I UZ 5/06

Sąd Najwyższy2006-05-30
SNubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚrednianajwyższy
emeryturaZUSkasacjazażaleniepostępowanie cywilneSąd Najwyższyprawo ubezpieczeń społecznych

Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji, uznając je za niedopuszczalne.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie ubezpieczonego T. C. na postanowienie o odrzuceniu jego kasacji w sprawie o wysokość emerytury. Kasacja została pierwotnie odrzucona przez Sąd Najwyższy z powodu braku okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania. Sąd Najwyższy w obecnym postanowieniu odrzucił zażalenie na to postanowienie, stwierdzając, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko w ściśle określonych przypadkach, a postanowienia Sądu Najwyższego nie podlegają dalszym środkom odwoławczym.

Sprawa dotyczyła odwołania T. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wysokości jego emerytury. Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 7 maja 2004 r. oddalił apelację T. C., potwierdzając prawidłowość ustalenia wysokości emerytury przez organ rentowy. Następnie Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 r. odrzucił kasację wniesioną przez T. C., wskazując na brak okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania, zgodnie z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. T. C. wniósł zażalenie na to postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych. Sąd Najwyższy rozpoznał przedmiotowe zażalenie i postanowieniem z dnia 30 maja 2006 r. odrzucił je jako niedopuszczalne. Uzasadnienie opierało się na analizie art. 3941 k.p.c., który precyzuje, kiedy zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje. Sąd Najwyższy podkreślił, że zażalenie nie przysługuje na postanowienia innego rodzaju niż wskazane w ustawie, ani na postanowienia wydane przez sam Sąd Najwyższy, który jest sądem ostatniej instancji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego odrzucające kasację jest niedopuszczalne.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, powołując się na art. 3941 k.p.c., wyjaśnił, że zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko w ściśle określonych przypadkach, a postanowienia Sądu Najwyższego jako sądu ostatniej instancji nie podlegają dalszym środkom odwoławczym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie zażalenia

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł.

Strony

NazwaTypRola
T. C.osoba_fizycznaodwołujący
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 3941

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 244 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 328 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3933 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3935

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie jest niedopuszczalne, ponieważ nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego zgodnie z art. 3941 k.p.c. Sąd Najwyższy jest sądem ostatniej instancji i od jego orzeczeń nie służą środki odwoławcze.

Odrzucone argumenty

Argumenty skarżącego o naruszeniu art. 3935 k.p.c. i art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. oraz o istnieniu okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy jest ponadto Sądem ostatniej instancji i od jego orzeczeń nie służą środki odwoławcze.

Skład orzekający

Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność zażaleń na postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie odrzucenia kasacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z zażaleniem na postanowienie Sądu Najwyższego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące dopuszczalności środka zaskarżenia, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Sektor

ubezpieczenia społeczne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I UZ 5/06 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 30 maja 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec 
 
 
w sprawie z odwołania T. C. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Ł. 
o wysokość emerytury, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych 
i Spraw Publicznych w dniu 30 maja 2006 r., 
zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Najwyższego 
z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I UK 152/05 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
 
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. wyrokiem z dnia 
7 maja 2004 r. oddalił apelację wniesioną przez T. C. od wyroku Sądu Okręgowego 
w Łodzi z dnia 31 marca 2003 r. stwierdzając, że organ rentowy prawidłowo ustalił 
wysokość jego emerytury na podstawie wskaźnika podstawy wynikającego z 
zarobków z lat 1982-1991. 
 
Kasacja wnioskodawcy została oparta na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 
k.p.c., art. 244 § 1 k.p.c. i art. 328 § 1 k.p.c. polegającym na braku wszechstronnego 
zbadania wszystkich okoliczności sprawy i zawierała wniosek o uchylenie 
zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.  
 
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy odrzucił kasację z 
uwagi na to, iż nie zawiera okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do  
rozpoznania, których obowiązek wskazania wynika z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.   

 
 
2 
 
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 
3935 k.p.c. i ar. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie i przyjęcie kasacji do 
rozpoznania wywodząc, iż w uzasadnieniu kasacji wskazano okoliczności 
uzasadniające jej rozpoznanie. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
 
Stosownie do art. 3941 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje 
wyłącznie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną 
(kasację) oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego 
orzeczenia (§ 1), a nadto w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna 
(kasacja), na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z 
wyjątkiem postanowień, od których przysługuje kasacja, a wymienionych w art. 3981 
k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na 
postanowienie sądu pierwszej instancji (§ 2). Oznacza to, że zażalenia do Sądu 
Najwyższego na postanowienia innego rodzaju i wydane przez sąd inny, niż sąd drugiej 
instancji (sąd okręgowy rozpoznający środki odwoławcze od orzeczeń sądu rejonowego 
oraz sąd apelacyjny rozpoznający środki odwoławcze od orzeczeń sądu okręgowego w 
sprawach rozpoznawanych przez ten sąd jako sąd pierwszej instancji), stronie nie 
przysługują. Odnosi się to również do zażaleń na postanowienia wydane przez Sąd 
Najwyższy. Jest on ponadto Sądem ostatniej instancji i od jego orzeczeń nie służą 
środki odwoławcze. 
 
Z powyższych względów zażalenie – jako niedopuszczalne – podlega odrzuceniu 
na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI