II AKA 112/04

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 21 marca, B. D. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 302 § 1 kk w zw. z art. 12 kk. Oskarżony w okresie od 22 grudnia 2009 r. do 15 lipca 2010 r., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wobec grożącej mu niewypłacalności z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, nie mogąc zaspokoić wszystkich wierzycieli, spłacał niektórych z nich, działając na szkodę Zakładu Handlowo-Usługowego. Sąd Rejonowy wymierzył mu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawiesił jej wykonanie na 3 lata próby, oddał pod dozór kuratora i zobowiązał do wykonywania pracy zarobkowej. Zasądzono również koszty sądowe. Obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 4, 5 § 2, 7, 410 kpk), błędy w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie przepisów prawa upadłościowego. Kwestionowano m.in. ustalenie stanu niewypłacalności, świadomości popełnienia przestępstwa oraz sposób dokonywania spłat. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Podkreślono, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest zasadny tylko wtedy, gdy sąd opiera się na faktach nieznajdujących potwierdzenia w dowodach lub wyciąga wnioski niezgodne z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, czego sąd rejonowy się nie dopuścił. Sąd Okręgowy wskazał, że oskarżony sam przyznał fakt spłacania innych wierzycieli i przelewania pieniędzy na konto żony przed pokrzywdzonym. Stwierdzono, że zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona czynu z art. 302 § 1 kk. Zarzuty apelacji uznano za polemiczne. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy, orzekając o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 636 § 1 kpk.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający