II AKA 163/20

Sąd Apelacyjny w SzczecinieSzczecin2021-03-25
SAOSKarnerepresje polityczneNiskaapelacyjny
represjeodszkodowaniezadośćuczynienieustawa represyjnasąd apelacyjnyprawo karnepostępowanie karne

Podsumowanie

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego, oddalając apelację wnioskodawców domagających się wyższego odszkodowania i zadośćuczynienia za represje.

Sprawa dotyczyła apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie w przedmiocie odszkodowania i zadośćuczynienia na podstawie ustawy z 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wobec osób represjonowanych. Wnioskodawcy domagali się wyższych kwot niż zasądzone przez Sąd Okręgowy. Sąd Apelacyjny uznał zarzuty apelacji za niezasadne, w szczególności dotyczące obrazy prawa materialnego i procesowego oraz błędu w ustaleniach faktycznych, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał apelację pełnomocnika wnioskodawców K. P. i M. P. (którzy wstąpili do postępowania po śmierci Z. P.) od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 marca 2020 r. sygn. akt II Ko 17/19. Sprawa dotyczyła dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Wnioskodawcy domagali się zmiany zaskarżonego wyroku w części oddalającej ich wniosek o zasądzenie wyższego odszkodowania i zadośćuczynienia. Sąd Apelacyjny przeanalizował podniesione zarzuty, w tym naruszenie art. 481 § 1 k.c. w zakresie odsetek, naruszenie art. 7 k.p.k. dotyczące oceny dowodów oraz błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący rozmiaru krzywdy. Sąd odwoławczy uznał wszystkie zarzuty za niezasadne, wskazując na gołosłowność argumentacji apelującego i prawidłowość ustaleń Sądu Okręgowego, w tym kwoty zadośćuczynienia w wysokości 80.000 zł. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawców zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym oraz obciążył Skarb Państwa pozostałymi kosztami postępowania odwoławczego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo określił odsetki zgodnie z żądaniem wnioskodawcy w zakresie zadośćuczynienia.

Uzasadnienie

Apelujący nie przedstawił argumentów wykazujących obrazę art. 481 § 1 k.c. Ponadto, wniosek o zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie dotyczył jedynie żądania odszkodowania, podczas gdy wniosek o zadośćuczynienie zawierał żądanie odsetek od dnia uprawomocnienia się wyroku, co zostało uwzględnione przez sąd pierwszej instancji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie oddalenia apelacji)

Strony

NazwaTypRola
K. P.osoba_fizycznawnioskodawca
M. P.osoba_fizycznawnioskodawca
Z. P.osoba_fizycznareprezentowany wnioskodawca (zmarły)
Skarb Państwaorgan_państwowystrona obciążona kosztami

Przepisy (3)

Główne

ustawa represyjna art. 13

Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego

Reguluje kwestie kosztów postępowania w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie na podstawie tej ustawy.

Pomocnicze

k.c. art. 481 § § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy odsetek ustawowych za opóźnienie.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy swobodnej oceny dowodów.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 481 § 1 k.c. poprzez nieprawidłowe zastosowanie w zakresie odsetek. Naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów. Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący niedostatecznego ustalenia rozmiaru krzywdy.

Godne uwagi sformułowania

zarzut jest gołosłowny Argumenty przytoczone na poparcie podniesionego w apelacji zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych posiadają nad wyraz polemiczny charakter. kwota zadośćuczynienia przyznana Z. P. w zaskarżonym wyroku. Ukształtowanie jej na poziomie 80.000 złotych jest bowiem wyrazem tego, że Sąd Okręgowy miał w polu widzenia i co istotne, bezbłędnie ocenił, wszystkie uwarunkowania związane z bezprawnym pozbawieniem wolności Z. P.

Skład orzekający

Piotr Brodniak

przewodniczący-sprawozdawca

Janusz Jaromin

sędzia

Maciej Żelazowski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości stosowania ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wobec osób represjonowanych oraz utrwalenie linii orzeczniczej dotyczącej oceny krzywdy i wysokości zadośćuczynienia w tego typu sprawach."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej ustawy represyjnej i indywidualnej oceny krzywdy, co ogranicza jej zastosowanie do podobnych przypadków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu represji, jednak rozstrzygnięcie jest rutynowe i nie wnosi nowych interpretacji prawnych. Jest interesująca głównie dla prawników zajmujących się prawem represyjnym.

Odszkodowanie za represje: Sąd Apelacyjny potwierdza wyrok, oddalając apelację o wyższe zadośćuczynienie.

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 240 PLN

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 240 PLN

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II AKa 163/20 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2021 r. 3.Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie: 4. Przewodniczący: SSA Piotr Brodniak (spr.) 5. Sędziowie: SA Janusz Jaromin 6. SA Maciej Żelazowski 7. Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Pajewska 8.przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Szczecinie Jadwigi Kołakowskiej - Górczyńskiej 9.po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2021 r. sprawy 10. K. P. i M. P. 11.o odszkodowanie i zadośćuczynienie z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego 12.na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawców 13.od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie 14.z dnia 13 marca 2020 r. sygn. akt II Ko 17/19 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz K. P. i M. P. kwoty po 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem w postępowaniu odwoławczym pełnomocnika, radcy prawnego K. S. ; III. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. SSA Maciej Żelazowski SSA Piotr Brodniak SSA Janusz Jaromin UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 163/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 marca 2020 r., sygn. akt II Ko 17/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 481 § 1 kc poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na zasądzeniu odsetek ustawowych od chwili uprawomocnienia wyroku, w miejsce odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, pomimo wyraźnego żądania wnioskodawcy zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ustosunkowując się do wyspecyfikowanego w apelacji zarzutu naruszenia art. 481 § 1 kc , w pierwszej kolejności wypada zauważyć, że w uzasadnieniu wywiedzionego środka odwoławczego jego autor, nie tylko, że nie przytacza choćby jednego argumentu, który miałby przekonywać o rzekomej zasadności owego zarzutu, ale co więcej, nie podejmuje nawet próby wykazania na czym w istocie miałaby polegać obraza wspomnianego przepisu. Skarżący ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że „ (…) we wniosku żądał zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie, jednakże Sąd zasądził jedynie odsetki ustawowe”, co powoduje, że „w tym zakresie orzeczenie jest błędne.” Na marginesie tej uwagi apelującego, niejako dla porządku wypada zauważyć, że spośród żądań sformułowanych we wniosku tylko to dotyczące odszkodowania zostało połączone przez pełnomocnika wnioskodawcy z „odsetkami ustawowymi za opóźnienie”. Natomiast w przedmiocie zadośćuczynienia, apelujący wniósł o zasądzenie kwoty tego zadośćuczynienia „(…) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty”, a więc z odsetkami określonymi tak, jak określił je w zaskarżonym wyroku Sąd Okręgowy. Niezależnie od tych spostrzeżeń, należy również podkreślić, że wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 marca 2020 r., został zaskarżony jedynie w części oddalającej wniosek, co w konsekwencji spowodowało, że w pozostałym zakresie stał się on prawomocny. To z kolei zmaterializowało podstawę do tego, że w piśmie z dnia 9 czerwca 2020 r. pełnomocnik Z. P. wystąpił do Sądu Okręgowego w Koszalinie o wypłatę kwot zasądzonych na rzecz wymienionego. Te natomiast, zostały „sprzęgnięte” z odsetkami ustawowymi określonymi w sposób, który skarżący aktualnie kwestionuje. A zatem, niezależnie od tego, że omawiany w tym miejscu zarzut jest gołosłowny, w obliczu przytoczonych wyżej uwarunkowań, uprawniona staje się teza, że sam autor apelacji, jakkolwiek konkludentnie i być może w sposób niezamierzony, to jednak mimo wszystko, utwierdził w przekonaniu, że ów zarzut jest oczywiście bezzasadny. Wniosek O zmianę zaskarżonej części wyroku. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek niezasadny z powodów wskazanych powyżej. 3.2. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 7 kpk , polegające na dowolnej ocenie dowodów i wyciągnięcie z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wniosków sprzecznych z zasadami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy, a w konsekwencji błędne przyjęcie, że zasądzona kwota zadośćuczynienia jest kwotą odpowiednią, gdy w istocie jest kwotą symboliczną. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ustosunkowując się do sformułowanego w apelacji zarzutu obrazy art. 7 kpk , wypada zauważyć, to o czym przekonuje lektura tejże apelacji, a mianowicie, że jej autor nie podejmuje nawet próby wykazania, iż ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy jest w którymkolwiek miejscu wadliwa. Co więcej, w uzasadnieniu apelacji, skarżący w ogóle nie porusza kwestii związanych, czy to z wiarygodnością poszczególnych dowodów, czy to z ich wartością poznawczą. W tej sytuacji nie ulega więc wątpliwości, że omawiany w tym miejscu zarzut jest gołosłowny, a co za tym idzie bezzasadny i to w stopniu oczywistym. Wniosek O zmianę zaskarżonej części wyroku. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek niezasadny z powodów zaprezentowanych powyżej. 3.3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na niedostatecznym ustaleniu rozmiaru krzywdy Z. P. oraz nie wzięciu pod uwagę wszystkich okoliczności mających wpływ na jej wymiar, w tym takich zdarzeń, które potęgowały jego krzywdę moralną pomimo tego, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika odmienny stan faktyczny sprawy; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Argumenty przytoczone na poparcie podniesionego w apelacji zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych posiadają nad wyraz polemiczny charakter. Trudno jednak o inne w tej materii stanowisko, skoro autor apelacji, na kanwie ustalonych przez Sąd Okręgowy faktów formułuje, na przykład takie twierdzenie, że „krzywda Z. P. przejawiała się w utracie jego młodzieńczej niewinności”, albo takie, że Z. P. „(…) doznał nieodwracalnych szkód zdrowotnych w wymiarze fizycznym i psychicznym, (…) a przebywanie w więzieniu stanowiło w rzeczywistości (dla Z. P. - uwaga Sądu Apelacyjnego) wyjątkowe upodlenie, zniszczenie osobowości, złamanie linii życia i odebranie ducha walki o wolność Ojczyzny.” Tymczasem, nie tylko jakikolwiek dowód, ale co więcej, nawet zeznania samego Z. P. nie stwarzają podstaw do tego rodzaju twierdzeń jakie formułuje autor apelacji. Oznacza to więc, że są one właśnie takie jak wskazano to wyżej, to jest polemiczne, a rzec nawet można gołosłowne. Taki sam charakter posiada również uwaga skarżącego, jakoby Sąd pierwszej instancji „w sposób pobieżny ocenił sytuację wnioskodawcy przez co zbagatelizował wymiar jego krzywdy.” O tym, że tak nie jest, a w konsekwencji o bezzasadności cytowanej uwagi, przekonuje bowiem kwota zadośćuczynienia przyznana Z. P. w zaskarżonym wyroku. Ukształtowanie jej na poziomie 80.000 złotych jest bowiem wyrazem tego, że Sąd Okręgowy miał w polu widzenia i co istotne, bezbłędnie ocenił, wszystkie uwarunkowania związane z bezprawnym pozbawieniem wolności Z. P. . Uwarunkowania te, zostały zaś syntetycznie zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w związku czym zbędnym jest ponowne ich przytaczanie. Natomiast nawiązując jeszcze do dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny tych uwarunkowań, stwierdzić trzeba, że co prawda nie wynika to z pisemnych motywów kwestionowanego orzeczenia, to jednak mimo wszystko, wskazana wyżej kwota zadośćuczynienia, a ściślej rzecz ujmując jej wysokość, nie pozostawia wątpliwości, że Sąd Okręgowy, oceniając wspomniane uwarunkowania, miał również na uwadze aktualną sytuację ekonomiczną społeczeństwa. Innymi słowy, Sąd meriti na właściwym poziomie ustalił kwotę zadośćuczynienia należnego Z. P. . Kwota ta, zdaniem Sądu odwoławczego, w całej rozciągłości rekompensuje wszystkie krzywdy jakich doznał Z. P. w związku z bezprawnym pozbawieniem go wolności, a jednocześnie nie jest ona nadmierna, w tym znaczeniu, że uwzględnia aktualne, ekonomiczne realia społeczeństwa polskiego. Wniosek O zmianę wyroku w zaskarżonej części. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek niezasadny z powodów wskazanych powyżej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Rozstrzygnięcie dotyczące sposobu określenia odsetek oraz oddalające wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia ponad kwotę przyznaną w zaskarżonym wyroku. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Treść orzeczenia Sądu odwoławczego była determinowana przedstawionymi powyżej uwarunkowaniami. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. W toku postępowania odwoławczego, wnioskodawca Z. P. zmarł, zaś w jego miejsce wstąpili do tego postępowania synowie, K. P. i M. P. , którzy to do reprezentowania ich w niniejszej sprawie upoważnili radców prawnych A. B. i K. S. . W rozprawie apelacyjnej przeprowadzonej w dniu 25 marca 2021 r., jako pełnomocnik wymienionych, uczestniczył radca prawny A. K. będący substytutem radcy prawnego K. S. . W związku z tym, tylko z tytułu ustanowienia tego pełnomocnika Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz K. P. i M. P. należne im koszty. Rozstrzygnięcie w tej materii zapadło na podstawie art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. 2020.1820 j.t.) w zw. z § 11 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018.265 j.t.). 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. O kosztach postępowania, Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. 2020.1820 j.t.), który to stanowi, że koszty te ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS SSA Maciej Żelazowski SSA Piotr Brodniak SSA Janusz Jaromin 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik K. P. i M. P. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie dotyczące sposobu określenia odsetek oraz oddalające wniosek o zasądzenie zadośćuczynienia ponad kwotę przyznaną w zaskarżonym wyroku. 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę