I ZSK 9/22

SN
Sygn. akt I ZSK 9/22
POSTANOWIENIE
Dnia 25 stycznia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Staryk
na posiedzeniu w dniu 25 stycznia 2023 r.
w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej,
po rozpoznaniu sprawy wszczętej na skutek wniosku Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratury Apelacyjnej w […] sygn. akt Ap I K 1120/7/13 wobec prokuratora Prokuratury Rejonowej w C.  M. S., obwinionego o przewinienia dyscyplinarne określone obecnie w art. 145 § 1 pkt 1b ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r. poz. 1247)
postanowił
:
umorzyć postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania karnego w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze.
UZASADNIENIE
W dniu 20 czerwca 2013 r. Rzecznik Dyscyplinarny byłej Prokuratury Apelacyjnej w
[…]
, prokurator Prokuratury Regionalnej w K.  G. K. skierował do Sądu Dyscyplinarnego dla Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko M.S. – prokuratorowi Prokuratury Rejonowej w C. o to, że w dniu 17 września 2011 r. w D. uchybił godności sprawowanego urzędu poprzez to, że:
- działając umyślnie stosował przemoc w postaci popychania w celu zmuszenia funkcjonariuszy Komisariatu Policji w K.  w osobach st. sierż. S. S.  oraz mł. asp. R. U.  do zaniechania prawnej czynności służbowej związanej z podjętą interwencją domową z zawiadomienia W. S. oraz znieważył ww. funkcjonariuszy, używając wobec nich słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, pogardliwych i poniżających podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych,
- poprzez uderzenia rękoma po głowie i tułowiu oraz szarpanie spowodował u W. S., konkubiny wspólnie z nim zamieszkującej, obrażenia ciała
‎
w postaci urazu głowy oraz krwiaków prawego i lewego ramienia, skutkujące naruszeniem prawidłowych narządów ciała na okres nie przekraczający 7 dni,
‎
tj. i przewinienie dyscyplinarne, wyczerpujące jednocześnie znamiona czynów z art. 224 § 2 k.k., art. 226 § 1 k.k., art. 157 § 2 i 4 k.k.
Sąd Dyscyplinarny przy Prokuraturze Generalnym postanowieniem z dnia 24 stycznia 2019 r. umorzył postępowanie „wobec ustalenia, że ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa”. Odwołanie od tego postanowienia zostało wniesione przez Prokuratora Krajowego do Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, która w dniu 11 grudnia 2019 r. w sprawie II DSI 43/19 uchyliła zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazała do „ponownego”  rozpoznania Wydziałowi I Izby Dyscyplinarnej.
Sprawa została przekazana po  likwidacji Izby Dyscyplinarnej – Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy uznał, że postępowanie dyscyplinarne w tej sprawie podlega umorzeniu z powodu śmierci obwinionego. Do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego wpłynął akt zgonu obwinionego M. S., dokumentujący jego zgon w miejscowości D.  Pierwsze w dniu 31 lipca 2022 r. o godzinie 18:50. Stosownie do art. 27a ust. 1b ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (jednolity tekst: Dz.U. z 2021 r. poz. 1904 ze zm.) do właściwości Izby Odpowiedzialności Zawodowej należą między innymi sprawy dyscyplinarne rozpatrywane przez Sąd Najwyższy w związku z postępowaniami dyscyplinarnymi prowadzonymi na podstawie ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2022 r. poz. 1247 i 1259). W związku z tym – w myśl art. 171 pkt 1 ustawy – Prawo o prokuraturze zastosować należało art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.
Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18, ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W ocenie Sądu Najwyższego z przepisu tego wynika, że przyznanie kosztów takiej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu dyscyplinarnym w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej jest możliwe tylko po złożeniu przez adwokata z urzędu wniosku o przyznanie takich kosztów. W aktach sprawy nie ma takiego wniosku
adwokata A. G., dlatego nie rozstrzygnięto o tych kosztach.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.