II AKA 112/21

Sąd Apelacyjny w WarszawieWarszawa2021-09-09
SAOSKarnewykonanie karŚredniaapelacyjny
zadośćuczynieniekara pozbawienia wolnościEuropejski Nakaz Aresztowaniazasada specjalnościpostępowanie karneapelacjasąd apelacyjny

Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego odmawiający zadośćuczynienia za niesłuszne wykonanie kary pozbawienia wolności, uznając apelację za bezzasadną.

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelację pełnomocnika R. L. od wyroku Sądu Okręgowego, który odmówił przyznania zadośćuczynienia za wykonanie kary pozbawienia wolności. Apelacja zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym nieuwzględnienie okoliczności, że wnioskodawca mógł być pozbawiony prawa udziału w postępowaniu i nie zrzekł się zasady specjalności. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną, stwierdzając, że kara orzeczona w sprawie V K 663/16 została prawidłowo objęta Europejskim Nakazem Aresztowania i wykonana po przekazaniu do Polski. Sąd podkreślił, że ewentualna wadliwość wyroku z V K 663/16 mogłaby być badana jedynie w ramach nadzwyczajnych środków zaskarżenia.

Sąd Apelacyjny w Warszawie, rozpoznając apelację pełnomocnika R. L., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga, który odmówił przyznania zadośćuczynienia z tytułu wykonania kary pozbawienia wolności. Wnioskodawca domagał się zadośćuczynienia, argumentując, że kara orzeczona w sprawie V K 663/16 nie powinna być objęta Europejskim Nakazem Aresztowania i wykonana po jego przekazaniu do Polski, zwłaszcza że nie zrzekł się zasady specjalności. Sąd Apelacyjny uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i ustalił, iż wyrok z dnia 10 listopada 2017 r. skazujący na 2 lata pozbawienia wolności w sprawie V K 663/16, został objęty Europejskim Nakazem Aresztowania i wykonany po przekazaniu wnioskodawcy do Polski na podstawie postanowienia Sądu Apelacyjnego w Trydencie. Sąd odwoławczy stwierdził, że pogląd wnioskodawcy o braku podstaw do wykonania kary jest bezpodstawny, a zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 552, 7, 410 k.p.k.) nie zasługują na uwzględnienie. Zaznaczono, że brak zrzeczenia się zasady specjalności nie wyklucza wykonania prawomocnego wyroku. Ewentualna wadliwość wyroku z V K 663/16 mogłaby być badana jedynie w ramach nadzwyczajnych środków zaskarżenia, co mogłoby stanowić podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wykonanie prawomocnego wyroku, nawet jeśli wnioskodawca podnosi zarzuty dotyczące zasady specjalności lub braku zgody na wykonanie kary, nie stanowi samoistnej podstawy do zasądzenia zadośćuczynienia. Ewentualna wadliwość wyroku może być badana jedynie w ramach nadzwyczajnych środków zaskarżenia.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że wykonanie kary pozbawienia wolności objętej Europejskim Nakazem Aresztowania i wykonanej po przekazaniu do Polski jest zgodne z prawem, nawet jeśli wnioskodawca podnosi zarzuty dotyczące zasady specjalności. Sąd podkreślił, że ewentualne wadliwości wyroku z poprzedniego postępowania mogą być kwestionowane jedynie w trybie nadzwyczajnych środków zaskarżenia, a nie w postępowaniu o zadośćuczynienie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
R. L.osoba_fizycznawnioskodawca

Przepisy (8)

Pomocnicze

k.p.k. art. 552 § § 1 - 4

Kodeks postępowania karnego

Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 552 k.p.k., poprzez nieuwzględnienie wniosku bez rozważenia wszystkich okoliczności podnoszonych przez wnioskodawcę.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania dotyczących swobodnej oceny dowodów.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania dotyczących uwzględnienia wszystkich okoliczności ujawnionych w postępowaniu.

k.p.k. art. 607e § § 3 pkt 6

Kodeks postępowania karnego

Zasada specjalności w kontekście wykonania kary po przekazaniu osoby na podstawie Europejskiego Nakazu Aresztowania.

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

Okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną lub bezwzględnie powodujące uchylenie orzeczenia.

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek uwzględnienia przez sąd odwoławczy z urzędu okoliczności wskazanych w art. 439 k.p.k.

k.p.k. art. 554 § § 4

Kodeks postępowania karnego

Obciążenie Skarbu Państwa kosztami sądowymi postępowania odwoławczego.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Kara orzeczona w sprawie V K 663/16 nie powinna być objęta Europejskim Nakazem Aresztowania. Kara nie mogła być wykonywana po przekazaniu wnioskodawcy do Polski. Wnioskodawca nie zrzekł się zasady specjalności, co uniemożliwia wykonanie kary. Naruszenie przepisów postępowania (art. 552, 7, 410 k.p.k.) przez Sąd Okręgowy.

Godne uwagi sformułowania

apelacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym sprowadza się ona w istocie do powielenia forsowanego przez wnioskodawcę stanowiska Sąd I instancji w sposób prawidłowy ocenił zebrany materiał dowodowy, respektując reguły z art. 7 i 410 k.p.k. Bezpodstawny jest zatem pogląd wnioskodawcy, że prawomocny wyrok [...] nie powinien być wobec niego wykonywany po przekazaniu do Polski Ewentualna [...] wadliwość wyroku wydanego w sprawie V K 663/16, może być stwierdzona jedynie w ramach procedur związanych z nadzwyczajnymi środkami zaskarżenia

Skład orzekający

Zbigniew Kapiński

przewodniczący

Izabela Szumniak

sędzia

Rafał Kaniok

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wykonania kar w kontekście Europejskiego Nakazu Aresztowania i zasady specjalności, a także dopuszczalności dochodzenia zadośćuczynienia za wykonanie kary."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wykonania kary po ekstradycji i nie stanowi przełomu w orzecznictwie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia wykonania kary pozbawienia wolności w kontekście międzynarodowym i zasady specjalności, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Czy wykonanie kary po ekstradycji zawsze jest legalne? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II AKa 112/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2021 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA – Zbigniew Kapiński Sędziowie: SA – Izabela Szumniak SA – Rafał Kaniok ( spr. ) Protokolant: – sekr. sąd. Adriana Hyjek przy udziale prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali po rozpoznaniu w dniu 9 września 2021 r. sprawy z wniosku R. L. , s. R. i B. , ur. (...) w W. w przedmiocie zadośćuczynienia z tytułu wykonania orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt V Ko 66/20 I. utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy; II. kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 112/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt V Ko 66/20 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońcy oskarżonych ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ pełnomocnik wnioskodawcy 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzuty 1) 2) 3) 4) - naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: art. 552 § 1 - 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie wniosku R. L. wskutek nierozważenia i nieodniesienia się przez Sąd Okręgowy do wszystkich okoliczności podawanych przez wnioskodawcę, a dotyczących m. m. okoliczności, iż - według twierdzeń skazanego - w zakresie postępowania w sprawie V K 663/16 skazany pozbawiony był prawa udziału w postępowaniu sądowym (w tym czasie — jak twierdzi -uległ wypadkowi samochodowemu) i według skazanego w takich okolicznościach orzeczenie wobec niego w/w kary było nieuzasadnione, tym samym nie powinna zostać objęta Europejskim Nakazem Aresztowania - według skazanego w sytuacji gdy skazany nie zrzekł się zasady specjalności wyrażonej w art. 607e k.p.k. brak było podstaw do wykonania kary i nigdy nie wyrażał na to zgody. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutów za zasadne lub niezasadne. Apelacja pełnomocnika wnioskodawcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym. Sprowadza się ona w istocie do powielenia forsowanego przez wnioskodawcę stanowiska, że kara orzeczona w sprawie V K 663/16 nie powinna być objęta Europejskim Nakazem Aresztowania z dnia 22 maja 2018 r. i że w konsekwencji, kara ta nie mogła być wykonywana po przekazaniu wnioskodawcy do Polski na podstawie postanowienia Sądu Apelacyjnego w Trydencie z dnia 13 marca 2019 r., w którym stwierdzono, iż wnioskodawca nie zrzekł się zasady specjalności. Z powyższego wynika, iż apelacja nie zawiera żadnych merytorycznych argumentów, które mogłyby wskazywać, iż orzeczenie Sądu I instancji o odmowie przyznania zadośćuczynienia wnioskodawcy jest w jakimkolwiek zakresie wadliwe lub też by do jego wydania doszło z naruszeniem wskazanych w petitum tejże apelacji przepisów. Sąd I instancji w sposób prawidłowy ocenił zebrany materiał dowodowy, respektując reguły z art. 7 i 410 k.p.k. i na tej podstawie trafnie ustalił, iż wyrok z dnia 10 listopada 2017 r. (kwestionowany przez wnioskodawcę), zawierający skazanie na karę 2 lat pozbawienia wolności w sprawie V K 663/16 Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia, został objęty Europejskim Nakazem Aresztowania z dnia 22 maja 2018 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Warszawie a nadto, że został on ujęty w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Trydencie z dnia 13 marca 2019 r., w którym uwzględniono ww. ENA i zarządzono przekazanie wnioskodawcy celem wykonania m.in. kary w ww. sprawie V K 663/16, (pkt 3.1.6 – 3.1.7 uzasadnienia). Bezpodstawny jest zatem pogląd wnioskodawcy, że prawomocny wyrok, wydany w sprawie V K 663/16, nie powinien być wobec niego wykonywany po przekazaniu do Polski i że, w związku z tym, ma prawo do uzyskania zadośćuczynienia za niesłuszne wykonanie orzeczonej tym wyrokiem kary pozbawienia wolności. Tym samym o obrazie, wymienionych w apelacji, przepisów art. 552 k.p.k. jak też art. 7 i 410 k.p.k. nie może być mowy. Na marginesie jedynie można nadmienić, że okoliczność, iż wnioskodawca nie zrzekł się zasady specjalności (w rozumieniu art. 607e § 3 pkt 6 k.p.k. ) nie oznacza, że nie wolno wykonywać kary (jego zdaniem niesłusznej), orzeczonej prawomocnym wyrokiem w sprawie V K 663/16, która następnie została ujęta w ENA oraz w ww. postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Trydencie. Ewentualna (podnoszona w apelacji) wadliwość wyroku wydanego w sprawie V K 663/16, może być stwierdzona jedynie w ramach procedur związanych z nadzwyczajnymi środkami zaskarżenia z Działu XI k.p.k. i dopiero wówczas, po ewentualnym wzruszeniu orzeczenia w ww. sprawie, mogą pojawić się podstawy do zasądzenia zadośćuczynienia na rzecz wnioskodawcy. Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie. Wnioski - o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie wniosku w całości ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Powody omówiono wyżej w Lp. 2. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów ( art. 439 k.p.k. , art. 440 k.p.k. ). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Oddalenie wniosku (pkt 1 wyroku) Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Powody omówiono wyżej w pkt 3 Lp.2. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 2) Obciążono Skarb Państwa zgodnie z art. 554 § 4 k.p.k. 7. PODPIS Zbigniew Kapiński Izabela Szumniak Rafał Kaniok 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik wnioskodawcy R. L. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Oddalenie wniosku o zadośćuczynienie 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI