I ZI 74/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej z powodu tożsamości czynu z wcześniej zakończonym postępowaniem.
Radca prawny wniosła o zezwolenie na pociągnięcie sędziego Sądu Rejonowego do odpowiedzialności karnej za znieważenie i pomówienie. Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, stwierdzając, że sprawa dotyczy tych samych czynów tej samej osoby, które były już przedmiotem wcześniejszego, prawomocnie zakończonego postępowania immunitetowego.
Wnioskiem z dnia 10 października 2023 r. radca prawny B. W. domagała się zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w W., A. B., za czyny z art. 212 § 1 k.k. (zniesławienie), art. 216 § 1 k.k. (zniewaga) i art. 231 k.k. (nadużycie władzy). Zarzucono sędziemu, że podczas rozprawy w dniu 18 stycznia 2019 r. znieważała i pomawiała wnioskodawczynię słowami skierowanymi do świadków. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, postanowił umorzyć postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Uzasadniono to tym, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone. Sąd wskazał na tożsamość podmiotu i przedmiotu przestępstwa, miejsca, czasu i okoliczności popełnienia czynu z wcześniejszym postępowaniem prowadzonym pod sygnaturą akt I DPI 6/22, w którym Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. W związku z tym, że sprawa została już rozstrzygnięta, dalsze postępowanie immunitetowe było niedopuszczalne. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej należy umorzyć, jeżeli postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, ponieważ zidentyfikował tożsamość podmiotu, przedmiotu przestępstwa, miejsca, czasu i okoliczności popełnienia czynu z wcześniejszym postępowaniem, które zostało prawomocnie zakończone odmową przyjęcia wniosku z powodu oczywistej bezzasadności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| A. B. | osoba_fizyczna | sędzia Sądu Rejonowego w W. |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 17 § 1 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
Wyklucza kontynuowanie procedowania w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się.
Pomocnicze
u.s.p. art. 128
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Stosuje przepisy k.p.k. (w tym art. 17 § 1 pkt 7) na gruncie postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów.
u.s.p. art. 80 § § 2b
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej z powodu oczywistej bezzasadności w poprzednim postępowaniu.
k.k. art. 212 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 231
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Tożsamość podmiotu i przedmiotu przestępstwa, miejsca, czasu i okoliczności popełnienia czynu z wcześniej zakończonym postępowaniem.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie należało umorzyć z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. niniejsze postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już prawomocnie zakończonej
Skład orzekający
Maria Szczepaniec
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania immunitetowego z powodu tożsamości czynu z wcześniej zakończonym postępowaniem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej sędziów i stosowania art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w postępowaniu immunitetowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy immunitetu sędziowskiego i procedury pociągania sędziów do odpowiedzialności karnej, co jest istotne dla prawników, ale mniej dla szerokiej publiczności.
“Sąd Najwyższy umarza postępowanie ws. immunitetu sędziego – dlaczego?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I ZI 74/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2024 r., bez udziału stron wniosku radcy prawnej B. W. z dnia 10 października 2023 r. w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w W. A. B. za czyny z art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k. i art. 231 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej powoływana jako: „u.s.p.”) postanowił: 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie sędziego Sądu Rejonowego w W. A. B. do odpowiedzialności karnej za czyny z art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k. i art. 231 k.k.; 2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 10 października 2023 r. radca prawny B. W. wniosła o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w W. A. B. Lektura wniosku wskazuje, że sędzia dopuścić się miała przestępstw z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k., polegających na tym, że w dniu 18 stycznia 2019 r. na sali sądowej w Sądzie Rejonowym w W. na rozprawie o sygn. akt […] jako prowadząca rozprawę znieważała i pomawiała B. W. słowami skierowanymi do świadków, to jest m.in.: „kto był bardziej agresywny” (P. W. czy B. W.), „czy zachowanie odbiegało od przyjętych norm”, „czy zachowanie Państwa obwinionych było niegrzeczne”, „czy wypowiedzi były obraźliwe, wulgarne” itp. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Postępowanie należało umorzyć z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., która wyklucza kontynuowanie procedowania w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w W. A. B. za czyn z art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 231 k.k. Zgodnie z dyspozycją wspomnianego art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., znajdującego zastosowanie na gruncie postępowania dyscyplinarnego mocą art. 128 u.s.p., postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Mając na uwadze, iż powołany przepis znajduje zastosowanie wobec podejrzanego (art. 71 § 3 k.p.k.), tym samym - przenosząc powyższe na grunt postępowania immunitetowego – powyższy przepis odnosi się również do sędziego objętego wnioskiem. Sąd Najwyższy zauważa, że niniejsze postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już prawomocnie zakończonej o sygnaturze akt I DPI 6/22 (i utrzymanej w mocy przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt I ZIZ 2/22), w której to Sąd Najwyższy zarządzeniem z dnia 24 lutego 2022 r., n a podstawie art. 80 § 2b u.s.p., odmówił przyjęcia wniosku radcy prawnego B. W. z dnia 12 sierpnia 2021 r. o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w W. A. B. o czyny z art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 231 k.k. polegające na tym w dniu 18 stycznia 2019 r. na sali sądowej w Sądzie Rejonowym w W. na rozprawie o sygn. akt […] jako prowadząca rozprawę znieważała i pomawiała B. W. słowami skierowanymi do świadków, to jest m.in.: „kto był bardziej agresywny” (P. W. czy B. W.), „czy zachowanie odbiegało od przyjętych norm”, „czy zachowanie Państwa obwinionych było niegrzeczne”, „czy wypowiedzi były obraźliwe, wulgarne” itp., z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. W obu postępowaniach zachodzi zatem tożsamość podmiotu i przedmiotu przestępstwa, przedmiotu czynności wykonawczej, a także miejsca, czasu i okoliczności jego popełnienia. Powyższe ustalenia kryteriów tożsamości obu czynów eliminuje pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w W. A. B., w sytuacji, kiedy wcześniej co do tego samego zachowania sprawa została co do niego rozstrzygnięta. Zważając na stanowczy charakter art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., niniejsze postępowanie immunitetowe w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w W. A. B. za czyn z art. 212 § 1 k.k., art. 216 § 1 k.k., art. 231 k.k., należało umorzyć. Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [M. T.] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI