II AKA 101/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał sprawę z wniosku P. O. o odszkodowanie i zadośćuczynienie wynikające z niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania. Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 11 grudnia 2013 r. zasądził 154.000 zł zadośćuczynienia, oddalając wniosek o odszkodowanie oraz część żądania zadośćuczynienia. Pełnomocnik wnioskodawcy zaskarżył wyrok w części oddalającej wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie ponad zasądzoną kwotę, zarzucając naruszenie przepisów k.p.k. dotyczących nierozpoznania wszystkich okoliczności sprawy i błędnej oceny dowodów. Sąd Apelacyjny uznał apelację za częściowo zasadną jedynie w kwestii wysokości zadośćuczynienia. Utrzymał w mocy wyrok w części oddalającej roszczenie o odszkodowanie, stwierdzając brak związku przyczynowego między aresztem a utratą dochodów, kosztami leczenia urazu kolana czy kosztami obrony. Zmienił jednak wyrok w części dotyczącej zadośćuczynienia, zasądzając dodatkowo 146.000 zł. Podwyższenie kwoty uzasadniono szczególnymi okolicznościami, takimi jak wcześniejszy uraz kolana wnioskodawcy, który potęgował cierpienia w areszcie, oraz fakt, że wnioskodawca był policjantem, dla którego tymczasowe aresztowanie wiązało się z ruiniącymi konsekwencjami zawodowymi i społecznymi, utratą reputacji i upokorzeniem. Sąd Apelacyjny zasądził tym samym łącznie 300.000 zł zadośćuczynienia, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie wysokości zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, zwłaszcza w przypadkach funkcjonariuszy publicznych, uwzględniając dodatkowe cierpienia związane z wcześniejszymi urazami oraz utratą reputacji zawodowej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji policjanta i jego wcześniejszych problemów zdrowotnych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych przypadkach, jednak stanowi ważny głos w kwestii oceny krzywdy.
Zagadnienia prawne (3)
Jaka jest wysokość zadośćuczynienia należnego za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie, uwzględniając szczególne okoliczności sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Apelacyjny zasądził dodatkowo 146.000 zł zadośćuczynienia, podnosząc łączną kwotę do 300.000 zł, uznając, że pierwotnie zasądzona kwota była nieadekwatna do doznanych krzywd.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że pierwotna kwota zadośćuczynienia była nieadekwatna, ponieważ nie uwzględniono w pełni cierpień wnioskodawcy związanych z wcześniejszym urazem kolana oraz szczególnych reperkusji tymczasowego aresztowania dla policjanta, w tym utraty reputacji zawodowej i społecznej.
Czy koszty leczenia urazu kolana, koszty obrony w sprawie karnej oraz koszty dojazdów na rozprawy mogą stanowić szkodę podlegającą naprawieniu w ramach zadośćuczynienia za tymczasowe aresztowanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, koszty te nie stanowią szkody podlegającej naprawieniu w ramach zadośćuczynienia za tymczasowe aresztowanie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że koszty leczenia urazu kolana nie miały związku przyczynowego z tymczasowym aresztowaniem, a koszty obrony i dojazdów na rozprawy wynikały z rozpoznawania samej sprawy karnej, a nie z zastosowania środka zapobiegawczego.
Czy utrata dochodów związana z przymusowym przejściem na emeryturę po uchyleniu aresztu może być podstawą do zasądzenia odszkodowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w tym konkretnym przypadku nie stwierdzono bezpośredniego związku przyczynowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu I instancji, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż rezygnacja z służby i przejście na emeryturę były bezpośrednią przyczyną stosowania tymczasowego aresztowania, co wykluczało zasądzenie odszkodowania z tego tytułu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. O. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 552 § § 4
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna dochodzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za krzywdę wynikłą z tymczasowego aresztowania.
k.p.k. art. 554 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut naruszenia poprzez nierozpoznanie i nieprzyjęcie wszystkich okoliczności sprawy, mających wpływ na wysokość zadośćuczynienia.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zarzut naruszenia zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego przy ocenie dowodów co do wysokości zadośćuczynienia i odszkodowania.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Zarzut naruszenia poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla ustalenia wysokości roszczenia o zadośćuczynienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe ustalenie wysokości zadośćuczynienia przez Sąd I instancji, które nie odzwierciedlało w pełni doznanej krzywdy, zwłaszcza w kontekście wcześniejszego urazu kolana i szczególnej sytuacji zawodowej wnioskodawcy jako policjanta. • Potrzeba uwzględnienia dodatkowych cierpień psychicznych i fizycznych wynikających z tymczasowego aresztowania, potęgowanych przez wcześniejsze problemy zdrowotne. • Szczególne reperkusje tymczasowego aresztowania dla funkcjonariusza publicznego, prowadzące do utraty reputacji i zaufania, wymagające wyższej rekompensaty.
Odrzucone argumenty
Roszczenie o odszkodowanie z tytułu utraty dochodów spowodowanej przymusowym przejściem na emeryturę po uchyleniu aresztu. • Roszczenie o zwrot kosztów leczenia, rehabilitacji i zakupu sprzętu medycznego związanego z urazem kolana. • Roszczenie o zwrot kosztów obrony w sprawie karnej oraz kosztów dojazdów na rozprawy.
Godne uwagi sformułowania
tymczasowe aresztowanie takiej osoby powoduje dla niej szczególne reperkusje w życiu osobistym, towarzyskim a w szczególności zawodowym. • Postawienie policjantowi zarzutu korupcji i brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, a w związku z tym zastosowanie wobec niego tymczasowego aresztowania nie tylko przerywa jego karierę zawodową ale wręcz ją rujnuje. • Odbudowanie wiarygodności i zaufania w społeczeństwie a także w środowisku zawodowym osoby, która utraciła dobre imię jest niezwykle trudne. • Fakt, iż sam został umieszczony w celi więziennej był dla niego upokarzający i traumatyczny, zwiększający poczucie pokrzywdzenia.
Skład orzekający
Barbara Lubańska-Mazurkiewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Maria Żłobińska
sędzia
Mirosława Strzelecka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, zwłaszcza w przypadkach funkcjonariuszy publicznych, uwzględniając dodatkowe cierpienia związane z wcześniejszymi urazami oraz utratą reputacji zawodowej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji policjanta i jego wcześniejszych problemów zdrowotnych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych przypadkach, jednak stanowi ważny głos w kwestii oceny krzywdy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa pokazuje, jak sąd może uwzględnić nie tylko standardowe krzywdy, ale także specyficzne konsekwencje dla życia zawodowego i społecznego osoby niesłusznie aresztowanej, zwłaszcza gdy jest funkcjonariuszem publicznym. Podkreśla wagę reputacji i traumy związanej z utratą dobrego imienia.
“Policjant niesłusznie aresztowany. Sąd przyznał mu dodatkowe 146 tys. zł zadośćuczynienia za utratę reputacji i traumę.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 146 000 PLN
zadośćuczynienie: 154 000 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.