I ZO 21/22

Sąd Najwyższy2023-09-06
SNinneodpowiedzialność dyscyplinarna sędziówWysokanajwyższy
odpowiedzialność dyscyplinarnasędziaSąd Najwyższyobserwacja psychiatrycznaśrodki przymusuimmunitetprawo o ustroju sądów powszechnychkodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie wniosku o skierowanie sędzi na obserwację psychiatryczną połączoną z przymusowym zatrzymaniem, uznając takie środki za niedopuszczalne w postępowaniu dyscyplinarnym.

Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego złożył wniosek o skierowanie sędzi M. D. na obserwację psychiatryczną połączoną z przymusowym zatrzymaniem i doprowadzeniem, powołując się na opinię biegłych. Sąd Najwyższy uznał jednak, że stosowanie środków przymusu, takich jak zatrzymanie i doprowadzenie, jest niedopuszczalne w postępowaniu dyscyplinarnym, ponieważ grożące kary nie mają charakteru izolacyjnego, a immunitet sędziego obejmuje każdą formę pozbawienia wolności. W związku z tym postępowanie w przedmiocie zarządzenia obserwacji zostało umorzone.

Wniosek Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w R. dotyczył skierowania sędzi Sądu Rejonowego w W., M. D., na badanie psychiatryczne połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym, a także zezwolenia na jej zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie. Wniosek oparty był na opinii biegłych psychiatrów wskazującej na konieczność takiej obserwacji. Sędzia M. D. była obwiniona o szereg przewinień dyscyplinarnych, w tym naruszenie przepisów prawa procesowego, uchybienie godności urzędu poprzez zachowania domowe (groźby samobójcze, przemoc fizyczna wobec męża i teściowej, spożywanie alkoholu w obecności małoletnich dzieci) oraz wprowadzenie w błąd funkcjonariusza Policji co do tożsamości. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, uznał go za niedopuszczalny. Argumentacja sądu opierała się na konstytucyjnej zasadzie proporcjonalności oraz na tym, że postępowanie dyscyplinarne nie może prowadzić do środków izolacyjnych, które przekraczałyby dolegliwość ewentualnych kar dyscyplinarnych. Podkreślono, że immunitet formalny sędziego obejmuje każdą formę pozbawienia wolności, a obserwacja psychiatryczna w warunkach szpitalnych wiąże się z takim pozbawieniem. W związku z tym, badanie psychiatryczne połączone z obserwacją może nastąpić jedynie za dobrowolną zgodą sędziego i w warunkach niestwarzających ryzyka pozbawienia wolności. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił umorzyć postępowanie w przedmiocie zarządzenia obserwacji połączonej z zatrzymaniem i przymusowym doprowadzeniem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zarządzenie obserwacji psychiatrycznej połączonej z zatrzymaniem i przymusowym doprowadzeniem obwinionego sędziego jest niedopuszczalne w postępowaniu dyscyplinarnym.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że stosowanie środków przymusu, takich jak zatrzymanie i doprowadzenie, w celu przeprowadzenia obserwacji psychiatrycznej w postępowaniu dyscyplinarnym narusza zasadę proporcjonalności i immunitet sędziego, ponieważ grożące kary dyscyplinarne nie mają charakteru izolacyjnego, a pozbawienie wolności w ramach obserwacji przekraczałoby dolegliwość tych kar.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania

Strony

NazwaTypRola
M. D.osoba_fizycznaobwiniona sędzia
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w R.organ_państwowywnioskodawca

Przepisy (10)

Główne

p.u.s.p. art. 107 § 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych

p.u.s.p. art. 82 § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych

Pomocnicze

k.p.k. art. 249 § 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 100 § 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 140

Kodeks postępowania karnego

k.w. art. 11 § 1

Kodeks wykroczeń

k.w. art. 65 § 1

Kodeks wykroczeń

k.p.k. art. 202 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 203 § 1-3

Kodeks postępowania karnego

p.u.s.p. art. 128

Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność stosowania środków przymusu (zatrzymanie, doprowadzenie) w postępowaniu dyscyplinarnym wobec sędziego ze względu na konstytucyjną zasadę proporcjonalności. Obserwacja psychiatryczna połączona z pozbawieniem wolności przekracza dolegliwość kar dyscyplinarnych. Immunitet formalny sędziego obejmuje każdą formę pozbawienia wolności.

Godne uwagi sformułowania

na gruncie postępowania dyscyplinarnego nie jest możliwe stosowanie środków przymusu (zatrzymanie i doprowadzenie) uciążliwość przeprowadzonego w toku postępowania dyscyplinarnego badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją w zamkniętym zakładzie leczniczym „przekraczałaby znacznie dolegliwość kar, które mogą być orzeczone za zarzucane przewinienie dyscyplinarne” immunitet formalny sędziego obejmuje swym zakresem każdą formę pozbawienia wolności

Skład orzekający

Tomasz Demendecki

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie granic dopuszczalnych środków przymusu w postępowaniu dyscyplinarnym wobec sędziów, interpretacja immunitetu sędziowskiego w kontekście badań lekarskich."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego, gdzie wnioskowano o obserwację psychiatryczną połączoną z przymusowym zatrzymaniem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii immunitetu sędziowskiego i granic postępowania dyscyplinarnego, pokazując, że nawet w obliczu poważnych zarzutów, sędziowie chronieni są specyficznymi procedurami.

Sąd Najwyższy: Sędzia nie musi iść na przymusowe badania psychiatryczne?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I ZO 21/22
POSTANOWIENIE
Dnia 6 września 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Demendecki
Protokolant starszy inspektor sądowy Mariusz Pogorzelski
przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym
‎
w R., na posiedzeniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 6 września 2023 r. w przedmiocie wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w R. o skierowanie obwinionej sędzi Sądu Rejonowego w W. w stanie spoczynku M. D. na badanie psychiatryczne połączone z obserwacją psychiatryczną w zakładzie leczniczym or
az zezwoleniem na zatrzymanie i przymusowe jej doprowadzenie na powyższe badanie
postanowił:
umorzyć postępowanie w przedmiocie dopuszczenia dowodu z obserwacji psychiatrycznej sędzi Sądu Rejonowego w W. w stanie spoczynku M. D. połączonej z przymusowym jej zatrzymaniem i doprowadzeniem na tę obserwację.
UZASADNIENIE
Sędzia Sądu Rejonowego w W. - M. D. została obwiniona o to, że:
1) w dniu 21 października 2020 r. w Sądzie Rejonowym w W. wydała zarządzenie o wyznaczeniu posiedzenia w przedmiocie przedłużenia tymczasowego aresztowania na 22 października 2020 r. i nie zawiadomiła o terminie ww. posiedzenia obrońców podejrzanej do czego była zobowiązana treścią art. 249 § 5 k.p.k., a następnie 22 października 2020 r., wbrew treści art. 100 § 5 k.p.k. w zw. z art. 140 k.p.k., po wydaniu postanowienia o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, nie wydała zarządzenia o doręczeniu odpisu postanowienia nieobecnym na posiedzeniu obrońcom, co doprowadziło do rażącego naruszenia prawa podejrzanej do obrony stwierdzonego postanowieniem Sądu Okręgowego w R. z 3 listopada 2020 r., sygn. III Kz 150/20, naruszając § 14 Uchwały Nr […] Krajowej Rady Sądownictwa z 13 stycznia 2017 r. w sprawie ogłoszenia ujednoliconego tekstu Zbioru Zasad Etyki Zawodowej Sędziów i Asesorów Sądowych, czym dopuściła się oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa procesowego, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 pkt 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej p.u.s.p.);
2) od 10 kwietnia 2021 r. do 8 lipca 2021 r. w miejscu swojego zamieszkania w O. wielokrotnie, będąc w stanie nietrzeźwości, a także upojenia alkoholowego, groziła swojemu mężowi popełnieniem samobójstwa w ten sposób, że przyłożyła sobie nóż do wewnętrznej części nadgarstka grożąc podcięciem żył, a także symulując połknięcie garści tabletek psychotropowych, nadto wywołując awantury domowe, w trakcie których dopuszczała się wobec członków najbliższej rodziny rękoczynów i przemocy fizycznej (zepchnięcie ze schodów teściowej, kopnięcie w twarz swojego męża), czym zastraszała dzieci, a także spożywała alkohol w obecności swoich małoletnich dzieci, a powyższe zachowania powodowały konieczność wielokrotnego wzywania przez najbliższą rodzinę Policji na interwencje, naruszając art. 82 § 2 p.u.s.p. oraz § 2, § 4, § 5 ust. 2 i § 16 Uchwały Nr
[…]
Krajowej Rady Sądownictwa z 13 stycznia 2017 r. w sprawie ogłoszenia ujednoliconego tekstu Zbioru Zasad Etyki Zawodowej Sędziów i Asesorów Sądowych, czym uchybiła godności urzędu, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 pkt 5 p.u.s.p.;
3) w dniu 5 października 2021 r. w miejscu swojego zamieszkania w O. w czasie awantury, uderzyła swojego męża D. U. naczyniem kuchennym w głowę co spowodowało u niego rozcięcie i silne krwawienie, a następnie oddaliła się z miejsca zamieszkania przed przybyciem Policji, naruszając art. 82 § 2 p.u.s.p. oraz § 2, § 4, § 5 ust. 2 i § 16 Uchwały Nr […] Krajowej Rady Sądownictwa z 13 stycznia 2017 r. w sprawie ogłoszenia ujednoliconego tekstu Zbioru Zasad Etyki Zawodowej Sędziów i Asesorów Sądowych, czym uchybiła godności urzędu, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 pkt 5 p.u.s.p.,
4) w dniu 24 października 2021 r. około godz. 15.30 w O., w miejscu zamieszkania, w czasie interwencji Policji i pogotowia ratunkowego,- będąc w stanie upojenia alkoholowego, była pobudzona, wulgarna, wykrzykiwała, że musi się napić alkoholu, a jej zachowanie spowodowało, że konieczna była asysta Policji w celu przewiezienia jej do szpitala w M., naruszając art. 82 § 2 p.u.s.p. oraz § 2, § 4, § 5 ust. 2 i § 16 Uchwały Nr […] Krajowej Rady Sądownictwa z 13 stycznia 2017 r. w sprawie ogłoszenia ujednoliconego tekstu Zbioru Zasad Etyki Zawodowej Sędziów i Asesorów Sądowych, czym uchybiła godności urzędu, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 pkt 5 p.u.s.p.;
5) w dniu 24 października 2021 r. około godz. 19.10 w M., po samowolnym oddaleniu się ze szpitala miejskiego, w czasie legitymowania na wezwanie funkcjonariusza Policji o podanie danych osobowych, dwukrotnie usiłowała umyślnie wprowadzić w błąd funkcjonariusza Policji co do tożsamości własnej odpowiadając, że nazywa się G. P., co jednak nie nastąpiło, z uwagi na rozpoznanie jej przez funkcjonariusza Policji, czym wyczerpała dyspozycję art. 11 § 1 k.w. zw. z art. 65 § 1 pkt 1 k.w. naruszając art. 82 § 2 p.u.s.p. oraz § 2, § 4, § 5 ust. 2 i § 16 Uchwały Nr […] Krajowej Rady Sądownictwa z 13 stycznia 2017 r. w sprawie ogłoszenia ujednoliconego tekstu Zbioru Zasad Etyki Zawodowej Sędziów i Asesorów Sądowych, czym uchybiła godności urzędu, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 pkt 5 p.u.s.p.
Uchwałą Nr […] Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 28 kwietnia 2022 r. przeniesiono sędzię M. D. w stan spoczynku.
W opinii o stanie zdrowia psychicznego z 18 sierpnia 2022 r. wskazano na konieczność skierowania sędzi na obserwację sądowo-psychiatryczną w warunkach szpitalnych (k. 317 tom II akt SD 4/21).
Pismem z dnia 30 września 2022 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego działający przy Sądzie Okręgowym w R., po zapoznaniu się z opinią biegłych psychiatrów z 18 sierpnia 2022 roku w sprawie przeciwko sędzi Sądu Rejonowego w W. - M. D. oraz na wniosek biegłych w zakresie konieczności przeprowadzenia badania psychiatrycznego obwinionej połączonego z jej obserwacją w zakładzie leczniczym, wniósł na podstawie art. 202 § 1 k.p.k., art. 203 § 1-3 k.p.k. w zw. z art. 128 p.u.s.p. o orzeczenie wobec sędzi M. D. badania stanu zdrowia psychicznego, połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym w S. w R., ul. […], […] R., O., na okres do 4 tygodni oraz wyznaczenie przeprowadzenia terminu badania bez wskazywania terminu, który zostanie ustalony z biegłymi. Nadto autor wniosku wniósł o zezwolenie na zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie obwinionej sędzi Sądu Rejonowego w W. - M. D. na badanie psychiatryczne połączone z obserwacją psychiatryczną w S. w R., ul. […], […] R., O., w terminach wskazanych przez Zastępcę Rzecznika, a ustalonych uprzednio z biegłymi, o ile obwiniona nie stawi się na obserwację psychiatryczną dobrowolnie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Procedowanie w przedmiocie
zarządzenia obserwacji psychiatrycznej połączonej z zatrzymaniem i doprowadzeniem obwinionej do odpowiedniego zakładu leczniczego uznać należało za niedopuszczalne, gdyż -
ze względu na konstytucyjną zasadę proporcjonalności - na gruncie
postępowania dyscyplinarnego nie jest możliwe stosowanie środków przymusu (zatrzymanie i doprowadzenie)
.
Należy bowiem wyraźnie zaznaczyć, iż obserwacja określona w przepisie
art. 203 k.p.k.
niewątpliwie łączy się z pozbawieniem sędziego wolności, a takowe nie może być uznane za dopuszczalne w toku postępowania dyscyplinarnego, w którym obwinionemu grożą wyłącznie kary dyscyplinarne, które w żadnej mierze nie noszą cech kar izolacyjnych. Jako oczywisty jawi się zatem wniosek, iż
uciążliwość przeprowadzonego w toku postępowania dyscyplinarnego badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją w zamkniętym zakładzie leczniczym „przekraczałaby znacznie dolegliwość kar, które mogą być orzeczone za zarzucane przewinienie dyscyplinarne”
(zob. wyrok Sądu Najwyższego z 24 września 2014 r., SNO 40/14, LEX nr 1515458).
Przeprowadzenie badania psychiatrycznego połączonego z obserwacją
sędziego, może nastąpić w toku postępowania dyscyplinarnego jedynie za jego zgodą i
gdy dobrowolnie zgłosi się na taką obserwację do otwartego zakładu leczniczego, a obserwacja zostanie przeprowadzona w takich warunkach, że nie zachodzi niebezpieczeństwo pozbawienia wolności sędziego podczas tej obserwacji.
Przypomnieć w tym miejscu należy, iż „
immunitet formalny sędziego obejmuje swym zakresem każdą formę pozbawienia wolności” (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., I KZP 21/07, OSNKW 2007/10/69, Biul.SN 2007/9/12, Prok.i Pr.-wkł. 2007/12/16)”, za którą bezsprzecznie uznać należy pozbawienia sędziego wolności w związku z obserwacją psychiatryczną.
Z powyższych względów brak jest zatem możliwości zarządzenia obserwacji psychiatrycznej obwinionej połączonej z jej zatrzymaniem i doprowadzeniem do odpowiedniego zakładu leczniczego.
Mając na uwadze powyżej podniesione okoliczności, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
[M. T.]
[ms]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI