II AKA 110/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Szczecinie rozpoznał sprawę z apelacji obrońców oskarżonych A. J. i B. S. oraz prokuratora, dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 3 lutego 2020 r. sygn. akt III K 171/19, w którym oskarżeni zostali skazani za przestępstwo z art. 158 § 3 k.k. (udział w pobiciu, którego skutkiem była śmierć pokrzywdzonego J. R.). Prokurator w swojej apelacji domagał się zaostrzenia kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec obu oskarżonych (6 lat dla A. J. i 7 lat dla B. S.), zarzucając rażącą niewspółmierność kar w stosunku do społecznej szkodliwości czynu i winy. Sąd Apelacyjny uznał ten zarzut za niezasadny, wskazując, że Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy, w tym wysoki stopień szkodliwości społecznej czynu, zawinienia, a także indywidualne cechy oskarżonych i ich zachowanie po zdarzeniu. Sąd odwoławczy podkreślił, że kary orzeczone przez Sąd I instancji są adekwatne do wagi przypisanego przestępstwa i spełnią cele wychowawcze oraz prewencyjne. Obrońcy oskarżonych podnieśli szereg zarzutów, w tym naruszenie przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów, błędy w ustaleniach faktycznych oraz rażącą niewspółmierność kar. Zarzuty dotyczyły m.in. oceny wyjaśnień oskarżonych, opinii biegłych (w tym genetycznej i patomechanizmu obrażeń), a także ustalenia udziału poszczególnych oskarżonych w pobiciu i sposobu działania. Sąd Apelacyjny szczegółowo odniósł się do każdego z zarzutów, uznając je w większości za niezasadne. Wskazał, że nawet jeśli w ocenie dowodów dopuszczono się pewnych uchybień (np. w interpretacji opinii genetycznej), nie miały one wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych dotyczących sprawstwa i winy oskarżonych. Sąd odwoławczy podkreślił, że odpowiedzialność za udział w pobiciu ponoszą wszyscy sprawcy, a kary zostały zróżnicowane w sposób prawidłowy, uwzględniając indywidualne okoliczności każdego z oskarżonych, w tym ich karalność i postawę. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu kwotę 738 zł z VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, biorąc pod uwagę ich sytuację materialną i konieczność zapłaty zadośćuczynienia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za pobicie ze skutkiem śmiertelnym, oceny dowodów w sprawach karnych, granic prawa do zaskarżenia przez obrońcę współoskarżonego.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady oceny dowodów i wymiaru kary.
Zagadnienia prawne (3)
Czy orzeczone kary pozbawienia wolności są rażąco niewspółmierne do popełnionego przestępstwa pobicia ze skutkiem śmiertelnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczone kary są współmierne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary, uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy, w tym społeczną szkodliwość czynu, winę, a także indywidualne cechy oskarżonych. Kary spełniają cele wychowawcze i prewencyjne.
Czy doszło do naruszenia przepisów postępowania (art. 7, 410, 5 § 2 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów i błędy w ustaleniach faktycznych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ewentualne uchybienia w ocenie dowodów nie miały wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych dotyczących sprawstwa i winy.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny szczegółowo analizował zarzuty dotyczące oceny wyjaśnień oskarżonych i opinii biegłych. Stwierdził, że nawet jeśli dopuszczono się pewnych błędów, nie podważyły one zasadności ustaleń faktycznych dotyczących sprawstwa i winy oskarżonych. Odpowiedzialność ponoszą wszyscy sprawcy pobicia.
Czy obrońca jednego ze współoskarżonych może skutecznie zaskarżyć wyrok na niekorzyść drugiego współoskarżonego lub domagać się zmiany ustaleń faktycznych, które byłyby dla niego niekorzystne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obrońca może skarżyć jedynie rozstrzygnięcia naruszające prawa lub szkodzące interesom jego mandanta.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny stwierdził, że obrońca jednego współoskarżonego nie ma uprawnień do zaskarżania wyroku na niekorzyść drugiego współoskarżonego ani do domagania się zmian ustaleń faktycznych, które byłyby dla niego niekorzystne, zgodnie z art. 425 § 3 k.p.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| B. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Lucyna Traczewska | inne | prokurator Prokuratury Rejonowej w Myśliborzu |
| M. W. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 158 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Ograniczenie prawa do zaskarżenia do własnych interesów.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił dowody i zastosował dyrektywy wymiaru kary. • Kary pozbawienia wolności są współmierne do popełnionego czynu. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych nie miały wpływu na prawidłowość orzeczenia. • Obrońca jednego oskarżonego nie miał prawa skarżyć wyroku na niekorzyść drugiego współoskarżonego.
Odrzucone argumenty
Rażąca niewspółmierność orzeczonych kar pozbawienia wolności (apelacja prokuratora). • Naruszenie przepisów postępowania i błędy w ustaleniach faktycznych (apelacje obrońców). • Użycie przez oskarżonego A. J. tuby wędkarskiej jako narzędzia zbrodni. • Niewłaściwa ocena udziału B. S. w pobiciu, w tym zarzut rzucania pokrzywdzonym o podłogę. • Rażąca niewspółmierność orzeczonego zadośćuczynienia.
Godne uwagi sformułowania
przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary można przyjąć, że występuje wyraźna różnica między karą wymierzoną, a karą która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary. • nie wystarczy wykazać, że miały miejsce uchybienia, ale należy wykazać, że mogły mieć one wpływ na treść orzeczenia. • odpowiedzialność za udział w pobiciu ponoszą wszyscy sprawcy działania, (nawet ci którzy bezpośrednio nie zadawali ciosu pokrzywdzonemu) i niezależnie od tego, czy można im przypisać zadanie ciosu powodującego następstwa z art. 158 § 3 k.k.
Skład orzekający
Stanisław Stankiewicz
przewodniczący
Małgorzata Jankowska
sędzia
Dorota Mazurek
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności za pobicie ze skutkiem śmiertelnym, oceny dowodów w sprawach karnych, granic prawa do zaskarżenia przez obrońcę współoskarżonego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady oceny dowodów i wymiaru kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnego przestępstwa z tragicznym skutkiem, a apelacje obrońców podnoszą złożone kwestie procesowe i dowodowe, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym.
“Sąd Apelacyjny potwierdza kary za pobicie ze skutkiem śmiertelnym – kluczowe zasady oceny dowodów i odpowiedzialności współsprawców.”
Dane finansowe
koszty obrony z urzędu: 738 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.