Orzeczenie · 2017-03-07

II AKA 14/17

Sąd
Sąd Apelacyjny w Lublinie
Miejsce
Lublin
Data
2017-03-07
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaapelacyjny
zabójstwousiłowanie zabójstwarozbójniebezpieczne narzędziekara pozbawienia wolnościapelacjaskład orzekającyuzasadnienie wyrokuprawo karne

Sąd Apelacyjny w Lublinie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego R. O., który został skazany przez Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 r. (sygn. akt IV K 453/15) za popełnienie szeregu przestępstw, w tym rozboju z użyciem noża, zabójstwa E. M. oraz usiłowania zabójstwa T. I. i kradzieży. Oskarżony został skazany na łączną karę 25 lat pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonego zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania karnego (art. 7, 4, 410, 424 § 1 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 5, 193 § 3, 194, 202 § 1, 201, 410 k.p.k.), błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) oraz rażącą surowość kary. Sąd Apelacyjny, po analizie akt sprawy i argumentów apelacji, uznał wszystkie zarzuty za bezzasadne. Sąd odwoławczy podkreślił, że Sąd Okręgowy prawidłowo procedował, oparł ustalenia faktyczne na całokształcie materiału dowodowego, a ocena dowodów była wszechstronna i obiektywna. Sąd Apelacyjny nie podzielił zarzutów dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, w szczególności w zakresie zamiaru zabójstwa T. I. oraz stosowania przemocy. Uznano również, że opinie biegłych dotyczące stanu zdrowia psychicznego i zaburzeń preferencji seksualnych oskarżonego zostały prawidłowo zebrane i ocenione. Zarzut rażącej surowości kary również został uznany za niezasadny, biorąc pod uwagę wagę popełnionych przez oskarżonego zbrodni. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zaliczył na poczet orzeczonej kary okres tymczasowego aresztowania, zasądził wynagrodzenie dla adwokata z urzędu oraz zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w procesie karnym, oceny opinii biegłych, wymiaru kary w sprawach o zabójstwo i rozbój, a także stosowania środków zabezpieczających.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zastosowanych przepisów prawa karnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny w sprawie oskarżonego o zabójstwo, rozbój i usiłowanie zabójstwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił stan faktyczny, opierając się na całokształcie zgromadzonych dowodów.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił dowody, uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy, a jego ustalenia są logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym.

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił opinię biegłych dotyczącą stanu zdrowia psychicznego i zaburzeń preferencji seksualnych oskarżonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo zebrał i ocenił opinie biegłych, a zarzuty obrońcy dotyczące niepełności lub sprzeczności opinii są niezasadne.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny stwierdził, że opinie biegłych były pełne, jasne i nie zawierały sprzeczności, a ustna opinia uzupełniająca miała charakter kompleksowy.

Czy orzeczona kara 25 lat pozbawienia wolności jest rażąco surowa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, kara 25 lat pozbawienia wolności nie jest rażąco surowa, biorąc pod uwagę wagę popełnionych przez oskarżonego zbrodni.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że kara jest sprawiedliwa, uwzględnia stopień winy i społecznej szkodliwości czynów, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
R. O.osoba_fizycznaoskarżony
Eleonora Gnyśinneprokurator
A. K.inneobrońca z urzędu
E. M.osoba_fizycznapokrzywdzona
T. I.osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (24)

Główne

k.k. art. 280 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 148 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 148 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 276

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.p.k. art. 438 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 424 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 170 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 193 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 194

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 202 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 93g § 3

Kodeks karny

k.k. art. 85 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 88

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena materiału dowodowego przez sąd pierwszej instancji. • Kompleksowość i rzetelność opinii biegłych. • Kara orzeczona jest adekwatna do popełnionych czynów i nie jest rażąco surowa. • Utrzymanie w mocy wyroku skazującego.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania karnego (art. 7, 4, 410, 424 § 1 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 5, 193 § 3, 194, 202 § 1, 201, 410 k.p.k.). • Błąd w ustaleniach faktycznych (art. 438 pkt 3 k.p.k.) dotyczący zamiaru zabójstwa T. I. i stosowania przemocy. • Rażąca surowość kary.

Godne uwagi sformułowania

Nie ma racji skarżąca, gdy zarzuca sądowi pierwszej instancji oparcie się jedynie na dowodach obciążających oskarżonego. • Wyroki Sądu Najwyższego (np. WRN 149/90) wskazują, że przekonanie Sądu o wiarygodności dowodów pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., jeśli jest poprzedzone ujawnieniem całokształtu okoliczności, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz wyczerpująco uargumentowane. • Odmowa przyznania się do stawianych zarzutów mieści się w granicach prawa do obrony. • Byłoby czymś niedorzecznym, gdyby zamiar sprawcy miał zależeć wyłącznie od tego, do czego tenże zechce się przyznać. • Modus operandi był taki sam, jaki oskarżony zastosował dokonując kilka miesięcy wcześniej zabójstwa E. M. • Kara 25 lat pozbawienia wolności jest sankcją sprawiedliwą, uwzględniającą stopień winy i społecznej szkodliwości popełnionych czynów.

Skład orzekający

Lech Lewicki

przewodniczący

Jacek Michalski

sprawozdawca

Andrzej Kaczmarek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowości oceny dowodów w procesie karnym, oceny opinii biegłych, wymiaru kary w sprawach o zabójstwo i rozbój, a także stosowania środków zabezpieczających."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i zastosowanych przepisów prawa karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy brutalnych przestępstw przeciwko życiu i mieniu, a apelacja obrońcy podnosiła istotne kwestie proceduralne i dowodowe, które zostały szczegółowo omówione przez sąd odwoławczy.

Sąd Apelacyjny potwierdza wyrok 25 lat więzienia za zabójstwo i rozbój: kluczowa ocena dowodów i opinii biegłych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst