oraz kara grzywny orzeczona za przywłaszczenie mienia jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, uwzględniając okoliczności łagodzące i obciążające, a także nie przekracza granic swobodnego uznania sędziowskiego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny ocenia, że sąd pierwszej instancji wnikliwie rozważył wszystkie okoliczności wpływające na wymiar kary, zarówno łagodzące (np. zwrot jednego pojazdu), jak i obciążające (np. zamiar sprawcy, wysoki stopień winy i społecznej szkodliwości). Kara nie jest rażąco niewspółmierna, a sąd nie miał obowiązku stosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, gdyż jest to fakultatywne i zależy od oceny całokształtu okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Spółka (...) | spółka | pokrzywdzony |
Przepisy (15)
Główne
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Sąd kształtuje swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
Przywłaszczenie powierzonej rzeczy ruchomej.
k.k. art. 294 § § 1
Kodeks karny
Kwalifikowany typ przestępstwa przywłaszczenia (np. mienia znacznej wartości).
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka.
k.k. art. 295 § § 2
Kodeks karny
Możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Podstawa oceny dowodów - całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie.
k.p.k. art. 424 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania odwoławczego.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 2 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § ust. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji była prawidłowa i zgodna z zasadami swobodnej oceny dowodów. • Zachowanie oskarżonego (brak zwrotu pojazdów, ukrywanie ich) jednoznacznie świadczyło o zamiarze przywłaszczenia. • Kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji jest adekwatna i nie jest rażąco niewspółmierna.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Obraza prawa materialnego (art. 284 § 2 kk) poprzez błędną wykładnię i zastosowanie. • Rażąca niewspółmierność kary pozbawienia wolności i grzywny. • Istnienie przesłanek do nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie art. 295 § 2 kk.
Godne uwagi sformułowania
obraza przepisów prawa materialnego polega na wadliwym jego zastosowaniu ( lub niezastosowaniu ) w orzeczeniu opartym na prawidłowych ustaleniach faktycznych. • nie ma obrazy prawa materialnego, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń przyjętych za jego podstawę. • Argumentacja zawarta w przedmiotowej apelacji sprowadza się w pierwszym rzędzie do nieuzasadnionej, bezpodstawnej polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu Okręgowego w Poznaniu. • Zaproponowana przez obrońcę M. L. ocena materiału dowodowego jest całkowicie dowolna i nie znajduje żadnego uzasadnienia w prawidłowo zebranym materiale dowodowym. • Zamiar przywłaszczenia oznacza zamiar postąpienia z rzeczą jak własną, zatrzymania jej dla siebie lub innej osoby, bez posiadania jakiegokolwiek tytułu do takiego zachowania. • O zamiarze przywłaszczenia przesądzać może odmówienie przez sprawcę zwrotu rzeczy stanowiących przedmiot leasingu oraz odmowa uiszczenia zapłaty. • Oskarżony zatem w datach ustalonych przez Sąd Okręgowy jako daty popełnienia przestępstw miał świadomość braku tytułu prawnego do dysponowania przedmiotami leasingu (a zatem ich przywłaszczenia) i nie zwracając ich postąpił jak z własnym mieniem. • Oskarżony nie miał zatem jakichkolwiek podstaw do uznania, że posiada tytuł prawny do posiadania przedmiotów leasingu. […]
Skład orzekający
P. G.
członek
M. Ś.
członek
G. N.
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa przywłaszczenia, zwłaszcza w kontekście umów leasingowych, oraz zasady oceny dowodów i wymiaru kary w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i argumentacji apelacyjnej. Interpretacja przepisów kpk i kk.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu przywłaszczenia mienia w kontekście umów leasingowych, a uzasadnienie sądu szczegółowo omawia kwestie oceny dowodów i zamiaru sprawcy, co jest cenne dla praktyków prawa.
“Leasing i przywłaszczenie: kiedy brak zwrotu pojazdu staje się przestępstwem?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.