II AKA 167/20

Sygn. akt II AKa 167/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Zbigniew Kapiński Sędziowie SA Dorota Tyrała SO del. Katarzyna Capałowska (spr.) Protokolant: Adriana Hyjek przy udziale prokuratora Anny Adamiak po rozpoznaniu 14 grudnia 2020 r. sprawy J. S. (1) , syna K. i J. , ur. (...) oskarżonego z art.13§1 kk w zw. z art.148§1 kk w zb. z art.157§1 kk w zw. z art.64§1 kk w zw. z art.11§2 kk , art.207§1 kk w zw. z art.64§1 kk na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 26 marca 2020 r. sygn. VK 241/19; 1. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; 2. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa; 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. S. – Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 738 ( siedemset trzydzieści osiem) zł w tym 23 % VAT tytułem obrony z urzędu oskarżonego J. S. (1) w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 167/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 26 marca 2020 r. sygn. VK 241/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie prowadzono postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie prowadzono postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut I. Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy: 1. Co do czynu 1: Obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodniej oceny materiału dowodowego polegającej na błędnym przyznaniu waloru wiarygodności zeznaniom K. Ż. , w sytuacji, gdy była ona jedynym świadkiem zdarzenia z dnia 11 maja 2019 roku a mając na uwadze relacje panujące pomiędzy oskarżonym a świadkiem należy wskazać, że jej zeznania nie powinny być uznanie za wiarygodne i obiektywne, albowiem zależało jej na pogrążeniu byłego konkubenta, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego poprzez uznanie, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonej; Co do czynu 2: Obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodniej oceny materiału dowodowego polegającej na błędnym braku przyznaniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie opisu zachowania K. Ż. , które także spełniały przesłanki czynu niedozwolonego określonego w art. 207 § 1 k.k. , a w konsekwencji błędnym ustaleniu stanu faktycznego poprzez wskazanie na jednostronność działań oskarżonego. II. Zarzut apelacji prokuratora: - rażącej niewspółmierności kary wymierzonej przez Sąd I instancji wobec oskarżonego J. S. wskutek niedostatecznego uwzględnienia stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów zabronionych, rodzaju i rozmiaru naruszonych dóbr, okoliczności i sposobem zachowania sprawcy, jak również z uwagi na zasady prewencji indywidualnej i generalnej oraz potrzebę kształtowania społecznej świadomości prawnej, polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego za czyn z art. 13 § I kk w zw. z art. 148 § I kk w zb. z art. 157§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk w zw. z art. 11 §2 kk kary 12 lat pozbawienia wolności, zaś za czyn z art. 207§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk kary 1 roku pozbawienia wolności i kary łącznej 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowa ocena ogólnych dyrektyw wymiaru kary, jak również zasada prewencji indywidualnej i generalnej, stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz potrzeba kształtowania społecznej świadomości prawnej oceniane zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do wniosku, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności łagodzące, zaś orzeczona kara winna być karą surowsza. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. I. Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy okazały się niezasadne. Sąd I instancji w sposób prawidłowy ocenił i omówił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i w drodze analizy tego materiału dowodowego w sposób prawidłowy wysnuł wnioski prowadzące do ustalenia stanu faktycznego. Na wstępie zaznaczyć należy, że nie każdy z przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Byłoby to w wielu wypadkach w istocie niemożliwe ze względu na wzajemną sprzeczność okoliczności wynikających z różnych dowodów. Odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom złożonym przez świadków lub oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności wynikających z dowodów, lub wadliwych ustaleń faktycznych. Zarzuty przedstawione w apelacji obrońcy de facto ( gdyby je uznać ) sprowadzałyby się do tego, że jedynym dowodem wiarygodnym w sprawie miałyby być wyjaśnienia oskarżonego i to z pominięciem pierwszych wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym oraz z pominięciem zeznań świadków przesłuchanych w sprawie. Z jakich przyczyn Sąd Okręgowy część wyjaśnień oskarżonego uznał za linię obrony oskarżonego zostało szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu judykatu Sądu I instancji. Sąd ten w sposób jasny wytłumaczył z jakiej przyczyny dał wiarę K. Ż. , podkreślił, że jej relacja znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków ( w tym zupełnie niezainteresowanych w sprawie jak np. sąsiadka A. B. czy interweniująca policjantka – A. K. (1) ), a zeznania pokrzywdzonej w zestawianiu z zeznaniami innych świadków, dołączonymi dokumentami stanowią logiczny ciąg wydarzeń ( nawet gdy o niektórych faktach zeznaje tylko pokrzywdzona). Elementy te świadczą o tym , iż Sąd Okręgowy wywiązał się z obowiązku nałożonego nań w art. 7 kpk . Przypomnieć należy, iż zamiar oskarżonego odnośnie zarzutu kwalifikowanego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 §1 kk i in. został ustalony nie tylko w oparciu o zeznania pokrzywdzonej, jej córki i N. K. . Funkcjonariusz policji A. K. zeznała o okolicznościach zatrzymania oskarżonego: ( vide: T. I k. 68 v-69), że J. S. w chwili zatrzymania przyznał, że ugodził konkubinę nożem, bo go zdradzała, dodał, że ma nadzieję , „ że zdechnie w szpitalu” a on będzie miał satysfakcję. Słowa te jasno obrazują sferę wolitywną działań oskarżonego i zamiaru jaki mu przyświecał. Ad. II/ Również zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu – wskazany w apelacji prokuratora okazał się niezasadny. W wywodach omawiających wymiar orzeczonej kary Sąd I instancji przeanalizował wszystkie argumenty wskazywane przez prokuratora w wywodzonym środku odwoławczym. Fakt, iż wszystkie argumenty przywoływane przez oskarżyciela zostały rozważone przez Sąd Okręgowy – czyni ten środek odwoławczy jedynie polemiką. Sąd wziął pod uwagę społeczną szkodliwość czynów oskarżonego, rozmiar wyrządzonej szkody na życiu i zdrowiu oraz dobru rodziny, zachowania agresywne oskarżonego, jego wielokrotną uprzednią karalność. Kary jednostkowe orzeczone w wyroku i kara łączna są adekwatne do stopnia zawinienia oraz zgodne z dyrektywami prewencji ogólnej i szczególnej. Dodać można, że ( dzięki postawie pokrzywdzonej) przestępstwo z art. 148 § 1 kk zakończyło się w formie stadialnej usiłowania ( udolnego). Nadto dla realizacji swojego zamiaru oskarżony nie snuł uprzednio misternej intrygi i nie czynił profesjonalnych przygotowań. Wniosek I. Wniosek apelacji obrońcy: O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. II. Wniosek apelacji prokuratora: O zmianę wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 25 lat pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wnioski obu apelacji o zmianę wyroku ( alternatywnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania) okazały się niezasadne z tych samych przyczyn, dla których stwierdzono niezasadność zarzutów apelacyjnych. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok skazujący oskarżonego oraz wymiar kar jednostkowych oraz orzeczonej kary łącznej. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Ponieważ zarzuty zawarte w apelacjach obrońcy i prokuratora okazały się niezasadne, zatem nie było przyczyny dla której wyrok Sadu Okręgowego miałby ulec zmianie lub zostać uchylony. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 i 3. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 624 §1 kpk z uwagi na fakt, iż oskarżony nie posiada dochodów oraz jest pozbawiony wolności – zwalniając w postępowaniu odwoławczym J. S. (1) od ponoszenia kosztów sądowych, a wydatkami obciążając Skarb Państwa. O kosztach obrony z urzędu świadczonej na rzecz oskarżonego w postępowaniu odwoławczym Sąd orzekł na podstawie art. 618 §1 pkt.11 kpk . 7. PODPIS Dorota Tyrała Zbigniew Kapiński Katarzyna Capałowska 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok skazujący 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ( wniosek alternatywny) ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację prokurator; Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie o karze 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ Uchylenie ( wniosek alternatywny) ☒ zmiana