IC 392/17

Sygn. akt IC 392/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2018 roku Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Lidia Dudek Protokolant: Ewelina Lamik po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 roku w Częstochowie na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. w W. przeciwko M. F. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej M. F. na rzecz powódki (...) S.A. w W. kwotę 84.339,97 zł (osiemdziesiąt cztery tysiące trzysta trzydzieści dziewięć złotych dziewięćdziesiąt siedem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami umownymi od dnia 09.12.2016 r. do dnia zapłaty, naliczanymi od kwoty 74 584,67 zł., wg stopy procentowej dla kredytów przeterminowanych wynoszącej czterokrotność oprocentowania kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, nie więcej niż wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie; 2. zasądza od pozwanej M. F. na rzecz powódki (...) S.A. w W. kwotę 6.496,38 zł (sześć tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych trzydzieści osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IC 392/17 UZASADNIENIE W pozwie, wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 09.12.2016r., powódka (...) S.A. w W. wystąpiła przeciwko pozwanej M. F. o zasądzenie kwoty 84339,97 zł. wraz z odsetkami umownymi od kwoty 74584,67 zł w wysokości czterokrotności stopy oprocentowania kredytu lombardowego NBP od dnia 09.12 2016r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanej zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powódka podała, że w dniu 9 maja 2013r. została zawarta pomiędzy powódką a pozwaną M. F. prowadzącą działalność gospodarczą (...) umowa kredytowa Nr (...) na kwotę 136.680 zł na okres 60 miesięcy na sfinansowanie zakupu pojazdu marki (...) . Zabezpieczeniem zawartej umowy była zawarta w dniu 09.05.2013r. umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie. Pozwana nie wywiązała się z zobowiązania na rzecz banku i w związku z powyższym powódka skierowała do pozwanej wypowiedzenie umowy. Roszczenie stało się wymagalne w dniu 29.03.2016r. Powódka wielokrotnie podejmowała próby kontaktu z pozwaną. Oprócz wezwań do zapłaty, do pozwanej wysyłane były sms – y, wiadomości mailowe i próby kontaktu telefonicznego celem poinformowania o istniejącej zaległości i prośbą o kontakt z bankiem. W dniu 20.03.2017r. Referendarz Sądowy Sądu Rejonowego (...) w L. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, na mocy którego zasądził na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej w W. od pozwanej M. F. kwotę 84.339,97 zł. z umownymi odsetkami od kwoty 74 584,67 zł. w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 09.12.2016 do dnia zapłaty oraz 1055 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (k – 7 akt). W ustawowym terminie pozwana wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości oraz wniosła o pozbawienie mocy skarżonego nakazu zapłaty, przekazania sprawy według właściwości miejscowej zamieszkania pozwanej, a następnie o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powódki na jej rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwana podniosła zarzut, iż umowa kredytu została wypowiedziana niezgodnie z art. 75c ustawy Prawo bankowe , to jest bez poinformowania powódki o możliwości złożenia w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania do spłaty kredytu wniosku o restrukturyzację zadłużenia oraz nadużycie prawa podmiotowego przez pozwany bank przy wypowiedzeniu umowy kredytowej (k.- 8 - 10). W piśmie procesowym, wniesionym do Sądu Okręgowego w C. w dniu dnia 14 września 2017r. powódka podtrzymała żądanie pozwu. Ponadto powódka podniosła, że w związku wystąpieniem opóźnień w terminowym spłacaniu przez pozwaną rat kredytu powódka wzywała pozwaną do spłaty zadłużenia. Wezwania do zapłaty zaległych należności i dalszej terminowej spłaty zgodnie z harmonogramem spłaty były wysyłane m.in. w dniu 19.10.2005r. W związku z faktem, ze pozwana nie dokonała spłaty w wyznaczonym terminie, pismem z dnia 28.01.2016r. powódka skierowała do pozwanej wypowiedzenie umowy z uwagi na niedotrzymanie warunków udzielenia kredytu. Roszczenie zostało postawione przez powoda w stan wymagalności w dniu 29.03.2016r. w związku z upływem okresu wypowiedzenia. Jednocześnie jednak strony nawiązały kontakt i w dniu 09.05.2016r. zawarły ugodę. W ugodzie pozwana poznała uznała swoje zadłużenie z tytułu umowy kredytu w kwocie na dzień 28.04.2016r. i zobowiązała się do jego spłaty w 12 ratach zgodnie z przyjętym przez nią harmonogramem spłaty. Pozwana dokonała jedynie dwóch wpłat po 3400 zł każda, w tym też zakresie zgodnie z § 5 ust.3 zawartej Ugody, w chwili zaległości z zapłatą raty w całości lub w części, przestała ona obowiązywać pomiędzy stronami. Powódka zawiadomiła pozwaną o powyższym w piśmie z dnia 04.11.2016r. Pismem z dnia 14.11.2016r. (...) S.A. ponownie wezwał pozwaną do spłaty, kierując do niej ostateczne przesądowe wezwanie do zapłaty. (k.- 25-31). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: W dniu 9 maja 2013r. została zawarta umowa kredytu Nr (...) pomiędzy powódką (...) Spółką Akcyjną w W. a pozwaną M. F. jako kredytobiorcą prowadzącą działalność gospodarczą (...) z siedzibą w P. . Na podstawie tej umowy Bank udzielił pozwanej kredytu w łącznej kwocie 136 680 zł., w tym na sfinansowanie zakupu samochodu marki (...) – 91.699 zł. oraz sfinansowanie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem kredytowanego samochodu w kwocie 25.000 zł., oraz sfinansowanie kosztów prowizji bankowej w kwocie 13.668zł. i kosztów ubezpieczenia pojazdu w kwocie 6.313zł. Kredyt został udzielony na okres 60 miesięcy. Systemem spłat kredytu była równa rata. Wypłata kredytu następowała w transzach na rachunek wskazany przez kredytobiorcę w dyspozycji. Oprocentowanie kredytu było zmienne i w dniu udzielenia kredytu wynosiło 8,99 % w skali roku. Celem zabezpieczenia umowy pomiędzy stronami została zawarta również Umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie o nr (...) . Przedmiotowy kredyt został uruchomiony w dniu 10.05.2013r. Zgodnie z § 8 ust. 3 lit. a umowy kredytu bank jest uprawniony do wypowiedzenia umowy z zachowaniem 30 dniowego terminu wypowiedzenia w razie opóźnienia klienta z zapłatą pełnych rat kredytu za co najmniej 2 okresy płatności po uprzednim pisemnym wezwaniu klienta do spłat wymaganych należności w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Dowód: odpis umowy kredytu nr (...) z dnia 09.05.2013r. (k. 42-43 akt), umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie nr (...) z dnia 09.05.2013r. (k. 55 akt), odpis dyspozycji uruchomienia kredytu / polecenie przelewu z dnia 10.05.2013r. (k. 56 akt). Pozwana wpłacała raty kredytu w różnych wysokościach i terminach odbiegających od przyjętego przez strony harmonogramu spłat, co spowodowało naliczenie odsetek karnych od należności przeterminowanych. W związku z wystąpieniem opóźnień powódka wzywała pozwaną do spłaty zadłużenia. Wezwanie do zapłaty zostało wysyłane m.in. w dniu 19.10.2015r. W dniu 28.01.2016r., w związku z niedotrzymaniem warunków udzielenia kredytu przez Kredytobiorcę, powódka skierowała do pozwanej wypowiedzenie umowy kredytowej pismem z dnia 28.01.2016r. Jednocześnie jednak strony nawiązały kontakt i w dniu 09.05.2016r. zawarły ugodę. W ugodzie pozwana poznała uznała swoje zadłużenie z tytułu umowy kredytu w kwocie na dzień 28.04.2016r. i zobowiązała się do jego spłaty w 12 ratach zgodnie z przyjętym przez nią harmonogramem spłaty. Pozwana dokonała jedynie dwóch wpłat po 3400 zł każda, w tym też zakresie zgodnie z § 5 ust.3 zawartej ugody, w chwili zaległości z zapłatą raty w całości lub w części, przestała ona obowiązywać pomiędzy stronami. Powódka zawiadomiła pozwaną o powyższym w piśmie z dnia 04.11.2016r. Pismem z dnia 14.11.2016r. (...) S.A. ponownie wezwała pozwaną do spłaty, kierując do niej ostateczne przesądowe wezwanie do zapłaty. Dowód: raport zestawienia należności i spłat kredytu z 07.09. 2007r . (k. 82-88 akt), ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia 19.10.2015r.(k. 75 akt), ugoda (k. 144-146 akt), ostateczne przesądowe wezwanie do zapłaty dnia 14.11.2016r. (k. 50 akt), wypowiedzenie umowy kredytowej z dnia 28.01.2016r. (k. 44 akt). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że pozwana M. F. nie kwestionowała istnienia umowy kredytowej i wynikającego z niej zobowiązania. Odnosząc się do zarzutu wysokości zadłużenia w podanej przez powoda wysokości i nieudowodnienia jej w oparciu o przedstawione księgi rachunkowe banku i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia należy wskazać, że wyciąg z ksiąg banku w rozumieniu art. 95 ustawy z 1997 r. Prawo bankowe nie stanowi wprawdzie dowodu treści umowy, ale ma obrazować stan zadłużenia. Jakkolwiek nie można a priori wykluczyć na podstawie wyciągu z ksiąg banku formułowania domniemań co do poprawności ustalenia salda, to dowód taki oceniać jednak należy zgodnie z art. 233 § 1 kpc przy uwzględnieniu całokształtu materiału procesowego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego Szczecinie z dnia 24.05.2016 r., I Aca 1182/15 ). Pozwana w trakcie postępowania nie udowodniła nieprawidłowości w wyliczeniu wysokości zobowiązania co było jej obowiązkiem zgodnie z treścią art. 6 kc. W odniesieniu do zarzutu wypowiedzenia umowy niezgodnie z art. 75c ustawy prawo bankowe umożliwił restrukturyzacji zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu po dokonaniu przez bank oceny sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy zgodnie z art. 75c Ustawy Prawo bankowe . Działania powyższe bank podejmuje na wniosek kredytobiorcy. Pozwana nie wykazała, że po zaprzestaniu spłaty kredytu występowała do powódki ze stosownym wnioskiem w przedmiocie restrukturyzacji zadłużenia. Odnosząc się do zarzutu pozwanej dotyczącego nieskuteczności doręczenia wypowiedzenia umowy kredytu ze względu na fakt doręczenia pisma małoletniej córce pozwanej E. F. Sąd uznał doręczenie za skuteczne. Doręczenie zostało dokonane na adres podany przez stronę pozwaną. Ponadto jedynie doręczenia sądowe objęte są wymogami zgodnie z przepisami o doręczeniach zamieszczonymi w kodeksie postępowania cywilnego . W przypadku bowiem doręczenia zastępczego wedle treści art. 138§1 kpc pismo sądowe doręcza się dorosłemu domownikowi. Jednak w przypadku innych doręczeń, w tym przesyłek nadawanych przez Banki nie ma takich wymogów. W odniesieniu do zarzutu braku należytej reprezentacji powódki przy podpisaniu dokumentu wypowiedzenia kredytu popisanego w dniu 28.01.2016r. przez M. R. , nalało uznać go za bezzasadny albowiem powódka przedstawiła pełnomocnictwo z dnia 22.06.2011r. obowiązujące na dzień 28.01.2016r. Zatem całokształt zebranego materiału dowodowego pozwala uznać za wykazane istnienie zobowiązania z tytułu umowy o kredyt w wysokości objętej żądaniem pozwu. Wysokość dochodzonego roszczenia nie była sporna pomiędzy stronami. Sposób wyliczenia odsetek umownych nie budzi wątpliwości w świetle postanowień umowy. Pozwani nie zgłaszali konkretnych zarzutów co do wyliczenia przedstawionego przez powoda. W niniejszej sprawie nie wykazano żadnych szczególnych, wyjątkowych okoliczności, które uzasadniałyby oddalenie powództwa na podstawie art. 5 k.c. Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził od pozwanej M. F. na rzecz powoda (...) S.A. w W. kwotę 84.339,97 zł. wraz z ustawowymi odsetkami ustawowymi od dnia 09.12.2016 r. do dnia zapłaty, naliczanymi od kwoty 74.584,67 zł., wg stopy procentowej dla kredytów przeterminowanych wynoszącej czterokrotność oprocentowania kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, nie więcej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. W skład tych kosztów wchodzi: opłata od pozwu (1.055 zł), wynagrodzenie radcy prawnego (5.400 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (34 zł) oraz wydatki poniesione w związku z uzyskaniem uwierzytelnionego pełnomocnictwa w łącznej kwocie 7,38 zł. Razem – 6.496,38 zł.