II AKA 118/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę T. M., oskarżonego o zabójstwo P. U. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 5 stycznia 2018 roku uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 25 § 2 k.k., kwalifikując jego działanie jako zabójstwo z przekroczeniem granic obrony koniecznej. Wymierzono mu karę 6 lat pozbawienia wolności. Od tego wyroku apelacje wnieśli obrońca oskarżonego, pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych oraz prokurator. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów postępowania, błędy w ustaleniach faktycznych, a także domagał się uniewinnienia lub uchylenia wyroku. Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych zarzucał błędy proceduralne, błędy w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary, wnosząc o zmianę wyroku i wymierzenie kary 15 lat pozbawienia wolności. Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, wskazując, że oskarżonemu można przypisać jedynie wyczerpanie znamion zbrodni z art. 148 § 1 k.k., a nie w warunkach przekroczenia granic obrony koniecznej. Sąd Apelacyjny uznał wszystkie apelacje za bezzasadne i utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądzając od oskarżonego i oskarżycieli posiłkowych opłaty i obciążając ich wydatkami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących obrony koniecznej, przekroczenia jej granic, ustalania zamiaru ewentualnego w sprawach o zabójstwo, oceny dowodów w procesie karnym.
Konkretny stan faktyczny sprawy, specyfika dowodów.
Zagadnienia prawne (4)
Czy oskarżony działał w warunkach obrony koniecznej, a jeśli tak, to czy przekroczył jej granice?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony działał w warunkach obrony koniecznej, ale przekroczył jej granice poprzez zastosowanie sposobu obrony niewspółmiernego do niebezpieczeństwa zamachu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony został zaatakowany nożem przez pokrzywdzonego, ale po wyrwaniu noża przez oskarżonego, dalsze zadanie ciosu w klatkę piersiową było niewspółmierne do zagrożenia, co stanowiło przekroczenie granic obrony koniecznej.
Czy oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia, czy ewentualnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Oskarżony działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia.
Uzasadnienie
Ugodzenie nożem w klatkę piersiową na wysokości serca, z siłą powodującą ranę o głębokości 9,5 cm, świadczy o tym, że sprawca musiał przewidywać możliwość i godzić się na skutek w postaci śmierci pokrzywdzonego.
Czy sąd I instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy była wszechstronna, logiczna i zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, a zarzuty apelacji dotyczące dowolnej oceny dowodów nie znalazły potwierdzenia.
Czy sąd I instancji prawidłowo oddalił wnioski dowodowe zgłoszone przez obronę i pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd I instancji prawidłowo oddalił wnioski dowodowe.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że oddalone wnioski dowodowe były nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy, nieprzydatne dla realizacji tez dowodowych lub zostały oddalone w sposób słuszny.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. U. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| B. U. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| S. U. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokurator Jacek Pergałowski | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (23)
Główne
k.k. art. 148 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 25 § §2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 60 § §1 i §6 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 63 § §1
Kodeks karny
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § §2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § §1 pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § §1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 434 § §2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § §2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 25 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 25 § §2a
Kodeks karny
k.k. art. 25 § §3
Kodeks karny
k.p.k. art. 170 § §1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § §1 pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § §1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 77 § §2
Kodeks karny
k.k. art. 33 § pkt 2-5
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacje obrońcy, pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych i prokuratora są bezzasadne. • Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy. • Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i procesowego. • Kara orzeczona przez Sąd I instancji nie jest rażąco niewspółmierna.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrony dotyczące obrazu przepisów postępowania. • Zarzuty obrony dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych. • Zarzuty pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych dotyczące błędów proceduralnych i w ustaleniach faktycznych. • Zarzut pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych dotyczący rażącej niewspółmierności kary. • Zarzut prokuratora dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych.
Godne uwagi sformułowania
nie są zasadne – i to w stopniu wręcz graniczącym z oczywistą bezzasadnością • nie każdy dowód zgłoszony przez strony Sąd ma obowiązek przeprowadzić • nie można uznać, by dla zanegowania prawidłowości ustaleń Sądu I instancji miały znaczenie argumenty obrońcy związane z treściami wynikającymi z zapisków w notatnikach służbowych • nie można przy tym zasadnie twierdzić, że pojawienie się nowych szczegółów w wyjaśnieniach oskarżonego złożonych na rozprawie nastąpiło w wyniku przypominania sobie przez niego szczegółów z upływem czasu – prawidłowo Sąd ocenił je jako przyjętą linię obrony • Ugodzenie nożem w klatkę piersiową, na wysokości serca – gdzie znajdują się ważne dla życia organy, których uszkodzenie stanowi realne zagrożenie spowodowania śmierci – to takie działanie przekonuje o trafności poglądu, że jego sprawca musiał przewidywać możliwość i godzić się na skutek w postaci śmierci pokrzywdzonego. • To, że skarżący nadać chciałby im inną rangę, nie jest wystarczające do tego, by podważyć w sposób skuteczny dokonaną ocenę.
Skład orzekający
Dorota Tyrała
przewodniczący-sprawozdawca
Anna Zdziarska
sędzia
Katarzyna Capałowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obrony koniecznej, przekroczenia jej granic, ustalania zamiaru ewentualnego w sprawach o zabójstwo, oceny dowodów w procesie karnym."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, specyfika dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy klasycznego problemu prawnego obrony koniecznej i jej przekroczenia, z licznymi zarzutami procesowymi podnoszonymi w apelacjach, co czyni ją interesującą dla prawników karnistów.
“Zabójstwo z obrony koniecznej czy przekroczenie granic? Sąd Apelacyjny rozstrzyga w głośnej sprawie.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.