I ZI 7/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. z powodu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie tego samego czynu.
Pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego złożył wniosek o zgodę na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. za zarzucane mu czyny z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, umorzył postępowanie. Uzasadnieniem była prawomocna odmowa zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej tej samej osoby za ten sam czyn przez Sąd Najwyższy w innej sprawie.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T., sędziego A. B., za czyny z art. 231 § 1 k.k. (nadużycie uprawnień) i art. 271 § 1 k.k. (poświadczenie nieprawdy) w zw. z art. 11 § 2 k.k. (kwalifikacja zbiegu przepisów). Zarzucono mu, że podczas wykonywania czynności służbowych doprowadził do niezgodnego z prawem zainicjowania postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego wobec kuratora zawodowego W. P., poświadczając nieprawdę co do dat wpływu pism. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, postanowił umorzyć postępowanie. Podstawą umorzenia była negatywna przesłanka procesowa, zgodnie z którą postępowanie umarza się, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. Sąd wskazał, że w poprzedniej sprawie (sygn. akt I DI 33/21, utrzymanej w mocy uchwałą II DIZ 63/21) Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna odmówił zezwolenia na pociągnięcie sędziego A. B. do odpowiedzialności karnej za czyn o tożsamym przedmiocie, miejscu, czasie i okolicznościach popełnienia. Wobec stwierdzenia tożsamości czynu i prawomocnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie, dalsze postępowanie immunitetowe było niedopuszczalne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie należy umorzyć na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na negatywną przesłankę procesową wynikającą z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., która nakazuje umorzenie postępowania, gdy sprawa o ten sam czyn tej samej osoby została już prawomocnie zakończona. W analizowanym przypadku, poprzednie postępowanie przed Izbą Dyscyplinarną Sądu Najwyższego zakończyło się prawomocną odmową zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za czyn o tożsamych znamionach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. P. | inne | oskarżyciel subsydiarny |
| A. B. | inne | Prezes Sądu Okręgowego w T., sędzia |
| B. W. | inne | współsprawca (wymieniony) |
| M. N. | inne | współsprawca (wymieniony) |
| K. C. | inne | współsprawca (wymieniony) |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
Nakazuje umorzenie postępowania, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone.
p.u.s.p. art. 128
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Stosuje przepisy k.p.k. (w tym art. 17 § 1 pkt 7) do postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 271 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za ten sam czyn tej samej osoby (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 p.u.s.p.).
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy postanowił umorzyć postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. do odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Postępowanie należało umorzyć z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., która wyklucza kontynuowanie procedowania... W obu postępowaniach zachodzi zatem tożsamość podmiotu i przedmiotu przestępstwa, przedmiotu czynności wykonawczej, a także miejsca, czasu i okoliczności jego popełnienia.
Skład orzekający
Maria Szczepaniec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady res iudicata w postępowaniach immunitetowych wobec sędziów."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy poprzednie postępowanie zakończyło się prawomocnym rozstrzygnięciem co do tego samego czynu tej samej osoby.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z immunitetem sędziowskim i zasadą res iudicata, co jest istotne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Sąd Najwyższy: Koniec postępowania w sprawie immunitetu sędziego z powodu wcześniejszego rozstrzygnięcia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I ZI 7/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 28 września 2023 r., bez udziału stron wniosku adw. W. M. - pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego W. P. z dnia 20 stycznia 2023 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej p.u.s.p.) postanowił: 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. do odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.; 2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Pismem z dnia 20 stycznia 2023 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) adw. W. M. - pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego W. P. wniósł o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn polegający na tym, że podczas wykonywania czynności służbowych działając wspólnie i w porozumieniu z Panią B. W., Panią M. N. i Panem K. C. w T., woj. M. przy ul. […] od dnia 27.06.2016 r. do dnia 09.08.2016 r., doprowadził do niezgodnego z prawem zainicjowania względem kuratora zawodowego W. P. postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w ten sposób, że poświadczył nieprawdę co do daty wpływu pism z KPP w B. z dnia 03.06.2016 znak AD […] oraz ZI- […] w N. z dnia 07.06.2016 r. znak ZI […] do Prezesa Sądu Okręgowego w T. zamieszczając na piśmie Kuratora Okręgowego SO w T. nr Ko- […] prezentatę datowaną na dzień 11 lipca 2016 r., chociaż rzeczone dokumenty wpłynęły do Prezesa Sądu Okręgowego w czerwcu 2016 roku lub jeszcze wcześniej, czym działał na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego pokrzywdzonego, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w związku z wniesionym do X Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w R. subsydiarnym aktem oskarżenia. W uzasadnieniu wniosku, pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego podał, że złożył uprzednio wniosek w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej m.in. Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. Podkreślił jednak, że uchwałą z dnia 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt I DI 33/21 Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna odmówił zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej m.in. Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. Ponadto, uchwałą z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt II DIZ 63/21 Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna utrzymał w mocy zaskarżoną przez oskarżyciela subsydiarnego uchwałę. Wskazał, że do dziś nie zostało wydane przez właściwy Sąd dyscyplinarny orzeczenie w przedmiocie zezwolenia lub nie zezwolenia na pociągnięcie m.in. Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. do odpowiedzialności karnej za czyn objęty przedmiotem niniejszego postępowania (k. 2-17). Sąd Najwyższy zważył co następuje: Postępowanie należało umorzyć z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., która wyklucza kontynuowanie procedowania w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Zgodnie z dyspozycją wspomnianego art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., znajdującego zastosowanie na gruncie postępowania dyscyplinarnego mocą art. 128 p.u.s.p., umarza się postępowanie , gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. Mając na uwadze, iż powołany przepis znajduje zastosowanie wobec podejrzanego (art. 71 § 3 k.p.k.), tym samym - przenosząc powyższe na grunt postępowania immunitetowego - powyższy odnosi się również do sędziego objętego wnioskiem. Niniejsze postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już prawomocnie zakończonej o sygnaturze akt I DI 33/21 (i utrzymanej w mocy przez Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt II DIZ 63/21), w której to Sąd Najwyższy Izba Dyscyplinarna odmówił zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w T. A. B. za czyn polegający na tym, że podczas wykonywania czynności służbowych działając wspólnie i w porozumieniu z B. W., M. N. i K. C. w T. woj. m. przy ul. […] od dnia 27 czerwca 2016 r. do dnia 9 sierpnia 2016 r. doprowadził do niezgodnego z prawem zainicjowania względem kuratora zawodowego W. P. postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego w ten sposób, że poświadczył nieprawdę co do daty wpływu pism KPP w B. z dnia 3 czerwca 2016 r. znak AD […] oraz ZL- […] w N. z dnia 7 czerwca 2016 r. znak ZL […] do Prezesa Sądu Okręgowego w T. zamieszczając na piśmie Kuratora Okręgowego SO w T. nr Ko- […] prezentatę datowaną na dzień 11 lipca 2016 r., chociaż rzeczone dokumenty wpłynęły do Prezesa Sądu Okręgowego w dniu 28 czerwca 2016 roku lub jeszcze wcześniej, czym działał na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 231 §1 k.k. i art. 271 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. W obu postępowaniach zachodzi zatem tożsamość podmiotu i przedmiotu przestępstwa, przedmiotu czynności wykonawczej, a także miejsca, czasu i okoliczności jego popełnienia. Powyższe ustalenia kryteriów tożsamości obu czynów eliminuje pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. w sytuacji, kiedy wcześniej co do tego samego zachowania sprawa została co do niego rozstrzygnięta. Niniejsze postępowanie immunitetowe w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej Prezesa Sądu Okręgowego w T. sędziego A. B. za czyn z art. 231 § 1 k.k. i art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., zważając na stanowczy charakter art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., uniemożliwia zatem dalsze postępowanie, skutkując koniecznością jego umorzenia. Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [M. T.] [ms]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI