I.Ca 168/19

Sprawa dotyczyła ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego po zmarłej najemczyni, J. M. (2). Powód, J. M. (1), syn zmarłej, dochodził prawa do lokalu, argumentując, że stale z nią zamieszkiwał do chwili jej śmierci. Sąd Rejonowy w Augustowie przychylił się do stanowiska powoda, uznając, że spełnił on przesłanki z art. 691 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, w szczególności wykazał stałe zamieszkiwanie w lokalu. Sąd oparł się na zeznaniach świadków, którzy potwierdzili obecność powoda w lokalu, jego pomoc matce w chorobie oraz fakt zamieszkiwania tam w ostatnich latach jej życia. Sąd Rejonowy odrzucił argumenty pozwanej gminy, dotyczące oświadczenia najemczyni z 2013 roku o zamieszkiwaniu tylko przez nią oraz niskiego zużycia wody, uznając je za niewystarczające do podważenia stałego zamieszkania powoda, zwłaszcza w kontekście choroby matki i trudnej sytuacji materialnej powoda. Pozwana Gmina M. S. wniosła apelację, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, w tym pominięcie zeznań niektórych świadków i wybiórczą ocenę innych. Sąd Okręgowy w Suwałkach oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd Okręgowy w pełni podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną sądu pierwszej instancji, podkreślając, że zarzuty apelacyjne stanowiły jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem. Sąd Okręgowy szczegółowo odniósł się do zarzutów dotyczących oceny zeznań świadków i dowodów z dokumentów (oświadczenie najemczyni, analiza zużycia wody), uznając je za niezasadne i potwierdzając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający