I ZSK 25/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy dyscyplinarnej sędziego i przekazał ją Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym.
Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej rozpoznał sprawę dyscyplinarną sędziego E. T. z Sądu Rejonowego w G. Zgodnie z przepisami, SN jest właściwy do spraw przewinień dyscyplinarnych wyczerpujących znamiona umyślnych przestępstw. Sąd uznał jednak, że nie jest właściwy rzeczowo do rozpoznania tej konkretnej sprawy, stwierdzając swoją niewłaściwość i przekazując ją do rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym.
Sąd Najwyższy, w składzie orzekającym Izby Odpowiedzialności Zawodowej, rozpoznał sprawę dotyczącą sędziego E. T. z Sądu Rejonowego w G. Zgodnie z art. 110 § 1 pkt 1 b p.u.s.p., Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania spraw o przewinienia dyscyplinarne, które wyczerpują znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego lub umyślnych przestępstw skarbowych. Sąd podkreślił, że właściwość SN musi być wstępnie uprawdopodobniona co najmniej postanowieniem o wszczęciu postępowania karnego. Niemniej jednak, ostateczna decyzja o właściwości sądu dyscyplinarnego zależy od rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu karnym. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy, przekazując ją do rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w [...]. Wnioski o wyłączenie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego pozostawiono bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania takich spraw, jednak jego właściwość musi być wstępnie uprawdopodobniona co najmniej postanowieniem o wszczęciu postępowania karnego. Ostateczna właściwość i rozstrzygnięcie zależą od wyników postępowania karnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że choć wstępne uprawdopodobnienie przestępstwa uzasadnia skierowanie sprawy do Izby Odpowiedzialności Zawodowej, to prawomocny wyrok sądu karnego przesądza o tym, czy przewinienie dyscyplinarne wyczerpuje znamiona przestępstwa, a tym samym o właściwości sądu dyscyplinarnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Przekazanie sprawy do innego sądu
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| sędzia Sądu Rejonowego w G. E. T. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego | inne | wnioskodawca |
Przepisy (4)
Główne
p.u.s.p. art. 110 § § 3
Prawo o ustroju sądów powszechnych
Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania sprawy o przewinienia dyscyplinarne wyczerpujące znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego lub umyślnych przestępstw skarbowych.
p.u.s.p. art. 110 § § 1 pkt 1 b
Prawo o ustroju sądów powszechnych
Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania sprawy o przewinienia dyscyplinarne wyczerpujące znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego lub umyślnych przestępstw skarbowych.
Pomocnicze
k.p.k. art. 35 § § 1
Kodeks postępowania karnego
p.u.s.p. art. 128
Prawo o ustroju sądów powszechnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość rzeczowa Sądu Najwyższego do rozpoznania sprawy dyscyplinarnej sędziego w okolicznościach faktycznych sprawy.
Godne uwagi sformułowania
właściwość Sądu Najwyższego w powyższych sprawach musi być wstępnie w wysokim stopniu uprawdopodobniona co najmniej postanowieniem o wszczęciu postępowania karnego Ostatecznie natomiast, o tym czy przewinienie dyscyplinarne wyczerpuje znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego przesądza prawomocny wyrok sądu karnego sędzia nie może być osobą skazaną prawomocnie za umyślne przestępstwo ściganej z oskarżenia publicznego
Skład orzekający
Marek Motuk
przewodniczący
Marek Dobrowolski
sprawozdawca
Arkadiusz Sopata
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości rzeczowej Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych sędziów oraz relacji między postępowaniem dyscyplinarnym a karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z właściwością Sądu Najwyższego w sprawach dyscyplinarnych sędziów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się odpowiedzialnością zawodową sędziów i procedurą dyscyplinarną, ze względu na precyzyjne określenie właściwości Sądu Najwyższego.
“Kiedy Sąd Najwyższy nie jest właściwy? Wyjaśnienie w sprawie dyscyplinarnej sędziego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I ZSK 25/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk (przewodniczący) SSN Marek Dobrowolski (sprawozdawca) Ławnik SN Arkadiusz Sopata Protokolant inspektor sądowy Anna Tarasiuk Sąd Najwyższy postanowił: 1. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 110 § 3 p.u.s.p. w zw. z art. 128 p.u.s.p. stwierdzić swoją niewłaściwość rzeczową do rozpoznania niniejszej sprawy i sprawę przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego w G. E. T. przekazać Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sadzie Apelacyjnym w […] do rozpoznania; 2. wnioski o wyłączenie Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego pozostawić bez rozpoznania z uwagi na treść rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 1. UZASADNIENIE Zgodnie z treścią art. 110 § 1 pkt 1 b p.u.s.p. Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania sprawy o przewinienia dyscyplinarne wyczerpujące znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego lub umyślnych przestępstw skarbowych. W ocenie Sądu właściwość Sądu Najwyższego w powyższych sprawach musi być wstępnie w wysokim stopniu uprawdopodobniona co najmniej postanowieniem o wszczęciu postępowania karnego w postaci śledztwa lub dochodzenia. Fakt wydania takiego postanowienia uprawdopodabnia okoliczność, iż zarzucane przez Zastępcę Rzecznika przewinienie dyscyplinarne może wyczerpywać znamiona umyślnego przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Dopiero ta okoliczność uzasadnia skierowanie sprawy tego rodzaju do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Ostatecznie natomiast, o tym czy przewinienie dyscyplinarne wyczerpuje znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego przesądza prawomocny wyrok sądu karnego, czyli rozstrzygnięcia sądu karnego w istocie przesądzają o tym, czy przewinienie wyczerpuje znamiona tego rodzaju przestępstwa czy też nie, a w konsekwencji o właściwości sądu dyscyplinarnego. Podkreślić należy, iż pomimo wstępnego ustalenia właściwości Sądu Najwyższego do rozpoznania tego rodzaju sprawy, uprawdopodobnione postanowieniem o wszczęciu postepowania karnego w dalszym toku postępowania prowadzić może do odmiennych wniosków, a mianowicie, iż sąd ten nie jest właściwy do rozpoznania sprawy w sytuacji, gdy zapadnie postanowienie o umorzeniu postępowania np. z powodu braku znamion czynu zabronionego, co jest równoznaczne w skutkach z uniewinnieniem. W wypadku rozstrzygnięcia niekorzystnego dla obwinionego np. w razie skazania za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, okoliczność ta ma nie tylko przesądzające znaczenie w postępowaniu prowadzonym przez Izbę Odpowiedzialności Zawodowej co do właściwości, ale także co do rodzaju wymierzonej kary. Przypomnieć należy, iż sędzia nie może być osobą skazaną prawomocnie za umyślne przestępstwo ściganej z oskarżenia publicznego. Konkludując, zarówno właściwość rzeczowa Izby Odpowiedzialności Zawodowej jak i treść wydanych rozstrzygnięć uzależniona jest od treści orzeczeń wydanych w postępowaniu karnym. [M. T.] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI