II AKA 119/21

Sygn. akt II AKa 119/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Piotr Schab Sędziowie: SA – Przemysław W. Radzik (spr.) SO (del). – Paweł Dobosz Protokolant: – st. sekr. sąd Małgorzata Reingruber przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2021 r. w Warszawie sprawy P. Ł. , syna S. i B. z domu W. , urodzonego (...) w W. oskarżonego z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2020 r. sygn. XVIII K 37/20 I. w zaskarżonej części utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. R. , Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych – w tym zawierającą 23 % VAT – z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu P. Ł. w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 119/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 grudnia 2020 r., sygnatura akt XVIII K 37/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary , środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski X uchylenie X zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie dotyczy 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie dotyczy 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Nie dotyczy 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Nie dotyczy 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary łącznej 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności ☐ zasadny częściowo zasadny X niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut art. 438 pkt. 4 kpk , jako należący do kategorii ocen, można zasadnie podnosić wówczas: "gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą"1 . Rozumiana w taki sposób niewspółmierność kary, a zwłaszcza niewspółmierność o charakterze rażącym zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwo, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary2 i jak obrazowo ujął Sąd Najwyższy ma charakter „bijący w oczy”, to znaczy kary nie nadającej się do zaakceptowania3. Charakter omawianego zarzutu może polegać na wykazaniu, że okoliczności prawidłowo ustalone mają takie znaczenie i ciężar gatunkowy, których orzeczona kara bądź nie uwzględnia w ogóle, bądź uwzględnia je w stopniu niedostatecznym. W ocenie sądu odwoławczego, stosując zasadę pochłaniania, a rezultacie wymierzając oskarżonemu P. Ł. karę łączną 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności za przypisane mu przestępstwa z art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii , Sąd Okręgowy w żadnej mierze i stopniu nie przekroczył zasad sądowego wymiary kary, a swoje stanowisko w tym zakresie przekonywująco umotywował w uzasadnieniu. W ocenie Sądu Apelacyjnego podniesione w treści zarzutu środka odwoławczego okoliczności faktyczne w postaci: przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, złożenia przez niego wyjaśnień oraz deklaratywnego przeproszenia pokrzywdzonych, jakkolwiek obiektywnie prawdziwe, nie równoważą wykazanych w uzasadnieniu elementów podmiotowych i przedmiotowych zachowania oskarżonego. W znaczeniu poczynionych w niniejszej sprawie, nie budzących wątpliwości ustaleń faktycznych, nie sposób nie podzielić stanowiska sądu I instancji, że zachowanie oskarżonego w zakresie dowiedzionego mu przestępstwa przeciwko mieniu znamionowało się bardzo wysokim stopniem winy, wynikającym z planowania akcji przestępczej i jej realizacji w ramach powziętego z góry i nacechowanego premedytacją (dolus premeditatus) zamiaru przestępczego pokrzywdzenia (...) Bank (...) S.A , popełnienia tego przestępstwa w warunkach recydywy podstawowej w stosunku do mieniu, którego wartość niemal trzykrotnie przekraczała wartość progową mienia znacznej wartości w rozumieniu art. 115 § 5 kk oraz tego, że tego popełnionego w warunkach ciągu przestępstw czynu z art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk oskarżony dopuścił się korzystając z warunkowego przedterminowego zwolnienia z uprzednio orzeczonej kary pozbawienia wolności. W znaczeniu tych okoliczności oraz akcentowanego przez Sąd Okręgowy faktu, że okoliczności te dowodzą niezwykłej deprawacji oskarżonego, sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zakwestionowania oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, to jest uznania, że czyn ten charakteryzował się wysokim stopniem społecznej karygodności. Uwzględnienie tych okoliczności przez pryzmat reguł art. 53 kk oraz ustawowo określonych zasad oceny stopnia społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu przestępstw powoduje, że trudno nie podzielić poglądu sądu I instancji, że orzeczona wobec oskarżonego kara łączna 4 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności pozostaje w adekwatnej, sprawiedliwej relacji do popełnionych przez oskarżonego przestępstw oraz zasad sądowego wymiaru kary, w tym zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej, w dalszej kolejności do ocenionego, jako wysoki stopnia społecznej karygodności czynu. Traktując, jako niczym nie poparty, a zatem zwodniczy, argument środka odwoławczego, że przedstawiając modus operandi swojego działania oskarżony dążył do uchronienia pokrzywdzonych od dalszych negatywnych konsekwencji w przypadku nieusunięcia błędów w systemie banku , podkreślenia wymaga, że w ocenie sądu odwoławczego wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej, oprócz wymienionych wyżej elementów sądowego wymiaru kary spełnia zadania w zakresie społecznego oddziaływania kary oraz cele indywidualno-prewencyjne, a w dalszej kolejności, będąc wynikiem trafnej oceny okoliczności podmiotowych i przedmiotowych spełnia postulat kary sprawiedliwej, stwarzającej realnie możliwości osiągniecia korzystnych efektów poprawczych poprzez uksztaltowanie u oskarżonego postawy odpowiedzialności i poszanowania porządku prawnego. Kierując się tymi okolicznościami, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutu rażącej niewspółmierności kary łącznej pozbawienia wolności, a w konsekwencji uznał, że wymierzona oskarżonemu kara łączna bezwzględnego pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym połowy możliwego wymiaru tej kary nie stanowi o przekroczeniu granic retrybutywności kary, w tym przede wszystkim sprawiedliwej i adekwatnej do stopnia winy odpłaty za popełnione przestępstwa. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej, przy zastosowaniu art. 37b kk , kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat kary ograniczenia wolności w wymiarze 40 godzin prac społecznych w wymiarze miesięcznym ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny X niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z powodów przedstawionych wyżej, brak podstaw do uwzględnienia zarzutu apelacji. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Nie dotyczy Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Nie dotyczy 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy W zaskarżonej części wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 grudnia 2020 r. sygn.. akt XVIII K 37/20 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok i jego uzasadnienie spełnia kryteria art. 7 kpk . W szczególności, przekonanie sądu orzekającego o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych zostało poprzedzone ujawnieniem w toku procesu całokształtu okoliczności sprawy w sposób podyktowany obowiązkiem czynienia odpowiadających prawdzie ustaleń faktycznych, stanowiło rezultat rozważenia wszystkich okoliczności na korzyść i na niekorzyść oskarżonego, jest wyczerpujące i logiczne, uwzględnia wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego oraz według reguł prawa procesowego jest należycie umotywowane w uzasadnieniu wyroku, poddając się kontroli instancyjnej. W zakresie wymiaru kary, zaskarżony wyrok należycie uwzględnia dyrektywy sądowego wymiaru kary oraz ocenę stopnia społecznej karygodności przypisanych oskarżonemu przestępstw, a w dalszej kolejności uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz wszystkie elementy art. 53 § 2 kk . Omówiony wyżej, niezasadny charakter zarzutu apelacji w powiązaniu z brakiem podstaw z art. 439 kpk i art. 440 kpk nie mógł doprowadzić do wzruszenia zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Nie dotyczy Zwięźle o powodach zmiany Nie dotyczy 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia Nie dotyczy ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia Nie dotyczy . ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Nie dotyczy 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Nie dotyczy 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. R. , Kancelaria Adwokacka w W. , kwotę 738 zł. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, w tym podatek VAT. 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Oskarżonego zwolniono od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, uznając, że takie rozstrzygnięcie uzasadnia jego sytuacja życiowa i osobista. W konsekwencji kosztami obciążono nimi Skarb Państwa. 7. PODPIS Piotr Schab Paweł Dobosz Przemysław W. Radzik 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 grudnia 2020 r., sygn. akt XVIII K 37/20 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 1 zob. wyrok SN z 11 kwietnia 1985 r., V KRN 178/85, OSNKW 7-8/1985, poz. 60. 2 zob. wyrok SN z 30 listopada 1990 r., Wr 363/90, OSNKW 7-9/1991, poz. 39. Por. wyrok SN z 2 lutego 1995 r., II KRN 198/94, OSNPP 6/1995, poz. 18. 3 zob. wyrok SN z 1 grudnia 1994r, III KRN 120/94 OSP 1995/6/138.