II AKA 112/13

Sygn. akt II AKa 112/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2013 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Bogusław Tocicki (spr.) Sędziowie: SA Tadeusz Kiełbowicz SA Robert Wróblewski Protokolant: Aldona Zięta przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej delegowanej do Prokuratury Apelacyjnej G. N. po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 roku sprawy Z. B. oskarżonego z art. 282 k.k. ; art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; art. 282 k.k. ; art. 282 k.k. ; art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. ; art. 296 § 3 k.k. , art. 300 § 2 k.k. i art. 301 § 2 k.k. w zw. z art. 308 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; art. 586 k.s.h. ; art. 77 pkt 1 ustawy o rachunkowości ; art. 300 § 2 k.k. ; art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. ; K. B. (1) oskarżonego z art. 282 k.k. ; art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; art. 282 k.k. ; art. 282 k.k. ; art. 282 k.k. ; art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. ; art. 263 § 2 k.k. ; D. W. (pop. W. - B. ) oskarżonej z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 3 k.k. i art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. z powodu apelacji wniesionych przez oskarżonych oraz prokuratora i pełnomocników oskarżycieli posiłkowych w stosunku do Z. B. i K. B. (1) , od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2012 roku sygn. akt III K 233/10 I. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego Z. B. w ten sposób, że: a) w ramach przestępstwa przypisanego oskarżonemu Z. B. w punkcie I części rozstrzygającej (opisane go w punkcie I części wstępnej) uznaje go winnym tego, że w okresie od października 2006r. do 31 stycznia 2008r. we W. , działając samodzielnie od października 2006r. do lipca 2007r. oraz wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) w okresie od sierpnia 2007r. do 31 stycznia 2008 r., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności w wysokości nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, wynikającej z siedmiu umów pożyczek zawartych przez Z. B. jako prezesa spółki z o.o. F. we W. z prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. R. D. (1) oraz trzech umów pożyczek zawartych z R. D. (1) jako osobą fizyczną na łączną kwotę 1.250.000,00 zł, przy czym środki uzyskane ze wszystkich pożyczek były przeznaczone na działalność spółki (...) sp. z o.o. , zmuszał W. U. (1) – jako udziałowca i dyrektora spółki (...) sp. z o.o. – do zwrotu wspomnianych należności, przy czym cześć dochodzonej wierzytelności przysługiwała mu wyłącznie względem w/w spółki, a po ogłoszeniu upadłości spółki z o.o. (...) od kwietnia 2007r. nie miał uprawnień do dochodzenia roszczeń w jej imieniu, wskutek czego doprowadził W. U. (1) do zapłaty na jego rzecz z własnego majątku kwoty nie mniejszej niż 732.000,00 zł, tj. przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; b) przyjmuje, że przestępstw z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przypisanych w punktach: I i II części rozstrzygającej wyroku (opisanych w punktach: I i II części wstępnej wyroku) oskarżony Z. B. dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu Z. B. kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; c) przyjmuje, że przestępstw z art. 282 k.k. przypisanych w punktach: III i IV części rozstrzygającej wyroku (opisanych w punktach: III i IV części wstępnej wyroku) oskarżony Z. B. dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu Z. B. kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; d) stwierdza, że utraciły moc kary łączne pozbawienia wolności i grzywny wymierzone wobec oskarżonego Z. B. w punkcie XIX części rozstrzygającej wyroku; e) uchyla orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wobec oskarżonego Z. B. wykonania kary łącznej pozbawienia wolności i o oddaniu go pod dozór kuratora zawarte w punktach: XX i XXI części rozstrzygającej wyroku; II. zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonego K. B. (1) w ten sposób, że: a) w ramach przestępstwa przypisanego oskarżonemu K. B. (1) w punkcie XI części rozstrzygającej (opisane w punkcie XI części wstępnej) uznaje go winnym tego, że w okresie od sierpnia 2007r. do 31 stycznia 2008r. we W. , działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności w wysokości nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, wynikającej z siedmiu umów pożyczek zawartych przez Z. B. jako prezesa spółki z o.o. F. we W. z prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. R. D. (1) oraz trzech umów pożyczek zawartych z R. D. (1) jako osobą fizyczną na łączną kwotę 1.250.000,00 zł, przy czym środki uzyskane ze wszystkich pożyczek były przeznaczone na działalność spółki (...) sp. z o.o. , zmuszał W. U. (1) – jako udziałowca i dyrektora spółki (...) sp. z o.o. – do zwrotu wspomnianych należności, przy czym część dochodzonej wierzytelności przysługiwała Z. B. wyłącznie względem w/w spółki, wskutek czego doprowadził W. U. (1) do zapłaty na jego rzecz z własnego majątku kwoty nie mniejszej niż 732.000,00 zł, tj. przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; b) przyjmuje, że przestępstw z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przypisanych w punktach: XI i XII części rozstrzygającej wyroku (opisanych w punktach: XI i XII części wstępnej wyroku) oskarżony K. B. (1) dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu K. B. (1) kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; c) przyjmuje, że przestępstw z art. 282 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. przypisanych w punktach: XIV, XV i XVI części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach: XIV, XV i XVI części wstępnej wyroku) oskarżony K. B. (1) dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. wymierza oskarżonemu K. B. (1) kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; d) stwierdza, że utraciły moc kary łączne pozbawienia wolności i grzywny wymierzone wobec oskarżonego K. B. (1) w punkcie XIX części rozstrzygającej wyroku; e) uchyla orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wobec oskarżonego K. B. (1) wykonania kary łącznej pozbawienia wolności i o oddaniu go pod dozór kuratora zawarte w punktach: XX i XXI części rozstrzygającej wyroku; f) za podstawę orzeczenia przepadku dowodu rzeczowego wskazanego w punkcie XXIII części rozstrzygającej wyroku przyjmuje przepis art. 44 § 6 k.k. ; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) utrzymuje w mocy; III. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonej D. W. ; IV. na podstawie art. 85 k.k. , art. 86 § 1 i 2 k.k. oraz art. 91 § 2 k.k. wymierza w stosunku do oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) nowe kary łączne w wymiarze po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i po 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; V. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonych w stosunku do oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) kar łącznych pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okresy próby po 5 (pięć) lat; VI. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonym na poczet orzeczonych kar grzywny okresy rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiednio: a) Z. B. od dnia 31 stycznia 2008r. do dnia 24 czerwca 2008r. (łącznie 146 dni); b) K. B. (1) od dnia 31 stycznia 2008r. do dnia 24 czerwca 2008r. (łącznie 146 dni); przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; VII. zasądza od oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego R. D. (1) po 600 zł tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym oraz po 138 zł z tytułu zwrotu VAT; VIII. zasądza od oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) na rzecz oskarżycielki posiłkowej M. D. (1) po 600 zł tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym oraz po 138 zł z tytułu zwrotu VAT; IX. zasądza od oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego W. U. (1) po 600 zł tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym oraz po 138 zł z tytułu zwrotu VAT; X. zasądza od wszystkich oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze odpowiednio: a) od Z. B. – w wysokości 3.306,70 (trzy tysiące trzysta sześć 70/100) złotych, na co składa się 6,70 złotych tytułem 1/3 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 3.300 złotych opłaty za obie instancje; b) od K. B. (1) – w wysokości 3.306,70 (trzy tysiące trzysta sześć 70/100) złotych, na co składa się 6,70 złotych tytułem 1/3 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 3.300 złotych opłaty za obie instancje; c) od D. W. – w wysokości 186,70 (sto osiemdziesiąt sześć 70/100) złotych, na co składa się 6,70 złotych tytułem 1/3 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 180 złotych opłaty za drugą instancję. UZASADNIENIE Prokurator Okręgowy w Legnicy skierował do Sądu Okręgowego we Wrocławiu akt oskarżenia przeciwko : 1) Z. B. o to, że : I. w okresie od października 2006 r. do 31 stycznia 2008 r. we W. , K. i J. , wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności zmuszał W. U. (1) do rozporządzenia własnym mieniem w kwocie nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, dochodząc zwrotu należności wynikających z umów pożyczek, których stroną nie był W. U. (1) , na skutek czego pokrzywdzony wypłacił na jego rzecz kwotę nie mniejszą niż 732.000,00 zł, - tj. o przestępstwo z art. 282 k.k. ; II. w okresie od października 2006 r. do 31 stycznia 2008 r. we W. , wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności zmuszał R. D. (1) do rozporządzenia własnym mieniem w kwocie nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, która wynikała z trzech umów pożyczek zawartych z pokrzywdzonym jako osobą fizyczną oraz siedmiu umów pożyczek zawartych z pokrzywdzonym jako prezesem zarządu działającym w imieniu spółki (...) sp. z o.o. , wobec czego na podstawie zawartych umów pokrzywdzony był zobowiązany do zwrotu na jego rzecz kwoty 1.250.000,00 zł, podczas gdy pozostała część dochodzonej wierzytelności przysługiwała mu jedynie względem w/w spółki, czym doprowadził pokrzywdzonego do wydania kwoty nie mniejszej niż 500.000,00 zł, - tj. o przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; III. w sierpniu 2007 r. w K. , wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy doprowadził R. D. (1) i W. U. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że zmusił ich do wydania samochodu osobowego marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 20.000,00 zł, czym działał na szkodę właściciela pojazdu - spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. , - tj. o przestępstwo z art. 282 k.k. ; IV. w dniu 11 maja 2007 r. we W. , wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził W. U. (2) , I. U. , R. D. (1) i M. D. (1) do rozporządzenia własnym mieniem w ten sposób, że stosując groźbę zamachu na życie, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy zmusił pokrzywdzonych do sporządzenia w dniu 11 maja 2007 r. oświadczenia w formie akt notarialnego rep. A nr (...) o dobrowolnym poddaniu się egzekucji należności pieniężnych dłużników R. D. (1) , W. U. (1) , M. D. (1) i I. U. do kwoty 5.000.000,00 zł, poświadczając jednocześnie nieprawdę, co do faktu istnienia wierzytelności przysługującej Z. B. z tytułu umowy pożyczki udzielonej solidarnie R. D. (1) i W. U. (1) , która w rzeczywistości nie przysługiwała Z. B. , z uwagi na to, iż umowa pożyczki miała charakter fikcyjny, skutkiem czego na podstawie uregulowań, którego to aktu pokrzywdzeni przekazali na jego rzecz kwotę nie mniejszą niż 1.220.000,00 zł, czym działał na szkodę ww. pokrzywdzonych, - tj. o przestępstwo z art. 282 k.k. ; V. w okresie od grudnia 2007 r. do 31 stycznia 2008 r. w J. , wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy usiłował doprowadzić M. D. (1) i R. D. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci mieszkania położonego we W. przy ul. (...) o wartości 300.000,00 zł w ten sposób, że sporządził pisemną przedwstępną umowę sprzedaży ww. nieruchomości, którą kazał podpisać pokrzywdzonym, a następnie przedsięwziął czynności zmierzające do sporządzenia umowy przyrzeczonej w formie aktu notarialnego przenoszącego własność mieszkania z pokrzywdzonych na rzecz P. M. , jednak zamierzonego celu nie osiągnął, albowiem został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji, - tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. ; VI. w okresie od maja 2005 r. do marca 2006 r. we W. i w W. , pełniąc na podstawie umowy spółki i przepisów kodeksu spółek handlowych funkcję prezesa zarządu spółki prawa handlowego działającej pod firmą Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. , będącej dłużnikiem kilku wierzycieli, jako prezes jednoosobowego zarządu tejże spółki, działał na jej szkodę nie dopełniając ciążącego na nim obowiązku zabezpieczenia mienia spółki przed jego zmniejszeniem i utratą przez spółkę płynności finansowej, w konsekwencji czego doprowadził do ogłoszenia jej upadłości w ten sposób, że będąc w ramach sprawowanej funkcji uprawnionym do zajmowania się sprawami z zakresu reprezentacji i prowadzenia spraw majątkowych spółki, zawarł szereg niekorzystnych umów rozporządzających mieniem spółki, prowadzących w konsekwencji do utraty płynności finansowej spółki i trwałego zaprzestania spłaty wymagalnych zobowiązań, a w szczególności: ⚫ umowę zlecenia usług doradczych w obrocie nieruchomościami z dnia 10.06.2005 r. zastrzegającą na rzecz zleceniobiorcy M. P. , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) rażąco wygórowaną prowizję w wysokości 15% od ceny zakupu nieruchomości wynoszącej 6.100.000 € oraz 50% kwoty przenoszącej tę cenę w wyniku czego powstało zobowiązanie wobec (...) M. P. w kwocie 5.184.207 zł; ⚫ siedem umów pożyczek na rzecz spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. na łączną kwotę 3.240.000,00 zł, z zaniechaniem ustanowienia zabezpieczenia spłaty wymagalnych wierzytelności na mieniu pożyczkobiorcy oraz zweryfikowania kondycji finansowej i zdolności płatniczej kontrahenta; ⚫ dwie umowy pożyczek na rzecz spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. w łącznej kwocie 3.270.000,00 zł, bez należytego zabezpieczenia spłaty wymagalnych wierzytelności, zastrzegających odległy, 10-letni termin zwrotu pożyczonych środków pieniężnych oraz odsetek od kapitału, pomimo tego, iż wiedział, że umowy te spowodują niemożność wywiązania się przez spółkę Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z zobowiązań podatkowych wynikających ze sprzedaży nieruchomości w postaci działek: nr (...) położonej przy ul. (...) we W. wraz z posadowionymi na niej budynkami dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr (...) oraz działek o numerach (...) położonych we W. przy ul (...) , na mocy aktu notarialnego z dnia 31.10.2005 r. rep A nr (...) , ⚫ w dniu 04.11.2005 r. z naruszeniem przepisów kodeksu spółek handlowych dokonał zwrotu dopłat do kapitału (...) sp. z o.o. na rzecz W. B. i D. B. w łącznej kwocie 1.060.500 zł, które to umowy i czynności charakteryzowały się nadmiernym ryzykiem, nie znajdującym ekonomicznego uzasadnienia w kontekście przedmiotu działalności spółki, stanowiąc transakcje i działania oczywiście sprzeczne z zasadami prawidłowego gospodarowania czym działał na szkodę spółki Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. , wyrządzając jej szkodę majątkową w łącznej wysokości 11.694.207 zł oraz działając na szkodę wierzycieli - Skarbu Państwa, R. K. (1) , Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. , (...) S.A. z siedzibą w W. , K. M. , (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. , H. S. i B. B. (2) , - tj. o przestępstwo z art. 296 § 3 k.k. , art. 300 § 2 k.k. i art. 301 § 2 k.k. w zw. z art. 308 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; VII. w okresie od stycznia 2006 r. do kwietnia 2007 r. we W. , będąc zobowiązanym na podstawie art. 21 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze do złożenia wniosku o upadłość spółki działającej pod firmą Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. jako prezes jednoosobowego zarządu w/w spółki, zaniechał dopełnienia tego obowiązku pomimo powstania warunków uzasadniających według przepisów wskazanej ustawy ogłoszenie upadłości w/w spółki, - tj. o przestępstwo z art. 586 k.s.h. ; VIII. w okresie od 2003 r. do kwietnia 2007 r. we W. jako prezes zarządu Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. wbrew przepisom ustawy o rachunkowości dopuścił się podawania nierzetelnych danych w księgach rachunkowych spółki, - tj. o przestępstwo z art. 77 pkt 1 ustawy o rachunkowości ; IX. w dniu 18 października 2006 r. we W. , działając w celu udaremnienia egzekucji należności podatkowych, zbył samochód osobowy marki M. (...) rok prod. 2001r. nr rej. (...) , nr VIN (...) stanowiący przedmiot własności Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. na rzecz M. P. , prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) M. P. , za kwotę 100.000,00 zł, pomimo tego, iż na mocy wpisu Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 16 maja 2006 r. na samochodzie tym ustanowiony był zastaw skarbowy w celu zabezpieczenia spłaty zaległości podatkowych ww. spółki, wynikającej z tytułu deklaracji VAT za październik 2005 r. w kwocie 4.777.945,09 zł, czym działał na szkodę Skarbu Państwa reprezentowanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. , - tj. o przestępstwo z art. 300 § 2 k.k. ; X. w dniu 13 sierpnia 2008 r. we W. usiłował doprowadzić masę upadłości spółki Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 110.000,00 zł w ten sposób, że działając jako jeden z wierzycieli postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku w/w spółki zgłosił wierzytelność w kwocie 375.000,00 zł z tytułu umów pożyczek zawartych z w/w spółką w okresie od 12 lipca 2006 r. do 28 lipca 2006 r., podczas gdy w dniu 14 marca 2007 r. otrzymał on zwrot części pożyczki w kwocie 110.000,00 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę syndyka masy upadłości Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o. , czym działał na jego szkodę, - tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. ; 2) K. B. (1) o to, że : XI. w okresie od października 2006 r. do 31 stycznia 2008 r. we W. , K. i J. , wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy zmuszał W. U. (1) do rozporządzenia własnym mieniem w kwocie nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, wynikającej z umów pożyczek, których stroną nie był W. U. (1) , na skutek czego pokrzywdzony wypłacił na rzecz Z. B. kwotę nie mniejszą niż 732.000,00 zł - tj. o przestępstwo z art. 282 k.k. ; XII. w okresie od października 2006 r. do 31 stycznia 2008 r. we W. , K. i J. , wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy zmuszał R. D. (1) do rozporządzenia własnym mieniem w kwocie nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, która wynikała z umów pożyczek zawartych z pokrzywdzonym jako osobą fizyczną oraz prezesem zarządu spółki (...) Sp. z o.o. , przy czym na podstawie zawartych umów pokrzywdzony był zobowiązany do zwrotu kwoty 1.250.000,00 zł, gdy pozostała zaś część dochodzonej wierzytelności przysługiwała oskarżonemu względem ww. spółki, czym doprowadził pokrzywdzonego do wydania na rzecz Z. B. kwoty nie mniejszej niż 500.000,00 zł - tj. o przestępstwo z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; XIII. w dniu 11 maja 2007 r. we W. , oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. , doprowadził W. U. (2) , I. U. , R. D. (1) i M. D. (1) do rozporządzenia własnym mieniem w ten sposób, że stosując groźbę zamachu na życie, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy zmusił pokrzywdzonych do podpisania w dniu 11 maja 2007 r. akt notarialnego rep. A nr (...) stanowiącego oświadczenie dłużników R. D. (1) , W. U. (1) , M. D. (1) i I. U. o dobrowolnym poddaniu się egzekucji należności pieniężnych do kwoty 5.000.000,00 zł, poświadczając jednocześnie nieprawdę co do faktu istnienia wierzytelności przysługującej Z. B. z tytułu umowy pożyczki udzielonej solidarnie R. D. (1) i W. U. (1) , która w rzeczywistości nie przysługiwała oskarżonemu, z uwagi na to, iż umowa pożyczki miała charakter fikcyjny, na podstawie uregulowań którego to aktu pokrzywdzeni przekazali na rzecz Z. B. kwotę nie mniejszą niż 1.220.000,00 zł, czym działał na szkodę ww/ pokrzywdzonych, - tj. o przestępstwo z art. 282 k.k. ; XIV. w sierpniu 2007 r. w K. , wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy doprowadził R. D. (1) i W. U. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że zmusił ich do wydania samochodu osobowego marki R. (...) nr rej. (...) o wartości 20.000,00 zł, czym działał na szkodę właściciela pojazdu - spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. , - tj. o przestępstwo z art. 282 k.k. ; XV. w październiku 2007 r. we W. i J. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźbę zamachu na życie, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy doprowadził R. D. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że zmusił go do zakupu a następnie wydania motocykla marki Y. (...) ’05 nr rej. (...) oraz stroju motocyklowego o łącznej wartości nie mniejszej niż 48.000,00 zł, czym działał na szkodę R. D. (1) - tj. o przestępstwo z art. 282 k.k. ; XVI. w okresie od grudnia 2007 r. do 31 stycznia 2008 r. w J. , wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania pieniędzy usiłował doprowadzić M. D. (1) i R. D. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci mieszkania położonego we W. przy ul. (...) o wartości 300.000,00 zł w ten sposób, że sporządził pisemną przedwstępną umowę sprzedaży ww. nieruchomości, którą kazał podpisać pokrzywdzonym, a następnie przedsięwziął czynności zmierzające do sporządzenia umowy przyrzeczonej w formie aktu notarialnego przenoszącego własność mieszkania z pokrzywdzonych na rzecz P. M. , jednak zamierzonego celu nie osiągnął, albowiem został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji, - tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. ; XVII. w okresie od listopada 2005 r. do stycznia 2008 r. we W. oraz w J. bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną gazową marki W. (...) mm nr (...) , - tj. o przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. ; 3) D. W. o to, że : XVIII. w dniu 4 listopada 2005 roku we W. , pomogła Z. B. w popełnieniu przestępstwa działania na szkodę (...) sp. z o.o. i jej wierzycieli, w ten sposób, że podpisała jako pełnomocnik spółki (...) sp. z o.o. aneks do umowy pożyczki z dnia 4 listopada 2005 r. zawartej pomiędzy Przedsiębiorstwem (...) sp. z o.o. a spółką (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. na mocy którego wydłużono okres spłaty pożyczki przez (...) sp. z o.o. w kwocie 3.160.000,00 zł z 1 roku do 10 lat wiedząc, że przez to Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. nie będzie w stanie wywiązać się z zobowiązań podatkowych wynikających ze sprzedaży nieruchomości w postaci działek (...) położonej przy ul. (...) we W. wraz z posadowionymi na niej budynkami dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr (...) oraz działek o numerach (...) położonych we W. przy ul (...) obręb T. , na mocy aktu notarialnego z dnia 31.10.2005 r. rep A nr (...) , czym działała na szkodę Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o. oraz Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. , - tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 3 k.k. i art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. . Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012r. sygn. akt III K – 233/10 Sąd Okręgowy we Wrocławiu orzekł następująco : I. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku ustalając, że Z. B. działał samodzielnie w okresie od października 2006 r. do lipca 2007r. oraz wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) w okresie od sierpnia 2007r. do 31 stycznia 2008 r., tj. przestępstwa z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; II. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku ustalając, że Z. B. działał samodzielnie w okresie od października 2006r. do lipca 2007r. oraz wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) w okresie od sierpnia 2007r. do 31 stycznia 2008 r.tj. przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; III. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. III części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; IV. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. IV części wstępnej wyroku, eliminując z niego działanie wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) , tj. przestępstwa z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; V. uniewinnił Z. B. od popełnienia czynu zarzucanego w pkt V aktu oskarżenia; VI. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. VI części wstępnej wyroku, eliminując z jego opisu umowę zlecenia usług doradczych w obrocie nieruchomościami z dnia 10.06.2005r. i przyjmując, że wyrządził łączną szkodę majątkową w wysokości 7.570.500 zł tj. przestępstwa z art. 296 § 3 k.k. i art. 300 § 2 k.k. i art. 301 § 2 k.k. w zw. z art. 308 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 296 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; VII. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. VII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 586 k.s.h. i za to na podstawie art. 586 k.s.h. wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VIII. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. VIII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 77 pkt 1 ustawy o rachunkowości z dnia 29.09.1994 r. i za to na podstawie art. 77 pkt 1 ustawy o rachunkowości z dnia 29.09.1994 r. wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IX. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. IX części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 300 § 2 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; X. uznał Z. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. X części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XI. uznał K. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XI części wstępnej wyroku ustalając, że miał on miejsce w okresie od sierpnia 2007 r. do 31 stycznia 2008 r., tj. przestępstwa z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; XII. uznał K. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XII części wstępnej wyroku ustalając, że miał on miejsce w okresie od sierpnia 2007 r. do 31 stycznia 2008 r., tj. przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 282 k.k. i art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; XIII. uniewinnił oskarżonego K. B. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XIII części wstępnej wyroku; XIV. uznał K. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XIV części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; XV. uznał K. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XV części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 282 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; XVI. uznał K. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XVI części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. wymierzył mu kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; XVII. uznał K. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XVII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 263 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 263 § 2 k.k. wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; XVIII. uznał D. W. (poprzednio W. – B. ) za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt. XVIII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 3 k.k. i art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 296 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; XIX. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wobec Z. B. i K. B. (1) kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i orzekł kary łączne pozbawienia wolności w wymiarze 2 (dwóch) lat i grzywny w rozmiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, określając wysokość 1 (jednej) stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; XX. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonym wykonanie kar pozbawienia wolności na okresy próby wynoszące po 5 lat wobec Z. B. i K. B. (1) i 2 (dwóch) lat wobec D. W. (poprzednio W. – B. ); XXI. na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał Z. B. i K. B. (1) w okresie próby pod dozór kuratora; XXII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonych do naprawienia szkody: ⚫ Z. B. poprzez zapłatę na rzecz syndyka masy upadłości P.W. (...) sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z/s we W. kwoty 4.300.500 zł, ⚫ K. B. (1) poprzez zapłatę na rzecz R. D. (1) kwoty 48.000 zł tytułem odszkodowania oraz na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) kwot po 2.000 zł tytułem zadośćuczynienia, ⚫ Z. B. poprzez zapłatę na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) kwot po 4.000 zł tytułem zadośćuczynienia, XXIII. na podstawie art. 44 § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego opisanego w Wykazie Dowodów Rzeczowych nr 58/10 na k. 2995 pod poz. 31; XXIV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar grzywny i pozbawienia wolności okresy ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania: ⚫ Z. B. od dnia 31 stycznia 2008 r. do dnia 9 maja 2008r. na poczet kary grzywny i od dnia 10 maja 2008r. do dnia 24 czerwca 2008 r. na poczet kary pozbawienia wolności, ⚫ K. B. (1) od dnia 31 stycznia 2008 r. do dnia 9 maja 2008r. na poczet kary grzywny i od dnia 10 maja 2008r. do dnia 24 czerwca 2008 r. na poczet kary pozbawienia wolności ; XXV. zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa przypadające na nich koszty sądowe, w tym wymierzył im opłaty w kwotach: ⚫ Z. B. i K. B. (1) po 2.300 zł, ⚫ D. W. (poprzednio W. – B. ) – 180 zł, XXVI. kosztami sądowymi w części uniewinniającej obciążył Skarb Państwa; XXVII. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. zasądził od Z. B. i K. B. (1) na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) kwoty po 9.240 zł na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia w sprawie pełnomocnika; XXVIII. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw.z art. 633 k.p.k. zasądził od Z. B. i K. B. (1) na rzecz W. U. (1) kwoty po 2.250 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia w sprawie pełnomocnika. Powyższy wyrok zaskarżyły wszystkie strony procesowe w następującym zakresie: 1) 1) Prokurator Okręgowy w Legnicy na niekorzyść oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) w części dotyczącej orzeczenia o karach; 2) pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych R. D. (2) i M. D. (1) adw. J. M. na niekorzyść oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) w części dotyczącej orzeczenia o karach, co do: punktu II sentencji wyroku w zakresie, w jakim za popełnienie przez oskarżonego Z. B. zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, ze zmianą opisu czynu co do okresu popełnienia czynu i współsprawstwa, tj. przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd wymierzył mu kary 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w rozmiarze 50 stawek dziennych określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu III sentencji wyroku w zakresie, w jakim za popełnienie przez oskarżonego Z. B. zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 282 k.k. Sąd wymierzył mu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w rozmiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu IV sentencji wyroku w zakresie, w jakim za popełnienie przez oskarżonego Z. B. zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, ze zmianą opisu czynu co do działania wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) , tj. przestępstwa z art. 282 k.k. Sąd wymierzył mu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w rozmiarze 200 stawek dziennych określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu XII sentencji wyroku w zakresie, w jakim za popełnienie przez oskarżonego K. B. (1) czynu opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, ze zmianą opisu czynu co do okresu popełnienia czynu, tj. przestępstwa z art. 191 §2 k.k. w zw. z art. 282 k.k. i art. 11 §2 k.k. Sąd wymierzył mu kary 1 roku pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu XIV sentencji wyroku w zakresie, w jakim za popełnienie przez oskarżonego K. B. (1) czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 282 k.k. Sąd wymierzył mu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w rozmiarze 200 stawek dziennych określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu XV sentencji wyroku w zakresie, w jakim za popełnienie przez oskarżonego K. B. (1) czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 282 k.k. Sąd wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w rozmiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość l stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu XVI sentencji wyroku w zakresie, w jakim za popełnienie przez oskarżonego K. B. (1) czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. Sąd na podstawie art. 14 §1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. wymierzył mu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu XIX sentencji wyroku w zakresie w jakim na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 i 2 k.k. Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonych Z. B. i K. B. (1) kary, jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny i orzekł kary łączne pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość l stawki dziennej na kwotę 50 złotych; punktu XX sentencji wyroku w zakresie, w jakim Sąd na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) wykonanie kar pozbawienia wolności na okresy próby wynoszące po 5 lat; punktu XXII sentencji wyroku w zakresie, w jakim Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) do naprawienia szkody, w tym K. B. (1) poprzez zapłatę na rzecz R. D. (1) kwoty 48 000,00 zł tytułem odszkodowania oraz na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) kwot po 2 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia oraz Z. B. poprzez zapłatę na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) kwot po 4 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia; 3) pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego W. U. (1) , adw. P. N. na niekorzyść oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) w części dotyczącej orzeczeń o karach łącznych z punktu XIX i XX części rozstrzygającej wyroku; 4) obrońca oskarżonego Z. B. adw. M. M. w całości; 5) obrońca oskarżonego K. B. (1) adw. A. K. (1) w całości; 6) obrońca oskarżonej D. W. adw. E. Ś. w całości. Wobec kierunku wniesionych środków odwoławczych przez oskarżycieli publicznego i posiłkowych, uprawomocniły się orzeczenia o uniewinnieniu oskarżonego Z. B. od zarzutu V aktu oskarżenia oraz oskarżonego K. B. (1) od zarzutu XIII aktu oskarżenia. Prokurator Okręgowy w Legnicy , powołując się na treść art. 427 § l i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 1 i 4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił : I. obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 91 § 1 i 2 k.k. polegającą na niesłusznym niezastosowaniu powyższego przepisu i wymierzeniu odrębnych kar: ⚫ oskarżonemu Z. B. za przestępstwa kwalifikowane z art. 282 k.k. opisane w punktach I, III i IV części wstępnej wyroku, ⚫ oskarżonemu K. B. (1) za przestępstwa z art. 282 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. opisane w punktach XI, XIV, XV i XVI części wstępnej wyroku, podczas gdy okoliczności sprawy wskazują, że opisane powyżej przestępstwa obu oskarżonych stanowiły ciąg przestępstw, a zatem Sąd był zobligowany do wymierzenia jednej kary za zbiegające się przestępstwa, co w dalszej konsekwencji skutkowało niesłusznym zastosowaniem w pkt XIX zaskarżonego orzeczenia art. 85 k.k. jako podstawy wymiaru kar łącznych, w sytuacji gdy kary te winny zostać orzeczone prawidłowo na podstawie art. 91 § 2 k.k. ; II. obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 33 § 2 k.k. polegającą na niesłusznym niezastosowaniu powoływanego przepisu jako podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej wobec Z. B. w pkt I, II, III, IV zaskarżonego orzeczenia i K. B. (1) w pkt XI, XII, XIV, XV, XVI wyroku, bowiem przestępstwa te niewątpliwie popełnione zostały przez wymienionych oskarżonych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej; III. obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 44 § 6 k.k. polegającą na niesłusznym niezastosowaniu powoływanego przepisu jako podstawy orzeczenia w pkt XXIII w zakresie przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego Nr (...) w postaci broni palnej gazowej – pistoletu marki W. (...) mm nr (...) i błędnym przywołaniu dyspozycji art. 44 § 1 k.k. jako podstawy wyroku we wskazywanym zakresie, w sytuacji gdy alt. 44 § 6 k.k. stanowi lex specialis w odniesieniu do przepisu art. 44 § 1 k.k. , zaś przestępstwo polegało na naruszeniu zakazu posiadania bez wymaganego zezwolenia opisanej broni palnej gazowej; IV. rażącą niewspółmierność orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności wobec Z. B. i K. B. (1) polegającą na wymierzeniu tym oskarżonym kar łącznych w wymiarze po 2 lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania na okres próby po 5 lat, podczas gdy bardzo wysoki stopień zawinienia oskarżonych, rodzaj naruszonych przez nich dóbr prawnie chronionych, rozmiar ujemnych następstw przestępstw przez nich popełnionych – w tym wysokość wyrządzonych szkód w mieniu, działanie z niskich pobudek w postaci chęci zysku, zachowanie oskarżonych po ich popełnieniu – w tym brak starań o naprawienie szkody, wielość przestępnych zachowań i wynikający stąd znaczny stopień społecznej szkodliwości tych czynów, jak też pominięcie okoliczności, iż kary łączne w orzeczonej wysokości nie spełnią celów zapobiegawczych i wychowawczych, w tym potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, przy jednoczesnym braku ostatecznych okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonych, co w konsekwencji wskazuje na konieczność orzeczenia względem obu oskarżonych kar surowszych bez warunkowego ich zawieszenia. Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. Prokurator Okręgowy w Legnicy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez: 1) uchylenie wymierzonej w pkt XIX zaskarżonego orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) oraz w pkt XX w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania wymienionym oskarżonym kar pozbawienia wolności; 2) orzeczenie wobec Z. B. za przestępstwa opisane w punktach I, III i IV części wstępnej wyroku na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. kary 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 50 zł każda, powołanie w zakresie wymiaru kary w pkt II wyroku art. 33 § 2 k.k. oraz orzeczenie na podstawie art. 91 § 2 k.k. kary łącznej za ciąg przestępstw i inne przestępstwa, których winnym został uznany wymieniony i wymierzenie mu kary 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych określając wysokość stawki na 50 zł; 3) orzeczenie wobec K. B. (1) za przestępstwa opisane w punktach XI, XIV, XV i XVI części wstępnej wyroku na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. kary 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 50 zł każda, powołanie w zakresie podstaw wymiaru kary w pkt XII wyroku art. 33 § 2 k.k. , a następnie orzeczenie na podstawie art. 91 § 2 k.k. kary łącznej za ciąg przestępstw i inne przestępstwa, których winnym został uznany K. B. (1) i wymierzenie mu 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych określając wysokość stawki na 50 zł; 4) zmianę orzeczenia zawartego w pkt XXIII wyroku poprzez powołanie jako prawidłowej podstawy przepadku dowodu rzeczowego art. 44 § 6 k.k. w miejsce art. 44 § 1 k.k. . Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych R. D. (1) i M. D. (1) adw. J. M. na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił : 1) 1) rażącą niewspółmierność tj. zbytnią łagodność orzeczonych wobec oskarżonego Z. B. : a) w punkcie II sentencji wyroku kar 1 roku pozbawienia wolności zamiast kary 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych zamiast grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych określając wysokość stawki dziennej na kwotę 50 złotych; b) w punkcie III sentencji wyroku kar 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast kary 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych zamiast grzywny w rozmiarze 300 stawek dziennych określając wysokość l stawki dziennej na kwotę 50 złotych; c) w punkcie IV sentencji wyroku kar 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast kary 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych zamiast grzywny w rozmiarze 300 stawek dziennych określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; 2) rażącą niewspółmierność tj. zbytnią łagodność orzeczonych wobec oskarżonego K. B. (1) : a) w punkcie XII sentencji wyroku kar 1 roku pozbawienia wolności zamiast kary 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych zamiast grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych określając wysokość l stawki dziennej na kwotę 50 złotych; b) w punkcie XIV sentencji wyroku kar 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast kary 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych zamiast grzywny w rozmiarze 300 stawek dziennych określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; c) w punkcie XV sentencji wyroku kar 1 roku pozbawienia wolności zamiast kary 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 zł zamiast grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych; d) w punkcie XVI sentencji wyroku kar 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności zamiast kary 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych zamiast grzywny w rozmiarze 300 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych 3) rażącą niewspółmierność tj. zbytnią łagodność orzeczonych w punkcie XIX względem oskarżonych Z. B. oraz K. B. (1) kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny i orzeczenie łącznie kary pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat (punkt XX sentencji wyroku) i grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych, określając wysokość 1 stawki dziennej na kwotę 50 złotych, podczas gdy okoliczności sprawy, a w szczególności wina i stopień społecznej szkodliwości czynów przemawiały za orzeczeniem w stosunku do oskarżonych Z. B. i K. B. (1) kar łącznych pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat bez warunkowego zawieszenia ich wykonania i grzywny w rozmiarze 300 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł; 4) rażąca niewspółmierność orzeczonego środka karnego (punkt XXII sentencji wyroku), polegającego na zobowiązaniu oskarżonych: a) K. B. (1) do zapłaty kwoty 48.000,00 zł tytułem odszkodowania na rzecz R. D. (1) oraz kwot po 2.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) zamiast kwoty 60.580,00 zł tytułem wyrządzonej szkody na rzecz R. D. (1) oraz kwot po 40.000,00 zł na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz 115.632,00 zł solidarnie z oskarżonym Z. B. na rzecz R. i M. D. (1) z tytułu wyrządzonej szkody; b) Z. B. do zapłaty na rzecz R. D. (1) i M. D. (1) kwot po 4.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę zamiast kwot po 40.000,00 zł oraz na braku zobowiązania Z. B. do naprawienia wyrządzonej pokrzywdzonym: R. D. (1) i M. D. (1) szkody w kwocie 115.632,00 zł solidarnie z oskarżonym K. B. (1) . Podnosząc powyższe zarzuty, pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych R. D. (2) i M. D. (1) na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. wniósł o: 1) zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części poprzez zaostrzenie orzeczonych wobec oskarżonych Z. B. i K. B. (1) kar pozbawienia wolności i grzywny, w tym kary łącznej we wskazany wyżej sposób; 2) zmianę orzeczenia w zakresie zobowiązania do naprawienia wyrządzonej szkody i zapłaty zadośćuczynienia w wyżej określony sposób. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego W. U. (1) , adw. P. N. na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: ⚫. ⚫ naruszenie prawa materialnego, a to art. 53 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 69 § 1 i § 2 k.k. przez ich błędne zastosowanie i orzeczenie wobec oskarżonych Z. B. i K. B. (1) kar łącznych rażąco łagodnych w stosunku do stopnia ich winy, orzekając jednocześnie zawieszenie ich wykonania, pomimo braku wystarczających przesłanek ustawowych. Stawiając powyższy zarzut pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego W. U. (1) wniósł o : 1) 1) zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie XIX sentencji przez połączenie kar jednostkowych pozbawienia wolności i grzywny oskarżonym na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i § 2 k.k. oraz wymierzenie oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) łącznych kar: pozbawienia wolności w wymiarze 4 (czterech) lat i grzywny w wymiarze 400 (czterystu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych; 2) uchylenie wyroku w punktach XX i XXI sentencji; 3) zasądzenie od oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) solidarnie na rzecz oskarżyciela posiłkowego W. U. (1) kosztów zastępstwa adwokackiego przed Sądem II instancji według norm przepisanych. Obrońca oskarżonego Z. B. adw. M. M. na podstawie art. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił : I. I. obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia, a to: 1) w zakresie pkt I, II, III, IV części dyspozytywnej – art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. , polegającą z jednej strony na przyznaniu waloru pełnej wiarygodności zeznaniom R. D. (1) oraz W. U. (1) , pomimo braku innych bezpośrednich źródeł dowodowych potwierdzających stawiane oskarżonemu zarzuty, z drugiej strony na uznaniu wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne, pomimo treści zeznań bezpośrednich świadków, którzy je potwierdzają; 2) w zakresie pkt VI części dyspozytywnej, odnośnie czynu opisanego w pkt VI myślnik nr 2 części wstępnej wyroku – art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez zaniechanie wyjaśnienia przedstawienia logicznego procesu, który doprowadził do przekonania o wypełnieniu znamiona zarzucanego czynu i winie oskarżonego w tym zakresie; 3) w zakresie pkt VI części dyspozytywnej, odnośnie czynu opisanego w pkt VI myślnik nr 3 części wstępnej – art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. , polegającą na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że uzasadnione z punktu widzenia biznesowego udzielenie pożyczki (...) sp. z o.o. na okres lat 10 stanowiło działania na szkodę (...) sp. z o.o. , jako pożyczkodawcy; 4) w zakresie pkt VI , odnośnie czynu opisanego w pkt VI myślnik nr 4 części wstępnej – art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. , polegającą na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, poprzez przypisanie Z. B. sprawstwa czynu polegającego, na tym, że dokonał w dniu 4 listopada 2005r. zwrotu dopłat do kapitału, podczas gdy zgodnie z kodeksem spółek handlowych zwrot dopłat do kapitału nastąpił w formie uchwały wspólników, do których oskarżony nie należał – co więcej Sąd I instancji ustalił, że D. W. dokonała tego zwrotu; 5) w zakresie pkt X – art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. , polegającą na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, poprzez uznanie że zebrany materiał dowodowy świadczy o istnieniu po stronie oskarżonego zamiaru wprowadzenia w błąd syndyka masy upadłości (...) sp. z o.o. celem uzyskania korzyści majątkowej. II. w zakresie pkt VIII – naruszenie prawa materialnego, a to art. 77 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 9 § 1 k.k. , poprzez upatrywanie w samym tylko pełnieniu funkcji prezesa zarządu okoliczności uzasadniającej świadomość znamienia nierzetelności danych podawanych w księgach rachunkowych, co w konsekwencji pozwoliło na przypisanie oskarżonemu umyślnego sprawstwa zarzucanego mu czynu; III. w zakresie pkt IX – naruszenie prawa materialnego, a to art. 300 § 2 k.k. poprzez błędną rekonstrukcję znamienia czasownikowego charakteryzującego stronę przedmiotową, wyrażającą się w utożsamieniu zbycia przedmiotu zastawu rejestrowego z czynnością mającą na celu udaremnienie zaspokojenia wierzyciela, podczas gdy z punktu widzenia z istoty instytucji zastawu rejestrowego zmiana właściciela przedmiotu objętego zastawem, w żaden sposób nie ogranicza możliwości wierzyciela do zaspokojenia się z tego przedmiotu; IV. w pkt VII części dyspozytywnej – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na przyjęciu, że w przypadku spółki (...) , w zarzucanym okresie istniała podstawa do zgłoszenia wniosku o upadłość. Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca oskarżonego Z. B. , na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. oraz art. 437 § 1 i 2 k.p.k. wniósł o : 1) 1) zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, za które został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego; 2) ewentualnie – uchylenie wyrok w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego K. B. (1) adw. A. K. (1) na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: obrazę prawa procesowego , a to art. 7 k.p.k. w zw. a z art. 410 k.p.k. . polegającą na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, wyrażającą się w: ⚫. ⚫ ⚫. ⚫ uznaniu zeznań R. D. (1) i W. U. (1) za wiarygodne, pomimo że przedstawiona przez nich wersja przestępczych działań K. B. (1) i Z. B. potwierdzona jest przez świadków, którzy wiedzę o sprawie uzyskali od samych pokrzywdzonych przy jednoczesnym, braku innych dowodów mogących stanowić potwierdzenie ich stanowiska; ⚫ odmowie uznania wyjaśnień K. B. (1) oraz Z. B. za wiarygodnych, pomimo że zeznania świadków, takich jak B. B. (2) , K. L. , I. G. , A. R. , czy K. K. z jednej strony potwierdzają wersję oskarżonych, z drugiej utrącają wiarygodność zeznań pokrzywdzonych; ⚫ odnośnie pkt. XVII części dyspozytywnej – upatrywaniu przez Sąd I instancji w administracyjno-prawnej fikcji doręczenia decyzji cofającej pozwolenie na broń zdarzenia, które pozwalało oskarżonemu uświadomić sobie nielegalność posiadania broni. Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca oskarżonego K. B. (1) wniosła o : 1) 1) 1) zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, za które został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego; 2) ewentualnie – uchylenie wyrok w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonej D. W. adw. E. Ś. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła : 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na twierdzeniu, iż niemożność uiszczenia przez . F. " ciążących na niej zaległości podatkowych było skutkiem sygnowania przez D. W. jako pełnomocnika spółki . S. S. ", aneksu do umowy pożyczki z 4 listopada 2005 r. zawartej pomiędzy spółkami (...) , a . S. S. " (na mocy którego wydłużono okres spłaty pożyczki w kwocie 3.160.000 zł z jednego roku do 10 lat), podczas gdy w rzeczywistości to już zawarcie umowy pożyczki – podpisanej przez prezesa B. i prezesa S. – pozbawiło (...) środków na zapłatę należności podatkowych; 2) obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 1 § 3 k.k. w zw. z art. 18 § 3 k.k. , art. 300 § 2 k.k. przez przypisanie oskarżonej niesprawczej formy współdziałania w postaci pomocnictwa w popełnieniu przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. bez poczynienia jakichkolwiek ustaleń czy oskarżona działała w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego; 3) obrazę przepisów postępowania, a mianowicie: a) art. 4 k.p.k. , art. 5 k.p.k. , art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. , co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia przez nierozważnie wszystkich okoliczności sprawy, a szczególnie tych, które przemawiały na korzyść oskarżonej a które wykazują, że żadne z zachowań oskarżonej nie skutkowało brakiem wypłacalności Spółki (...) ; przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów a w konsekwencji rozstrzygnięcie nieusuwalnych wątpliwości na niekorzyść oskarżonej, wynikające z niedostatecznie pogłębionej i wnikliwej analizy dowodów w ich wzajemnym powiązaniu lub też z pominięcia niektórych z przeprowadzonych dowodów o istotnym w sprawie znaczeniu; b) nadto art. 424 k.p.k. i art. 2 § 2 k.p.k. wobec nieprzeprowadzenia w uzasadnieniu wyroku analizy wszystkich zebranych dowodów, pominięcia w analizie dowodów wykazujących wadliwość ustaleń sądu co skutkuje nie uczynienie zadość obowiązkom sądu wynikającym z zasady prawdy obiektywnej. Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca oskarżonej D. W. , na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. i art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 414 § 1 k.p.k. wniosła o : 1) 1) zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonej D. W. ; 2) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonej kosztów obrony za postępowanie przed sądem I i II instancji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Na uwzględnienie zasługiwała w pierwszej kolejności apelacja Prokuratora Okręgowego w Legnicy w tych fragmentach, w których podnosiła zarzuty obrazy prawa materialnego, a w szczególności art. 91 § 1 i 2 k.k. polegającej na niesłusznym niezastosowaniu powyższego przepisu w wypadkach, gdy wykazano działanie oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) w warunkach ciągu przestępstw. Jednak nie podzielono zarzutów apelacji, że chodziło o wymierzenie w warunkach art. 91 § 2 k.k. kar: ⚫. ⚫ oskarżonemu Z. B. za przestępstwa kwalifikowane z art. 282 k.k. opisane w punktach I, III i IV części wstępnej wyroku, ⚫ oskarżonemu K. B. (1) za przestępstwa z art. 282 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. opisane w punktach XI, XIV, XV i XVI części wstępnej wyroku. Analiza materiału dowodowego przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny wykazała bowiem, że przestępstwa przypisane oskarżonemu Z. B. w punktach: I i II części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach: I i II części wstępnej wyroku) oraz przypisane oskarżonemu K. B. (1) w punktach: XI i XII części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach: XI i XII części wstępnej wyroku) wyczerpały znamiona przestępstw z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i stanowiły pierwsze z ciągów w myśl art. 91 § 1 k.k. , za które należało wymierzyć jedną karę. Drugie z ciągów przestępstw z art. 91 § 1 k.k. stanowiły przestępstwa kwalifikowane z art. 282 k.k. , przypisane oskarżonemu Z. B. w punktach III i IV części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach III I IV wstępnej wyroku), a także przypisane oskarżonemu K. B. (1) przestępstwa z art. 282 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. przypisane mu w punktach XIV, XV i XVI części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach XI, XIV, XV i XVI części wstępnej wyroku). Za nie także należało wymierzyć jedną karę w myśl art. 91 § 2 k.k. . Wspomniane orzeczenia prowadziły do potrzeby stwierdzenia na podstawie art. 575 § 2 k.p.k. stwierdza, że utraciły moc kary łączne pozbawienia wolności i grzywny wymierzone wobec oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) w punkcie XIX części rozstrzygającej wyroku, a w dalszej kolejności do uchylenia orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wobec obu oskarżonych wykonania wspomnianych kar łącznych pozbawienia wolności i o oddaniu ich pod dozór kuratora zawarte w punktach: XX i XXI części rozstrzygającej wyroku. Słusznie Prokurator Okręgowy w Legnicy zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 33 § 2 k.k. polegającą na niesłusznym pominięciu powoływanego przepisu jako podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej wobec Z. B. w pkt I, II, III, IV zaskarżonego orzeczenia i K. B. (1) w pkt XI, XII, XIV, XV, XVI wyroku, bowiem przestępstwa te niewątpliwie popełnione zostały przez wymienionych oskarżonych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wymierzając nowe kary jednostkowe uwzględniono wskazany zarzut. Na uwzględnienie zasługiwał także kolejny zarzut prokuratora o obrazie art. 44 § 6 k.k. polegającej na niesłusznym niezastosowaniu powoływanego przepisu jako podstawy orzeczenia w punkcie XXIII w zakresie przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego Nr (...) w postaci broni palnej gazowej – pistoletu marki W. (...) mm nr (...) i błędnym przywołaniu dyspozycji art. 44 § 1 k.k. jako podstawy wyroku we wskazywanym zakresie, w sytuacji gdy art. 44 § 6 k.k. stanowi lex specialis w odniesieniu do przepisu art. 44 § 1 k.k. , zaś przestępstwo polegało na naruszeniu zakazu posiadania bez wymaganego zezwolenia opisanej broni palnej gazowej. Zmieniono w tym zakresie wyrok przyjmując za podstawę orzeczenia przepadku dowodu rzeczowego wskazanego w punkcie XXIII części rozstrzygającej wyroku przepis art. 44 § 6 k.k. . Nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty apelacji wszystkich oskarżycieli (publicznego i posiłkowych) o rażącej niewspółmierności orzeczonych wobec oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) kar jednostkowych pozbawienia wolności i grzywny, a także zarzuty kwestionujące warunkowe zawieszenie wykonania wobec nich kar łącznych pozbawienia wolności. Prawidłowa ocena okoliczności obciążających i łagodzących występujących po stronie oskarżonych, w połączeniu z ich właściwościami i warunkami osobistymi, sposobem życia przed przestępstwem i zachowaniem po przestępstwie, prowadziła do wniosku, że kary te są współmierne do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionych przez nich czynów i mimo warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności będą skutecznie realizować cele kary w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Wymierzając na podstawie art. 85 k.k. , art. 86 § 1 i 2 k.k. oraz art. 91 § 2 k.k. w stosunku do oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) nowe kary łączne po 2 pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawieszając ich wykonanie na okresy próby po 5 lat, zaakceptowano podstawy orzeczenia takich kar i ich rozmiar przedstawione przez Sąd I instancji. Na uwzględnienie zasługiwały natomiast zarzuty apelacji wszystkich oskarżycieli (publicznego i posiłkowych) dotyczące rażącej niewspółmierności kary łącznej grzywny, zwłaszcza potrzeby odpowiedniej dolegliwości kary w kontekście warunkowego zawieszenia kar pozbawienia wolności. Prowadziło to do orzeczenia na podstawie art. 85 k.k. , art. 86 § 1 i 2 k.k. oraz art. 91 § 2 k.k. w stosunku do oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) nowych kar łącznych grzywny w podwyższonym wymiarze po 300 stawek dziennych, z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczono oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) na poczet orzeczonych kar grzywny okresy rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 31 stycznia 2008r. do dnia 24 czerwca 2008r. (łącznie po 146 dni), przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; Apelacje wniesione na korzyść oskarżonych: Z. B. , K. B. (1) i D. W. nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż Sąd Okręgowy we Wrocławiu nie dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego, a także błędów w ustaleniach faktycznych wskazanych w tych apelacjach. Przeciwnie, orzekając w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy we Wrocławiu przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy i nie tylko wnikliwy, lecz wręcz analityczny. Podczas postępowania dowodowego Sąd I instancji wyczerpał wszystkie dostępne możliwości dowodowe w celu ustalenia czy istnieją podstawy do przypisania oskarżonym zarzuconych im przestępstw, respektując przy tym zasady procesowe, w tym zasadę prawdy materialnej ( art. 2 § 2 k.p.k. ), zasadę bezstronności ( art. 4 k.p.k. ), zasadę in dubio pro reo ( art. 5 k.p.k. ), a także zasadę swobodnej oceny dowodów ( art. 7 k.p.k. ). Dokonane w wyroku ustalenia faktyczne wolne są od błędów i uwzględniają całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy ( art. 410 k.p.k. ). Słusznie zatem Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że oskarżeni popełnili przypisane im przestępstwa, a swoje stanowisko uzasadnił wyczerpująco i przekonująco, wypełniając wymogi określone w przepisie art. 424 k.p.k. , uwzględniając okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonych ( art. 4 k.p.k. ). Uzasadnienie to pozwalało także na kontrolę instancyjną zaskarżonego wyroku. W dalszej części uzasadnienia wyroku zostaną przedstawione argumenty przemawiające za takim ukształtowaniem wyroku reformatoryjnego na tle zarzutów postawionych poszczególnym oskarżonym, jak również zarzutów apelacyjnych. Zarzuty wymuszenia zwrotu wierzytelności oraz wymuszenia rozbójniczego ( art. 191 § 2 k.k. oraz art. 282 k.k. ) postawione oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) I. Sąd Okręgowy we Wrocławiu generalnie słusznie ocenił materiał dowodowy w zakresie postawionych oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) zarzutów wymuszenia zwrotu wierzytelności oraz wymuszenia rozbójniczego ( art. 191 § 2 k.k. oraz art. 282 k.k. ), co zaowocowało przypisaniem im przestępstw w punktach: I-IV, XI-XII oraz XIV-XVI części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanych w punktach: I-IV, XI-XII oraz XIV-XVI części wstępnej). Rekonstruując w tym zakresie stan faktyczny, Sąd I instancji oparł się na zebranym materiale dowodowym, a w szczególności zeznaniach świadków: W. U. (1) (k. 5-7, 11-14, 771-775, 835-838, 1815-1819, 2626-2629, 3358-3365, 3417-3421, 3435-3442), R. D. (1) (k. 66-68, 80-81, 776-781, 839-840, 1923-1929, 2145-2456, 2452-2456, 3452-3461, 3467-3473, 3490-3496), I. U. (k. 422-425, 3510-3515), M. D. (1) (k. 428-431, 3505-3510), K. K. (k. 826-828, 3670-3674), A. R. (k. 829-830, 3724), D. M. (k. 789-792, 3530), M. W. (k. 3710-3711), P. M. (k. 1205-1210), S. Ł. (k. 1112-1115), D. M. (k. 789-792, 3530), B. K. (k. 3724-3726), M. S. (k. 1173-1174, 3545 – 3546), I. G. de O. (k. 1192-1195, 2555-2559, 3541-3544), R. K. (2) (k. 574-576, 3610-3611), M. D. (2) (k. 824-825, 3529-3530), A. D. (k. 3515-3517), V. M. (k. 3611-3614), B. D. (k. 3711), G. S. (k. 3712), M. Ł. (k. 3712-3713), H. S. (k. 1920-1922, 2897-2898, 3528-3530), B. B. (2) (k. 794-798, 1981-1984, 3593-3598), S. S. (k. 1014-1015, 3540), B. S. (k. 1140-1142), M. P. (k. 1243-1245, 3544). Pomocne w ustaleniu stanu faktyczne były także dowody z dokumentów, w szczególności dokumentacji związanej z pożyczkami udzielonym przez Z. B. prywatnie i jako przedstawiciela spółki z o.o. (...) (k. 21, 27, 32, 38-51, 133-134), wyników przeszukania siedziby spółki z o.o. (...) z dnia 31.01.2008r. (k. 124-126), kserokopii deklaracji wekslowej z dnia 1.12.2006r. (k. 148-150), dokumentacji obrotów na rachunku bankowym spółki z o.o. (...) (k. 1050-1057, 1664-1674), umowy z dnia 22.09.2005 r. (k. 721-722) i odpisów z KRS (k. 1117-1125, 1126-1129), protokołów oględzin rzeczy (k. 90-96, 951-955) i okazania (k. 72-76), opinii biegłego sądowego z zakresu przestępczości komputerowej i oprogramowania komputerowego (k. 1467-1580, 1518), kserokopii aktu notarialnego z dnia 11.05.2007r. (k. 8-10) oraz projektu aktu notarialnego z dnia 30.01.2008r. (k. 82-83), kserokopia dokumentacji dot. zakupu motocykla Y. (...) ’05 (k. 1178-1191), kserokopii dokumentacji dot. umowy leasingu R. (...) nr rej. (...) , a także przedwstępnej umowy kupna – sprzedaży z dnia 15.01.2008r. (k. 214), potwierdzeń wykonania operacji bankowych związanych z zakupem mieszkania przez P. M. (k. 238-240, 250-251, 403-416). Przy ustaleniu stanu faktycznego Sąd Okręgowy brał również pod uwagę wyjaśnienia oskarżonych: Z. B. (k. 260-266, 776-781, 831-834, 2499-2501, 3177-3187, 3193-3204, 3236-3246, 3255-3269, 3293-3297), K. B. (1) (k. 270-275, 282, 456-462, 3113-3124, 3129-3138, 3174-3177) i D. B. (k. 2110-2115, 3297-3300) oraz zeznania świadka K. L. (k. 1083-1087, 1092, 1167-1169, 3726-3728), dając im wiarę tylko w tym zakresie, w jakim nie były sprzeczne z zeznaniami najważniejszych świadków – pokrzywdzonych: W. U. (1) , R. D. (1) , I. U. i M. D. (1) . Rekonstrukcję stanu faktycznego w zakresie postawionych oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) zarzutów wymuszenia zwrotu wierzytelności oraz wymuszenia rozbójniczego ( art. 191 § 2 k.k. oraz art. 282 k.k. ), prowadzącą do przypisania im przestępstw w punktach: I-IV, XI-XII oraz XIV-XVI części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanych w punktach: I-IV, XI-XII oraz XIV-XVI części wstępnej), Sąd Okręgowy we Wrocławiu zawarł na stronach 1-17 uzasadnienia zaskarżonego wyroku (k. 3977-3985 akt sprawy). Jest ona pełna, wyczerpująca i nie budzi żadnych wątpliwości co do prawidłowości wspomnianych ustaleń faktycznych. Następnie na stronach 27-39 uzasadnienia zaskarżonego wyroku (k. 3990-3996 akt sprawy) Sąd I instancji przytoczył wiernie i szczegółowo treść wyjaśnień oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) na poszczególnych etapach postępowania karnego, po czym na stronach 40-64 wspomnianego uzasadnienia zaskarżonego wyroku (k. 3997-4008v akt sprawy) przeprowadził analizę zebranego materiału dowodowego, ocenę wiarygodności wyjaśnień oskarżonych na tle pozostałego materiału dowodowego, a także analizę prawną jakich przestępstw oskarżeni się dopuścili. Analiza dowodów przeprowadzona przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu miała charakter kompleksowy i analityczny, wewnętrznie spójny i logiczny, z wielokrotnym cytowaniem najważniejszych fragmentów wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków, w wyniku czego została w całości zaakceptowana przez Sąd Apelacyjny i nie ma potrzeby jej ponownie przytaczać, gdyż prowadziłoby to do niepotrzebnych powtórzeń. II. Punktem wyjścia do rozważań czy oskarżeni: Z. B. i K. B. (1) w swoich działaniach wobec pokrzywdzonych: W. U. (1) , R. D. (1) , I. U. i M. D. (1) dopuścili się przestępstw, a także czy były to przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. , czy też z art. 282 k.k. było ustalenie, w jakich okolicznościach doszło do pożyczek ze strony Z. B. i reprezentowanej przez niego spółki z o.o. (...) na rzecz pokrzywdzonych i reprezentowanej przez nich spółki z o.o. (...) – D. (...) . Na podstawie zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego Z. B. , a także analizy umów pożyczek (k. 21, 27, 32, 38-51, 133-134), nie ulegało wątpliwości, że pokrzywdzeni: R. D. (1) i W. U. (1) byli wspólnikami spółki z o.o. (...) . Pierwszy z nich był właścicielem 99 % udziałów, a drugi 1% udziałów tej spółki. Obaj pokrzywdzeni reprezentowali spółkę (...) – D. (...) w rozmowach ze Z. B. , w których zachęcali go do finansowego zaangażowała się w projekt wdrożenia usługi cyfrowej transmisji telewizji, telefonii i Internetu na obszarze miasta N. . R. D. (1) był prezesem zarządu spółki z o.o. (...) – D. (...) , natomiast W. U. (1) dyrektorem rozwoju spółki, a ponadto miał 2% udziałów w nowoutworzonej spółce (...) , która miała realizować przedsięwzięcie na terenie N. . W wyniku rozmów z oboma pokrzywdzonymi, w dniu 22 września 2005 r., oskarżony Z. B. jako prezes zarządu spółki Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. zawarł z R. D. (1) , działającym w imieniu spółki (...) umowę o finansowanie przedsięwzięcia w postaci budowy multimedialnej sieci szerokopasmowej w N. . Zgodnie z zapisem § 3 wspomnianej umowy spółka (...) zobowiązała się do zainwestowania kwoty nie niższej niż 4.000.000 zł w inwestycję wdrożenia usługi cyfrowej transmisji telewizji, telefonii i Internetu na obszarze miasta N. , poprzez jedną z form wskazanych w umowie: przez udzielenie pożyczki, zakup obligacji albo objęcie udziałów w kapitale zakładowym spółki (...) – D. (...) . Konsekwencją umowy zawartej w dniu 22 września 2005r. było zawarcie przez Z. B. , jako prezesa zarządu spółki Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. z R. D. (1) – prezesem zarządu spółki (...) w okresie od 31 października 2005r. do 8 marca 2006r., siedmiu umów pożyczek na łączną kwotę 3.240.000 zł. Strony ustaliły termin zwrotu pożyczonych kwot w ciągu 3 lat, liczonych od daty wpływu środków pieniężnych na rachunek pożyczkobiorcy, przy oprocentowaniu w wysokości 15 % w skali roku. Ustalono roczny okres karencji w spłacie odsetek, a po upływie tego okresu ich kapitalizację. Pierwsza z umów pożyczek została zawarta w dniu 31 października 2005r. na kwotę 1.500.000 zł (k. 38-39) i została udzielona w dniu 3 listopada 2005r. w formie przelewu bankowego. Pozostałe pożyczki, zawarte umowami: ⚫ z dnia 2.12.2005r. na kwotę 200.000 zł (k. 40-41), ⚫ z dnia 16.12.2005r. na kwotę 600.000 zł (k. 42-43), ⚫ z dnia 27.12.2005r. na kwotę 190.000 zł (k. 44-45), ⚫ z dnia 18.01.2006r. na kwotę 400.000 zł (k. 46-47), ⚫ z dnia 16.02.2006r. na kwotę 250.000 zł (k. 48-49), ⚫ z dnia 8.03.2006r. na kwotę 100.000 zł (k. 50-51), zostały przekazane w gotówce. W okresie od 28 kwietnia 2006r. do 7 czerwca 2006r. miedzy oskarżonym Z. B. a R. D. (1) , jako osobami fizycznymi, doszło do zawarcia kolejnych czterech umów pożyczek, na podstawie których Z. B. przekazał R. D. (1) łącznie 1.250.000 zł. Chodziło o umowy: ⚫ z dnia 28 kwietnia 2006r. na kwotę 600.000 zł (k. 21), ⚫ z dnia 2 maja 2006r. na kwotę 350.000 zł (k. 27), ⚫ z dnia 7 czerwca 2006r. na kwotę 300.000 zł (k. 32), ⚫ z dnia 15 lipca 2006r. na kwotę 80.000 zł. Umowy zawarte między stronami, jako osobami fizycznymi, określały termin zwrotu kwoty pożyczek na okres jednego roku, liczony od dnia podpisania umowy oraz odsetki w wysokości 15 % rocznie. Pożyczki miały być spłacone jednorazowo wraz z odsetkami. Jako zabezpieczenie powyższych roszczeń R. D. (1) złożył podpisane weksle in blanco . Oprócz tego, oskarżony Z. B. , jako prezes zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. , udzielił spółce (...) – D. (...) reprezentowanej przez R. D. (1) w dniu 26 czerwca 2006r. jednej pożyczki w wysokości 200.000 zł na okres 3 lat z oprocentowaniem w wysokości 15 % w skali roku, przy czym ustalono, że odsetki będą spłacane po upływie roku od daty pożyczki i będą kapitalizowane (k. 133-134). Wysokość wszystkich pożyczek udzielonych przez oskarżonego Z. B. w imieniu obu reprezentowanych przez niego spółek oraz we własnym imieniu na rzecz spółki z o.o. (...) – D. (...) oraz na rzecz R. D. (1) jako osoby fizycznej wyniosła 4.770.000,00 zł. Powyższe umowy pożyczek zostały zawarte na piśmie. Wszystkie uzyskane w ten sposób pieniądze zostały wpłacone na rachunek bankowy spółki z o.o. (...) – D. (...) oraz zgłoszone w Urzędzie Skarbowym. III. Uwzględniając powyższe uwagi należy jednoznacznie stwierdzić, tak jak przyjął to Sąd Okręgowy we Wrocławiu w ślad za prokuratorem, że przypisanie oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) przestępstw z art. 191 § 2 k.k. , polegających na stosowaniu gróźb bezprawnych w celu zmuszenia dłużników do zwrotu wierzytelności było możliwe tylko wówczas, gdy zostało wykazane, że osoby pokrzywdzone można by identyfikować z dłużnikami zobowiązanymi do zwrotu dochodzonych wierzytelności. Jeżeli zatem oskarżeni: Z. B. i K. B. (1) domagali się zwrotu wierzytelności na rzecz reprezentowanych przez (...) spółek z o.o. : (...) i (...) od spółki z o.o. (...) – D. (...) , to nie można było uważać za działanie z art. 191 § 2 k.k. wyłącznie wymuszania zwrotu pożyczek udzielonych tej spółce - poprzez groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności - kierowane wobec prezesa zarządu tej spółki – pokrzywdzonego R. D. (1) i to tylko dlatego, że był sygnatariuszem umów pożyczek. Trzeba było bowiem pamiętać, że także pokrzywdzony W. U. (1) był reprezentantem wspomnianej spółki z o.o. (...) – jako udziałowiec tej spółki i jej dyrektor rozwoju, a także prokurent spółki (...) , która miała prowadzić inwestycje w N. . Ponadto aktywnie działał na rzecz udzielenia spółce z o.o. (...) pożyczek przez spółki reprezentowane przez oskarżonego Z. B. . Pierwsze kontakty na rzecz pożyczek nawiązał z oskarżonym Z. B. właśnie W. U. (1) , jako osoba z nim spowinowacona. Stąd wniosek, że jeżeli wobec pokrzywdzonego W. U. (1) były kierowane bezprawne groźby pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności, w celu zwrotu wierzytelności przez spółkę z o.o. (...) – D. (...) , to był on traktowany przez sprawców jako jej reprezentant, a nie osoba obca. Uzasadniało to przyjęcie w tym wypadku kwalifikacji prawnej z art. 191 § 2 k.k. do działań oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) polegających na zmuszaniu do zwrotu wierzytelności przez spółkę, którą reprezentował, chociaż nie był sygnatariuszem zawartych w imieniu tej spółki umów pożyczek. Jednocześnie, słusznie przyjął Sąd I instancji, że za bezprawne działanie w celu zwrotu wierzytelności, penalizowane na gruncie art. 191 § 2 k.k. , nie można było uznać zachowań sprawców, które polegały na: 1) zmuszaniu pokrzywdzonego W. U. (1) , przy użyciu gróźb bezprawnych, do zwrotu pożyczek, które od Z. B. zaciągał we własnym imieniu R. D. (1) , jako osoba fizyczna. W stosunku do takich pożyczek jednoznaczne było to, że W. U. (1) nie łączył żaden stosunek obligacyjny z pożyczkodawcą i nie miał żadnego prawnego obowiązku zwrotu pożyczki. Jeżeli zatem zarówno W. U. (1) i jego żona I. U. brali na siebie obowiązki zapłaty takich wierzytelności, poddając się aktem notarialnym egzekucji, to wobec faktu, że żaden dług ich z pożyczkodawcą nie łączył, świadczyło to o ich prawdomówności, że zdecydowali się na to pod wpływem gróźb bezprawnych pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności; 2) zmuszaniu pokrzywdzonych: W. U. (1) i R. D. (1) , przy użyciu gróźb bezprawnych, do zwrotu pożyczek udzielonych w imieniu spółki z o.o. (...) przez oskarżonego (...) spółce z o.o. (...) – D. (...) , w tym także w zakresie działań podjętych w celu przejęcia tych długów przez pokrzywdzonych: W. U. (1) i R. D. (1) wraz z żonami, jako przez osoby fizyczne, które to zmuszanie miało miejsce już po ogłoszeniu upadłości spółki z o.o. (...) od kwietnia 2007r.. Od tego momentu oskarżony Z. B. nie miał już bowiem uprawnień do dochodzenia roszczeń w imieniu spółki z o.o. (...) i na rzecz zwrotu pożyczek mógł działać wyłącznie syndyk masy upadłościowej. Niemożliwe było także swoiste „zrestrukturyzowanie” tego długu ze spółki, jako podmiotu uprawnionego, na rzecz Z. B. , jako osoby fizycznej. W odniesieniu do takich wierzytelności jednoznaczne było to, że żadne z pokrzywdzonych nie miało obowiązku zwrotu wierzytelności należnej spółce z o.o. (...) właśnie oskarżonemu Z. B. jako osobie fizycznej. Jeżeli zatem R. D. (1) i W. U. (1) oraz ich żony brali na siebie obowiązki zapłaty takich wierzytelności, poddając się aktem notarialnym egzekucji, to wobec faktu, że żaden dług ich z nim nie łączył, świadczyło to o ich prawdomówności, że zdecydowali się na to pod wpływem gróźb bezprawnych pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności. Takie zachowania oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) , które opisywali pokrzywdzeni, zmierzające do realizacji wyżej wyszczególnionych wierzytelności, nie wypełniały ustawowych znamion przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. , gdyż ich celem nie była realizacja wierzytelności przez osoby to tego zobowiązane, ale przysporzenie środków finansowych kosztem osób, które takich wierzytelności nie powinny ponieść. Należało zatem kwalifikować je jako występek wymuszenia rozbójniczego z art. 282 k.k. . Należy przy tym poczynić zastrzeżenie, że w odniesieniu do bezprawnych działań oskarżonego K. B. (1) , podejmowanych przez niego we współdziałaniu i na zlecenie oskarżonego Z. B. w celu zwrotu wierzytelności spółki z o.o. (...) należnej od spółki z o.o. (...) – D. (...) , także po ogłoszeniu upadłości spółki z o.o. (...) w kwietniu 2007r., brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, by oskarżony K. B. (1) zdawał sobie sprawę z fazy postępowania upadłościowego i wydanych w nim orzeczeń, a także możliwości działania w imieniu tej spółki wyłącznie przez syndyka masy upadłościowej. Brak takich danych w wyjaśnieniach oskarżonych: Z. B. (k. 260-266, 776-781, 831-834, 2499-2501, 3177-3187, 3193-3204, 3236-3246, 3255-3269, 3293-3297), K. B. (1) (k. 270-275, 282, 456-462, 3113-3124, 3129-3138, 3174-3177) i D. B. (k. 2110-2115, 3297-3300) oraz zeznaniach pokrzywdzonych: W. U. (1) (k. 5-7, 11-14, 771-775, 835-838, 1815-1819, 2626-2629, 3358-3365, 3417-3421, 3435-3442), R. D. (1) (k. 66-68, 80-81, 776-781, 839-840, 1923-1929, 2145-2456, 2452-2456, 3452-3461, 3467-3473, 3490-3496), I. U. (k. 422-425, 3510-3515)i M. D. (1) (k. 428-431, 3505-3510). Uwzględniając zasadę in dubio pro reo z art. 5 § 2 k.p.k. należało w tym zakresie kwalifikować bezprawne działania oskarżonego K. B. (1) z art. 191 § 2 k.k. . IV. Odnosząc powyższe uwagi się do zarzutów zawartych we wszystkich apelacjach, a w szczególności odnoszących się do zasadności kwalifikacji prawnej przestępstw przypisanych oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) w punktach: I i XI części rozstrzygającej (opisanych w punktach: I i XI części wstępnej), Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w następujący sposób: a) w stosunku do oskarżonego Z. B. w ten sposób, że w ramach przestępstwa przypisanego mu w punkcie I części rozstrzygającej (opisanego w punkcie I części wstępnej) uznał go winnym tego, że w okresie od października 2006r. do 31 stycznia 2008r. we W. , działając samodzielnie od października 2006r. do lipca 2007r. oraz wspólnie i w porozumieniu z K. B. (1) w okresie od sierpnia 2007r. do 31 stycznia 2008 r., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności w wysokości nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, wynikającej z siedmiu umów pożyczek zawartych przez Z. B. jako prezesa spółki z o.o. F. we W. z prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. R. D. (1) oraz trzech umów pożyczek zawartych z R. D. (1) jako osobą fizyczną na łączną kwotę 1.250.000,00 zł, przy czym środki uzyskane ze wszystkich pożyczek były przeznaczone na działalność spółki (...) sp. z o.o. , zmuszał W. U. (1) – jako udziałowca i dyrektora spółki (...) sp. z o.o. – do zwrotu wspomnianych należności, przy czym część dochodzonej wierzytelności przysługiwała mu wyłącznie względem w/w spółki, a po ogłoszeniu upadłości spółki z o.o. (...) od kwietnia 2007r. nie miał uprawnień do dochodzenia roszczeń w jej imieniu, wskutek czego doprowadził W. U. (1) do zapłaty na jego rzecz z własnego majątku kwoty nie mniejszej niż 732.000,00 zł, tj. przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ; b) w stosunku do oskarżonego K. B. (1) w ten sposób, że w ramach przestępstwa przypisanego mu w punkcie XI części rozstrzygającej (opisanego w punkcie XI części wstępnej) uznał go winnym tego, że w okresie od sierpnia 2007r. do 31 stycznia 2008r. we W. , działając wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując groźby bezprawne pozbawienia życia, porwania dzieci oraz gwałtownego zamachu na mienie w postaci zlecenia członkom grupy przestępczej przymusowego wyegzekwowania należności w wysokości nie mniejszej niż 4.770.000,00 zł, wynikającej z siedmiu umów pożyczek zawartych przez Z. B. jako prezesa spółki z o.o. F. we W. z prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. R. D. (1) oraz trzech umów pożyczek zawartych z R. D. (1) jako osobą fizyczną na łączną kwotę 1.250.000,00 zł, przy czym środki uzyskane ze wszystkich pożyczek były przeznaczone na działalność spółki (...) sp. z o.o. , zmuszał W. U. (1) – jako udziałowca i dyrektora spółki (...) sp. z o.o. – do zwrotu wspomnianych należności, przy czym część dochodzonej wierzytelności przysługiwała Z. B. wyłącznie względem w/w spółki, wskutek czego doprowadził W. U. (1) do zapłaty na jego rzecz z własnego majątku kwoty nie mniejszej niż 732.000,00 zł, tj. przestępstwa z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. . Konsekwencją dokonania takiej oceny kwalifikacji prawnej przestępstw przypisanych oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) w punktach: I i XI części rozstrzygającej (opisanych w punktach: I i XI części wstępnej) było inne ukształtowanie przez Sąd Apelacyjny kar za przestępstwa kwalifikowane z art. z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Przyjęto, że: a) przestępstw z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przypisanych w punktach: I i II części rozstrzygającej wyroku (opisanych w punktach: I i II części wstępnej wyroku) oskarżony Z. B. dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierzono oskarżonemu Z. B. kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; b) przestępstw z art. 282 k.k. przypisanych w punktach: III i IV części rozstrzygającej wyroku (opisanych w punktach: III i IV części wstępnej wyroku) oskarżony Z. B. dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. wymierzono oskarżonemu Z. B. kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; c) przestępstw z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przypisanych w punktach: XI i XII części rozstrzygającej wyroku (opisanych w punktach: XI i XII części wstępnej wyroku) oskarżony K. B. (1) dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierzono oskarżonemu K. B. (1) kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych; d) przestępstw z art. 282 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. przypisanych w punktach: XIV, XV i XVI części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach: XIV, XV i XVI części wstępnej wyroku) oskarżony K. B. (1) dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to w miejsce kar orzeczonych wobec niego za te przestępstwa, na podstawie art. 282 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. wymierzono oskarżonemu K. B. (1) kary: 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 50 (pięćdziesiąt) złotych. Nowe ukształtowanie kar pozbawienia wolności za ciągi przestępstw z art. 91 § 1 k.k. , a także kar grzywny, z powołaniem za ich podstawę przepisu art. 33 § 2 k.k. , uwzględniało zarzuty apelacji Prokuratora Okręgowego w Legnicy w tych fragmentach, w których podnosiła zarzuty obrazy prawa materialnego, a w szczególności art. 91 § 1 i 2 k.k. polegającą na niesłusznym niezastosowaniu powyższego przepisu w wypadkach, gdy wykazano działanie oskarżonych Z. B. i K. B. (1) w warunkach ciągu przestępstw. Właściwe było jednak przyjęcie istnienia ciągów przestępstw opisanych wyżej, a nie wskazanych w apelacji oskarżyciela publicznego. Analiza materiału dowodowego przeprowadzona przez Sąd Apelacyjny wykazała bowiem, że przestępstwa przypisane oskarżonemu Z. B. w punktach: I i II części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach: I i II części wstępnej wyroku) oraz przypisane oskarżonemu K. B. (1) w punktach: XI i XII części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach: XI i XII części wstępnej wyroku) wyczerpały znamiona przestępstw z art. 191 § 2 k.k. i art. 282 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i stanowiły pierwsze z ciągów w myśl art. 91 § 1 k.k. , za które należało wymierzyć jedne kary. Drugie z ciągów przestępstw z art. 91 § 1 k.k. stanowiły przestępstwa kwalifikowane z art. 282 k.k. , przypisane oskarżonemu Z. B. w punktach III i IV części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach III I IV wstępnej wyroku), a także przypisane oskarżonemu K. B. (1) przestępstwa z art. 282 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. przypisane mu w punktach XIV, XV i XVI części rozstrzygającej wyroku (opisane w punktach XI, XIV, XV i XVI części wstępnej wyroku). Za nie także należało wymierzyć jedną karę w myśl art. 91 § 2 k.k. . Uwzględniono także zarzuty Prokuratora Okręgowego w Legnicy o obrazie przepisów prawa materialnego w postaci art. 33 § 2 k.k. polegającej na niesłusznym pominięciu powoływanego przepisu jako podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej wobec Z. B. w pkt I, II, III, IV zaskarżonego orzeczenia i K. B. (1) w pkt XI, XII, XIV, XV, XVI wyroku, bowiem przestępstwa te niewątpliwie popełnione zostały przez wymienionych oskarżonych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wymierzając nowe kary jednostkowe uwzględniono wskazany zarzut. Przy wymiarze kar za ciągi przestępstw, dbano aby nie naruszyć zakazu ne peius wyrażonego w art. 454 § 2 k.p.k. , stąd orzeczenie kar nie przekraczających rozmiaru kar orzeczonych za te same przestępstwa przez Sąd I instancji. Jednocześnie, w oparciu o przepis art. 575 § 2 k.p.k. należało stwierdzić, że utraciły moc kary łączne pozbawienia wolności i grzywny wymierzone oskarżonym: Z. B. i K. B. (1) w punkcie XIX części rozstrzygającej wyroku, a także uchylenie orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wobec obu tych oskarżonych wykonania kary łącznej pozbawienia wolności i orzeczenia o oddaniu ich pod dozór kuratora zawarte w punktach: XX i XXI części rozstrzygającej wyroku. V. W obliczu dowodów obciążających oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) , nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty apelacji wniesionych przez ich obrońców, gdyż za podstawę wszelkich ocen dowodowych przyjmowały one jako aksjomat rzekomą prawdomówność obu oskarżonych i to niezależnie od obciążających ich dowodów oraz od zasad logiki i doświadczenia życiowego. Jak już wyżej wskazano, nie ma potrzeby powtarzania celnej i kompleksowej analizy dowodowej Sądu I instancji, jednak nie można pominąć, tego, że pokrzywdzeni i członkowie ich rodzin wcale nie byli osobami nieporadnymi w stosunkach społecznych i zdawali sobie sprawę z prawnych możliwości reakcji na żądania zwrotu wierzytelności kierowane przez oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) . Skoro tego nie zrobili, to z jednej strony, w obliczu przekonania o konieczności zwrotu pożyczek zawartych w imieniu spółki (...) , a z drugiej, wobec narastających gróźb ze strony sprawców, potwierdzonych aranżowanymi przez Z. B. spotkaniami w pałacu w K. (kiedy pokazał K. B. (1) jako przedstawiciela mafii i swojego wierzyciela) oraz u adwokata K. K. (k. 826-828, 3670-3674). Zachowanie pokrzywdzonych można było logicznie wytłumaczyć. Bali się realizacji gróźb tym bardziej, że K. B. przyszedł do mieszkania i rozmawiał z A. D. pod nieobecność rodziców (k. 3515-3517). Tylko wspomnianymi groźbami i obawami pokrzywdzonych o ich spełnienie, można było wytłumaczyć poddanie się dobrowolnej egzekucji z całości majątku, a następnie przekazywanie samochodów (...) i (...) na żądanie sprawców, jak również zakupienie przez R. D. (1) w J. motocykla marki „ Y. (...) ’05” wartości 47.900,00 zł za kredyt w wysokości 51.721,32 zł (k. 1178-1191) i natychmiastowe przekazanie go wraz z dokumentami oskarżonemu K. B. (1) . Tylko w taki sposób można tłumaczyć również zawarcie umowy przedwstępnej z dnia 15.01.2008 r. o sprzedaży mieszkania należącego do R. i M. D. (1) , mieszczącego się we W. przy ul. (...) (k. 214), która potwierdzała rzekome przekazanie przez kupującą P. M. – konkubinę oskarżonego K. B. (1) 250.000 zł sprzedającym przy zawarciu umowy przedwstępnej, podczas gdy wartość mieszkania wynosiła 300.000 zł (por. projekt aktu notarialnego z dnia 30.01.2008r. – k. 82-83). Działania sprawców okazały się w pewnym momencie na tyle dolegliwe, że pokrzywdzeni zawiadomili organy ścigania o przestępstwach popełnionych na ich szkodę przez oskarżonych. Postulowana przez obrońców oskarżonych w apelacjach potrzeba oceny materiałów dowodowego przez pryzmat wiarogodności oskarżonych: Z. B. i K. B. (1) była jednostronna i życzeniowa, a zatem sprzeczna z zasadami swobodnej oceny dowodów z art. 7 k.p.k. . Zarzuty niegospodarności w spółce z o.o. (...) , doprowadzenia do jej upadłości oraz działania na szkodę wierzycieli tej spółki ( art. 296 § 3 k.k. , art. 300 § 2 k.k. i art. 301 § 2 k.k. w zw. z art. 308 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ) oraz niezgłoszenia upadłości ( art. 586 k.s.h. ), postawione oskarżonemu Z. B. , a także udzielenia pomocy do niegospodarności ( art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 3 k.k. i art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ) postawiony oskarżonej D. W. Sąd Okręgowy we Wrocławiu prawidłowo ocenił materiał dowodowy w zakresie zarzutów: niegospodarności w spółce z o.o. (...) , doprowadzenia do jej upadłości oraz działania na szkodę wierzycieli tej spółki ( art. 296 § 3 k.k. , art. 300 § 2 k.k. i art. 301 § 2 k.k. w zw. z art. 308 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ) oraz niezgłoszenia upadłości ( art. 586 k.s.h. ), postawionych oskarżonemu Z. B. , co zaowocowało przypisaniem mu przestępstw w punktach: VI i VII części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanych w punktach: VI i VII części wstępnej). W sposób prawidłowy ocenił także Sąd I instancji zarzut udzielenia pomocy Z. B. do popełnienia tej niegospodarności ( art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 296 § 3 k.k. i art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ) postawiony oskarżonej D. W. , co doprowadziło do przypisania jej przestępstwa w punkcie XVIII części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku (opisanego w punkcie XVIII części wstępnej). Rekonstruując w tym zakresie stan faktyczny, Sąd I instancji oparł się na zebranym materiale dowodowym, a w szczególności zeznaniach świadków: J. K. (1) – syndyka masy upadłości (k. 580-585, 1025-1027, 1363-1364, 1660-1663, 1749-1751, 1770-1771, 3696-3701), W. U. (1) (k. 5-7, 11-14, 771-775, 835-838, 1815-1819, 2626-2629, 3358-3365, 3417-3421, 3435-3442), R. D. (1) (k. 66-68, 80-81, 776-781, 839-840, 1923-1929, 2145-2456, 2452-2456, 3452-3461, 3467-3473, 3490-3496), I. U. (k. 422-425, 3510-3515), M. P. (k. 1243-1245, 1838-1842, 2707-2711,3568-3571), B. B. (2) (k. 794-798, 1981-1984, 3593v-3598), A. S. (k. 1428-1429, 3566-3568), R. K. (1) (k. 1466, 1890-1892, 3571-3572), K. A. (k. 2074-2076, 3579-3580), J. Z. (k. 2734-2736, 3640-3643), Z. Z. (k. 1775-1776, 3572), K. M. (k. 1821-1825, 2151-2156, 3729-3730), K. H. (k. 1849-1865, 3581), E. C. (k. 1446, 1863-1865, 3571) i A. C. (k. 2178, 2832-2834, 3580-3581), a także zestawienia pożyczek (k. 20), odpisu aktu notarialnego z dnia 31.10.2005r. (k. 1028-1048), kserokopii faktur VAT z dnia 31.10.2005r. (k. 1049, 1342), odpisu pełnego z KRS nr (...) (k. 1130-1136), umowy zlecenia usług doradczych w obrocie nieruchomościami (k. 1337-1340), zaświadczenia z (...) z dnia 7.06.2005r. (k. 1341), umowy pożyczki z dnia 4.11.2005 r. wraz z aneksami (k. 1343-1344, 1345, 1346), kserokopii dowodu wpłaty (k. 1347), zestawienia transakcji na rachunku P.W. (...) sp. z o.o. (k. 1348-1350), umowy pożyczki z dnia 28.12.2005r. (k. 1356-1357), kserokopii korespondencji pomiędzy P.W. (...) sp. z o.o. a M. P. wraz z dowodami wpłaty (k. 1675-1683), wyciągów z rachunku bankowego P.W. (...) sp. z o.o. (k. 1684-1686, 1752-1760), odpisu z księgi wieczystej nieruchomości przy ul. (...) we W. (k. 1806-1814), aktu notarialnego z dnia 21.12.2001r. (k. 1874-1880), porozumienia z dnia 10.10.2007r. (k. 586-587) oraz dokumentacji (...) M. P. dot. realizacji umowy z P.W. (...) sp. z o.o. (k. 2713-2733). Istotne znaczenie miały przy tym opinie biegłych, przez pryzmat których można było dokonać oceny racjonalności przedsięwzięć gospodarczych podjętych przez oskarżonego Z. B. . Chodziło o opinię biegłego z zakresu obrotu nieruchomościami (k. 1790-1795), a szczególnie o opinię biegłego z zakresu ekonomii (k. 2761-2805). Wspomniane dowody w sposób jednoznaczny i merytoryczny podważyły prawidłowość działań gospodarczych podjętych przez oskarżonego Z. B. w okresie od maja 2005r. do marca 2006r., kiedy pełniąc na podstawie umowy spółki i przepisów kodeksu spółek handlowych funkcję prezesa zarządu spółki prawa handlowego działającej pod firmą Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą we W. , będącej dłużnikiem kilku wierzycieli, jako prezes jednoosobowego zarządu tejże spółki, nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku zabezpieczenia mienia spółki przed jego zmniejszeniem i utratą przez spółkę płynności finansowej, w konsekwencji czego doprowadził do ogłoszenia jej upadłości. Oskarżony Z. B. zawarł bowiem szereg niekorzystnych umów rozporządzających mieniem spółki, prowadzących w konsekwencji do utraty płynności finansowej spółki i trwałego zaprzestania spłaty wymagalnych zobowiązań, w tym: ⚫ umowę zlecenia usług doradczych w obrocie nieruchomościami z dnia 10.06.2005 r. zastrzegającą na rzecz zleceniobiorcy M. P. , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) rażąco wygórowaną prowizję w wysokości 15% od ceny zakupu nieruchomości wynoszącej 6.100.000 € oraz 50% kwoty przenoszącej tę cenę w wyniku czego powstało zobowiązanie wobec (...) M. P. w kwocie 5.184.207 zł; ⚫ siedem umów pożyczek na rzecz spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. na łączną kwotę 3.240.000,00 zł, z zaniechaniem ustanowienia zabezpieczenia spłaty wymagalnych wierzytelności na mieniu pożyczkobiorcy oraz zweryfikowania kondycji finansowej i zdolności płatniczej kontrahenta; ⚫ dwie umowy pożyczek na rzecz spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. w łącznej kwocie 3.270.000,00 zł, bez należytego zabezpieczenia spłaty wymagalnych wierzytelności, zastrzegających odleg

[... tekst skrócony ...]