ICo 99/21

Sygn. akt ICo 99/21 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2021r. Sąd Rejonowy w Garwolinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SR Grzegorz Zajączkowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021r. w Garwolinie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi wierzyciela (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą w G. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Garwolinie M. K. , Kancelaria (...) w G. , w sprawie Km 1321/19 z udziałem dłużnika J. T. postanawia: skargę oddalić. UZASADNIENIE W dniu 30 marca 2021 roku wierzyciel (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Funduszu Sekurytyzacyjny z siedzibą w G. , wniósł skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Garwolinie M. K. – Kancelaria (...) w G. - Postanowienie z dnia 15 marca 2021 roku, w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 1321/19, w zakresie podstawy umorzenia postępowania oraz związanej z nią opłaty egzekucyjnej obciążającej wierzyciela i wniósł o zmianę zaskarżonego Postanowienia i wskazanie jako podstawy umorzenia postępowania art. 824 §1 pkt 2 k.p.c. , w miejsce art. 824 §1 pkt 4 k.p.c. oraz w konsekwencji obciążenie wierzyciela opłatą z art. 29 pkt 4 ustawy o kosztach komorniczych w kwocie 150 zł, zamiast opłatą stosunkową z art. 29 pkt 1 w/w ustawy, w kwocie 713,20 zł. W uzasadnieniu zaskarżonych czynności komornik podniósł, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2020r. komornik zawiesił postępowanie egzekucyjne z uwagi na śmierć dłużnika zgodnie z art. 819 § 1 k.p.c. (k. 36 akt Km 1321/19). Z uwagi na fakt, że wierzyciel w ciągu sześciu miesięcy od zawieszenia postępowania nie dokonał czynności niezbędnych do dalszego prowadzenia postępowania i nie złożył wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, komornik Postanowieniem z dnia 15 marca 2021r., na podstawie art. 824§1 pkt 4 k.p.c. , orzekł o umorzeniu postępowania z urzędu i ustalił koszty postępowania egzekucyjnego na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji i ustawy z dnia 28 lutego 2018 roku o kosztach komorniczych na 792,19 zł uznając, że koszty nie zostały pokryte do kwoty 713,20 zł oraz wezwał wierzyciela do zapłaty w/w kwoty pod rygorem egzekucji. Sąd zważył, co następuje: Skarga niniejsza nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Przedstawione w skardze zarzuty w ocenie Sądu Rejonowego nie są zasadne, a Komornik sądowy nie naruszył zarzucanych przez dłużnika przepisów prawa, nadto komornik zastosował prawidłową podstawę swego rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko komornika przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oraz w uzasadnieniu zaskarżonej czynności, co do podstawy prawnej umorzenia postępowania w realiach niniejszej sprawy egzekucyjnej. Zauważyć należy, że w myśl art. 819 § 1 i 2 k.p.c. organ egzekucyjny zawiesza postępowanie z urzędu również w razie śmierci wierzyciela lub dłużnika. Postępowanie podejmuje się z udziałem spadkobierców zmarłego albo - w zakresie w jakim dotyczy ono praw i obowiązków wynikających z działalności gospodarczej - zarządcy sukcesyjnego, jeżeli został ustanowiony zarząd sukcesyjny. Jeżeli spadkobiercy dłużnika nie objęli spadku albo nie są znani, a nie ma kuratora spadku, sąd na wniosek wierzyciela ustanowi dla nich kuratora, chyba że egzekucja dotyczy roszczeń wynikających z działalności gospodarczej, a został ustanowiony zarząd sukcesyjny. Podstawą do podjęcia postępowania, które zostało zawieszone, jest wniosek przeciwnika zmarłej strony uzasadniony wskazaniem sygnatury akt sprawy spadkowej zakończonej prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym dłużniku lub wierzycielu lub aktu poświadczenia dziedziczenia. Należy podkreślić, że przeciwnik zmarłej strony jako osoba zainteresowana w rozumieniu art. 1025 § 1 k.c. jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenia nabycia spadku. W niniejszej sprawie postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało wydane dnia 7 sierpnia 2018 roku. Z analizy akt sprawy Km 1321/19 wynika, że wierzyciel od czasu wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, do czasu wydania postanowienia o umorzeniu postępowania nie wykonał żadnych czynności zmierzających do powzięcia decyzji o podjęciu zwieszonego postępowania. Zgodnie z art. 824 §1 pkt 4 k.p.c. : postępowanie umarza się w całości lub w części z urzędu jeżeli wierzyciel w ciągu sześciu miesięcy nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie zażądał podjęcia zawieszonego postępowania. W/w regulacja prawna ma na celu zmotywowanie wierzyciela do działania, bowiem brak aktywności wierzyciela przez 6 miesięcy skutkuje koniecznością wydania przez organ egzekucyjny postanowienia o umorzeniu postępowania. Przyczyną umorzenia postępowania jest brak aktywności wierzyciela, rozumianej jako niepodejmowanie czynności niezbędnych dla kontynuowania postępowania. Czynnością potrzebną do dalszego prowadzenia postępowania jest wniosek, który powinien zgłosić wierzyciel, aby organ egzekucyjny mógł kontynuować egzekucję. Chodzi o wnioski dotyczące takich czynności, podjęcie których przewiduje przepis prawa. Bezczynność wierzyciela ma miejsce zatem wówczas, gdy jest on zobowiązany do dokonania czynności niezbędnej do dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a obowiązek ten ma podstawę prawną (wyr. SN z 5.2.2014 r., V CSK 166/13, L. ). Jeżeli postępowanie zawieszone na skutek śmierci dłużnika nie może być podjęte, albowiem spadkobiercy nie objęli spadku, nie są znani, nie został powołany kurator spadku, zarządca sukcesyjny albo wykonawca testamentu, sąd ustanowi dla nich kuratora na czas toczącego się postępowania egzekucyjnego w danej sprawie ( art. 819 §2 k.p.c. ). Ustanowienie kuratora jest możliwe wyłącznie dla dłużnika na wniosek wierzyciela. Należy również zwrócić uwagę, że wierzyciel jest legitymowany do złożenia wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym dłużniku ( art. 1025 §1 k.p.c. ). Ustawodawca wprowadził rozwiązanie umorzenia postępowania z urzędu w sytuacji, gdy w ciągu 6 miesięcy wierzyciel, a więc podmiot w głównej mierze kreujący przebieg postępowania egzekucyjnego, nie przejawia zainteresowania jego kontynuacją. Jeżeli jednak wniosek o ustanowienie kuratora nie będzie mógł zostać złożony, z uwagi na objęcie spadku przez znanych spadkobierców ( art. 819 § 2 k.p.c. ), wierzycielowi pozostaje jedynie złożenie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po dłużniku. Niezłożenie takiego wniosku w ciągu 6 miesięcy od zawieszenia postępowania stanowi podstawę do umorzenia postępowania. Natomiast w razie złożenia wniosku o stwierdzenie nabycia spadku przed upływem 6 miesięcy od zawieszenia, termin, o którym mowa w art. 824 § 1 pkt 4 k.p.c. , biegnie od chwili prawomocnego zakończenia postępowania spadkowego. W konsekwencji skarżący nie ma racji, domagając się umorzenia postępowania na podstawie art. 824 §1 pkt 2 k.p.c. Podnieść przy tym należy, że analogiczne poglądy prawne zawarte zostały w licznych orzeczeniach sądów powszechnych, m.in.: Postanowieniu Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2013r. w sprawie II Cz 829/13, Postanowieniu Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 23 listopada 2020r. w sprawie I Co 851/20, Postanowieniu Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 30 września 2019r. w sprawie II Co 1436/29, Postanowieniu Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim z dnia 21 stycznia 2020r. w sprawie I Co 610/19 (lex nr 3021130). Nie są więc zasadne zarzuty skargi co do podstawy umorzenia postępowania przyjętej i zastosowanej przez komornika w zaskarżonym Postanowieniu. W konsekwencji, zasadnie zastosował komornik do orzeczenia o kosztach egzekucji art. 29 ust. 1 u. k.k. zgodnie z którym: Art. 29. 1 . W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela albo na podstawie art. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego , wierzyciela obciąża opłata stosunkowa w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania. Jeżeli jednak wierzyciel wykaże, że przyczyna umorzenia postępowania egzekucyjnego wiąże się ze spełnieniem świadczenia przez dłużnika w terminie miesiąca od dnia doręczenia dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji albo z zawarciem w tym terminie porozumienia między wierzycielem a dłużnikiem dotyczącego sposobu lub terminu spełnienia świadczenia, opłata ta obciąża dłużnika. Jeżeli spełnienie świadczenia lub zawarcie porozumienia z wierzycielem nastąpiło po upływie miesiąca od dnia doręczenia dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, obciąża go opłata w wysokości 10% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania. Brak w sprawie niniejszej podstaw do zastosowania art. 29 ust. 4 w/w ustawy i zarzuty skargi w tym zakresie są również chybione Z uwagi na powyższe względy Sąd orzekł jak w sentencji, na postawie w/w przepisów.