I ZI 49/22

SN
I ZI 49/22
POSTANOWIENIE
Dnia 23 kwietnia 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
Protokolant inspektor sądowy Anna Tarasiuk
na posiedzeniu, z wyłączeniem jawności, w izbie Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 23 kwietnia 2024 r.,
w sprawie z wniosku Prokuratury Regionalnej w Szczecinie z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. 2009-1.Ds.6.2022, przekazanej do Prokuratury Regionalnej w Łodzi, sygn. 2006- 1.Ds.10.2024, o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej E.W. - prokuratora Prokuratury Rejonowej (…), za czyny polegające na tym, że:
I. w okresie od 7 lipca 2020 r. do 9 lipca 2020 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści osobistej dla siebie oraz M.D., wyrażającej się w uzyskaniu dla swojej działalności publicznej przychylności osoby pełniącej istotne funkcje publiczne na szczeblu (…) i politycznym, ubiegającej się w ówczesnym czasie o wybór na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wspólnie i w porozumieniu z M.D., działając jako funkcjonariusz publiczny - prokurator Prokuratury Rejonowej (…) nakłoniła M.M. pełniącą funkcję zastępcy Prokuratura Rejonowego (…) do ujawnienia z postępowania o sygn. PR 4 Ds. 836.2020 Prokuratury Rejonowej Warszawa - Żoliborz osobom nieuprawnionym, tj. M.D. i innym osobom zaangażowanym w kampanię wyborczą X. informacji w postaci:
- wyników badań krwi i moczu na obecność narkotyków i alkoholu, przeprowadzonych u podejrzanego,
- treści wyjaśnień podejrzanego i kwalifikacji prawnej przedstawionego mu zarzutu,
- treści przeprowadzanych w sprawie czynności dowodowych,
- treści uzupełniającej opinii toksykologicznej,
- treści wyjaśnień współpodejrzanego i charakteru relacji łączącej podejrzanych,
- terminu i przebiegu posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania,
- decyzji w przedmiocie wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania,
które M.M. uzyskała w związku z wykonywaniem czynności służbowych, a których ujawnienie mogło narazić na szkodę prawnie chroniony interes, a tym samym nakłoniła ją do niedopełnienia obowiązków służbowych polegających na zachowaniu w tajemnicy okoliczności sprawy, o których M.M. powzięła wiadomość ze względu na swoje stanowisko prokuratora i funkcję Zastępcy Prokuratora Rejonowego (…), po czym E.W. przekazała powyższe informacje działającemu z nią wspólnie i w porozumieniu M.D. pełniącemu funkcję Dyrektora Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Urzędu (…) w celu dalszego ich przekazania (…), przy czym angażując się w działalność polityczną poprzez formułowanie przez nią sugestii o medialnym wykorzystaniu bezprawnie przekazanych informacji w toczącej się w 2020 r. kampanii wyborczej X., w celu zbudowania korzystnego dla niego przekazu medialnego oraz angażując się w kontakty z politykami i przekazywanie im uwag i porad co do kierunku podejmowanej przez nich działalności medialnej i politycznej, E.W. jako funkcjonariusz publiczny nie dopełniła obowiązków służbowych wynikających z art. 97 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2022 r., poz. 1247-t.jedn.) a związanych z zobowiązaniem się do powstrzymywania się od brania udziału w działalności politycznej, czym działała na szkodę interesu publicznego wyrażającego się w ochronie tajemnicy postępowania przygotowawczego,
tj. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 266 § 2 k.k. w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 266 § 2 k.k. w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
II. w dniu 2 listopada 2020 r. w W., za pośrednictwem funkcjonariusza publicznego J.G., prokuratora Prokuratury Rejonowej (…), nakłaniała innego ustalonego prokuratora z tej jednostki - referenta sprawy o sygn. PR 1 Ds. 815.2020 do ujawnienia osobie nieuprawnionej informacji z tego postępowania w postaci treści postanowienia o przedstawieniu zarzutów, które to ustalona osoba uzyskała w związku z wykonywaniem czynności służbowych, a której ujawnienie mogło narazić na szkodę prawnie chroniony interes, a tym samym nakłaniała ją do niedopełnienia obowiązków służbowych polegających na zachowaniu w tajemnicy okoliczności sprawy, o których osoba ta powzięła wiadomość ze względu na swoje stanowisko prokuratora, aby następnie udostępnić je bez zezwolenia za pośrednictwem środków masowego przekazu, zanim zostały ujawnione w postępowaniu sądowym, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odmowę przekazania tych informacji przez referenta sprawy,
tj, o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 266 § 2 k.k. w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 241 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
postanowił:
na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. żart. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze umorzyć postępowanie o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej E.W. - prokuratora Prokuratury Rejonowej (…) za czyny wskazane we wniosku.
UZASADNIENIE
Prokurator Regionalny w Łodzi pismem z 18 kwietnia 2024 r., na podstawie art 135 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze a contrario, cofnął wniosek o zezwolenie na pociągnięcie E.W. - prokuratora Prokuratury Rejonowej (…) do odpowiedzialności karnej i wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 171 pkt 1 tej ustawy oraz art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.
W uzasadnieniu cofnięcia wniosku Prokurator Regionalny wskazał na umorzenie postępowania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w równoległej sprawie I Zl 50/22 M.M. - prokuratora Prokuratury Rejonowej (…) i konieczność rewizji uprzedniego poglądu co do zasadności wniosku skierowanego wobec prokurator E.W. W szczególności po analizie materiału dowodowego nie można uznać, iż zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez prokurator E.W. przestępstw opisanych w złożonym 1 grudnia 2022 r. wniosku, a tym samym skutecznego przedstawienia jej w dalszym toku postępowania zarzutów. Analiza całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nakazuje przyjęcie, iż zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny zachowań będących przedmiotem wniosku jak również dokonanej w jego treści subsumpcji, w szczególności w kontekście uprzednio wyrażonego stanowiska o wypełnieniu wszystkich znamion czynów zabronionych, jakie wskazano w opisie i przyjętej kwalifikacji prawnej czynów, mających być przedmiotem ewentualnie przedstawianych zarzutów. W chwili obecnej, zarówno w kontekście wskazanej powyżej prawomocnej uchwały wydanej w sprawie I ZI 50/22, jak i materiałów zgromadzonych w śledztwie w ostatnim czasie, uznać należy, iż dokonanie takiej oceny jest kwestią pierwszorzędną. Mieć bowiem na względzie należy przede wszystkim konieczność pełnej realizacji w niniejszym śledztwie zasad i celów postępowania karnego wyrażonych w szczególności w art. 2 pkt 1, art. 4, art. 5 § 2 oraz art. 297 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania karnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Prokurator Regionalny w Łodzi cofnął wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokurator E.W. do odpowiedzialności karnej. Cofnięcie wniosku wiąże Sąd Najwyższy i kończy postępowanie w tej sprawie.
Bez wniosku oskarżyciela publicznego nie może toczyć się postępowanie
‎
o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej (art. 135 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze).
Prokuratorowi przysługuje prawo cofnięcia aktu oskarżenia w określonym czasie (art. 14 k.p.k., art. 64 ustawy Prawo o prokuraturze).
Takie uprawnienie przysługuje też oskarżycielowi w sprawie o uchylenie immunitetu prokuratorskiego (art. 135 § 14 i art. 171 pkt 1 ustawy Prawo
‎
o prokuraturze w zw. z art. 14 k.p.k.).
Brak wniosku oznacza, że nie spełnia się przesłanka formalna postępowania immunitetowego, dlatego postępowanie podlega umorzeniu z mocy art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo
‎
o prokuraturze.
Wobec cofnięcia wniosku postanowiono jak na wstępie.
(PF)
(mb)
‎