II AKA 121/12

Sygn. akt II AKa 121/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2012 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodnicząca SSA Alina Kamińska Sędziowie SSA Andrzej Ulitko SSA Leszek Kulik (spr.) Protokolant Agnieszka Rezanow-Stöcker przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku – Marka Zajkowskiego po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. sprawy: 1. T. R. (1) s. M. oskarżonego z art. 159 kk w zb. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 159 kk w zw. zb. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zb. z art. 156 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 159 kk w zb. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zb. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 263 § 2 kk 2. M. K. (1) oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 282 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 3. J. M. (1) s. A. oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 282 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 4. J. W. (1) oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 282 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 5. J. Ł. oskarżonego z art. 258 § 1 kk , art. 282 kk w zw. z art. 12 kk 6. G. O. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 158 § 1 kk 7. T. W. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 158 § 1 kk 8. P. Z. oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 158 § 1 kk 9. M. Z. (2) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 158 § 1 kk 10. D. K. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 11. S. G. (1) s. W. oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 12. P. E. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 13. P. G. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 14. P. G. (2) s. J. oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 15. K. C. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 158 § 1 kk 16. Ł. W. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk , art. 158 § 1 kk 17. K. W. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 18. J. W. (2) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 19. R. W. (1) oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk 20. T. P. oskarżonego z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 57 a § 1 kk z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 2 grudnia 2011r. sygn. akt II K 83/09 I. Wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że: 1. uchyla wyrok w stosunku do oskarżonych: M. K. (1) , J. M. (1) , J. W. (1) i J. Ł. w zakresie czynów opisanych w pkt VI, VII, IX, X, XII, XIII, XV i XVI aktu oskarżenia i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania; 2. z opisu czynów przypisanych oskarżonemu T. R. (1) w pkt. II i III części dyspozytywnej wyroku eliminuje znamię „działając publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego” i czyn przypisany w pkt. II kwalifikuje z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. i art. 159 k.k. w zw. art. 11 § 2 k.k. i przepisy te przyjmuje za postawę jego skazania, zaś czyn przypisany w pkt. III kwalifikuje z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. i art. 159 k.k. w zw. art. 11 § 2 k.k. i przepisy te przyjmuje za postawę jego skazania ; 3. uchyla orzeczone wobec oskarżonego T. R. (1) w pkt. II i III części dyspozytywnej wyroku nawiązki na rzecz pokrzywdzonych Ł. W. (2) i M. K. (2) ; 4. za podstawę orzeczonej wobec oskarżonego T. R. (1) kary łącznej pozbawienia wolności przyjmuje art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. ; 5. karę pozbawienia wolności orzeczoną wobec oskarżonego R. W. (1) za czyn przypisany mu w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku i na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 1 pkt 1 k.k. , art. 73 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata i oddaje go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego; 6. orzeczoną wobec oskarżonego P. Z. karę za przypisany mu czyn w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności; 7. uchyla karę łączną orzeczoną wobec M. Z. (2) w pkt. XVII, karę orzeczoną wobec tego oskarżonego za przypisany mu czyn w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 8. uchyla karę łączną orzeczoną wobec oskarżonego K. C. (1) w pkt. XVII, karę orzeczoną wobec tego oskarżonego za przypisany mu czyn w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 9. uchyla karę łączną orzeczoną wobec oskarżonego Ł. W. (1) w pkt. XVII, karę orzeczoną wobec tego oskarżonego za przypisany mu czyn w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 10. orzeczoną wobec oskarżonego K. W. (1) karę za przypisany mu czyn w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 11. orzeczoną wobec oskarżonego J. W. (2) karę za przypisany mu czyn w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 12. orzeczoną wobec oskarżonego P. E. (1) karę za przypisany mu czyn w pkt. XIII części dyspozytywnej wyroku łagodzi do 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; 13. przypisany oskarżonemu M. K. (1) czyn w pkt. VII części dyspozytywnej wyroku kwalifikuje z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 158 § 1 k.k. i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania oskarżonego; 14. za podstawę przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w pkt XX części dyspozytywnej wyroku, przyjmuje art. 44 § 2 k.k. ; 15. na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonym okresy ich rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie: - D. K. (1) od 8 sierpnia 2008 r. do 31 grudnia 2009 r. - M. Z. (2) od 18 września 2008 r. do 10 października 2008 r. - P. Z. od 13 listopada 2008 r. do 13 grudnia 2009 r., uznając ją za odbytą w całości; - P. E. (1) od 8 sierpnia 2008 r. do 8 grudnia 2009 r., uznając ją za odbytą w całości; - K. C. (1) od 12 listopada 2008 r. do 12 listopada 2009 r., uznając ją za odbytą w całości; - Ł. W. (1) od 10 września 2008 r. do 10 grudnia 2009 r., uznając ją za odbytą w całości; - J. W. (2) od 10 września 2008 r. do 10 grudnia 2009 r., uznając ją za odbytą w całości; - K. W. (1) od 10 września 2008 r. do 10 grudnia 2009 r., uznając ją za odbytą w całości. II. W pozostałym zakresie wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy. III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz: - adw. L. C. kwotę 2.214 (dwa tysiące dwieście czternaście) złotych, w tym kwotę 414 (czterysta czternaście) złotych należnego podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonym: M. K. (1) , J. M. (1) i T. P. za postępowanie przed sądem drugiej instancji; - adw. W. G. kwotę 1.476 (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych, w tym kwotę 276 (dwieście siedemdziesiąt sześć) złotych należnego podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonym: S. G. (1) i P. G. (2) za postępowanie przed sądem drugiej instancji; - adw. Z. P. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym kwotę 138 (sto trzydzieści osiem) złotych należnego podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu R. W. (1) za postępowanie przed sądem drugiej instancji. IV. Zwalnia oskarżonych: M. K. (1) , J. M. (1) , S. G. (1) i R. W. (1) od opłat i pozostałych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. V. Zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych : - T. R. (1) kwotę 600 zł, G. O. (1) , T. W. (1) , J. W. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) , P. G. (2) i T. P. kwoty po 400 zł. tytułem opłaty za drugą instancję; - P. Z. , M. Z. (2) , P. E. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) kwoty po 300 zł tytułem opłaty za obie instancje i obciąża oskarżonych pozostałymi kosztami procesu za postępowanie odwoławcze w częściach im przypadających w części skazującej wyroku, zaś w części uniewinniającej, kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE 1) T. R. (1) został oskarżony o to, że: I. w dniu 8 sierpnia 2008 r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wspólnie z M. K. (1) , J. M. (1) , J. W. (1) , P. G. (2) , S. G. (1) , P. E. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) , R. W. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. W. (1) , M. Z. (2) , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, której uczestnicy używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, kamieni, kawałków betonu, desek, w trakcie której używał bliżej nieustalonej broni palnej kaliber 9 mm i działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia celując w miejsca, w których znajdują się ważne dla życia organy oddał co najmniej jeden strzał w kierunku R. I. (1) , wyniku czego wymieniony doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej klatki piersiowej w następstwie, której doszło do uszkodzenia lewej komory serca oraz wykrwawienia skutkującego zgonem wymienionego w miejscu zdarzenia to jest o czyn z art. 159 k.k. w zb. z art. 148§1 k.k. w zw. z art. 57a§l k.k. II. w czasie, miejscu i osobami jak w pkt I. działając publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wziął udział w bójce, której uczestnicy używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, kamieni, kawałków betonu, desek, w trakcie której używał bliżej nieustalonej broni palnej kaliber 9 mm i działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia celując w miejsca, w których znajdują się ważne dla życia organy oddał co najmniej jeden strzał w kierunku Ł. W. (2) , w wyniku czego wymieniony doznał ciężkich obrażeń w postaci wstrząsu urazowego, rozerwania krezki jelita cienkiego oraz jelita grubego - poprzecznicy i zstępnicy oraz rany wlotowej i wylotowej jamy brzusznej to jest o czyn z art. 159 k.k. w zb. z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zb. z art. 156§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. III. w czasie, miejscu i osobami jak w pkt I. działając publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wziął udział w bójce, w której uczestnicy używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, kamieni, kawałków betonu, desek, w trakcie której używał bliżej nieustalonej broni palnej kaliber 9 mm i działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia celując w miejsca, w których znajdują się ważne dla życia organy oddał co najmniej jeden strzał w kierunku Ł. R. , w wyniku czego wymieniony doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego przedramienia w 1/3 długości górnej z uszkodzeniem nerwu pośrodkowego i wieloodłamowym złamaniem kości łokciowej lewej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni to jest o czyn z art. 159 k.k. w zb. z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zb. z art. 157§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. IV. w czasie, miejscu i osobami jak w pkt I. działając publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wziął udział w bójce, w której uczestnicy używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, kamieni, kawałków betonu, desek, w trakcie której używał bliżej nieustalonej broni palnej kaliber 9 mm i działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia celując w miejsca, w których znajdują się ważne dla życia organy oddał co najmniej jeden strzał w kierunku M. K. (2) , w wyniku czego wymieniony doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego uda penetrującej do mięśni i wymagającej drenowania, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni to jest o czyn z art. 159 k.k. w zb. z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zb. z art. 157§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. V. w dniu 8 sierpnia 2008r. w O. posiadał bez wymaganego zezwolenia bliżej nieustaloną broń palną kaliber 9 mm to jest o czyn z art. 263§2 k.k. 2) M. K. (1) został oskarżony o to, że: VI. w okresie od co najmniej 18 maja 2008r. do 12 sierpnia 2008r. w B. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład której wchodzili J. W. (1) , J. M. (1) , J. Ł. i inni, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wymuszeniach rozbójniczych to jest o czyn z art. 258§1 k.k. VII. w okresie od co najmniej 18 maja 2008r. do dnia 12 sierpnia 2008r. w B. i W. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w skład której wchodzili J. W. (1) , J. M. (1) , J. Ł. i inni, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w wymuszeniu rozbójniczym na osobie M. K. (3) w ten sposób, że przyjeżdżał do lokalu pizzerii w W. przy ul. (...) należącym do pokrzywdzonego celem jego zastraszania groźbami zamachu na zdrowie i mienie i po osobistych ustaleniach z pokrzywdzonym co do wysokości i terminu płacenia kwot pieniężnych za tzw. „ochronę" zlecił realizację wymuszenia kwot pieniężnych J. M. (1) , przy czym do przekazania kwoty 2000 zł doszło w dniu 12 sierpnia 2008r. w B. poprzez odebranie jej przez członka grupy przestępczej J. Ł. wyznaczonego przez J. M. (1) przy czym czynu tego dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64§1k .k. VIII. w dniu 8 sierpnia 2008r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodów okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wspólnie z J. M. (1) , J. W. (1) , P. G. (2) , S. G. (1) , P. E. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) , R. W. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. M. Z. , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. , T. R. (1) oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, w której T. R. (1) oraz inna ustalona osoba oddawali strzały z broni palnej do innych uczestników bójki a inni używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, metalowych prętów, rurek, desek, kamieni i kawałków betonu które rzucali w kierunku osób biorących udział w bójce, narażając się wzajemnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym w wyniku oddanych strzałów przez T. R. (1) z broni palnej: - R. I. (1) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej klatki piersiowej w wyniku, której doszło do uszkodzenia lewej komory serca oraz wykrwawienia skutkującego zgonem wymienionego na miejscu zdarzenia, - Ł. W. (2) wskutek postrzału z broni palnej doznał ciężkich obrażeń ciała w postaci wstrząsu urazowego, rozerwania krezki jelita cienkiego oraz jelita grubego - poprzecznicy i zstępnicy oraz rany wlotowej i wylotowej brzucha jamy brzusznej, - Ł. R. doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego przedramienia w 1/3 długości górnej z uszkodzeniem nerwu pośrodkowego i wieloodłamowym złamaniem kości łokciowej lewej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, - M. K. (2) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej lewego uda penetrującej do mięśni i wymagającej drenowania naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni to jest o czyn z art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. 3) J. M. (1) został oskarżony o to, że: IX. w okresie od co najmniej 18 maja 2008 r. do 12 sierpnia 2008 r. w B. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład której wchodzili M. K. (1) , J. W. (1) , J. Ł. i inni, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wymuszeniach rozbójniczych to jest o czyn z art. 258§1 k.k. X. w okresie od co najmniej 18 maja 2008r. do dnia 12 sierpnia 2008r. w B. i W. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w skład której wchodzili M. K. (1) , J. W. (1) , J. Ł. i inni, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w wymuszeniu rozbójniczym na osobie M. K. (3) w ten sposób, że przyjeżdżał do lokalu pizzerii w W. przy ul. (...) należącym do pokrzywdzonego celem jego zastraszania i po ustaleniach M. K. (1) z pokrzywdzonym co do wysokości i terminu płacenia kwot pieniężnych za tzw. „ochronę" na polecenie M. K. (1) zorganizował odbiór od pokrzywdzonego pieniędzy w dniu 12 sierpnia 2008r. w B. , w ten sposób, że zlecił odbiór kwoty 2000 zł od M. K. (3) członkowi grupy przestępczej J. Ł. przy czym czynu tego dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64§1k .k. XI. w dniu 8 sierpnia 2008r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodów okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wspólnie z M. K. (1) , J. W. (1) , P. G. (2) , S. G. (1) , P. E. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) , R. W. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. W. (1) , M. Z. (2) , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. , T. R. (1) oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, w której T. R. (1) oraz Ł. R. oddawali strzały z broni palnej do innych uczestników bójki a inni używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, metalowych prętów, rurek, desek, kamieni i kawałków betonu które rzucali w kierunku osób biorących udział w bójce, narażając się wzajemnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym w wyniku oddanych strzałów przez T. R. (1) z broni palnej: - R. I. (1) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej klatki piersiowej w wyniku, której doszło do uszkodzenia lewej komory serca oraz wykrwawienia skutkującego zgonem wymienionego na miejscu zdarzenia, - Ł. W. (2) wskutek postrzału z broni palnej doznał ciężkich obrażeń ciała w postaci wstrząsu urazowego, rozerwania krezki jelita cienkiego oraz jelita grubego - poprzecznicy i zstępnicy oraz rany wlotowej i wylotowej brzucha jamy brzusznej, - Ł. R. doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego przedramienia w 1/3 długości górnej z uszkodzeniem nerwu pośrodkowego i wieloodłamowym złamaniem kości łokciowej lewej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, - M. K. (2) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej lewego uda penetrującej do mięśni i wymagającej drenowania naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn z art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. 4) J. W. (1) został oskarżony o to, że: XII. w okresie od co najmniej 18 maja 2008r. do 12 sierpnia 2008r. w B. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład której wchodzili M. K. (1) , J. M. (1) , J. Ł. i inni, mającej na celu popełnianie przestępstwa polegającego na wymuszeniach rozbójniczych to jest o czyn z art. 258§1 k.k. XIII. w okresie od co najmniej 18 maja 2008r. do dnia 12 sierpnia 2008r. w B. i W. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w skład której wchodzili M. K. (1) , J. M. (1) , J. Ł. i inni, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w wymuszeniu rozbójniczym na osobie M. K. (3) w ten sposób, że przyjeżdżał do lokalu pizzerii w W. przy ul. (...) należącym do pokrzywdzonego celem zastraszania go groźbą zamach na życie i mienie wymusił od niego kwotę 2000 z ł w zamian za tzw. „ochronę" lokalu położonego w W. przy (...) , przy czym czynu tego dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64§1k .k. XIV. w dniu 8 sierpnia 2008r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodów okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wspólnie z M. K. (1) , J. M. (1) , P. G. (2) , S. G. (1) , P. E. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) , R. W. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. M. Z. , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. , T. R. (1) oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, w której T. R. (1) oraz Ł. R. oddawali strzały z broni palnej do innych uczestników bójki a inni używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, metalowych prętów, rurek, desek, kamieni i kawałków betonu które rzucali w kierunku osób biorących udział w bójce, narażając się wzajemnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym w wyniku oddanych strzałów przez T. R. (1) z broni palnej: - R. I. (1) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej klatki piersiowej w wyniku, której doszło do uszkodzenia lewej komory serca oraz wykrwawienia skutkującego zgonem wymienionego na miejscu zdarzenia, - Ł. W. (2) wskutek postrzału z broni palnej doznał ciężkich obrażeń ciała w postaci wstrząsu urazowego, rozerwania krezki jelita cienkiego oraz jelita grubego - poprzecznicy i zstępnicy oraz rany wlotowej i wylotowej brzucha jamy brzusznej, - Ł. R. doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego przedramienia w 1 /3 długości górnej z uszkodzeniem nerwu pośrodkowego i wieloodłamowym złamaniem kości łokciowej lewej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, - M. K. (2) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej lewego uda penetrującej do mięśni i wymagającej drenowania naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn z art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. 5) J. Ł. został oskarżony o to, że: XV. w okresie od co najmniej 18 maja 2008r. do 12 sierpnia 2008r. w B. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w skład której wchodzili M. K. (1) , J. M. (1) , J. W. (1) i inni, mającej na celu popełnianie przestępstwa polegającego na wymuszeniach rozbójniczych to jest o czyn z art. 258§1 k.k. XVI. w okresie od co najmniej 18 maja 2008r. do dnia 12 sierpnia 2008r. w B. i W. działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w skład której wchodzili M. K. (1) , J. W. (1) , J. M. (1) i inni, w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w wymuszeniu rozbójniczym na osobie M. K. (3) w ten sposób, że przyjeżdżał do lokalu pizzerii w W. przy ul. (...) należącym do pokrzywdzonego celem jego zastraszania i po ustaleniach M. K. (1) z pokrzywdzonym co do wysokości i terminu płacenia kwot pieniężnych za tzw. „ochronę" w dniu 12 sierpnia 2008r. na zlecenie J. M. (1) odebrał o pokrzywdzonego kwotę 2000 zł, którą miał następnie przekazać J. M. (1) , to jest o czyn z art. 282 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 6) G. O. (1) 7) T. W. (1) 8) P. Z. 9) M. Z. (2) 10) D. K. (1) 11) S. G. (1) 12) P. E. (1) 13) P. G. (1) 14) P. G. (2) 15) K. C. (1) 16) Ł. W. (1) 17) K. W. (1) 18) J. W. (2) 19) R. W. (1) 20) R. W. (2) zostali oskarżeni o to, że: XVII. w dniu 8 sierpnia 2008r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodów okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wspólnie z M. K. (1) , J. M. (1) , J. W. (1) , T. R. (1) oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, w której T. R. (1) oraz inna ustalona osoba oddawali strzały z broni palnej do uczestników bójki a inni używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, metalowych prętów, rurek, desek, kamieni i kawałków betonu które rzucali w kierunku osób biorących udział w bójce, narażając się wzajemnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym w wyniku oddanych strzałów przez T. R. (1) z broni palnej: - R. I. (1) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej klatki piersiowej w wyniku, której doszło do uszkodzenia lewej komory serca oraz wykrwawienia skutkującego zgonem wymienionego na miejscu zdarzenia, - Ł. W. (2) wskutek postrzału z broni palnej doznał ciężkich obrażeń ciała w postaci wstrząsu urazowego, rozerwania krezki jelita cienkiego oraz jelita grubego - poprzecznicy i zstępnicy oraz rany wlotowej i wylotowej brzucha jamy brzusznej, - Ł. R. doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego przedramienia w 1/3 długości górnej z uszkodzeniem nerwu pośrodkowego i wieloodłamowym złamaniem kości łokciowej lewej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, - M. K. (2) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej lewego uda penetrującej do mięśni i wymagającej drenowania naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, przy czym S. G. (1) czynu tego dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest o czyn z art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. , a wobec S. G. (1) o czyn z art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. ponadto G. O. (1) , T. W. (1) , K. C. (1) , Ł. W. (1) i M. Z. (2) o to, że: XVIII. W nocy z 25 na 26 lipca 2008r. w O. działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobicia D. K. w ten sposób, że uderzali wymienionego rękami i popychali, w wyniku czego D. K. (2) doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamków oraz krwiaka okularowego lewego, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni to jest o czyn z art. 158§1 k.k. 21) T. P. o to, że: XIX w dniu 8 sierpnia 2008r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodów okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego wspólnie z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, w której ustalona osoba oraz Ł. R. oddawali strzały z broni palnej do uczestników bójki a inni używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, metalowych prętów, rurek, desek, kamieni i kawałków betonu które rzucali w kierunku osób biorących udział w bójce, narażając się wzajemnie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym w wyniku oddanych strzałów przez ustaloną osobę z broni palnej: - R. I. (1) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej klatki piersiowej w wyniku, której doszło do uszkodzenia lewej komory serca oraz wykrwawienia skutkującego zgonem wymienionego na miejscu zdarzenia, - Ł. W. (2) wskutek postrzału z broni palnej doznał ciężkich obrażeń ciała w postaci wstrząsu urazowego, rozerwania krezki jelita cienkiego oraz jelita grubego - poprzecznicy i zstępnicy oraz rany wlotowej i wylotowej brzucha jamy brzusznej, - Ł. R. doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego przedramienia w 1/3 długości górnej z uszkodzeniem nerwu pośrodkowego i wieloodłamowym złamaniem kości łokciowej lewej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, - M. K. (2) doznał obrażeń w postaci rany postrzałowej lewego uda penetrującej do mięśni i wymagającej drenowania naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni, to jest o czyn z art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. Sąd Okręgowy w Ostrołęce wyrokiem z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie II K 83/09: I. oskarżonego T. R. (1) uniewinnił od dokonania czynów opisanych w pkt I i III aktu oskarżenia; II. oskarżonego T. R. (1) w ramach czynu opisanego w pkt II aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2008 r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego używając nieustalonej broni palnej o kalibrze 9 mm wspólnie z J. M. (1) , J. W. (1) , P. G. (2) , S. G. (1) , P. E. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) , R. W. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. M. Z. , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, której uczestnicy używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, kamieni, kawałków betonu, desek, broni palnej i działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia celując w miejsca, w których znajdują się ważne dla życia organy oddał co najmniej jeden strzał w kierunku Ł. W. (2) , w wyniku czego wymieniony doznał ciężkich obrażeń w postaci wstrząsu urazowego, rozerwania krezki jelita cienkiego oraz jelita grubego - poprzecznicy i zstępnicy oraz rany wlotowej i wylotowej jamy brzusznej czym wypełnił znamiona czynu kwalifikowanego z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. i art. 156§1 k.k. i art. 159 k.k. w zw. z art. 57a§l k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. i za to go skazał i na podstawie art. 14§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. wymierzył mu karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 57a§2 k.k. orzekł na rzecz pokrzywdzonego Ł. W. (2) nawiązkę w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych; III. oskarżonego T. R. (1) w ramach czynu opisanego w pkt IV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2008 r. w O. przed restauracją (...) działając publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie dla porządku publicznego używając nieustalonej broni palnej o kalibrze 9 mm wspólnie z J. M. (1) , J. W. (1) , P. G. (2) , S. G. (1) , P. E. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) , R. W. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. M. Z. , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami wziął udział w bójce, której uczestnicy używali niebezpiecznych przedmiotów w postaci siekier, pałek, kamieni, kawałków betonu, desek, broni palnej i działając w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia oddał co najmniej jeden strzał w kierunku M. K. (2) , w wyniku czego wymieniony doznał obrażeń ciała w postaci rany postrzałowej lewego uda penetrującej do mięśni i wymagającej drenowania, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni czym wypełnił znamiona czynu kwalifikowanego z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. i art. 157§1 k.k. i art. 159 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. i za to go skazał i na podstawie art. 14§1 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności i na podst. art. 57a§2 k.k. orzekł na rzecz pokrzywdzonego M. K. (2) nawiązkę w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych; IV. oskarżonego T. R. (1) uznał za winnego czynu opisanego w pkt. V aktu oskarżenia i za to na podstawie art. 263§2 k.k. skazał i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86§1 k.k. w zw. z art. 4§1 k.k. wymierzone oskarżonemu T. R. (1) kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył mu karę łączną 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności; VI. oskarżonego M. K. (1) uniewinnił od dokonania czynów opisanych w pkt. VI i VII aktu oskarżenia; VII. oskarżonego M. K. (1) w ramach czynu opisanego w pkt. VIII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2008r. w B. , w O. oraz na trasie przejazdu z B. do O. chcąc aby J. M. (1) , J. W. (1) , P. G. (2) , S. G. , D. K. (1) , P. G. (1) oraz inne ustalone i nieustalone osoby przed restauracją (...) w O. wzięły udział w bójce z Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. W. (1) , M. Z. (2) , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. , T. R. (1) oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami udzielił im pomocy w ten sposób, że ułatwił dotarcie na miejsce zdarzenia wręczając osobom przewożącym uczestników bójki pieniądze na pokrycie kosztów przejazdu oraz poprzez swoją obecność na trasie przejazdu utwierdzał ich w decyzji o wzięciu udziału w bójce czym wypełnił znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 18§2 k.k. w zw. z art. 158§1 k.k. i za to go skazał i na podstawie art. 19§1 k.k. w zw. z art. 158§1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. oskarżonego J. M. (1) uniewinnił od dokonania czynów opisanych w pkt. IX i X aktu oskarżenia; IX. oskarżonego J. M. (1) uznał za winnego dokonania czynu opisanego w pkt. XI aktu oskarżenia, z tym, że z opisu czynu wyeliminował M. K. (1) i stwierdzenie, że śmierć R. I. (1) i obrażenia ciała u Ł. R. nastąpiły na skutek strzałów oddanych przez T. R. (1) i ustalił, że strzały z broni palnej poza ustalonymi osobami oddawała również nieustalona lub nieustalone osoby i za to na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. skazał i na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 57 a §2 k.k. orzekł nawiązkę w kwocie 5000 (pięciu) tysięcy złotych na rzecz (...) Szpital (...) w O. ; X. oskarżonego J. W. (1) uniewinnił od dokonania czynów opisanych w pkt. XII i XIII aktu oskarżenia; XI. oskarżonego J. W. (1) uznał za winnego dokonania czynu opisanego w pkt. XIV aktu oskarżenia z tym, że z opisu czynu wyeliminował M. K. (1) i stwierdzenie, że śmierć R. I. (1) i obrażenia ciała u Ł. R. nastąpiły na skutek strzałów oddanych przez T. R. (1) i ustalił, że strzały z broni palnej poza ustalonymi osobami oddawała również nieustalona lub nieustalone osoby i za to na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§l k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. skazał i na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 57a§2 k.k. orzekł nawiązkę w kwocie 5000 (pięciu) tysięcy złotych na rzecz (...) Szpital (...) w O. ; XII. oskarżonego J. Ł. uniewinnił od dokonania czynów opisanych w pkt. XV i XVI aktu oskarżenia; XIII. oskarżonych G. O. (1) , T. W. (1) , P. Z. , M. Z. (2) , D. K. (1) , S. G. (1) , P. E. (1) , P. G. (1) , P. G. (2) , K. C. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , R. W. (1) i R. W. (2) uznał za winnych czynu opisanego w pkt XVII aktu oskarżenia z tym, że z opisu czynu wyeliminował M. K. (1) i stwierdzenie, że śmierć R. I. (1) i obrażenia ciała u Ł. R. nastąpiły na skutek strzałów oddanych przez T. R. (1) i ustalił, że strzały z broni palnej poza ustalonymi osobami oddawała również nieustalona lub nieustalone osoby i za to na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. oskarżonych G. O. (1) , T. W. (1) , P. Z. , M. Z. (2) , D. K. (1) , P. G. (1) , P. E. (1) , P. G. (2) , K. C. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , R. W. (1) i R. W. (2) , zaś oskarżonego S. G. (1) na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§l k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. skazał i na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 57a§1 k.k. wymierzył oskarżonym G. O. (1) , T. W. (1) , P. G. (1) , D. K. (1) , S. G. (1) kary po 3 (trzy) lata pozbawienia wolności, oskarżonym P. Z. , M. Z. (2) , P. G. (2) , P. E. (1) kary po 2 (dwa) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonym K. C. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) i R. W. (1) po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności, zaś oskarżonemu R. W. (2) na podstawie art. 158§1 k.k. w zw. z art. 60§3 i §6 pkt 4 k.k. wymierzył karę grzywny 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych; XIV. na podstawie art. 57a§l k.k. orzekł od oskarżonych G. O. (1) , T. W. (1) , P. Z. , M. Z. (2) , D. K. (1) , S. G. (1) , P. E. (1) , P. G. (1) , P. G. (2) , K. C. (1) , Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , R. W. (1) i R. W. (2) nawiązki po 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz (...) Szpital (...) w O. ; XV. oskarżonego T. P. w ramach czynu zarzucanego w pkt. XIX komparycji wyroku uznał za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2008r. w B. , w O. oraz na trasie przejazdu z B. do O. podżegał J. M. (1) , J. W. (1) , P. G. (2) , S. G. (1) , D. K. (1) , P. G. (1) oraz inne ustalone i nieustalone osoby do tego aby przed restauracją (...) w O. wzięły udział w bójce z Ł. W. (1) , K. W. (1) , J. W. (2) , T. M. Z. , R. W. (2) , G. O. (1) , K. C. (1) , P. Z. , T. R. (1) oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami w ten sposób, że swoją obecność w miejscu zbiórek i na trasie przejazdu oraz poprzez wygłaszanie stwierdzeń „jak się ktoś nie czuje na siłach to niech się nie angażuje" utwierdzał ich w decyzji wzięcia udziału w bójce czym wypełnił znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 18§2 k.k. w zw. z art. 158§1 k.k. i za to go skazał i na podstawie art. 19§1 k.k. w zw. z art. 158§1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XVI. oskarżonych G. O. (1) , K. C. (1) , Ł. W. (1) , M. Z. (2) , T. W. (1) uznał za winnych dokonania czynu opisanego w pkt. XVIII aktu oskarżenia z tym, że ustalił, iż obrażenia powstałe u pokrzywdzonego D. K. (2) powstały w wyniku uderzenia pięścią zadanego przez T. W. (1) i uznał, że T. W. (1) swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 158§1 k.k. i art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. i za to oskarżonych G. O. (1) , K. C. (1) , Ł. W. (1) , M. Z. (2) na podstawie art. 158§1 k.k. skazał i wymierzył im kary po 1 (jednym) roku pozbawienia wolności, zaś oskarżonego T. W. (1) skazał na podst. art. 158§1 k.k. i art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. i na podstawie art. 11§3 k.k. w zw. z art. 157§1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XVII. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86§1 k.k. wymierzone oskarżonym G. O. (1) , K. C. (1) , Ł. W. (1) , M. Z. (2) i T. W. (1) kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył G. O. (1) , T. W. (1) kary łączne po 3 (trzy) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonemu M. Z. (2) karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś oskarżonym K. C. (1) i Ł. W. (1) kary łączne po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności; XVIII. na podstawie art. 63§1 k.k. zaliczył na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie: - oskarżonemu T. R. (1) od dnia 9 kwietnia 2009 r. do dnia 2 grudnia 2011 r.; - oskarżonemu M. K. (1) od dnia 12 sierpnia 2008r. do dnia 27 lipca 2009r.; - oskarżonemu J. M. (1) od dnia 12 sierpnia 2008r. do dnia 18 grudnia 2009r.; - oskarżonemu J. W. (1) od dnia 12 sierpnia 2008r. do dnia 8 lipca 2010 r.; - oskarżonemu G. O. (1) od dnia 24 września 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu T. W. (1) od dnia 10 września 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu P. Z. od dnia 13 listopada 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu M. Z. (2) od dnia 18 września 2008r. do dnia 10 października 2008r.; - oskarżonemu S. G. (1) od dnia 8 sierpnia 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu P. E. (1) od dnia 8 sierpnia 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu P. G. (1) od dnia 8 sierpnia 2008r. do dnia 5 września 2008r.; - oskarżonemu K. C. (1) od dnia 12 listopada 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu Ł. W. (1) od dnia 10 września 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu J. W. (2) od dnia 10 września 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu K. W. (1) od dnia 10 września 2008r. do dnia 31 grudnia 2009r.; - oskarżonemu R. W. (1) od dnia 10 lutego 2009r. do dnia 12 lutego 2009r.; - oskarżonemu P. G. (2) od dnia 5 maja 2009r. do dnia 6 maja 2009r.; - oskarżonemu T. P. od dnia 5 maja 2009r. do dnia 6 maja 2009r. XIX. na podst. art. 63§1 zaliczył oskarżonemu R. W. (2) na poczet orzeczonej kary grzywny okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 lutego 2009r. do dnia 16 marca 2009r. i uznał za wykonane 58 (pięćdziesiąt osiem) stawek dziennych grzywny; XX. na podst. art. 44§1 i 2 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w: - Wykazie dowodów rzeczowych nr 1/297/08 na k. 2412 pod pozycją II pkt 1-14; - Wykazie dowodów rzeczowych nr 2/297/08 na k. 2648-2659 pod pozycją II pkt 1, 2 - 7, 9 - 12, 14, 16-18, 94, 96-101, 147, 148, 150, 151,154-157,160,163,181,197; XXI. na podstawie art. 230§2 k.p.k. nakazał zwrócić: - J. M. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 1/5/09 na k. 719-723 pod pozycją II pkt 24, 28 i w Wykazie dowodów rzeczowych nr 2/297/08 na k. 2648- 2659 pod pozycją II pkt 153,158; - K. B. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 2/297/08 na k. 2648-2659 pod pozycją II pkt 55-58; - D. K. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 2/297/08 na k. 2648-2659 pod pozycją II pkt 124-126; - S. G. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 2/297/08 na k. 2648-2659 pod pozycją II pkt 127-131; - P. G. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 2/297/08 na k. 2648-2659 pod pozycją II pkt 132-135; - G. O. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 5 na k. 4049-4051 pod pozycją II pkt 16-26 i w Wykazie dowodów rzeczowych nr 12 na k. 7173-7174 pod pozycją II pkt 16; - M. Z. (2) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 11 na k. 5293-5295 pod pozycją II pkt 1 - 22, 24, 25; - J. W. (2) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 12 na k. 7173-7174 pod pozycją II pkt 2-9; - Ł. W. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 12 na k. 7173-7174 pod pozycją II pkt 11, 12 ; - K. C. (1) dowód rzeczowy opisany w Wykazie dowodów rzeczowych nr 12 na k. 7173-7174 pod pozycją II pkt 18; - R. W. (1) dowód rzeczowy opisany w Wykazie dowodów rzeczowych nr 14 na k. 7176 pod pozycją II pkt 1; - R. W. (2) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 14 na k. 7176 pod pozycją II pkt 3-5; - J. B. (1) dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 18 na k. 7179 pod pozycją 1-4, 7 - 12 ; - P. G. (2) dowód rzeczowy opisany w Wykazie dowodów rzeczowych nr 19 na k. 7180 pod pozycją II pkt 3; - J. G. dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 20 na k. 7181 pod pozycją 1, 2; - T. P. dowody rzeczowe opisane w Wykazie dowodów rzeczowych nr 21 ma k. 7182 pod pozycją 1-15; XXII. zasądził od Skarbu Państwa tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu na rzecz: - adw. L. L. (1) kwotą 4797,00 (cztery tysiące siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych brutto za obronę z urzędu oskarżonego R. W. (1) w postępowaniu przygotowawczym i sądowym, - adw. L. C. kwotą 4428,00 (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) złotych brutto za obroną z urzędu oskarżonego D. K. (1) w postępowaniu sądowym i kwoty po 3394,80 (trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt cztery i osiemdziesiąt setnych) złotych brutto za obronę z urzędu oskarżonego M. K. (1) i P. E. (1) w postępowaniu sądowym i kwotę 1623,60 (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia trzy i sześćdziesiąt setnych) złotych brutto za obronę z urzędu oskarżonego J. M. (1) w postępowaniu sądowym, - adw. W. G. kwotę 4428,00 (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) złotych brutto za obronę z urzędu S. G. (1) w postępowaniu sądowym i kwotę 1771,20 (jeden tysiąc siedemset siedemdziesiąt jeden i dwadzieścia setnych) złotych brutto za obronę z urzędu oskarżonego P. G. (2) ; XXIII. zasadził na rzecz Skarbu Państwa: - od oskarżonych G. O. (1) , M. Z. (2) , T. W. (1) po 2/37 kosztów sądowych w tym kwoty po 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty, - od oskarżonych K. C. (1) , Ł. W. (1) po 2/37 kosztów sądowych w tym kwoty po 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty, - od oskarżonych P. Z. , D. K. (1) , S. G. (1) , P. E. (1) , P. G. (1) , P. G. (2) , T. P. po 1/37 kosztów sądowych w tym kwoty po 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty; - od oskarżonych K. W. (1) , J. W. (2) po 1/37 kosztów sądowych w tym kwoty po 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty; - od oskarżonego R. W. (2) 1/37 koszów sądowych w tym kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty; XXIV. na podst. art. 624§1 k.p.k. zwolnił oskarżonych T. R. (1) , M. K. (1) , J. M. (1) , J. W. (1) , R. W. (1) z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania przypadających na nich w części skazującej i przejął je na rachunek Skarbu Państwa. XXV. w części uniewinniającej orzekł, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa (11/37 kosztów sądowych). Apelacje od powyższego wyroku wywiedli prokurator i obrońcy oskarżonych, za wyjątkiem obrońcy oskarżonego J. Ł. . Prokurator na podstawie art. 425§1 i 2k.p.k. oraz art. 444k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok co do winy na niekorzyść oskarżonych: 1/ T. R. (1) w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I i III aktu oskarżenia; 2/ M. K. (1) w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów opisanych w pkt VI i VII aktu oskarżenia; 3/ J. M. (1) , w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów opisanych w pkt IX i X aktu oskarżenia; 4/ J. W. (1) , w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów opisanych w pkt XII i XIII aktu oskarżenia; 5/ J. Ł. w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów opisanych w pkt XV i XVI aktu oskarżenia; Powołując się na przepisy art. 427 § 1 i 2 k.p.k. , art. 437 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 k.p.k. zarzucił wyrokowi: obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 kpk , 7 kpk i 410 kpk poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonych, polegające na: - nieuwzględnieniu zeznań świadka P. W. (1) , miejsca odnalezienia łusek po pociskach oraz wybiórczej i dowolnej oceny zeznań świadków K. Z. (1) , D. P. , M. K. (4) , R. D. (1) oraz E. K. (1) co skutkowało błędnym przyjęciem, że zgromadzone w niniejszej sprawie dowody nie dają podstaw do uznania oskarżonego T. R. (1) , za winnego popełnienia zarzucanych mu przestępstw, określonych w pkt I i III aktu oskarżenia, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego, prowadzi niechybnie do przeciwnego wniosku; - bezzasadnym odmówieniu wiary zeznaniom M. K. (3) i M. J. , bezkrytycznym daniu wiary wyjaśnieniom M. K. (1) , J. M. (1) , J. W. (1) i J. Ł. , co skutkowało błędnym przyjęciu, że zgromadzone w niniejszej sprawie dowody nie dają podstaw do uznania oskarżonych M. K. (1) , J. M. (1) , J. W. (1) , J. Ł. za winnych popełnienia zarzucanych im przestępstw określonych w pkt VI, VII aktu oskarżenia dotyczących M. K. (1) , pkt IX i X aktu oskarżenia dotyczących J. M. (1) , pkt XII i XIII aktu oskarżenia dotyczących J. W. (1) i w pkt XV i XVI aktu oskarżenia dotyczących J. Ł. , podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego, prowadzi niechybnie do przeciwnego wniosku. W oparciu o powyższe prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części zaskarżonej i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Obrońca oskarżonego T. R. (1) zaskarżył wyżej wymieniony wyrok w części skazującej tego oskarżonego, w całości. Zarzucił mu: 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: - art. 4, 7 kpk w zw. z art. 92, 410 i 424 § 1 kpk wynikającą z dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, przejawiającej się między innymi w oparciu orzeczenia wyłącznie na potraktowanych wybiórczo pomówieniach R. W. (2) , który w swoich kolejnych licznych wyjaśnieniach przedstawiał odmienne wersje przebiegu zdarzenia, różnie opisywał osobę posługującą się bronią oraz jej usytuowanie w momencie oddawania strzałów, przy jednoczesnym pominięciu dowodów przemawiających na korzyść T. R. (1) , w tym tak obiektywnego dowodu jak zapis nagrania zarejestrowanego przez kamerę nr 3 monitoringu ulicznego, zlokalizowaną w bezpośrednim sąsiedztwie restauracji (...) , wyników eksperymentu procesowego z udziałem biegłego z zakresu balistyki i wizji lokalnej z udziałem oskarżonego R. W. (2) oraz świadka Ł. W. (2) , a także treści zeznań A. O. , P. W. (1) , G. W. (1) którzy wyraźnie odmiennie opisywali od R. W. (2) sylwetkę, ubiór i usytuowanie strzelającego z okolic wejścia do lokalu, bez dostatecznego uzasadnienia takiego stanowiska, - art. 366 § 1 kpk polegającą na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a zwłaszcza odstąpienia od skonfrontowania zapisu z kamery monitoringu miejskiego z przyjętą przez Sąd wersją przebiegu zdarzenia dotyczącą: - postrzelania Ł. W. (2) , celem wyjaśnienia czy doszło do tego na parkingu jak wskazywał sam pokrzywdzony, czy też na chodniku przed restauracją, jak relacjonował to R. W. (2) oraz czy miało to miejsce w początkowej, czy końcowej fazie zdarzenia, - czasu rozpoczęcia zajścia, oddania pierwszego strzału od strony wejścia do restauracji (...) w kontekście zeznań złożonych przez barmankę lokalu A. K. (1) , według której w momencie oddania pierwszych strzałów znajdowała się ona na zewnątrz na trasie, co zostało dokładnie zarejestrowane na zapisie monitoringu, 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że zgromadzone w sprawie dowody i ustalone na ich podstawie okoliczności pozwalają uznać, że T. R. (1) tuż przed zajściem, będąc uczestnikiem „narady" w sali kominkowej , prowadzonej przez T. W. (1) i M. Z. (2) , okazywał broń ostrą, której następnie miał używać oddając strzały w kierunku atakujących lokal, podczas gdy dowody te i okoliczności oceniane we wzajemnym powiązaniu, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nie dają podstaw do takiego wnioskowania. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł: - o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie T. R. (1) od przypisanych mu czynów, ujętych w pkt. II, III i IV części dyspozytywnej orzeczenia, ewentualnie - o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca M. K. (1) , J. M. (1) , D. K. (3) , P. E. (1) adw. J. C. zaskarżył wyrok w części dotyczącej tychże oskarżonych zarzucając: 1. 1. Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia - art. 7 i 174 kpk , poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i zasady bezpośredniości przeprowadzania dowodów przez Sąd Okręgowy prowadzącą w konsekwencji do uznania, iż oskarżony M. K. (1) popełnił przestępstwo, 2. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mogący mieć wpływ na treść wyroku - art. 7 kpk - poprzez danie wiary dowodom nie przekonywującym - opierając się na opisie sytuacji przedstawionej przez oskarżonego (świadka) T. L. (1) - zainteresowanego wyłącznie swoją sytuacją procesową w postaci nieobiektywnych wyjaśnień, następnie zeznań, które nie są w stanie jednoznacznie stwierdzić czy oskarżony M. K. (1) w ogóle był na terenie powiatu (...) i czy w jakikolwiek sposób pomagał w przygotowaniach do wydarzeń jakie miały miejsce w dniu 08.08.2008r. przed Restauracją (...) w O. , 3. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mogący mieć wpływ na treść wyroku - art. 7 kpk - poprzez oparcie się na faktach w istocie nie udowodnionych - poprzez jednoznaczne przyjęcie przez Sąd, że oskarżony J. M. (1) przebywał na terenie O. w dniu 08.08.2008r. i uczestniczył w bójce, opierając się na jedynie na poszlakowym dowodzie jakim jest telefon komórkowy oskarżonego, który został znaleziony w samochodzie marki A. w O. , 4. Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia - art. 7 i 174 kpk , poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i zasady bezpośredniości przeprowadzania dowodów przez Sąd Okręgowy prowadzącą w konsekwencji do uznania, iż oskarżony D. K. (1) popełnił przestępstwo, 5. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mogący mieć wpływ na treść wyroku - art.7 kpk - poprzez danie wiary dowodom nie przekonywującym - w postaci nieobiektywnych zeznań (wyjaśnień) innego oskarżonego (świadka) A. O. zainteresowanego wyłącznie swoją sytuacją procesową w postaci nieobiektywnych wyjaśnień, następnie zeznań, które nie są w stanie stwierdzić czy oskarżony P. E. (1) w ogóle brał udział w wydarzeniach jakie miały miejsce w dniu 08.08.2008r. przed Restauracją (...) w O. . Na zasadzie art. 427 § 1 i 437 § 1 i 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonych od czynów zarzuconych im w akcie oskarżenia. Obrońca T. P. wyrokowi zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości zarzucając: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mogący mieć wpływ na treść wyroku - art. 7 k.p.k. - poprzez danie wiary dowodom nie przekonującym - opierając się na opisie sytuacji przedstawionej przez (początkowo oskarżonych), a następnie świadków T. L. (1) oraz G. W. (1) - zainteresowanych wyłącznie swoją sytuacją procesową w postaci nieobiektywnych (wyjaśnień) zeznań, które nie są w stanie jednoznacznie stwierdzić czy oskarżony T. P. w ogóle w jakikolwiek sposób podżegał do wydarzeń jakie miały miejsce w dniu 08.08.2008r. przed Restauracją (...) w O. i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od czynów zarzuconych mu w akcie oskarżenia. Obrońca o P. E. (1) adw. J. K. (1) zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości. Na podstawie art. 427§2kpk i art. 438 pkt 2 i 3 kpk orzeczeniu zarzucił: I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na błędnym przyjęciu, iż oskarżony P. E. (1) swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 kk w sytuacji gdy: 1. oskarżony nie brał udziału w bójce w dniu 8 sierpnia 2008 r. w O. przed restauracją (...) , początkowe przyznanie się do stawianego mu zarzutu było wynikiem presji prokuratora i policjantów z Centralnego Biura Śledczego, ponadto oskarżony nie miał świadomości jaki charakter ma wizyta w O. -nie ma innego materiału dowodowego oprócz pomówień A. O. , a samo przebywanie w tej miejscowości nie oznacza popełnienia przez niego przestępstwa i akceptowania zachowania innych osób -mając na uwadze, że na materiale nagraniowym ze zdarzeń wynika, że część osób nie wyszła zza rogu budynku i faktycznie nie widziała w ogóle zajścia, 2. dowody obciążające oskarżonego to wyłącznie pomówienia jednego świadka A. O. , które we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzą do wniosku, iż jego zeznania są niewiarygodne, bowiem zostały złożone w celu umniejszenia własnej odpowiedzialności, a w których świadek ten w sposób lakoniczny wymienił oskarżonego P. E. (1) jako uczestnika bójki, jednocześnie podając nieprawdziwe pobudki, które sprawiły, że oskarżony przyjechał do O. oraz rzekomą świadomość o planowanej bójce, II. naruszenie przepisów postępowania karnego mające wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 4 kpk poprzez nie wzięcie pod uwagę całokształtu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych oraz art. 7, 92 i 410 kpk poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego pod kątem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a mianowicie poprzez: 1. 1. wadliwe uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu podczas gdy brak jest dowodów, że oskarżony P. E. (1) wziął udział w bójce -mając na uwadze, iż w sposób logiczny tłumaczył, iż nie zdawał sobie sprawy z celu wyprawy, nie akceptował udziału w grupie napastniczej oraz nie brał udziału w zdarzeniu, a sama wiedza o tym, że „trzeba się pokazać", „żeby się postawić" i może być jakieś starcie nie może stanowić o odpowiedzialności oskarżonego z art. 158 § 1 kk 2. wybiórcze odniesienie się przez Sąd I instancji do zebranego w sprawie materiału dowodowego i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na dowodach z pomówienia A. O. , którego słowa w zakresie dotyczącym oskarżonego P. E. (1) nie zostały poparte jakimikolwiek innymi dowodami- zatem pomimo braku w sprawie jednoznacznych i bezpośrednich dowodów potwierdzających popełnienie zarzucanemu oskarżonemu czynu, ponadto do których oceny należało podejść z dużą dozą ostrożności, a które w swej treści nasuwają szereg wątpliwości co do ich wiarygodności i faktycznego udziału oskarżonego w zarzucanym mu czynie 3. nieuzasadnioną akceptację zeznań świadka A. O. , podczas gdy jego zeznania nie są potwierdzone poprzez inne dowody osobowe ani rzeczowe oraz nieuzasadnione odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego P. E. (1) , z których wynika, iż nie brał udziału w bójce, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego nie są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym. na wypadek nie uwzględnienia powyższych zarzutów na podstawie art. 438 pkt 4 kpk wyrokowi zarzucił: III. rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu P. E. (1) kary w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast kary stanowczo łagodniejszej w stosunku do celów jakie kara ta winna spełniać w zakresie społecznego oddziaływania poprzez niedocenienie znaczenia ustalonych w tej sprawie okoliczności łagodzących takich jak podejmowanie prac dorywczych, brak zachowań agresywnych wobec najbliższych, brak skłonności do uzależnień, zaś przecenienie wymowy i znaczenia ustalonych przez Sąd okoliczności, jak kilkakrotne naruszanie porządku prawnego w przeszłości, co ostatecznie doprowadziło do wymierzenia mu kary nie odpowiadającej jej celom i nie uwzględniającej okoliczności, iż oskarżony ma dobrą opinię i nie popełnia kolejnych przestępstw, a ponadto nie uwzględnienie okoliczności, iż inny uczestnik zajścia J. M. (2) i inni w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Białymstoku III Wydział Karny sygn. akt III K 1443/09 - pomimo, iż brał udział w bójce przy użyciu niebezpiecznego narzędzia został skazany jedynie na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz znacznie niższe kary -co w konsekwencji spowodowało wymierzenie kary rażąco niewspółmiernej w stosunku do przypisanego oskarżonemu czynu Na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 437 § 2 kpk wniósł o: 1. 1. 1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego P. E. (1) od przypisanego mu czynu 2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu P. E. (1) kary pozbawienia wolności i wymierzenie jej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ewentualnie: 3. 3. 3. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce. Obrońca oskarżonych S. G. (1) i P. G. (2) na mocy art. 444 kpk i art. 425 § 1-3 kpk zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 02 grudnia 2011 r. w całości w części dotyczącej uznania: - S. G. (1) za winnego popełnienia czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , - P. G. (2) za winnego popełnienia czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. Na mocy art. 438 kpk . zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania: art. 4 i 7 kpk poprzez jednostronną, powierzchowną ocenę dowodów, sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania i wskazaniami doświadczenia życiowego oraz nierozważenie tych okoliczności sprawy, które przemawiały na korzyść oskarżonych, 2. obrazę przepisów postępowania art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonych, 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, a mający wpływ na jego treść przez ustalenie, że oskarżeni swoim zachowaniem wypełnili znamiona przestępstwa udziału w bójce jako występku o charakterze chuligańskim, gdy tymczasem ujawnione w postępowaniu sądowym dowody nie pozwalały na niewątpliwe stwierdzenie tego faktu; w przypadku nieuwzględnienia powyższych zarzutów, i uznania, iż Sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych ani w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, podniósł nadto następujące zarzuty: 4. 4. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 3 lat wobec S. G. (1) oraz na okres 2 lat i 6 miesięcy wobec P. G. (2) w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa jakiego dokonali oskarżeni oraz w relacji do celów, jakie kara ta winna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania. Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w skarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów w całości, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce. Obrońca P. G. (1) zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości zarzucając : 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść polegający na błędnym przyjęciu, iż oskarżony P. G. (1) swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 158§lkkw sytuacji gdy: a) oskarżony od początku konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, rzeczywiście w dniu 8 sierpnia 2008 r. był tylko kierowcą który przywiózł uczestników bójki, dojechał do O. i został tam zatrzymany, jednakże nie brał udziału w zajściu przed restauracją (...) , nie był świadomy celu wyjazdu i działania uczestników zdarzenia, a samo przebywanie w tej miejscowości nie oznacza popełnienia przez niego przestępstwa –sytuacja oskarżonego -faktycznie wyłącznie kierowcy jest odmienna od innych osób, których obecność została stwierdzona na miejscu zdarzenia -oskarżonemu nie można przypisać świadomości niebezpiecznego charakteru zbiorowego zatargu, ponadto zebrany materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie takich ustaleń b) dowody obciążające oskarżonego to wyłącznie zeznania jednego świadka R. D. (1) , które we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzą do wniosku przeciwnego -zeznania świadka są niewiarygodne, gdyż w sposób lakoniczny wymienił w nich oskarżonego P. G. (1) jako uczestnika bójki, jednocześnie nie podając roli jaką odegrał w tym zdarzeniu, ponadto twierdzenia świadka nie są wewnętrznie spójne, zaś obecna jego postawa tj. fakt ukrywania się przed wymiarem sprawiedliwości w sprawie Prokuratury Apelacyjnej w Białymstoku V Ds.17/1 l/S -daje podstawę do kwestionowania wiarygodności zeznań R. D. (1) c) brak jest dowodu, że oskarżony P. G. (1) odszedł od samochodu marki M. o nr rej. (...) , którym przyjechał do O. , a który to był zaparkowany w znacznej odległości od placu przy restauracji (...) , gdzie miało miejsce przedmiotowe zdarzenie, a ponadto wbrew twierdzeniom świadka R. D. (1) nie mógł być wskazywanym przez niego mężczyzną w kominiarce, który po zajściu pod restauracją wsiadł do samochodu, którym przyjechał R. D. (1) , gdyż jak wynika z materiału dowodowego oskarżony został zatrzymany przez funkcjonariusza Policji w swoim samochodzie, przykuto jego ręce kajdankami do kierownicy oraz zabrano kluczyki od samochodu - stąd też oskarżony nie mógł widzieć zdarzenia, a tym bardziej brać w nim udziału 2) naruszenie przepisów postępowania karnego mające wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 4 kpk poprzez nie wzięcie pod uwagę całokształtu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych oraz art. 7, 92 i 410 kpk poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego pod kątem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a mianowicie poprzez: a) a) wadliwe uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu podczas gdy brak jest dowodów, że oskarżony P. G. (1) wziął udział w bójce -mając na uwadze, iż w sposób konsekwentny i logiczny tłumaczył, iż nie zdawał sobie sprawy z celu wyprawy, nie akceptował udziału w grupie napastniczej oraz nie brał udziału w zdarzeniu, a sama wiedza o tym, że „jedziemy się pokazać - pokazać siłę" i może być jakieś starcie nie może stanowić o odpowiedzialności oskarżonego z art. 158 § 1 kk b) wybiórcze odniesienie się przez Sąd I instancji do zebranego w sprawie materiału dowodowego i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na dowodach z pomówienia R. D. (1) , którego słowa nie zostały w żaden sposób zweryfikowane - chociażby poprzez bezpośrednie przesłuchanie go na rozprawie -zatem pomimo braku w sprawie jednoznacznych i bezpośrednich dowodów potwierdzających popełnienie zarzucanemu oskarżonemu czynu, ponadto zaś fakt niezamieszkiwania w poprzednim miejscu pobytu przez świadka R. D. (1) może wskazywać, iż obciążające wyjaśnienia (między innymi P. G. (1) ) - zostały złożone w celu umniejszenia własnej odpowiedzialności c) niesłuszną, jednostronną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego w sprawie i uznaniu winy oskarżonego P. G. (1) w głównej mierze na podstawie zeznań świadka R. D. (1) i T. L. (1) , wskazujących obecność oskarżonego na miejscu zbiórki przed kościołem na osiedlu (...) w B. -do których oceny należało podejść z dużą dozą ostrożności, a które w swej treści nasuwają szereg wątpliwości co do ich wiarygodności i faktycznego udziału oskarżonego w zarzucanym mu czynie przy jednoczesnym odmówieniu waloru wiarygodności m.in. wyjaśnieniom oskarżonego d) nie uwzględnienie okoliczności, iż zachowanie oskarżonego P. G. (1) w trakcie zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji było spokojne, nieagresywne (zeznania świadka P. K. (1) -k. 5324-5325, 12442-12443 oraz A. T. -k. 12443), oskarżony nie uciekał przed Policjantami, nie szarpał się z nimi, tymczasem gdyby oskarżony faktycznie uczestniczył w bójce czułby się winnym, a jego zachowanie byłoby w tej sytuacji całkowicie inne e) przyjęcie za podstawę orzeczenia selektywnie przeprowadzonych i wybranych dowodów z ewidentnym i całkowitym pominięciem dowodów świadczących na korzyść oskarżonego poprzez nie uzasadnione odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego P. G. (1) , z których wynika, iż w czasie bójki znajdował się on w samochodzie lub obok niego, nie widział zajścia i nie brał w nim udziału i uznaniu ich za tendencyjne, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego nie są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, ponadto z notatki służbowej znajdującej się na k. 1426 wynika, że w samochodzie oskarżonego nie znaleziono jakichkolwiek przedmiotów, które mogłyby mieć związek z przestępstwem -zatem jedynym dowodem, który należy uznać za wiarygodny są wyjaśnienia P. G. (1) 3) naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 392 § 1 kpk poprzez odczytanie na rozprawie głównej protokołów przesłuchania świadka R. D. (1) , sporządzonych w postępowaniu przygotowawczym, podczas gdy bezpośrednie przeprowadzenie tego dowodu było niezbędne dla rozstrzygnięcia winy oskarżonego P. G. (1) , a strony obecne na rozprawie sprzeciwiały się temu, tym bardziej, że zeznania tego świadka miały służyć ustaleniu okoliczności zasadniczych oraz pozostają one w wyraźnej sprzeczności z innymi dowodami -co naruszyło zasadę ustności i bezpośredniości procesu na wypadek nieuwzględnienia powyższych zarzutów na podstawie art. 438 pkt 4 kpk wyrokowi zarzucił: 4) 4) 4) rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu P. G. (1) kary w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności zamiast kary stanowczo łagodniejszej w stosunku do celów jakie kara ta winna spełniać w zakresie społecznego oddziaływania poprzez niedocenienie znaczenia ustalonych w tej sprawie okoliczności łagodzących takich jak ustabilizowana sytuacja życiowa, podjęcie starań o zdobycie wyższego wykształcenia (studiowanie na wydziale prawa Uniwersytetu (...) ), brak skłonności do uzależnień, zaś przecenienie wymowy i znaczenia ustalonych przez Sąd okoliczności, jak poprzednia karalność oskarżonego (na chwilę obecną nie karany), co ostatecznie doprowadziło do wymierzenia mu kary nie odpowiadającej jej celom i nie uwzględniającej okoliczności, iż oskarżony ma dobrą opinię i nie popełnia kolejnych przestępstw, a ponadto nie uwzględnienie okoliczności, iż na przykład współoskarżony P. G. (2) naruszał porządek prawny więcej razy od oskarżonego P. G. (1) , a Sąd wymierzył mu znacznie niższą karę tj. 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a nadto inny uczestnik zajścia J. M. (2) w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Białymstoku III Wydział Karny sygn. akt III K 1443/09 -pomimo, iż brał udział w bójce przy użyciu niebezpiecznego narzędzia został skazany jedynie na karę 2 lat pozbawienia wolności -co w konsekwencji spowodowało wymierzenie kary rażąco niewspółmiernej w stosunku do przypisanego oskarżonemu P. G. (1) czynu. Na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 437 § 2 kpk wniósł o: 1. 1. 1. 1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego P. G. (1) od popełnienia przypisanych mu czynów 2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu P. G. (1) kary pozbawienia wolności i wymierzenie mu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ewentualnie: 3. 3. 3. 3. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce. Obrońca D. K. (1) zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości zarzucając : I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a przejawiający się w uznaniu, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 kk podczas gdy: 1. oskarżony od początku nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zaś zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne poczynienie ustaleń, iż oskarżony w dniu 8 sierpnia 2008 roku brał udział w bójce w O. przed Restauracja (...) , Sąd oparł powyższe ustalenie jedynie na zeznaniach niewiarygodnego świadka- R. D. (1) - obecnie ukrywającego się, który ani razu wprost nie zeznał, że oskarżony faktycznie brał udział w bójce -podkreślić należy, że R. D. (1) jest poszukiwany przez Prokuraturę Apelacyjną w Białymstoku w sprawie nr Ap V Ds. 17/1 l/S w związku z handlem narkotykami co może wskazywać na jego ułomności natury psychicznej- taki stan faktyczny nie pozwala na potraktowanie zeznań świadka za wiarygodny materiał dowodowy, a co więcej w samych zeznaniach R. D. (1) było wiele sprzeczności i wzajemnie się one wykluczały. II. naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wyroku, a w szczególności art. 4, 5 § 2, 7 w zw. z art. 410 kpk poprzez dowolną interpretację materiału dowodowego i nierozstrzygnięcie powstałych na tym gruncie wątpliwości na korzyść oskarżonego, a przejawiające się w uznaniu, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanego mu w akcie oskarżenia przestępstwa udziału w bójce, a mianowicie poprzez: 1. 1. 1. 1. 1. dokonanie wadliwych ustaleń, poczynionych jedynie w oparciu o zeznania jednego świadka- R. D. (1) , z których bezpośrednio nie wynika ażeby oskarżony D. K. (1) brał udział w bójce przed restauracją (...) ; 2. sam fakt, że oskarżony miał jechać, do O. „żeby się pokazać" nie implikuje stwierdzenia, że brał udział w bójce, a nawet, że miał zamiar udziału w bójce a tym bardziej, że się na nią godził; zwłaszcza, że jak podaje w swoich zeznaniach R. D. (1) oskarżony miał go namawiać wyłącznie na wyjazd do O. na spotkanie - „żeby było nas dużo" i ani razu nie zeznał, że K. K. (2) wspominał cokolwiek o bójce 3. w materiale dowodowym brakowało jakichkolwiek innych dowodów, które korespondowałby z zeznaniami R. D. (1) i potwierdzały udział D. K. (1) w zdarzeniu; w szczególności na miejscu przestępstwa Policja nie zabezpieczyła żadnych śladów należących do oskarżonego III. naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 392 kpk poprzez odczytanie zeznań świadka R. D. (1) , pomimo że ustalenie prawdy obiektywnej wymagało bezpośredniego przesłuchania tego świadka na rozprawie, zwłaszcza, że wyłącznie zeznania tego świadka obciążały D. K. (1) . Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2003 roku, II AKa 44/2003 : „Podstawowa w polskim procesie karnym zasada bezpośredniości wymaga też, aby orzekający w sprawie sąd opierał ustalenia faktyczne na dowodach bezpośrednio przeprowadzonych w czasie rozprawy, czyli w sposób pozwalający na bezpośrednie zetknięcie się z tymi dowodami". IV. rażącą niewspółmierność kary 3 lat pozbawienia wolności, przejawiającą się w odstąpieniu od wymierzenia oskarżonym łagodniejszej kary, ewentualnie wymierzenia kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na co miało wpływ zastosowanie wadliwych kryteriów wymiaru kary; wskazał, że Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011 roku, sygn. akt III k 1442/09 rozpoznając sprawę oskarżonego o czyn z art. 159 kk J. M. (2) dotyczący bójki jaka miała miejsce 8 sierpnia 2008 roku w O. przed restauracją (...) skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności podczas gdy, Sąd Okręgowy w Ostrowi Mazowieckiej wymierzył oskarżonemu D. K. (1) znacznie surowszą karę pozbawienia wolności - co potwierdza rażącą niewspółmierność kary, zwłaszcza, iż obaj oskarżeni mieli brać udział w tej samej bójce, a co więcej J. M. skazano za przestępstwo, w którym zagrożenie karą było znacznie większe, pozostałych zaś oskarżonych na kary znacznie niższe. Na podstawie art. 427 § 1 kpk oraz art. 437 § 2 kpk wniósł o: 1. 1. 1. 1. 1. 1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego D. K. (1) od popełnienia przypisanych mu czynów 2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu D. K. (1) kary pozbawienia wolności i wymierzenie mu kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ewentualnie 3. 3. 3. 3. 3. 3. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce. Obrońca J. W. (1) zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego w całości zarzucając : I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a przejawiający się w uznaniu, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 kk podczas gdy: 1. J. W. (1) od początku nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zaś zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne poczynienie ustaleń, iż oskarżony w dniu 8 sierpnia 2008 roku brał udział w bójce w O. przed Restauracja (...) , Sąd oparł powyższe ustalenie jedynie na zeznaniach niewiarygodnego świadka- R. D. (1) - obecnie ukrywającego się, który ani razu wprost nie zeznał, że oskarżony faktycznie brał udział w bójce. Podkreślić należy, że R. D. (1) jest poszukiwany przez Prokuraturę Apelacyjną w Białymstoku w sprawie nr Ap V Ds. 17/1 l/S w związku z handlem narkotykami co może wskazywać na jego ułomności. Taki stan faktyczny nie pozwala na potraktowanie zeznań świadka za wiarygodny materiał dowodowy. Co więcej w samych zeznaniach R. D. (1) było wiele sprzeczności i wzajemnie się one wykluczały -ponadto zaś powyższy świadek nie stwierdził obecności J. W. (1) w O. II. naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wyroku, a w szczególności art. 4, 5 § 2, 7 w zw. z art. 410 kpk poprzez dowolną interpretację materiału dowodowego i nierozstrzygnięcie powstałych na tym gruncie wątpliwości na korzyść oskarżonego, a przejawiające się w uznaniu, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanego mu w akcie oskarżenia przestępstwa udziału w bójce, a mianowicie poprzez: 1. wadliwe przyjęcie, iż zgodnie z twierdzeniem R. D. (1) , skoro J. W. (1) miał jechać do O. i był obecny na postojach to brał udział w bójce, w sytuacji gdy: a) żadne okoliczności na to nie wskazują a nadto dwie inne osoby, które również wybierały się tego dnia do O. - M. K. (1) i T. P. nie zostały skazane za udział w bójce; w przypadku obu tych oskarżonych zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie, że M. K. (1) i T. P. dotarli na parking przed restauracją (...) , natomiast na podstawie tego samego materiału dowodowego J. W. (1) został skazany za udział w bójce; b) R. D. (1) co do osoby J. W. (1) zeznał jedynie, że poruszał się czerwonym samochodem na trasie przejazdu do O. i nie wskazał bezpośrednio, że brał udział w bójce; c) w materiale dowodowym brakowało jakichkolwiek innych dowodów, które korespondowałby z zeznaniami R. D. (1) i potwierdzały udział J. W. (1) w zdarzeniu; w szczególności na miejscu przestępstwa Policja nie zabezpieczyła żadnych śladów należących do oskarżonego d) Sąd dokonał wadliwych ustaleń odnośnie oskarżonego, gdyż z samego faktu, iż miał on jechać do O. wysnuł błędny wniosek, że znalazł się na placu przy restauracji i brał udział w przestępstwie podczas, gdy brak jest potwierdzenia takiego stanu jakimkolwiek argumentem; Sąd ustalił okoliczności faktyczne sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, oparł się jedynie na przypuszczeniach, gdyż w przypadku J. W. (1) sam fakt, że jechał do O. nie oznacza, że faktycznie tam się znalazł i miał cokolwiek wspólnego z bójką III. naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 392 kpk poprzez odczytanie zeznań świadka R. D. (1) , pomimo że ustalenie prawdy obiektywnej wymagało bezpośredniego przesłuchania tego świadka na rozprawie, zwłaszcza, że wyłącznie zeznania tego świadka obciążały J. W. (1) . Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2003 roku, II AKa 44/2003 : „Podstawowa w polskim procesie karnym zasada bezpośredniości wymaga też, aby orzekający w sprawie sąd opierał ustalenia faktyczne na dowodach bezpośrednio przeprowadzonych w czasie rozprawy, czyli w sposób pozwalający na bezpośrednie zetknięcie się z tymi dowodami". IV. rażącą niewspółmierność kary 3 lat pozbawienia wolności, przejawiającą się w odstąpieniu od wymierzenia oskarżonemu łagodniejszej kary, na co miało wpływ zastosowanie wadliwych kryteriów wymiaru kary; wskazał, że Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011 roku, sygn. akt III k 1442/09 rozpoznając sprawę oskarżonego o czyn z art. 159 kk J. M. (2) dotyczącą bójki jaka miała miejsce 8 sierpnia 2008 roku w O. przed restauracją (...) skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności podczas gdy, Sąd Okręgowy w Ostrowi Mazowieckiej wymierzył oskarżonemu J. W. (1) znacznie surowszą karę pozbawienia wolności - co potwierdza rażącą niewspółmierność kary, zwłaszcza, iż obaj oskarżeni mieli brać udział w tej samej bójce, a co więcej J. M. skazano za przestępstwo, w którym zagrożenie karą było znacznie większe. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o: 1) 1) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego mu w wyroku 2) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonych G. O. (1) , T. W. (1) , K. C. (1) , P. Z. i M. Z. (2) adw. T. D. zaskarżył powyższy wyrok w częściach dotyczących oskarżonych: - G. O. (1) ( pkt XIII-XIV, XVI-XVIII, XXIII wyroku ) - T. W. (1) (pkt XIII-XIV, XVI-XVIII, XXIII wyroku) - K. C. (1) ( pkt XIII-XIV, XVI-XVIII, XXIII wyroku ) - P. Z. (pkt XIII-XIV, XVIII, XXIII wyroku ) - M. Z. (2) (pkt XIII XIV, XVI-XVIII, XXIII wyroku ) w całości na ich korzyść Na podstawie art. 438 pkt 2 , 3 i 4 k.p.k. w skarżonej części wyrokowi temu zarzucił: I. sprzeczność ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie , że: obecność oskarżonych G. O. (1) , K. C. (1) , T. W. (1) , M. Z. (2) i Ł. W. (1) w barze (...) w O. w nocy z 25/26 lipca 2008 roku miała charakter reakcji na pobicie tej samej nocy K. C. (1) podczas pracy w charakterze pracownika ochrony restauracji (...) ; G. O. (1) , K. C. (1) , T. W. (1) , M. Z. (2) i Ł. W. (1) w barze (...) w O. w nocy z 25/26 lipca 2008 roku zaatakowali a następnie popychali ,szarpali oraz wyzywali D. K. (2) po czym T. W. (1) uderzył go pięścią w twarz podczas gdy pozostali znajdowali się w pobliżu i dbali o to aby nikt inny nie wmieszał się do zajścia po stronie D. K. (2) ; strzały oddane w dniu 1 sierpnia 2008 roku na terenie O. do samochodu którym poruszał G. O. (1) oraz zniszczenie tego samego dnia samochodu należącego do żony G. O. (1) były udziałem grupy mężczyzn miejscowego świata przestępczego i stanowiły efekt „konfliktu" jaki miał zaistnieć pomiędzy wymienionymi a G. O. (1) i oskarżonymi, którzy zajmowali się ochroną restauracji (...) ; obecność G. O. (1) , K. C. (1) , T. W. (1) , M. Z. (2) , P. Z. i innych oskarżonych w restauracji (...) w O. w dniu 08.08.2008 roku była wynikiem świadomości wymienionych co do konfrontacji w ramach „eskalacji aktów wzajemnej agresji" z grupą mężczyzn miejscowego światka przestępczego , mającej nastąpić podczas odbywającej się w restauracji imprezy karaoke (vide str. 1 i 2 uzasadnienia wyroku ) do zdarzenia przed restauracją (...) doszło na tle walki o sfery wpływów w światku przestępczym pomiędzy osobami kojarzonymi S. a ludźmi z O. wspomaganymi przez ludzi z O. , B. i szeroko rozumianego P. (vide str. 69 uzasadnienia) podczas gdy powyższe ustalenia nie znajdują odzwierciedlenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. II. Mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania tj. 1). art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 410 kpk poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie przedmiotowych przepisów , naruszenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej kontrolowanej oceny dowodów , wydanie orzeczenia z pominięciem szczegółowej analizy szeregu dowodów zgromadzonych w sprawie a istotnych dla jej rozstrzygnięcia oraz przyjęcie za podstawę wyroku hipotez i z góry założonego scenariusza polegające na tym, że Sąd ten: a) zaniechał szczegółowej analizy dowodu z pomawiających wyjaśnień oskarżonego R. W. (2) oraz konfrontacji wersji podawanych przez wymienionego z dowodami w postaci ekspertyzy z zakresu technik audio wideo (k. 3988 - 3990 akt), fotogramów stanowiących załącznik do tej ekspertyzy oraz z dowodem w postaci nagrania z monitoringu (k. 12254 akt) — dowodów obrazujących zachowanie poszczególnych oskarżonych rozpoznanych przez R. W. w toku składanych wyjaśnień (k. 5963 akt, 6304 — 6306 akt) — oraz innymi dowodami zebranymi w sprawie (wyjaśnienia P. W. (1) ) — a w rezultacie w sposób rażąco dowolny przyjął jedną z podanych przez R. W. (2) wersji za obiektywne kryterium weryfikacji całokształtu pozostałego materiału dowodowego i podstawę ustaleń w zakresie przypisanego G. O. (1) , T. W. (1) , P. Z. , K. C. (1) i M. Z. (2) udziału w bójce w dniu 8.08.2008 roku przed restauracją (...) w O. ; b) dowolnie odmówił przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom składanym przez T. R. (1) , G. O. (1) , T. W. (1) , P. Z. , K. C. (1) , M. Z. (2) , Ł. W. (1) i J. W. (2) w takim zakresie w jakim wymienieni opisywali swoje zachowanie w czasie poprzedzającym oraz bezpośrednio w trakcie zajścia przed restauracją (...) , pomijając konfrontację całokształtu tych wyjaśnień z dowodami w postaci ekspertyzy z zakresu technik audio wideo (k. 3988 — 3990 akt), fotogramów stanowiących załącznik do tej opinii oraz z dowodem w postaci nagrania z monitoringu (k. 12254 akt), które to dowody obiektywnie obrazują zachowanie wymienionych w trakcie przedmiotowego zajścia c) dowolnie odmówił przymiotu wiarygodności wyjaśnieniom składanym przez G. O. (1) , M. Z. (2) , Ł. W. (1) , T. W. (1) i K. C. (1) w takim zakresie w jakim wymienieni ustosunkowując się do zdarzenia w nocy z 25 na 26 lipca 2008 roku w Barze (...) w O. podkreślali, że incydent został sprowokowany przez D. K. (2) , a zajście miało miejsce wyłącznie pomiędzy nim, a T. W. (1) bez udziału jakichkolwiek osób i przy braku jakiegokolwiek ich zachowania, z którego można by wnioskować o czynnym udziale w zajściu z dalszymi konsekwencjami w zakresie ostatecznie ustalonego zaistnienia występku pobicia d) wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego nadał depozycjom W. J. i R. W. (1) charakter dowodu mającego potwierdzać czynne uczestnictwo G. O. (1) , K. C. (1) , M. Z. (2) , Ł. W. (1) w zajściu w dniu 25/26.07.2009 r. w barze (...) w O. z udziałem D. K. (2) oraz doznanie przez w/w w wyniku tego zajścia obrażeń naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni; 2. obrazę przepisu art. 424 § 1 i 2 k.p.k. , polegającą na: a) niedopełnieniu określonego tym przepisem obowiązku zamieszczenia w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia koniecznych elementów, a przede wszystkim szczegółowego wskazania jakie fakty Sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej materii konkretnie oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych w takim zakresie w jakim przyjął, że: - oskarżeni G. O. (1) , K. C. (1) , T. W. (1) i M. Z. (2) wspólnie i w porozumieniu z Ł. W. (1) w barze (...) w O. w nocy z 25/26 lipca 2008 roku wzięli udział w pobiciu D. K. (2) , zaś - G. O. (1) , K. C. (1) , T. W. (1) , M. Z. (2) i P. Z. swoim zachowaniem wypełnili znamiona udziału w bójce w dniu 8.08.2008 r. przed restauracją (...) w O. ; b) zaniechaniu wyjaśnienia przez Sąd I instancji podstaw prawnych wyroku w odniesieniu do przyjętego współsprawstwa w/w oskarżonych w popełnieniu przypisanych im przestępstw i stosownej subsumcji ustalonych aspektów zachowania każdego z tych oskarżonych pod ustawowe znamiona ostatecznie przypisanych im przestępstw; a w rezultacie podniesionych uchybień : III. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia i polegał na nietrafnym ustaleniu, że oskarżeni G. O. (1) , K. C. (1) , T. W. (1) , M. Z. (2) i P. Z. dopuścili się inkryminowanych czynów w formie opisanej w sentencji wyroku, podczas gdy przeprowadzona w sposób prawidłowy ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, prowadzi do odmiennego wniosku ; nadto orzeczeniu zarzucił: IV. rażącą niewspółmierność wymierzonych G. O. (1) , K. C. (1) , T. W. (1) , M. Z. (2) i P. Z. kar pozbawienia wolności będącą następstwem: - bezpodstawnego , bo nie znajdującego odzwierciedlenia w poczynionych w sprawie ustaleniach , przypisania G. O. (1) „wiodącej roli jaka wymieniony odegrał w przedmiotowej sprawie " (str. 92 uzasadnienia) a T. W. (1) „wiodącej roli jaką odegrał w bójce pod (...) (str. 93 uzasadnienia), - braku wyjaśnienia w ramach oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów, które z aspektów zachowania poszczególnych oskarżonych Sąd przyjął za okoliczności o charakterze obciążającym a w odniesieniu do zdarzenia przed restauracją (...) , za nadające zachowaniu każdego z nich cechy „występku o charakterze chuligańskim", - niedostatecznego uwzględnienia przez sąd I instancji odnoszących się do każdego z oskarżonych szeregu okoliczności o charakterze podmiotowym; Stawiając powyższe zarzuty wniósł o: uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania zaś na wypadek uwzględnienia zarzutu wyłącznie z pkt. 4 o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie: - G. O. (1) , T. W. (1) , M. Z. (2) i K. C. (1) za przypisane im czyny kar jednostkowych w wymiarze nie przekraczającym 2 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji i instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary , - P. Z. kary pozbawienia wolności w wymiarze nie przekraczającym 2 lat z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania. Obrońca oskarżonego R. W. (1) zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego, zarzucając mu: 1/ błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku - przez niedostrzeżenie podrzędnej roli oskarżonego R. W. (1) w zajściu, przez pominięcie w ustaleniach tego, iż oskarżony R. W. (1) po zdarzeniu widząc leżącego na klatce schodowej R. I. (1) podjął próbę jego reanimacji i wykonywał te czynności aż do przyjazdu Policji i Pogotowia, przez niezasadne uznanie, iż oskarżony R. W. (1) „pomija w swoich wyjaśnieniach to, co robił wcześniej", przez wysunięcie sugestii iż „ta bliskość ze zwłokami organizatora całego zajścia w tym momencie może wskazywać, że R. W. (1) był w jego otoczeniu również wcześniej", przez uznanie, że działanie oskarżonego R. W. (1) miało charakter chuligański. 2/ naruszenie norm prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie art. 4, 410 i 424§1 pkt 1 kpk przez oparcie wyroku tylko na dowodach obciążających oskarżonego z pominięciem dowodów przeciwnych bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska, art. 5§2 k.p.k. przez rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, art. 7 kpk przez ocenę dowodów z pominięciem wskazań wynikających z doświadczenia życiowego i zasad prawidłowego rozumowania, 3/ rażącą surowość wymierzonej oskarżonemu R. W. (1) kary pozbawienia wolności, wynikającą z jej wymiaru i niezastosowania warunkowego zawieszenia wykonania tej kary, 4/rażącą niesprawiedliwość wyroku ( art. 440 Kpk ), Wskazując na powyższe wniósł: 1/ o zmianę zaskarżonego wyroku przez wyeliminowanie z opisu czynu przypisanego R. W. (1) chuligańskiego charakteru tego czynu, obniżenie oskarżonemu R. W. (1) wymierzonej kary pozbawienia wolności - do jednego roku i warunkowe zawieszenie wykonania tej kary na okres lat dwóch oraz uchylenie orzeczenia o nawiązce ewentualnie, 2/ o uchylenie wymienionego wyroku w części zaskarżonej i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Okręgowemu w Ostrołęce do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) adw. M. U. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) (w zakresie pkt XIII, XIV, XVI, XVII, XVIII, XXIII,) - na korzyść oskarżonych. Na podstawie art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a mianowicie: 1. art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez doprowadzenie do sprzeczności pomiędzy opisem czynu przypisanego oskarżonym w pkt XIII sentencji wyroku (wypełniającego dyspozycję art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. ) a ustaleniami faktycznymi poczynionymi w uzasadnieniu orzeczenia - co w konsekwencji doprowadziło do niejednoznaczności rozstrzygnięcia; 2. art. 424 § 1 2 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej wyroku wyrażające się: - zaniechaniem oceny, czy zachowanie uczestników zdarzenia opisane na str. 4 uzasadnienia wyroku w pierwszej jego fazie rozpoczętej zbliżaniem się jednej grupy osób trzymających w rękach narzędzia typu pałki, kije bejsbolowe, sztachety, siekiery i słownie zagrzewających się okrzykami w kierunku drugiej grupy osób stojącej przed wejściem do budynku restauracji (...) zakończonej rozpyleniem gazu łzawiącego z odległości około 8 metrów w kierunku osób zbliżających się do wejścia budynku restauracji (...) bez fizycznego wzajemnego kontaktu obu grup wypełnia znamiona ustawowe przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. polegające na narażeniu człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 k.k. ; - lakoniczną i niejednoznaczną oceną czy działanie uczestników zdarzenia opisanego w pkt XIII sentencji wyroku motywowane walką o utrzymanie strefy wpływów w zakresie ochrony restauracji (...) może być uznane za działanie bez powodu w rozumieniu art. 57 a § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 21 k.k. - co w konsekwencji uniemożliwia dokonanie merytorycznej oceny poprawności rozumowania Sądu I instancji; 3. art. 7, 410, 424 § 1 pkt oraz art. 424 § 2 k.p.k. poprzez: - nienależyte rozważenie i ocenienie treści wyjaśnień oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) , K. W. (1) i R. W. (2) we wzajemnym ich powiązaniu oraz powiązaniu z dowodami w postaci wyjaśnień pozostałych współoskarżonych w sprawie oraz zeznań świadków G. W. (1) , P. W. (1) , P. D. , Ł. B. , L. L. (2) , M. K. (4) , A. K. (1) , A. K. (2) , K. B. (1) , N. S. , J. D. , J. S. , U. Z. i E. P. (2) , jak również dokumentów medycznych złożonych do akt sprawy przez oskarżonego J. W. (2) stwierdzających stan jego zdrowia w dacie pobytu w restauracji (...) - co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia ustaleń faktycznych sprawy w oparciu o uznany bezpodstawnie za wiarygodny dowód w sprawie wyjaśnień oskarżonego R. W. (2) złożonych w dniu 18 lutego 2009 roku i podczas kolejnych przesłuchań, przy jednoczesnym bezpodstawnym odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) złożonym w zakresie czynu przypisanego im w pkt XIII wyroku; - zaniechanie szczegółowego ustosunkowania się do dowodów w postaci zeznań świadków J. K. (2) , A. K. (3) , N. Z. , J. R. i J. P. oraz dowodów rzeczowych w postaci odtworzenia zapisu nagrania z monitoringu, zdjęć sporządzonych w oparciu o zapis z monitoringu i protokołów oględzin - odczytów pamięci w telefonach komórkowych należących do oskarżonych - co w konsekwencji doprowadziło do pominięcia treści powyższych dowodów przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy w zakresie czynu przypisanego oskarżonym w pkt XIII wyroku; - bezpodstawne odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych G. O. (1) , K. C. (1) , M. Z. (2) i T. W. (1) w części negującej udział oskarżonego Ł. W. (1) w pobiciu D. K. (2) - co w konsekwencji doprowadziło do nieuwzględnienia tych wyjaśnień przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu Ł. W. (1) w pkt XVI wyroku; II. mogący mieć wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę tego orzeczenia poprzez przez dowolne i nie znajdujące oparcia w całokształcie zebranego materiału dowodowego, niezgodne z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania przyjęcie, iż: 1. w dacie zdarzenia przypisanego oskarżonym w pkt. XIII wyroku: - oskarżeni Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) przyjechali do restauracji (...) z zamiarem wzięcia udziału w bójce („ustawce") - miejsca na sali głównej w restauracji (...) były rezerwowane (co wyklucza możliwość pobytu w tej sali oskarżonych K. W. (1) i J. W. (2) bez uprzedniej rezerwacji); - postura oskarżonych K. W. (1) i J. W. (2) wskazywała na to, iż winni oni być identyfikowani przez personel i klientów restauracji (...) jako ochroniarze (co wyklucza, aby mogli oni będąc nierozpoznanymi przez świadków przebywać w sali ogólnej tejże restauracji jako klienci restauracji); - oskarżeni Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) byli wśród osób przebywających w sali kominkowej restauracji (...) i razem z pozostałymi osobami wyszli z budynku restauracji na zewnątrz w celu wzięcia udziału w bójce; 2. w dacie zdarzenia przypisanego oskarżonemu Ł. W. (1) w pkt XVI wyroku oskarżony ten brał udział w pobiciu D. K. (2) , - co w konsekwencji doprowadziło do uznania oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) za winnych popełnienia czynu przypisanego im w pkt. XIII wyroku, a oskarżonego Ł. W. (1) również za winnego czynu przypisanego mu w pkt XXVI wyroku, podczas gdy należyta ocena i rozważenie całokształtu zebranego materiału dowodowego prowadzą do wniosku przeciwnego. III. rażącą niewspółmierność jednostkowych kar pozbawienia wolności i kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego Ł. W. (1) oraz kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonych J. W. (2) i K. W. (1) poprzez wymierzenie ich w rozmiarze przekraczającym ponad 3- krotnie minimalny ustawowy wymiar kary za występek z art. 158 k.k. w zw. z art. 57 a k.k. oraz przekraczający okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonych wolności w toku śledztwa i zaniechanie warunkowego zawieszenia kar pozbawienia wolności wobec w/w oskarżonych - wskutek nieuwzględnienia przez Sąd I instancji, iż dolegliwość orzeczonych bezwzględnych kar pozbawienia wolności przekracza ustalony przez Sąd I instancji stopień winy oskarżonych, stoi w sprzeczności z zasadą prewencji indywidualnej i nie uwzględnia w należyty sposób właściwości i warunków osobistych oskarżonych przestrzegających norm prawnych i zasad współżycia społecznego, sposobu ich życia przed popełnieniem przestępstw i zachowania się po ich popełnieniu. Podnosząc powyższe zarzuty i powołując się na treść art. 437 § 1 i 2 oraz art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k. , wniósł o: 1) uchylenie wyroku w zaskarżonej części dotyczącej oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, ewentualnie 2) zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) od popełnienia czynu zarzuconego im w pkt XVII aktu oskarżenia oraz oskarżonego Ł. W. (1) od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XVIII aktu oskarżenia, 3) ewentualnie (z ostrożności procesowej) zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonym w pkt XIII wyroku poprzez wyeliminowanie znamienia czynu o charakterze chuligańskim i wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu przepisu art. 57 a § 1 k.k. i wymierzenie oskarżonym kar pozbawienia wolności w rozmiarze odpowiadającym okresowi ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie z warunkowym zawieszeniem ich wykonania. Obrońca oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) adw. M. K. (5) zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej tych oskarżonych (w zakresie pkt. XIII, XIV, XVI, XVII, XVIII i XXII) – na ich korzyść. Na podstawie art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił : I mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a mianowicie: 1. 1. 1. art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. poprzez doprowadzenie do sprzeczności pomiędzy opisem czynu przypisanego oskarżonym w pkt XIII sentencji wyroku (wypełniającego dyspozycję art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. ) a ustaleniami faktycznymi poczynionymi w uzasadnieniu orzeczenia - co w konsekwencji doprowadziło do niejednoznaczności rozstrzygnięcia; 2. art. 424 § 1 2 k.p.k. poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej wyroku wyrażające się: - zaniechaniem oceny, czy zachowanie uczestników zdarzenia opisane na str. 4 uzasadnienia wyroku w pierwszej jego fazie rozpoczętej zbliżaniem się jednej grupy osób trzymających w rękach narzędzia typu pałki, kije bejsbolowe, sztachety, siekiery i słownie zagrzewających się okrzykami w kierunku drugiej grupy osób stojącej przed wejściem do budynku restauracji (...) zakończonej rozpyleniem gazu łzawiącego z odległości około 8 metrów w kierunku osób zbliżających się do wejścia budynku restauracji (...) bez fizycznego wzajemnego kontaktu obu grup wypełnia znamiona ustawowe przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. polegające na narażeniu człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 k.k. ; - lakoniczną i niejednoznaczną oceną, czy działanie uczestników zdarzenia opisanego w pkt XIII sentencji wyroku motywowane walką o utrzymanie strefy wpływów w zakresie ochrony restauracji (...) może być uznane za działanie bez powodu w rozumieniu art. 57 a § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 21 k.k. - co w konsekwencji uniemożliwia dokonanie merytorycznej oceny poprawności rozumowania Sądu I instancji; 3. art. 7, 410, 424 § 1 pkt oraz art. 424 § 2 k.p.k. poprzez: - nienależyte rozważenie i ocenienie treści wyjaśnień oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) , K. W. (1) i R. W. (2) we wzajemnym ich powiązaniu oraz powiązaniu z dowodami w postaci wyjaśnień pozostałych współoskarżonych w sprawie oraz zeznań świadków G. W. (1) , P. W. (1) , P. D. , Ł. B. , L. L. (2) , M. K. (4) , A. K. (1) , A. K. (2) , K. B. (1) , N. S. , J. D. , J. S. , U. Z. i E. P. (2) , jak również dokumentów medycznych złożonych do akt sprawy przez oskarżonego J. W. (2) stwierdzających stan jego zdrowia w dacie pobytu w restauracji (...) - co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia ustaleń faktycznych sprawy w oparciu o uznany bezpodstawnie za wiarygodny dowód w sprawie wyjaśnień oskarżonego R. W. (2) złożonych w dniu 18 lutego 2009 roku i podczas kolejnych przesłuchań, przy jednoczesnym bezpodstawnym odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych Ł. W. (1) , J. W. (2) i K. W. (1) złożonym w zakresie czynu przypisanego im w pkt XIII wyroku; - zaniechanie szczegółowego ustosunkowania się do dowodów w postaci zeznań świadków J. K. (2) , A. K. (3) , N. Z. , J. R. i J. P. oraz dowodów rzeczowych w postaci odtworzenia zapisu nagrania z monitoringu, zdjęć sporządzonych w oparciu o zapis z monitoringu i protokołów oględzin - odczytów pamięci w telefonach komórkowych należących do oskarżonych - co w konsekwencji doprowadziło do pominięcia treści powyższych dowodów przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy w zakresie czynu przypisanego oskarżonym w p

[... tekst skrócony ...]