II AKA 114/19

Sąd Apelacyjny w Lublinie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie, którym I. H. został uznany winnym przywłaszczenia mienia znacznej wartości (484 263,58 zł) na szkodę spółki „(...)” Sp. z o.o. oraz popełnienia innego przestępstwa. Sąd Okręgowy orzekł karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, karę grzywny oraz warunkowo zawiesił wykonanie kary pozbawienia wolności na okres próby. Apelację od wyroku wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, syndyk masy upadłości spółki, domagając się zmiany wyroku w części dotyczącej nieorzeczenia obowiązku naprawienia szkody. Argumentował, że umieszczenie wierzytelności na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Sąd Apelacyjny uznał apelację za chybioną. Podkreślił, że zgodnie z art. 415 § 1 k.p.k. (tzw. klauzula antykumulacyjna), obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania. W tej sprawie wierzytelność w kwocie 484 263,58 zł została zgłoszona i zatwierdzona na liście wierzytelności w postępowaniu upadłościowym I. H. oraz spółki „(...)” Sp. z o.o. Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że wyciąg z zatwierdzonej listy wierzytelności, po zaopatrzeniu w klauzulę wykonalności, stanowi tytuł egzekucyjny i ma rangę prawomocnego wyroku. Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w postępowaniu karnym prowadziłoby do istnienia dwóch tytułów egzekucyjnych dotyczących tej samej szkody, co jest niedopuszczalne. Sąd odrzucił argumentację skarżącego dotyczącą braku prawomocności wierzytelności na liście, wskazując, że samo objęcie roszczenia innym postępowaniem (upadłościowym) jest wystarczające do zastosowania klauzuli antykumulacyjnej. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego nastąpiło na podstawie przepisów prawa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający