I UZ 15/07

Sygn. akt I UZ 15/07 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 19 lipca 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) 
SSN Józef Iwulski (sprawozdawca) 
SSN Andrzej Wróbel 
 
 
w sprawie z odwołania J. P. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych  
o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 lipca 2007 r., 
zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 30 listopada 2006 r.,  
 
oddala zażalenie; 
zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz 
adwokata I.S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej 
udzielonej z urzędu kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) podwyższoną 
o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. 
 
 
 
UZASADNIENIE 
 
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2006 r., Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z odwołania J. P. przeciwko Zakładowi 
Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z 
wypadkiem przy pracy, oddalił wniosek ubezpieczonego o przywrócenie terminu do 

 
 
2 
złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem oraz odrzucił 
wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. 
Postanowienie to zapadło w następujących okolicznościach. Sąd Apelacyjny 
wyrokiem z dnia 7 września 2006 r. oddalił apelację ubezpieczonego od wyroku 
Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 14 lutego 
2006 r. Ubezpieczony był obecny podczas ogłoszenia orzeczenia, a z uwagi na 
działanie bez pomocy zawodowego pełnomocnika procesowego, został pouczony o 
prawie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i wniesienia skargi 
kasacyjnej. W dniu 12 września 2006 r. ubezpieczony złożył wniosek o „wydanie 
orzeczenia”, a Sąd Apelacyjny w dniu 25 września 2006 r. doręczył mu odpis 
sentencji wyroku. W dniu 26 września 2006 r. ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o 
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, 
zaznaczając, że składając swój wcześniejszy wniosek z 12 września 2006 r., sądził, 
że jest on równoznaczny z żądaniem sporządzenia uzasadnienia wyroku i jego 
doręczenia. 
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 listopada 2006 r. Sąd Apelacyjny 
wskazał, że ubezpieczony uchybił terminowi przewidzianemu na zgłoszenie 
wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, bowiem wniosek złożony 
przez niego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia wyroku nie dotyczył 
sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku, lecz doręczenia odpisu jego 
sentencji. Sąd Apelacyjny podkreślił, że ubezpieczony był obecny na rozprawie, na 
której został wydany wyrok i został przez Sąd pouczony o sposobie i terminie 
wniesienia skargi kasacyjnej, a nie wystąpiły żadne nadzwyczajne okoliczności 
uniemożliwiające terminowe złożenie wniosku o doręczenie odpisu wyroku z 
uzasadnieniem. W szczególności za taką okoliczność nie może być potraktowane - 
powoływane przez ubezpieczonego - „niedokładne zrozumienie pouczenia”, 
bowiem składał on już w sposób prawidłowy podobny wniosek przed Sądem 
Okręgowym. 
Postanowienie z dnia 30 listopada 2006 r., w zakresie dotyczącym 
odrzucenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, ubezpieczony 
zaskarżył zażaleniem, w którym wniósł o jego uchylenie i zasądzenie kosztów 
postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W 

 
 
3 
uzasadnieniu zażalenia wywiódł w szczególności, że nie posiadał „wystarczającego 
doświadczenia 
w prowadzeniu 
spraw 
sądowych”, 
które 
pozwalałoby 
na 
samodzielne sporządzenie wniosku procesowego żądanej treści. Materiał 
dowodowy sprawy wskazuje zaś, że faktycznie mógł nie zrozumieć dokładnie treści 
pouczenia, tym bardziej, iż Sąd Apelacyjny na posiedzeniu w dniu 30 listopada 
2006 r. ustalił, że ubezpieczony jest osobą nieporadną życiowo. Pełnomocnik 
ubezpieczonego dodał, że wcześniejszy wniosek o doręczenie wyroku Sądu 
Okręgowego w K. wraz z uzasadnieniem został sporządzony drukiem i można 
domniemywać, że ubezpieczony się pod nim jedynie podpisał. Istotne - zdaniem 
skarżącego - jest, że ubezpieczony zachował termin siedmiodniowy od ogłoszenia 
wyroku i choć złożył wniosek o „nieprecyzyjnej treści”, to jego niewątpliwym 
zamiarem było wniesienie skargi kasacyjnej od niekorzystnego dlań wyroku Sądu 
Apelacyjnego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zasadność 
odrzucenia 
wniosku 
o 
doręczenie 
odpisu 
wyroku 
z 
uzasadnieniem (postanowienia w zaskarżonej części) zależy od trafności oddalenia 
wniosku o przywrócenie terminu. Nie ma wątpliwości, że odręczny wniosek złożony 
przez ubezpieczonego w dniu 12 września 2006 r. dotyczył doręczenia odpisu 
sentencji wyroku Sądu drugiej instancji. Strona postępowania może w każdym 
czasie (a więc również w terminie tygodniowym od ogłoszenia orzeczenia) wystąpić 
o wydanie odpisu orzeczenia (art. 9 k.p.c.). Nie było zatem dostatecznych 
powodów, dla których Sąd Apelacyjny powinien wniosek złożony przez 
ubezpieczonego (wbrew jego literalnej treści), potraktować jako wniosek o 
doręczenie także uzasadnienia wyroku, które przy oddaleniu apelacji jest 
sporządzane wyłącznie na wniosek (art. 387 § 2 zdanie trzecie k.p.c.; por. 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PZ 104/02, OSNP 
2004 nr 13, poz. 231). Tego ubezpieczony zresztą nie neguje, skoro w dniu 26 
września 2006 r. wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o 
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Należy uznać, że Sąd Apelacyjny 
zasadnie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie 
uzasadnienia wyroku, bowiem ubezpieczony został prawidłowo pouczony o 
sposobie i terminie zgłoszenia tego żądania. Twierdzenia ubezpieczonego, że 

 
 
4 
podczas rozprawy w dniu 30 listopada 2006 r. nie został pouczony, jak ma napisać 
wniosek i że nie złożył wniosku bezpośrednio po opuszczeniu sali rozpraw, gdyż był 
„zbyt roztrzepany” oraz czuje się nieporadny życiowo, nie mają oparcia w 
okolicznościach sprawy. Zważyć bowiem trzeba, że ubezpieczony występował 
samodzielnie, bez pomocy zawodowego pełnomocnika procesowego i w Sądzie 
Okręgowym w dniu 22 lutego 2006 r. złożył prawidłowy wniosek o „wydanie wyroku 
(..) wraz z uzasadnieniem” (k. 33). Zatem bezzasadne jest twierdzenie, że nie 
posiada „wystarczającego doświadczenia w prowadzeniu spraw sądowych”, które 
pozwalałoby 
na 
samodzielne 
sporządzenie 
nieskomplikowanego 
wniosku 
procesowego żądanej treści. Wniosek o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego 
wraz z uzasadnieniem (wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu) nie został 
sporządzony „drukiem”. Wniosek ten został napisany w całości pismem ręcznym i 
nie ma podstaw, by sądzić, że „ubezpieczony jedynie się pod nim podpisał”. 
Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 
3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. Uwzględniając zawarty w zażaleniu wniosek, 
Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi reprezentującemu ubezpieczonego 
koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w oparciu o § 13 ust. 2 
pkt 2 i § 2 ust. 3 w związku z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 
dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz 
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej 
z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).