I UZ 50/05

Sygn. akt I UZ 50/05 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 20 lutego 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) 
SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca) 
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec 
 
 
w sprawie z odwołania E. D. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z. 
o umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 lutego 2006 r., 
zażalenia odwołującej się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. 
z dnia 26 sierpnia 2005 r., sygn. akt III AUa …/04, 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
U Z A S A D N I E N I E 
 
                   Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2005 r. III AUa …/04 Sąd 
Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. odrzucił skargę kasacyjną 
wnioskodawczyni E. D. od wyroku tego Sądu z dnia 10 maja 2005 r. Sąd ustalił, że 
sprawa dotyczy umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne i 
dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona jest od wartości przedmiotu 
zaskarżenia (art. 3982 § 2 k.p.c.). Na wezwanie Sądu do oznaczenia tej wartości 
wnioskodawczyni wskazała kwotę 1.100 zł. Zgodnie z powołanym przepisem 

 
 
2 
skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu prawa pracy i 
ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa 
niż dziesięć tysięcy złotych. W niniejszej sprawie wartość ta jej niższa, zatem 
skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. 
                   Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem wnioskodawczyni wnosząc o 
jego uchylenie. Zarzuciła ona, że „żądanie ubezpieczonej miało w istocie  charakter 
niemajątkowy albowiem dotyczyło zasady, wedle której nastąpić miało umorzenie 
składek na ubezpieczenie społeczne. Odwołująca nie domagała się określonej 
kwoty, która ma charakter majątkowy i wówczas istniałaby podstawa do uznania, że 
wartość przedmiotu zaskarżenia jest zbyt niska, lecz roszczenie dotyczyło 
określonego zachowania, a mianowicie umorzenia zaległych składek. W istocie 
wyrok został zaskarżony co do zasady w przedmiocie umorzenia świadczenia 
ubezpieczeniowego i to było zagadnienie zasadnicze mające jednocześnie 
charakter niematerialny, natomiast wartość przedmiotu zaskarżenia ma tu 
znaczenie zupełnie marginalne nie wpływające na zasadność kasacji”. 
                   Sąd Najwyższy zważył, co następuje.  Przepis art. 3982 § 1 k.p.c. 
stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna  w sprawach o prawa 
majątkowe z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość 
przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Zarówno sprawa o 
zapłatę składki na ubezpieczenie społeczne jak i sprawa o umorzenie uprzednio 
ustalonej składki jest bez żadnych wątpliwości sprawą o prawa majątkowe a 
wartością przedmiotu sporu w takiej sprawie jest wysokość należnej składki. 
Majątkowy charakter roszczenia nie zależy od tego, czy spór dotyczy istnienia tego 
roszczenia co do zasady, czy też kwestionowana jest jego wysokość. W niniejszej 
sprawie kwestionowany jest obowiązek zapłaty składki w określonej wysokości 
(1.100 zł), która to należność powinna zdaniem wnioskodawczyni zostać umorzona. 
Nie ma żadnych podstaw do uznania, że sprawa ma charakter niemajątkowy, 
zatem słuszne jest stanowisko Sądu Apelacyjnego, że dopuszczalność kasacji 
uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd ten prawidłowo 
zastosował przepis art. 3982 § 1 k.p.c. a podniesione w zażaleniu zarzuty okazały 
się nieuzasadnione. 

 
 
3 
                   Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w 
związku z art. 3941 § 3 k.p.c.  oddalił zażalenie.