II AKA 146/15

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę dotyczącą wniosku A. Ł. o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie. Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził na rzecz wnioskodawcy 90 000 zł tytułem zadośćuczynienia i 162,32 zł tytułem odszkodowania, oddalając wniosek w pozostałym zakresie. Od tego wyroku apelacje wnieśli prokurator i pełnomocnik wnioskodawcy. Prokurator zarzucał błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, wnosząc o zmianę wyroku na niekorzyść wnioskodawcy. Pełnomocnik wnioskodawcy zarzucał obrazę przepisów postępowania i prawa materialnego, domagając się zasądzenia znacznie wyższych kwot. Sąd Apelacyjny, działając na podstawie art. 440 k.p.k., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uzasadnił to stwierdzeniem, że sąd okręgowy dopuścił się uchybienia, nie rozważając i nie uwzględniając istotnych okoliczności sprawy mających znaczenie dla oceny, czy tymczasowe aresztowanie było niewątpliwie niesłuszne. Sąd okręgowy ocenił słuszność aresztu jedynie z perspektywy ostatecznego rozstrzygnięcia (umorzenia postępowania), pomijając przyczyny jego zastosowania, takie jak obawa popełnienia przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu powszechnemu, potwierdzona opinią biegłych psychiatrów. Sąd Apelacyjny podkreślił, że odpowiedzialność Skarbu Państwa opiera się na zasadzie ryzyka, ale niesłuszność musi mieć charakter niewątpliwy. Wskazał również na konieczność uwzględnienia okoliczności związanych z leczeniem psychiatrycznym wnioskodawcy i poprawą jego stanu zdrowia. Wobec powyższych uchybień, sąd apelacyjny uznał, że istnieją poważne wątpliwości co do zasadności uznania tymczasowego aresztowania za niewątpliwie niesłuszne, co uzasadniało uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający