IC 2373/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Płocku zasądził od Szpitala Wojewódzkiego na rzecz spółki kwotę ponad 104 tys. zł z odsetkami i kosztami procesu, oddalając wniosek o rozłożenie długu na raty.
Spółka z o.o. pozwała Szpital Wojewódzki o zapłatę ponad 104 tys. zł za dostarczone artykuły medyczne. Szpital, powołując się na trudną sytuację finansową i wpływy z NFZ, wniósł o rozłożenie długu na raty i nieobciążanie kosztami procesu. Sąd, po analizie dowodów, uznał roszczenie powoda za uzasadnione i zasądził całość należności wraz z odsetkami i kosztami, odrzucając wniosek o raty jako nieuzasadniony w świetle przepisów.
Powódka, spółka z o.o. z siedzibą w B., wniosła o zasądzenie od pozwanego Szpitala Wojewódzkiego w C. kwoty 104.529,51 zł z ustawowymi odsetkami, tytułem zapłaty za dostarczone artykuły medyczne na podstawie dziewięciu umów zawartych w latach 2011-2013. Pozwany Szpital, który wcześniej otrzymał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, wniósł sprzeciw, przyznając zasadność roszczenia, ale powołując się na trudną sytuację finansową i opóźnienia w płatnościach wynikające z niewystarczających wpływów z NFZ. Szpital wnioskował o rozłożenie długu na 16 miesięcznych rat oraz o nieobciążanie go kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Powódka wyraziła zgodę na ugodę w postaci 3 rat. Na rozprawie pełnomocnik powoda poparł powództwo, a pozwany nie stawił się. Sąd Okręgowy w Płocku, po rozpoznaniu sprawy, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 104.529,51 zł z ustawowymi odsetkami oraz kwotę 8.844 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd nie uwzględnił wniosku o rozłożenie należności na raty, uznając, że sytuacja finansowa pozwanego, mimo trudności, nie stanowiła "szczególnie uzasadnionego wypadku" w rozumieniu art. 320 k.p.c., zwłaszcza w kontekście licznych wierzycieli i postępowań egzekucyjnych. Sąd podkreślił również konieczność zachowania płynności finansowej przez powoda.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie uwzględnił wniosku o rozłożenie należności na raty.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo trudnej sytuacji finansowej pozwanego, nie zachodziły "szczególnie uzasadnione wypadki" wymagające rozłożenia długu na raty. Pozwany miał wielu wierzycieli, prowadzone były postępowania egzekucyjne, a także nie wykazał możliwości spłaty nawet w ratach. Sąd wziął pod uwagę również potrzebę zachowania płynności finansowej przez powoda.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie całości roszczenia
Strona wygrywająca
(...) Sp. z o.o.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Sp. z o.o. | spółka | powód |
| (...) Szpital Wojewódzki w C. SPZOZ | instytucja | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.c. art. 605
Kodeks cywilny
Na pozwanym ciążył obowiązek zapłaty ceny za dostarczony towar.
k.c. art. 481
Kodeks cywilny
Podstawa do zasądzenia odsetek ustawowych za zwłokę.
k.p.c. art. 320
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może w wyroku rozłożyć zasądzone świadczenie na raty w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do zasądzenia kosztów procesu od strony przegrywającej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 505 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Nakaz zapłaty traci moc w całości po złożeniu sprzeciwu.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Możliwość nieobciążania strony kosztami procesu w szczególnie uzasadnionych wypadkach (zasada słuszności).
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewątpliwy fakt zawarcia umów dostawy. Dostarczenie towaru i wystawienie faktur przez powoda. Niesporny fakt braku zapłaty ze strony pozwanego. Roszczenie powoda o zapłatę jest uzasadnione w świetle przepisów prawa cywilnego.
Odrzucone argumenty
Wniosek pozwanego o rozłożenie należności na raty z uwagi na trudną sytuację finansową. Wniosek pozwanego o nieobciążanie kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
pozwanemu ciążył obowiązek zapłaty ceny nie można pominąć również sytuacji powoda, który prowadzi własną działalność gospodarczą i musi mieć zachowaną płynność finansową problemy finansowe, jakie dotykają pozwanego, nie mogą stanowić przypadku szczególnie uzasadnionego, w rozumieniu art. 102 k.p.c.
Skład orzekający
Ewa Fabirkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 320 k.p.c. w kontekście sytuacji finansowej szpitali oraz stosowanie art. 102 k.p.c. w sprawach o zapłatę."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji szpitala SPZOZ i jego problemów finansowych, co może ograniczać jego bezpośrednie zastosowanie w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje typowe problemy finansowe placówek publicznych i ich konsekwencje w relacjach z kontrahentami, a także sposób, w jaki sądy podchodzą do wniosków o rozłożenie długu na raty.
“Szpital musi zapłacić ponad 100 tys. zł. Sąd odrzucił wniosek o raty mimo problemów finansowych.”
Dane finansowe
WPS: 104 529,51 PLN
zapłata za artykuły medyczne: 104 529,51 PLN
odsetki ustawowe: 2089,59 PLN
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IC 2373/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Płocku Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Fabirkiewicz Protokolant sekretarz sądowy Urszula Szczęsna - Cichosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2014 r. w P. sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w B. przeciwko (...) Szpitalowi Wojewódzkiemu w C. SPZOZ o zapłatę 1. zasądza od pozwanego (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. SPZOZ na rzecz powoda B. Sp z o.o. z siedzibą w B. kwotę 104.529, 51 zł (sto cztery tysiące pięćset dwadzieścia dziewięć złotych 51/100) z ustawowymi odsetkami: - od kwoty 102.439, 92 zł (sto dwa czterysta trzydzieści dziewięć tysięcy złotych 92/100) od dnia 03 września 2013r. - od kwoty 2.089,59 zł (dwa tysiące osiemdziesiąt dziewięć złotych 59/100) od dnia 12 września 2013r. 2. zasądza od pozwanego (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. SPZOZ na rzecz powoda B. Sp z o.o. z siedzibą w B. kwotę 8.844 zł (osiem tysięcy osiemset czterdzieści cztery złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. sygn. akt IC 2373/13 UZASADNIENIE (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. wniosła o zasądzenie od (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. kwoty 104.529,51 zł z ustawowymi odsetkami: od kwoty 102.439,92 zł od dnia 3 września 2013r i od kwoty 2.089,59 zł od dnia wniesienia pozwu, do dnia zapłaty. W uzasadnieniu żądania powód podał, iż sprzedał pozwanemu różne artykuły medyczne, o łącznej wartości 102.439,92 zł, na podstawie umów zawieranych w latach 2011 – 2013. Towar dostarczył z fakturami swoim środkiem transportu do apteki przyszpitalnej, a osoba upoważniona do odbioru potwierdziła odbiór zamówionych towarów, jednak pozwany należności nie zapłacił. Nakazem zapłaty z dnia 25 września 2013r., wydanym w postępowaniu upominawczym, Sąd Okręgowy w Płocku w sprawie I Ns 160/13 zasądził powyższą kwotę wraz z żądanymi odsetkami, liczonymi osobno od dwóch wymienionych w nim kwot i obciążył pozwanego kosztami procesu na rzecz powoda (nakaz zapłaty k. 89). W sprzeciwie pozwany zaskarżył nakaz w całości i wniósł o wyznaczenie rozprawy, na której prawdopodobne byłoby zawarcie ugody między stronami z rozłożeniem spłaty zadłużenia na 16 równych miesięcznych rat i nie obciążenie pozwanego kosztami postępowania, z uwagi na art. 102 k.p.c. Pozwany podał, iż roszczenie powoda co do zasady jest uzasadnione, jednak opóźnienie pozwanego, w realizacji zapłat na rzecz powoda, nie jest przez niego zawinione, gdyż wpływy z NFZ nie wystarczają na uiszczanie bieżących należności. Podniósł, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, co jest przyczyną opóźnień w płatnościach i faktem powszechnie znanym. Jego wymagalne zadłużenie stale się powiększa i na koniec 2012r. wynosiło ok. 20 mln zł. Zaznaczył, że w sprawie zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony pozwalający na rozłożenie należności na raty w oparciu o przepis art. 320 k.p.c. Pozwany załączył do pisma m.in. zestawienie nakazów i pozwów do zapłaty, na ogólną kwotę 8.506.787,93 zł. W piśmie procesowym z dnia 2 grudnia 2013r, stanowiącym odpowiedź na sprzeciw, powód poinformował, że byłby skłonny zawrzeć z pozwanym ugodę sądową, rozkładając spłatę należności na 3 równe raty i szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko. Zaznaczył, że powód prowadzi działalność gospodarczą i również musi dysponować środkami na zapłaty swoim kontrahentom. Zakwestionował zasadność żądania pozwanego w zakresie nie obciążania go kosztami procesu. Na termin rozprawy w dniu 19 lutego 2014r. stawił się pełnomocnik powoda, natomiast nie stawił się przedstawiciel strony pozwanej, która była zawiadomiona o terminie prawidłowo. Pełnomocnik powoda, wobec niestawiennictwa pozwanego poparł powództwo w całości, zgodnie z pozwem. Sąd ustalił, co następuje: Strony łączyły następujące umowy, zawarte w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego: - nr AT- (...) z dnia 08 sierpnia 2011r o dostawę środków myjących i dezynfekujących (k. 15 – 17); - nr (...) z dnia 19 września 2011r o dostawę sprzętu i materiałów jednorazowego użytku (k. 18 – 21); - nr AT- (...) z dnia 08 lutego 2012r o dostawę leków do apteki szpitalnej (k. 22 – 27); - nr AT- (...) z dnia 14 marca 2012r o dostawę przyrządów jednorazowego użytku do przetoczeń – do infuzji (k. 28 – 30); - nr AT- (...) z dnia 03 lipca 2012r o dostawę preparatu do mycia powierzchni w Centralnej Sterylizatorni (k. 31 – 33); - nr AT- (...) z dnia 02 sierpnia 2012r o dostawę leków do apteki szpitalnej (k. 34 - 40); - nr AT- (...) z dnia 23 stycznia 2013r o dostawę leków do apteki szpitalnej (k. 41 - 44); - nr AT- (...) z dnia 14 maja 2013r o dostawę preparatu do mycia powierzchni w Centralnej Sterylizatorni (k. 45 – 48); - nr AT- (...) z dnia 22 maja 2013r o dostawę środków dezynfekujących (k. 49 – 52). Z postanowień umownych wynikał 30 dniowy termin płatności za dostarczony towar, liczony od daty wystawienia faktury. Powód wywiązał się z dostawy zamówionego towaru i wystawił faktury na łączną kwotę 102.439,92 zł, w okresie od 29 maja 2013r do 14 czerwca 2013r (zestawienie niezapłaconych faktur k. 10 i faktury k. 53 - 82). Pozwany nie zapłacił umówionej należności (okoliczność nie kwestionowana przez pozwanego). Pismem z dnia 17 lipca 2013r. powód wezwał (...) Szpital Wojewódzki w C. do zapłaty przedmiotowej kwoty, a w dniu 02 września 2013r wystawił notę odsetkową , opiewającą na kwotę 2.089,59 zł, wzywając do uregulowania odsetek za zwłokę (wezwanie do zapłaty z potwierdzeniem odbioru k. 84 i k. 86, nota odsetkowa k. 83). Pozwany nie uregulował zobowiązań wobec powoda. Przeciwko pozwanemu prowadzone są liczne postępowania sądowe o zapłatę, w których zasądzane są należności na rzecz sprzedawców i dostawców produktów służących dla potrzeb opieki zdrowotnej (zestawienie nakazów i pozwów do zapłaty k. 97). Ponadto prowadzony jest spór zbiorowy pomiędzy pozwanym, jako pracodawcą, a związkiem zawodowym m.in. w zakresie pracowniczych należności płacowych (korespondencja z tym związana k. 101 – 102). Na dzień 01 października 2013r Szpital w C. dysponował środkami w wysokości 44.368,08 zł (zestawienie rachunków, depozytów i kredytów k. 103). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił, na podstawie dokumentów załączonych do akt dokumentów wymienionych w części stanu faktycznego uzasadnienia. Sąd zważył, co następuje: Wobec złożenia przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty, wydanego w dniu 25 września 2013r, w postępowaniu upominawczym, nakaz – zgodnie z art. 505 § 1 k.p.c. utracił moc, a sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawie. Strony zawarły łącznie 9 umów dostawy produktów, służących do realizacji zadań szpitala, w związku z opieką nad chorymi i zaopatrzeniem apteki przyszpitalnej. W każdej umowie została ustalona określona cenę za dostarczony towar oraz sposób i termin jej płatności przez odbiorcę. Zatem, zgodnie z art. 605 k.c. , na pozwanym ciążył obowiązek zapłaty ceny. Pozwany nie kwestionował faktu odbioru towaru dostarczonego przez powoda, ani tego, że należności za kupione produkty nie uiścił, przez co pozostaje w zwłoce. Z tych względów powództwo należało uwzględnić w całości, w tym także w odniesieniu do odsetek ustawowych stosownie do art. 481 k.c. Skapitalizowane odsetki od poszczególnych należności, za okres od daty wymagalności, liczonej po upływie 30 dni od daty wystawienia faktury z dnia 29 maja 2013r do daty płatności faktury z dnia 14 czerwca 2013r, wynoszą łącznie 2.089,59 zł. Sąd nie uwzględnił wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty. Przepis art. 320 k.p.c. wskazuje, że w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć zasądzone świadczenie na raty. Przepis podkreśla, iż dotyczy to jedynie szczególnych wypadków. Przyjmuje się powszechnie, że takimi szczególnymi wypadkami są sytuacje, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny, czy zdrowotny dłużnika, spełnienie przez niego świadczenia byłoby niemożliwe lub bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. Rozłożenie należności na raty ma na celu umożliwienie dłużnikowi wykonanie wyroku w sposób dobrowolny. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pozwany ma bardzo dużo wierzycieli, a jego długi opiewają na milionowe kwoty. W stosunku do dłużnika prowadzone są postępowania egzekucyjne. Pozwany nie wskazał, z jakiego źródła będą pochodziły pieniądze na spłatę proponowanych rat, co jednoznacznie wskazuje, że nie jest w stanie spłacić przedmiotowej należności także w kwotach ratalnych. Nie można pominąć również sytuacji powoda, który prowadzi własną działalność gospodarczą i musi mieć zachowaną płynność finansową, konieczną w umowach ze swoimi kontrahentami. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc . Na koszty te składają się : opłata od pozwu (5.227 zł), wynagrodzenie pełnomocnika powoda ( 3.600 zł – wg § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Sąd uznał, że problemy finansowe, jakie dotykają pozwanego, nie mogą stanowić przypadku szczególnie uzasadnionego, w rozumieniu art. 102 k.p.c. Pozwany od długiego już czasu nie reguluje swoich zobowiązań, wystawiono przeciwko niemu kilkadziesiąt tytułów egzekucyjnych, zatem niniejsza sprawa nie jest wyjątkowa na tle funkcjonowania szpitala. Powód dochodząc w sądzie swoich praw poniósł określone koszty, których nie musiałby wykładać, gdyby jego zobowiązanie zostało zaspokojone. sędzia Ewa Fabirkiewicz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI