II AKa 12/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał sprawę z apelacji pełnomocnika wnioskodawcy B. C. od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 6 listopada 2019 r. (sygn. akt III Ko 348/19), który częściowo uwzględnił wniosek o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia z ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Wnioskodawca domagał się zasądzenia dalszej kwoty zadośćuczynienia w wysokości 4.655.526,00 zł oraz odszkodowania w kwocie 165.917,00 zł, zarzucając m.in. obrazę przepisów prawa materialnego (art. 8 ust. 1 ustawy lutowej, art. 552 § 1 kpk, art. 445 § 1 i 2 kc, art. 448 kc, art. 481 § 1 kc) oraz błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia. Sąd Apelacyjny szczegółowo przeanalizował podniesione zarzuty, uznając je za niezasadne. Stwierdził, że Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, miarkując kwotę zadośćuczynienia w oparciu o całokształt okoliczności sprawy, w tym długość izolacji, warunki bytowe i cierpienia wnioskodawcy. Odnosząc się do żądania odszkodowania, sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał poniesienia szkody w postaci utraconego wynagrodzenia ani kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy, gdyż pozostawał na utrzymaniu rodziców. W konsekwencji, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej zasądzonego zadośćuczynienia i oddalenia wniosku o odszkodowanie, a kosztami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie sposobu miarkowania zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wyniku represji komunistycznych oraz zasady przyznawania odszkodowania za utracone zarobki w takich przypadkach.
Orzeczenie dotyczy specyficznej ustawy (ustawa lutowa) i konkretnych okoliczności faktycznych, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie do podobnych spraw.
Zagadnienia prawne (2)
Czy kwota 450.000 zł stanowi odpowiednie zadośćuczynienie za krzywdę doznaną przez B. C. w wyniku niesłusznego pozbawienia wolności w latach 1945-1948, czy też jest ona niewspółmierna do rozmiaru doznanych krzywd?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kwota 450.000 zł jest odpowiednia i nie ma podstaw do jej podwyższenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, miarkując kwotę zadośćuczynienia w oparciu o całokształt okoliczności sprawy, w tym długość izolacji, warunki bytowe i cierpienia wnioskodawcy. Kwota ta, uwzględniając mnożnik za okres izolacji, nie jest symboliczna, a wręcz może być uznana za nadmiernie wysoką.
Czy wnioskodawcy należy się odszkodowanie za utracone wynagrodzenie i koszty ustanowienia obrońcy w związku z niesłusznym pozbawieniem wolności w latach 1945-1948?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawcy nie należy się odszkodowanie, ponieważ nie wykazał poniesienia szkody.
Uzasadnienie
Wnioskodawca nie wykazał, aby poniósł szkodę w postaci utraconego wynagrodzenia, gdyż pozostawał na utrzymaniu rodziców i nie pracował. Koszty obrońcy poniósł ojciec wnioskodawcy, a nie sam wnioskodawca.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. C. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (9)
Główne
ustawa lutowa art. 8 § 1
Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
k.p.k. art. 552 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.c. art. 445 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 445 § 2
Kodeks cywilny
Pomocnicze
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
k.c. art. 481 § 1
Kodeks cywilny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu. • Obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. • Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia. • Obraza przepisów prawa materialnego tj. art. 552 § 1 kpk w zw. z art. 558kpk oraz art. 445 § 1 i 2 kc poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji nieprawidłowe uznanie, że wnioskodawcy nie należy się odszkodowanie. • Obraza przepisów prawa materialnego tj. art. 8 ust. 3 ustawy lutowej – w zw. z art. 445 § 1 i 2 kpk poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji oddalenie wniosku o odszkodowanie.
Godne uwagi sformułowania
Nie może być mowy o obrazie prawa materialnego, skoro Sąd Okręgowy, co wynika wprost z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, zastosował cytowane w zarzucie przepisy i zasądził na rzecz wnioskodawcy określoną kwotę zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikłą z wykonania orzeczenia. • Tym samym ewidentnie wadliwie został sformułowany zarzut, gdyż apelujący powinien sformułować zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mającego wpływ na treść zaskarżonego wyroku. • Skoro Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego w zw. z art. 552 § 1 kpk oraz z art. 445 § 1 i 2 kc , co wprost wynika tak z treści zaskarżonego wyroku, jak i jego pisemnych motywów, to nie może być mowy o naruszeniu prawa materialnego, a tym samym wniosek o podwyższenie kwoty zadośćuczynienia i zasądzenia odszkodowania musiał się okazał niezasadny. • Apelujący zarzucając wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść nie wskazał na żadne okoliczności, których Sąd merytoryczny nie uwzględnił. • W odniesieniu do każdego miesiąca przyjęto trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w dacie orzekania. • Apelujący domagając się odszkodowania stanowiąc w pierwszej kolejności rzekomo utracone wynagrodzenie nie zauważa, że z zeznań B. C. […]
Skład orzekający
Andrzej Olszewski
przewodniczący
Iwona Gdula
sprawozdawca
Piotr Brodniak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie sposobu miarkowania zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w wyniku represji komunistycznych oraz zasady przyznawania odszkodowania za utracone zarobki w takich przypadkach."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej ustawy (ustawa lutowa) i konkretnych okoliczności faktycznych, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie do podobnych spraw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy rekompensaty za krzywdy doznane w okresie PRL, co jest tematem o znaczeniu historycznym i społecznym. Pokazuje mechanizmy prawne służące naprawieniu szkód wyrządzonych przez system komunistyczny.
“Czy państwo zapłaciło wystarczająco za krzywdy z czasów PRL? Sąd Apelacyjny rozstrzyga.”
Dane finansowe
WPS: 4 655 526 PLN
zadośćuczynienie: 450 000 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.