IC 167/14

Sąd Okręgowy w P.Piotrków Trybunalski
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskaokręgowy
pożyczkaSKOKodsetkiwypowiedzenie umowynakaz zapłatysprzeciwuznanie powództwarozłożenie na ratykoszty procesu

Podsumowanie

Sąd Okręgowy uwzględnił w całości powództwo SKOK o zapłatę ponad 94 tys. zł z umowy pożyczki, oddalając wniosek pozwanych o rozłożenie długu na raty.

Powódka SKOK im. F. S. wniosła o zapłatę ponad 94 tys. zł od małżonków R. z tytułu umowy pożyczki. Po początkowym sprzeciwie i zarzutach o częściową spłatę, pozwani ostatecznie uznali roszczenie co do zasady i wysokości, wnosząc jedynie o rozłożenie długu na raty ze względu na trudną sytuację materialną. Sąd nie uwzględnił tego wniosku, zasądzając całość należności wraz z odsetkami i kosztami procesu, oddalając jednocześnie wniosek o nieobciążanie pozwanych brakującą opłatą sądową.

Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa im. F. S. z siedzibą w G. wniosła pozew przeciwko E. i W. małżonkom R. o zapłatę kwoty 94 304,73 zł z tytułu umowy pożyczki, wraz z odsetkami umownymi i kosztami procesu. Sprawa przeszła przez kilka sądów, aż trafiła do Sądu Okręgowego w P., który wydał nakaz zapłaty. Pozwana E. R. wniosła sprzeciw, podnosząc zarzut częściowej spłaty długu. W trakcie postępowania pozwani uznali jednak wysokość dochodzonego roszczenia, nie kwestionując już jego zasadności ani wyliczeń, i wnieśli o rozłożenie płatności na raty, powołując się na trudną sytuację materialną. Powód nie wyraził zgody na rozłożenie długu na raty, domagając się zasądzenia całości należności. Sąd, po ustaleniu stanu faktycznego opartego na umowie pożyczki i wpłatach pozwanych, uznał wypowiedzenie umowy pożyczki za zasadne z uwagi na nieterminowe spłaty. W związku z tym, sąd uwzględnił w całości żądanie pozwu, zasądzając kwotę 94 304,73 zł wraz z odsetkami umownymi. Sąd nie znalazł podstaw do rozłożenia spłaty na raty zgodnie z art. 320 kpc. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając je od pozwanych na rzecz powoda, z wyjątkiem brakującej opłaty sądowej, której nie obciążono pozwanych na podstawie art. 102 kpc.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie uwzględnił wniosku pozwanych o rozłożenie spłaty na raty, uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 320 kpc.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 320 kpc, które uzasadniałyby rozłożenie spłaty na raty, mimo trudnej sytuacji materialnej pozwanych i braku zgody powoda.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uwzględniono w całości

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo – Kredytowa im. F. S.instytucjapowód
E. R.osoba_fizycznapozwana
W. R.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.c. art. 720

Kodeks cywilny

Dotyczy umowy pożyczki.

Pomocnicze

k.p.c. art. 320

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość nieobciążania strony kosztami postępowania w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zasadność wypowiedzenia umowy pożyczki z powodu nieterminowych spłat. Uznanie przez pozwanych wysokości dochodzonego roszczenia. Brak przesłanek do rozłożenia spłaty na raty.

Odrzucone argumenty

Zarzut częściowej spłaty długu (ostatecznie uznany za nieistotny w kontekście uznania całości roszczenia). Wniosek o rozłożenie spłaty na raty z uwagi na trudną sytuację materialną.

Godne uwagi sformułowania

Pozwani uznali dochodzone pozwem kwoty roszczenia z tytułu umowy pożyczki, nie kwestionowali jej wysokości, wnieśli o rozłożenie płatności tej kwoty na raty i wnosili o nieobciążanie kosztami procesu z uwagi na trudną sytuację materialną. Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 320 kpc i nie uwzględnił wniosku pozwanych o rozłożenie na raty spłaty w/w kwoty.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasadności wypowiedzenia umowy pożyczki w przypadku nieterminowych spłat oraz odmowy rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty w braku przesłanek ustawowych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy indywidualnej umowy pożyczki i specyficznych okoliczności faktycznych. Brak przełomowej interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest standardowym przykładem dochodzenia należności z umowy pożyczki, z typowymi argumentami i rozstrzygnięciem. Brak nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.

Dane finansowe

WPS: 94 304,73 PLN

kapitał pożyczki: 90 533,85 PLN

skapitalizowane odsetki: 1333,44 PLN

odsetki za opóźnienie: 2437,44 PLN

Sektor

finanse

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IC 167/14 UZASADNIENIE W dniu 13.03. 2013r pełnomocnik powoda Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. wniósł pozew przeciwko E. i W. małżonkom R. o zapłatę kwoty 94 304,73 złotych w tym kwotę 90 533,80 złotych z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 2013-03-11 do dnia zapłaty kwotę 2 437,44 złotych z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 2013-03-11do dnia zapłaty kwotę 1 333,44 złotych z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 2013-03-11do dnia zapłaty oraz kwotę 4 800,22 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu do Sądu Rejonowego L. o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu elektronicznym. Postanowieniem z dnia 14.06.2013r. Sąd Rejonowy w L. przekazał niniejszą sprawę w/g właściwości do Sądu Rejonowego w B. , zaś Sąd Rejonowy w B. postanowieniem z dnia 23.10.2013r przekazał ją właściwemu Sądowi Okręgowemu w P. . Sąd Okręgowy wydał w dniu 10.01.2014r nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym i nakazał pozwanym E. R. oraz W. R. ,aby zapłacili solidarnie powodowi Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo –Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G. kwotę 94.304,73 złotych wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od kwot : - 90.533,85 złotych od dnia 11marca 2013 roku do dnia zapłaty -2.437,44 złotych od dnia 11 marca 2013 roku do dnia zapłaty - 1.333,44 złotych od dnia 11 marca 2013 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 4.817,22 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i nakazał ściągnąć solidarnie od pozwanych E. R. oraz W. R. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim kwotę 3.537 złotych tytułem brakującej opłaty sądowej od pozwu . Od wydanego nakazu zapłaty wniosła sprzeciw pozwana E. R. . Pozwana zgłosiła zarzut spełnienia części roszczenia z uwagi na regularne wpłaty dokonywane przez pozwanego W. R. na konto powoda w łącznej kwocie 26.503,85 złotych i wnosiła o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanych kosztów postępowania w/g norm przepisanych. Pozwany W. R. wnosił o oddalenie powództwa. W toku procesu pełnomocnik powoda podtrzymywał dotychczasowe stanowisko procesowe wnosząc o wydanie wyroku zgodnie z treścią pozwu i z treścią wydanego uprzednio nakazu zapłaty, zaś ostatecznie pozwani E. i W. R. uznali dochodzone pozwem kwoty roszczenia z tytułu umowy pożyczki, nie kwestionowali jej wysokości, wnieśli o rozłożenie płatności tej kwoty na raty i wnosili o nieobciążanie kosztami procesu z uwagi na trudną sytuację materialną. Powód nie wyraził zgody na rozłożenie na raty płatności kwoty dochodzonej w pozwie, wnosił o zasądzenie kosztów procesu. Pozwani wnieśli ostatecznie o nie obciążanie ich kosztami procesu – kosztami nieziszczonych opłat sądowych od pozwu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 listopada 2011r. Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo – Kredytowa im. F. S. z siedzibą w G. udzieliła pozwanemu W. R. pożyczki w kwocie 96.000,oo złotych, z zastrzeżeniem między innymi odsetek za opóźnienie w przepadku nieterminowej spłaty pożyczki lub jej raty w wysokości 4-krotności stopy lombardowej Narodowego Banku Polskiego. Za spłatę pożyczki poręczyła E. R. . Z uwagi na niedokonywanie spłat rat pożyczkowych, powód po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy do zapłaty wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki, skutkiem czego nie spłacona część wraz z należnymi odsetkami i kosztami została postawiona w stan natychmiastowej wymagalności z upływem 30- dniowego terminu wypowiedzenia. Zgodnie z pkt 9 cytowanej umowy, spłata pożyczki miałanastępować w ratach płatnych bez wezwania zgodnie z planem spłaty, który stanowił załącznik nr 2 do umowy. Pkt 10 umowy pożyczki w ppkt od „a” do „g” wskazywał na kolejność zaliczania wpłat dokonywanych przez pożyczkodawcę. Zgodnie natomiast z pkt 21 umowy, w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu stawała się w dniu następnym należnością przeterminowaną, zaś zgodnie z pkt 24 umowy pożyczkodawca zastrzega sobie prawo wypowiedzenia umowy z 30-dniowym terminem wypowiedzenia i postawienia całej pożyczki w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku stwierdzenia, że warunki udzielenia pożyczki nie zostały dotrzymane. Od niespłaconego w całości lub części kapitału, a od dnia wniesienia powództwa od całości zadłużenia przysługiwały odsetki według zmiennej stopy procentowej wynoszącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego. W dalszej części umowy przewidywała ona obciążenie pożyczkobiorcy kosztami postępowania sądowego ( pkt 22 ). W treści pkt 25 umowy pożyczkobiorca potwierdził otrzymanie całości dokumentacji dotyczącej przedmiotowej umowy, zapoznanie się z jej treścią i zobowiązaniu do stosowania jej postanowień. Pozwany dokonał poniższych wpłat; - 11 stycznia 2011 roku – 2 100 zł – zgodnie z planem spłaty pożyczki - 13 lutego 2012 roku - 1 920 zł – niezgodnie z planem spłaty pożyczki - 13 marca 2012 roku – 2115 zł – niezgodnie z planem spłaty pożyczki -17 kwietnia2012 roku – 2 095 zł – jw. -16 maja 2012 roku – 1 000 zł – jw. -10 lipca 2012 roku – 2 600 zł – jw. -12 lipca 2012 roku – 855 zł – jw. -16 sierpnia 2012 roku – 2 287 zł – jw. -11 października 2012 roku – 2 300 zł – jw. ( bez wpłaty za miesiąc wrzesień ). -12 października 2012 roku –2 016zł–jw. -14stycznia 2013 roku–4 000 zł – jw. (bez wpłaty za listopad i grudzień 2012 roku ) -13 lutego 2013 roku –1 200 zł –jw. -10 maja 2013 roku –2 000 zł –jw. Reasumując, na dzień wypowiedzenia umowy (27 grudnia 2012 roku) łączna wysokość przedterminowego zadłużenia wynosiła kwotę 6 638,18 zł, zaległy kapitał – kwotę 2 043 zł, zaś łączna suma odsetek umownych zwykłych (wynikających z zaciągnięcia pożyczki ) ustalona została na kwotę 4 243, odsetek karnych – na kwotę 59,95zł. ( dowód k. 103 -147 wykaz operacji na rachunku pozwanego , k – 182 – 194 dowody wpłaty , k – 204 – 206aktualny plan spłaty pożyczki ) .Na kwotę roszczenia dochodzoną niniejszym pozwem składa się niespłacony kapitał pożyczki w kwocie 90.533,85 zł, skapitalizowane odsetki naliczone do dnia wniesienia pozwu w wysokości 1.333,44 zł, (niezapłacone odsetki za opóźnienie naliczone w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki lub jej raty) oraz 2.437,44 zł, (niezapłacone odsetki zwykłe umowne ). Zgodnie z treścią umowy pożyczki, która umożliwiła naliczenie odsetek od należności przeterminowanej od całości zadłużenia od dnia wniesienia powództwa, powód wnosił więc o nakazanie nakazem zapłaty, by pozwani zapłacili powodowi łącznie kwotę 94.304,73 złotych z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej rocznie od dnia 11 marca 2013r. do dnia zapłaty. . Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie w/w dowodów jest bezsporny i niekwestionowany przez strony. Pozwani w sprzeciwie od wydanego nakazu zapłaty ponieśli zarzut, że część dochodzonego roszczenia w pozwie w kwocie ponad 26.000 złotych została przez nich spłacona. Jednak w toku procesu po złożeniu przez powoda zestawienia operacji dokonywanych na rachunku pozwanych, wykazu uiszczonych wpłat przez W. R. oraz ich rozliczenia w świetle ustaleń umownych umowę pożyczki oraz harmonogramu spłaty pojedynczych rat tej pożyczki, pozwani uznali, iż wyliczona kwota należności objęta pozwem jest prawidłowa i nie kwestionowali już jej wysokości, wnosząc jedynie o rozłożenie na raty zapłaty powyższej kwoty z uwagi na trudną sytuację materialną oraz o nieobciążanie ich kosztami procesu. Powód nie wyraził na powyższe zgody podnosząc, iż widzi taką możliwość bądź restrukturyzację kredytu dopiero po uzyskaniu prawomocnego wyroku w sprawie. Sąd zważył co następuje ; Bezspornym jest w sprawie , iż doszło do zawarcia umowy pożyczki na cele mieszkaniowe z pozwanym W. R. zgodnie z art. 720 k.c. , której poręczycielem była E. R. . Fakt zawarcia umowy, treść jej postanowień umownych ( w tym także dotyczących kwestii wypowiedzenia i wymagalności umowy) jest niekwestionowany przez strony, jak i ostateczna wysokość dochodzonego roszczenia wynikająca z umowy obejmującej nie spłacany kapitał oraz umowne odsetki określone w umowie. Pozwani na ostatniej rozprawie uznali prawidłowość wyliczenia dochodzonej kwoty nie kwestionowali prawidłowości wyliczenia dochodzonej kwoty po rozliczeniu dokonanych przez nich wpłat. Sąd w przedmiotowej sprawie uznał, iż zarówno w świetle art. 720 i następnych kc. oraz postanowień umowy wypowiedzenia umowy pożyczki i postawienie jej po wezwaniu do zapłaty po upływie 30-dniowego terminu wypowiedzenia w stan wymagalności było zasadne z uwagi na nieterminową spłatę w/w zobowiązań zgodnie z art. 21 zawartej umowy. Z tych też względów Sad uwzględnił w całości żądanie pozwu i zasądził dochodzona pozwem kwotę 94 304, 73 złotych z umownymi odsetkami od chwili wniesienia przez (art. 21 umowy ) w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego. Sąd uznał , iż nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 320 kpc . i nie uwzględnił wniosku pozwanych o rozłożenie na raty spłaty w/w kwoty. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu ( art. 98 §1kpc . ) i zasądzono solidarnie od pozwanych na rzecz powoda zwrot uiszczonej opłaty stałej od pozwu oraz koszty zastępstwa procesowego powoda w/g norm przyjętych. Sąd zgodnie z art. 102 kpc . nie obciążył pozwanych obowiązkiem uiszczenia brakującej opłaty stałej od pozwu. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę