I ZI 62/23

Sąd Najwyższy2024-03-12
SNinneodpowiedzialność zawodowa sędziów i prokuratorówŚrednianajwyższy
przywrócenie terminuzażalenieSąd NajwyższyIzba Odpowiedzialności Zawodowejimmunitettymczasowe aresztowanieradca prawny

Sąd Najwyższy odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o zgodę na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów i prokuratora, uznając, że tymczasowe aresztowanie nie stanowiło przeszkody nie do usunięcia.

Radca prawny L.J. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej SN z dnia 21 września 2023 r., które odmówiło przyjęcia wniosku o zgodę na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów i prokuratora. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazał tymczasowe aresztowanie. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że tymczasowe aresztowanie nie stanowiło przeszkody nie do usunięcia, ponieważ aresztowani mają prawo do korespondencji, a wnioskodawca nie wykazał, aby niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.

Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek radcy prawnego L.J. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2023 r. Zarządzenie to odmówiło przyjęcia wniosku o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego oraz asesora i prokuratora. Radca prawny L.J. odebrał odpis zarządzenia 16 października 2023 r., a termin do wniesienia zażalenia upłynął 23 października 2023 r. Wniosek o przywrócenie terminu wpłynął 29 lutego 2024 r., a jego uzasadnieniem było tymczasowe aresztowanie wnioskodawcy od 17 października 2023 r. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślono, że warunkiem przywrócenia terminu jest wykazanie, iż niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych i złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przeszkody, a także złożenie pisma, co do którego termin upłynął. Sąd stwierdził, że tymczasowe aresztowanie nie stanowiło przeszkody nie do usunięcia, ponieważ aresztowani mają prawo do korespondencji, a wnioskodawca mógł zaskarżyć zarządzenie nawet w warunkach izolacji. Nie wykazano również, aby wniosek został złożony w terminie 7 dni od ustania przeszkody. W związku z tym Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, tymczasowe aresztowanie nie stanowi przeszkody nie do usunięcia, która uniemożliwia złożenie zażalenia, gdyż aresztowani mają prawo do korespondencji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że tymczasowe aresztowanie nie jest przeszkodą nie do usunięcia, ponieważ wnioskodawca mógł korzystać z korespondencji i złożyć zażalenie nawet w warunkach izolacji. Nie wykazano również, aby wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie od ustania przeszkody.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

nie uwzględnić wniosku

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
L.J.osoba_fizycznawnioskodawca
A. Z.osoba_fizycznasędzia Sądu Rejonowego
A. W.osoba_fizycznasędzia Sądu Rejonowego
A. K.osoba_fizycznasędzia Sądu Rejonowego
M. M.osoba_fizycznasędzia Sądu Rejonowego
A. C.osoba_fizycznaasesor Sądu Rejonowego
J. K.osoba_fizycznaprokurator Prokuratury Rejonowej

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 126 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Warunkiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu jest wykazanie, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, złożenie wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody oraz złożenie pisma procesowego, co do którego strona uchybiła terminowi.

Pomocnicze

p.u.s.p. art. 128

Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych

p.o.p. art. 171 § pkt 1

Ustawa Prawo o prokuraturze

Argumenty

Skuteczne argumenty

Tymczasowe aresztowanie nie stanowi przeszkody nie do usunięcia uniemożliwiającej złożenie zażalenia. Wnioskodawca nie wykazał, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Wniosek o przywrócenie terminu nie został złożony w terminie 7 dni od ustania przeszkody.

Odrzucone argumenty

Tymczasowe aresztowanie uniemożliwiło złożenie zażalenia w terminie.

Godne uwagi sformułowania

za przyczynę niezależną od strony mogą być więc uznane jedynie okoliczności, na które wnioskujący nie miał żadnego wpływu. Przecież tymczasowo aresztowani mają prawo do korespondencji, a zatem radca prawny L. J., zarządzenie z dnia 21 września 2023 r. mógł zaskarżyć nawet w warunkach izolacji, niemniej tego nie dokonał. Stało się tak wyłącznie z powodu braku dbałości o własne interesy procesowe.

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

Prezes SN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu procesowego w kontekście tymczasowego aresztowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury wnioskowania o zgodę na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów i prokuratorów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy procedury przywrócenia terminu procesowego, co jest istotne dla praktyków, ale sama jej treść (odmowa przywrócenia z powodu tymczasowego aresztowania) nie jest szczególnie zaskakująca ani przełomowa.

Czy aresztowanie zwalnia z terminów procesowych? Sąd Najwyższy odpowiada.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
I ZI 62/23
POSTANOWIENIE
Dnia 12 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Wiesław Kozielewicz
na posiedzeniu w dniu 12 marca 2024 r. w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
‎
w kwestii wniosku radcy prawnego L.J. z dnia 27 lutego 2024 r.,
‎
w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt I ZI 62/23, o odmowie przyjęcia wniosku w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów
Sądu Rejonowego […]: A. Z., A. W., A. K. oraz M. M., a także asesora Sądu Rejonowego […] – A. C. oraz prokuratora Prokuratury Rejonowej […] – J. K.,
na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze
postanowił:
wniosku nie uwzględnić i odmówić radcy prawnemu L.J. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt I ZI 62/23, o odmowie przyjęcia wniosku w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego […]: A. Z., A. W., A. K. oraz M. M., a także asesora Sądu Rejonowego […] – A. C. oraz prokuratora Prokuratury Rejonowej […] – J. K.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt I ZI 62/23 Przewodniczący Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku w przedmiocie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego […]: A. Z., A. W., A. K. oraz M.M., a także asesora Sądu Rejonowego […] - A. C. oraz prokuratora Prokuratury Rejonowej […] – J. K., złożonego przez radcę prawnego L. J.
Odpis przedmiotowego zarządzenia, wraz ze stosownym pouczeniem o możliwości zaskarżenia, doręczono wnioskodawcy – radcy prawnemu L. J. w dniu 16 października 2023 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia na to zarządzenie upłynął dnia 23 października 2023 r.
W dniu 29 lutego 2024 r. do sekretariatu Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego wpłynęło pismo, w którym radca prawny L. J. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na ww. zarządzenie z dnia 21 września 2023 r., jednocześnie wskazując, iż składa przedmiotowe zażalenie. Ww. uzasadnił swój wniosek tym, iż w dniu 17 października 2023 r., podczas składania zeznań w sprawie o sygn. akt […], został bezprawnie tymczasowo aresztowany na okres 3 miesięcy, co uniemożliwiło mu złożenie zażalenia w terminie. Na potwierdzenie powyższego dołączył kserokopię protokołu zatrzymania osoby z dnia 17 października 2023 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek L.J. o przywrócenie mu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt I ZI 62/23, nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy przypomnieć, iż warunkiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 126 § 1 k.p.k., jest po pierwsze, wykazanie, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, a po drugie, złożenie tego wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała dokonanie określonej czynności w ustawowym terminie. Trzecim warunkiem formalnym jest zaś złożenie pisma procesowego, co do którego strona uchybiła terminowi, a które powinna złożyć wcześniej. Przyczyną niezależną od strony jest taka okoliczność, której strona nie mogła usunąć i dokonać wymaganej przez prawo czynności we właściwym czasie (por.  np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 1997 r., sygn. akt V KZ 28/97, Prok. i Pr. 1997, nr 6, poz. 9). Za takie przyczyny mogą być więc uznane jedynie okoliczności, na które wnioskujący nie miał żadnego wpływu.
Warunek taki nie został jednak spełniony w realiach niniejszej sprawy. Należy zauważyć, że radca prawny L.J. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt I ZI 62/23, odebrał w dniu 16 października 2023 r., a zatem dysponował wiedzą o treści zapadłej decyzji w sprawie z jego wniosku o uchylenie immunitetów wymienionym w tym wniosku sędziom, asesorowi sądowemu oraz prokuratorowi. Przeszkody uniemożliwiającej wniesienie zażalenia w terminie nie mogła stanowić jego izolacja z powodu tymczasowego aresztowania. Przecież tymczasowo aresztowani mają prawo do korespondencji, a zatem radca prawny L. J., zarządzenie z dnia 21 września 2023 r. mógł zaskarżyć nawet w warunkach izolacji, niemniej tego nie dokonał. Stwierdzić należy więc, że ww. nie wykazał zatem, iż niedotrzymanie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Stało się tak wyłącznie z powodu braku dbałości o własne interesy procesowe.
Dodatkowo należy wskazać, że niezależnie od powyższego, wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony również z przyczyny formalnej, gdyż radca prawny L. J. nie wykazał, że dokonał czynności, o której mowa w art. 126 k.p.k. w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała dokonanie określonej czynności w ustawowym terminie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy rozstrzygnął, jak w postanowieniu.
[M. T.]
[ał]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI