II AKA 146/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. w sprawie kary łącznej orzeczonej wobec M. M., uznając apelację obrońcy za niezasadną.
Obrońca skazanego M. M. złożył apelację zarzucając rażącą niewspółmierność kary łącznej, wnioskując o jej obniżenie. Sąd Apelacyjny uznał zarzut za niezasadny, wskazując, że kara łączna została orzeczona w granicach ustawowych, z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności, a jej wymiar nie razi surowością. Utrzymano wyrok w mocy, prostując jedynie oczywiste omyłki pisarskie.
Sąd Apelacyjny rozpatrzył apelację obrońcy skazanego M. M., który zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności i grzywny. Obrońca wnosił o zmianę wyroku poprzez wymierzenie kary w najniższym możliwym wymiarze, z zastosowaniem zasady pełnej lub częściowej absorpcji, lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny uznał zarzut za niezasadny. Wskazał, że Sąd Okręgowy orzekł karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 5 lat (przy możliwym zakresie od 2 lat i 6 miesięcy do 6 lat) oraz karę łączną grzywny w wymiarze 420 stawek dziennych (przy możliwym zakresie od 220 do 460 stawek), co oznacza, że nie zastosowano pełnej absorpcji. Podkreślono, że kara łączna jest niższa od górnej granicy ustawowej, a stawka dzienna grzywny została ustalona na najniższym możliwym poziomie (10 zł). Sąd Apelacyjny zgodził się z Sądem Okręgowym, że orzeczona kara łączna nie razi surowością, a jej wymiar spełnia cele zapobiegawcze i wychowawcze. Uwzględniono zarówno okoliczności przemawiające na korzyść skazanego (zwartość okresu popełnienia przestępstw, poprawne zachowanie w trakcie odbywania kary), jak i na niekorzyść (różne dobra chronione prawem, nieprzypadkowość sprawcy). Utrzymano zaskarżony wyrok w mocy, prostując jedynie oczywiste omyłki pisarskie w sygnaturach akt i zapisach w uzasadnieniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczona kara łączna nie jest rażąco niewspółmierna.
Uzasadnienie
Kara łączna została orzeczona w granicach ustawowych, z uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności (zarówno przemawiających na korzyść, jak i na niekorzyść skazanego). Wymiar kary nie razi surowością i spełnia cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Prokurator / Sąd Okręgowy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania karnego
podstawa do sprostowania oczywistych omyłek pisarskich
k.p.k. art. 420
Kodeks postępowania karnego
możliwość weryfikacji zaliczeń okresów na poczet kary łącznej w postępowaniu wykonawczym
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara łączna orzeczona w granicach ustawowych. Kara łączna nie razi surowością. Sąd Okręgowy uwzględnił wszystkie istotne okoliczności. Skazany nie jest sprawcą przypadkowym i wymaga zaawansowanych działań resocjalizacyjnych.
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność kary łącznej. Możliwość zastosowania pełnej absorpcji lub wymierzenia kary w niższym wymiarze.
Godne uwagi sformułowania
kara łączna w wymiarze bliskim pełnej kumulacji nie zastosował pełnej absorpcji kara łączna nie rażą surowością spełnić swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze nie jest sprawcą przypadkowym sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich
Skład orzekający
G. N.
członek
M. H. Komisarski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kary łącznej, ocena rażącej niewspółmierności kary, zasady orzekania kary łącznej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnych okoliczności skazanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa karnego wykonawczego – kary łącznej. Choć nie zawiera nietypowych faktów, stanowi przykład rutynowej, ale istotnej dla praktyki prawniczej interpretacji przepisów.
“Kara łączna: kiedy sąd może zastosować pełną kumulację, a kiedy absorpcję?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 146/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok łączny Sądu Okręgowego w P. z dnia (...) r., sygn. akt III K 73/20. 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzut rażącej niewspółmierności kary poprzez orzeczenie wobec skazanego M. M. kary łącznej w wymiarze bliskim pełnej kumulacji poszczególnych kar jednostkowych, podczas gdy zachowanie skazanego, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po popełnieniu przestępstwa pozwalają przyjąć, że kara łączna w najniższym możliwym wymiarze, ustalona z zastosowaniem zasady pełnej absorbcji, spełni ustawowe wymogi. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie. Po pierwsze, Sąd Okręgowy mógł wymierzyć M. M. karę łączną pozbawienia wolności w granicach od 2 lat i 6 miesięcy do 6 lat, natomiast karę łączną grzywny w granicach od 220 stawek do 460 stawek. Orzekł zaś karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną 420 stawek dziennych grzywny, czyli nie zastosował pełnej absorbcji. Zwrócić należy w szczególności uwagę na to, że w przypadku kary łącznej pozbawienia wolności jest ona niższa o rok od możliwej do orzeczenia górnej granicy, a poza tym właśnie w tym rozmiarze orzeczono karę łączną w wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia (...) r. w sprawie III (...) W tym ostatnim wyroku orzeczono także karę łączna grzywny w rozmiarze 420 stawek. Wprawdzie, zgodnie z przepisami zastosowanymi przy łączeniu kar w niniejszej sprawie, łączeniu podlegały kary jednostkowe, a nie kary łączne, to jednak wspomniana okoliczność również nie może ujść uwadze. Poza tym, w zaskarżonym wyroku przyjęto najniższą z możliwych wartości jednej stawki dziennych – 10 złotych. Po drugie, wbrew twierdzeniom obrońcy, Sąd Okręgowy kształtując rozmiar kar łącznych miał na uwadze wszystkie istotne w tej materii okoliczności, tj. zarówno te przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść skazanego. Z jednej strony chodzi tu o zwartość okresu, w którym popełnił on przestępstwa oraz poprawne zachowanie w trakcie odbywania kary, a z drugiej strony o to, że poszczególne przypisane mu czyny godziły w różne rodzajowo dobra chronione prawem. Niebagatelne znaczenie ma też to, że M. M. nie jest sprawcą przypadkowym, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji. Ilość popełnionych przez niego przestępstw świadczy o tym, że wymaga on bardziej zaawansowanych działań resocjalizacyjnych. Po trzecie, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy należycie umotywował swoje rozstrzygnięcie. Sąd Apelacyjny w pełni zgadza się z zawartą tam argumentacją. Reasumując, orzeczone wobec skazanego kary łączne pozbawienia wolności oraz grzywny, w przekonaniu Sądu Apelacyjnego, nie rażą surowością i zostały ukształtowane w taki sposób, że winny spełnić swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec skazanego, a jednocześnie czynią zadość potrzebom w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jeżeli chodzi o okresy zaliczone na poczet kary łącznej, to na przekór twierdzeniom zawartym w pismach skazanego rozstrzygnięcie w tym zakresie jest prawidłowe, o czym przekonują informacje o pobytach skazanego w jednostkach penitencjarnych. Pamiętać trzeba, że na poczet kary łącznej nie można zaliczyć okresów pozbawienia wolności związanych z karami, które nie podlegały łączeniu. Nadto, na podstawie art. 420 k.p.k. , Sąd I instancji może na etapie postępowania wykonawczego dokonać weryfikacji zaliczeń wspomnianych okresów, gdyby ujawniły się w tym zakresie nieprawidłowości, a skazany może w tym kierunku składać stosowne wnioski. Co też istotne, uiszczenie jakichkolwiek kwot tytułem grzywny niejako na bieżąco w postępowaniu wykonawczym powoduje umniejszenie zadłużenia, w tym ewentualne zmniejszenie ilości dni zastępczej kary pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że apelacja obrońcy nie zasługiwała na uwzględnienie. Niemniej, utrzymując zaskarżony wyrok w mocy, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 105 § 1 k.p.k. , sprostował oczywiste omyłki pisarskie: a) w zaskarżonym wyroku w ten sposób, że na stronie 3 w punkcie 2 i 3 w miejsce sygnatury akt „ (...) b) w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w ten sposób, że: - na stronie 3 w wierszu 7 od góry w miejsce zapisu „ (...) ”; - na stronie 3 w wierszu 7 od dołu oraz na stronie 4 w wierszu 6 od dołu w miejsce sygnatury „ (...) Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary w najniższym możliwym wymiarze - z zastosowaniem pełnej absorbcji lub w najniższym wymiarze z zastosowaniem zasady częściowej absorbcji albo uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ niezasadny okazał się zarzut podniesiony w apelacji, a orzeczone kary łączne nie rażą swą surowością, co wykazano wyżej. 4. OKOLICZNO ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Utrzymano w mocy zaskarżony wyrok w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Powody utrzymania w mocy zaskarżonego wyroku zostały wskazane przy omówieniu zarzutu podniesionego w apelacji obrońcy i zbędnym byłoby powtarzanie tej samej argumentacji w tym miejscu. Tam też podano zakres, w jakim sprostowano oczywiste omyłki pisarskie w zaskarżonym wyroku i jego uzasadnieniu. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.15.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Punkt 3. Z uwagi na to, że skazany nie posiada majątku ani źródeł dochodu, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 624 1 k.p.k. , zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS G. N. M. H. Komisarski 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca skazanego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie o karze łącznej 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI