I ZIZ 6/22

Sąd Najwyższy2022-10-26
SNKarneodpowiedzialność zawodowa sędziów i prokuratorówŚrednianajwyższy
odpowiedzialność karnasędziowieprokuratorzywymogi formalnepełnomocnikSąd NajwyższyIzba Odpowiedzialności Zawodowej

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na zarządzenie odmawiające przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów i prokuratora. Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych, w tym do sporządzenia wniosku przez profesjonalnego pełnomocnika. Pomimo wyznaczenia pełnomocnika z urzędu i późniejszego wezwania, wnioskodawca nie usunął stwierdzonych braków. W konsekwencji, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej rozpoznał zażalenie wnioskodawcy Ł. N. na zarządzenie byłego Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 25 kwietnia 2022 r. o odmowie przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej. Wniosek dotyczył sędziów Sądu Okręgowego w K. i Sądu Apelacyjnego w [...] oraz prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. Początkowo wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych, w tym do sporządzenia i podpisania wniosku przez adwokata lub radcę prawnego. Po wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu i stwierdzeniu braku do sporządzenia wniosku, Ł. N. ponownie został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Zarządzenie to uznano za skutecznie doręczone. Ponieważ braki formalne nie zostały usunięte, odmówiono przyjęcia wniosku. Sąd Najwyższy uznał, że zarządzenie o uzupełnieniu braków było skutecznie doręczone, a wnioskodawca nie usunął braków formalnych w postaci sporządzenia i podpisania wniosku przez uprawniony podmiot. W związku z tym, zaskarżone zarządzenie utrzymano w mocy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek taki nie może zostać przyjęty, jeśli nie pochodzi od prokuratora.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych i Prawa o prokuraturze, wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymano w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w osobie Prezesa SN)

Strony

NazwaTypRola
Ł. N.osoba_fizycznawnioskodawca
A. W.osoba_fizycznasędzia Sądu Okręgowego w K.
T. R.osoba_fizycznasędzia Sądu Apelacyjnego w [...]
J. B.osoba_fizycznasędzia Sądu Apelacyjnego w [...]
R. J.osoba_fizycznasędzia Sądu Apelacyjnego w [...]
R. D.osoba_fizycznasędzia Sądu Apelacyjnego w [...]
M. T.osoba_fizycznaprokurator Prokuratury Rejonowej w K.
P. G.osoba_fizycznapełnomocnik z urzędu (adwokat)
W. G.osoba_fizycznapełnomocnik z urzędu (adwokat)

Przepisy (4)

Główne

u.s.p. art. 80 § § 2a

Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych

Wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, sporządza i podpisuje pełnomocnik będący adwokatem albo radcą prawnym.

p.o.p. art. 135 § § 3

Ustawa Prawo o prokuraturze

Wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, sporządza i podpisuje pełnomocnik będący adwokatem albo radcą prawnym.

Pomocnicze

k.p.k. art. 133 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Przepisy dotyczące doręczania pism sądowych, w tym poprzez awizowanie.

k.p.k. art. 138

Kodeks postępowania karnego

Przepisy dotyczące doręczania pism sądowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarządzenie o uzupełnieniu braków formalnych zostało skutecznie doręczone wnioskodawcy. Wnioskodawca nie usunął braków formalnych w postaci sporządzenia i podpisania wniosku przez profesjonalnego pełnomocnika. Wniosek został sporządzony i podpisany przez podmiot nieuprawniony.

Odrzucone argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych. Rzekome niedostarczenie do Sądu Najwyższego wskazanych uzupełnionych braków formalnych.

Godne uwagi sformułowania

wniosek o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sporządzenie i podpisanie go przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym uznać należało za doręczone sporządzonego i podpisanego przez podmiot uprawniony

Skład orzekający

Marek Motuk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych wniosków o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz skuteczności doręczeń w postępowaniu przed Sądem Najwyższym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania przed Izbą Odpowiedzialności Zawodowej SN.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy formalnych aspektów postępowania w przedmiocie odpowiedzialności karnej sędziów i prokuratorów, co jest istotne dla prawników zajmujących się tym obszarem prawa.

Wniosek o ukaranie sędziów odrzucony przez Sąd Najwyższy. Kluczowy błąd formalny.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt I ZIZ 6/22
POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów i prokuratora
po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
na posiedzeniu w dniu 26 października 2022 r.,
zażalenia wnioskodawcy Ł. N.
na zarządzenie b. Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 25 kwietnia 2022 r.
o odmowie przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej
postanowił
zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy
UZASADNIENIE
Ł. N. w dniu 15 stycznia 2021 r. złożył wniosek o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w K. - A. W., sędziów Sądu Apelacyjnego w
[…]
.: T. R., J. B., R. J., R. D. oraz prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. - M. T..
Były Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2021 r. wezwał Ł. N. do uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez sporządzenie i podpisanie go przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, stosownie do przepisu art. 80 § 2a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 135 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze.
Ł. N. pismem z dnia 17 marca 2021 r. (data wpływu) wniósł o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu, argumentując, iż sam nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika, z uwagi na stan majątkowy.
Były Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2021 r. wyznaczył Ł. N. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. G., a następnie zarządzeniem z dnia 18 maja 2021 r., w jego miejsce wyznaczono adwokata W. G..
Adwokat W. G. w dniu 22 czerwca 2021 r., nadesłał opinię o stwierdzeniu braku do sporządzenia i podpisania przedmiotowego wniosku, wobec czego zarządzeniem z dnia 5 lipca 2021 r. Ł. N. ponownie został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku, poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej przez ustanowionego z wyboru pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Zarządzenie to, wysłane Ł. N. na ostatnio znane sądowi dwa adresy wnioskodawcy w kraju (k. 296, 331), a także adres (tymczasowy) za granicą (k. 290, 340), uznano za skutecznie doręczone w trybie określonym w art. 133 § 2 k.p.k. i art. 138 k.p.k.
Wobec tego, że stwierdzony brak formalny nie został usunięty w wyznaczonym terminie, były Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2022 r., odmówił przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek został sporządzony i podpisany przez podmiot nieuprawniony.
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył Ł. N., który zaskarżonemu zarządzeniu zrzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych w postaci sporządzenia i podpisania wniosku na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej przez ustanowionego z wyboru adwokata lub radcę prawnego. Skarżący wniósł o
„poprawienie oczywistej omyłki w aktach sprawy, na podstawie której zostało wydane orzeczenie tj. rzekome niedostarczenie do Sądu Najwyższego wskazanych uzupełnionych braków formalnych, o które wnosił Sąd z pisma z 5 lipca 2021 bowiem Powód w dniu 08.08.2022 zostało nadane listem poleconym nr (
[…]
.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarządzenie
byłego Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej
o uzupełnieniu braków formalnych z dnia 5 lipca 2021 r, sygn. akt I DPI 6/21, zgodnie z brzmieniem art.  133 § 1 i 2 k.p.k., uznać należało za doręczone. Wypełnione została bowiem dyspozycja wskazanego przepisu, poprzez prawidłową dwukrotną próbę doręczenia ww. pisma przez operatora pocztowego poprzez
awizowanie go w dniu 21 lipca 2021 r. oraz powtórnym awizowaniu w dniu 13 sierpnia 2021 r.
Zgodnie z art. 80
§
2a ustawy z dnia 27 lipca 2021 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych i art. 135
§
3 ustawy z dnia
28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze, wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, sporządza i podpisuje pełnomocnik będący adwokatem albo radcą prawnym.
Pismo nadane przez Ł. N. listem poleconym nr (
[…]
w dniu 5 sierpnia 2022 r. zostało własnoręcznie podpisane przez wnioskodawcę i zawiera wniosek dowodowy (k. 303-304) oraz wniosek o zmianę zarządzenia Prezesa Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 18 maja 2021 r. (305-307). W rzeczonym piśmie oraz w kolejnych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy brak jest pisma wykonującego zarządzenia z dnia 5 lipca 2021 r., tj. wniosku o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w K.- A. W. oraz sędziów Sądu Apelacyjnego w
[…]
.: T. R., J. B., R. J., R. D. oraz prokuratora Prokuratury Rejonowej w  K. – M. T. sporządzonego i podpisanego przez podmiot uprawniony.
Wnioskodawca do dnia wydania przez byłego Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2022 r. o odmowie przyjęcia wniosku, nie usunął braków formalnych wskazanych w zarządzeniu z dnia 5 lipca 2021 r., a zatem podniesiony przez niego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest oczywiście bezzasadny.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
[as]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI