I UZ 1/17

Sąd Najwyższy2017-08-29
SNubezpieczenia społeczneorzekanie o niepełnosprawnościŚrednianajwyższy
Sąd Najwyższykoszty postępowaniapomoc prawna z urzęduuzupełnienie postanowienianiepełnosprawnośćzażalenieKodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia w sprawie kosztów pomocy prawnej, wskazując na brak odpowiedniego wniosku strony w sytuacji nieuwzględnienia zażalenia.

Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 kwietnia 2017 r. w zakresie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik strony wniósł o uzupełnienie, powołując się na wcześniejszy wniosek o zasądzenie kosztów od strony przeciwnej. Sąd uznał jednak, że wniosek ten dotyczył jedynie sytuacji uwzględnienia zażalenia, a brak było wniosku alternatywnego na wypadek jego oddalenia. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. oddalił zażalenie wniesione przez ubezpieczoną M. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 października 2016 r. Postanowienie Sądu Najwyższego nie zawierało rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego. Następnie, ustanowiony dla ubezpieczonej pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 kwietnia 2017 r. w zakresie przyznania mu kosztów pomocy prawnej, odwołując się do wniosku zgłoszonego w zażaleniu. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, strona może wnioskować o uzupełnienie postanowienia, jeśli sąd nie orzekł o całości żądania. W zażaleniu pełnomocnik ubezpieczonej wniósł o zasądzenie kosztów od pozwanego, ale brak było wniosku alternatywnego na wypadek oddalenia zażalenia, w którym domagałby się przyznania mu od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Ponieważ Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, nie miał podstaw do orzeczenia o kosztach w sposób postulowany przez pełnomocnika. Brak wniosku alternatywnego uniemożliwił również przyznanie pełnomocnikowi kosztów od Skarbu Państwa. Sąd Najwyższy stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki do uzupełnienia postanowienia, gdyż rozstrzygnięto o całości żądania zgłoszonego w zażaleniu. W związku z tym, oddalono wniosek.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie przyznania kosztów pomocy prawnej z urzędu nie może być skutecznie zgłoszony, jeśli strona nie złożyła wniosku alternatywnego na wypadek nieuwzględnienia zażalenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów od strony przeciwnej dotyczył jedynie sytuacji uwzględnienia zażalenia. Brak wniosku alternatywnego na wypadek oddalenia zażalenia uniemożliwił przyznanie pełnomocnikowi kosztów od Skarbu Państwa, a tym samym uzupełnienie postanowienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala wniosek

Strony

NazwaTypRola
M. J.osoba_fizycznaodwołująca się
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...]instytucjaprzeciwnik procesowy

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 351 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Strona może w ciągu dwóch tygodni od doręczenia jej postanowienia zgłosić wniosek o uzupełnienie tego postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 360

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowany odpowiednio do postanowień.

k.p.c. art. 394 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zażalenia, a w kontekście § 3 odnosi się do kosztów postępowania zażaleniowego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wniosku alternatywnego o przyznanie kosztów pomocy prawnej od Skarbu Państwa na wypadek nieuwzględnienia zażalenia.

Odrzucone argumenty

Wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie przyznania kosztów pomocy prawnej z urzędu.

Godne uwagi sformułowania

nie miał zatem żadnych podstaw do orzeczenia o kosztach w sposób postulowany przez pełnomocnika wspomniany brak wniosku alternatywnego uniemożliwiał Sądowi Najwyższemu przyznanie pełnomocnikowi tych kosztów od Skarbu Państwa nie istnieją bowiem podstawy do przyznania kosztów postępowania stronie (oraz jej pełnomocnikowi), która wniosek w tym przedmiocie wiąże wyłącznie z innym niż zapadłe w sprawie rozstrzygnięciem.

Skład orzekający

Katarzyna Gonera

przewodniczący

Halina Kiryło

członek

Maciej Pacuda

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uzupełniania postanowień w przedmiocie kosztów postępowania, w szczególności kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oraz wymogów formalnych wniosku w tym zakresie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wniosku alternatywnego w sytuacji oddalenia zażalenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć ani nietypowych faktów.

Koszty pomocy prawnej z urzędu: czy wniosek o ich przyznanie musi być alternatywny?

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I UZ 1/17
POSTANOWIENIE
Dnia 29 sierpnia 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)
‎
SSN Halina Kiryło
‎
SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca)
w sprawie z odwołania M. J.
‎
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w
[…]
‎
w sprawie ze skargi odwołującej się o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 21 stycznia
2016 r., sygn. akt V Ua
[…]
,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 sierpnia 2017 r.,
‎
wniosku o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt I UZ 1/17,
oddala wniosek.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. oddalił zażalenie wniesione przez ubezpieczoną M. J. na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 13 października 2016 r. Wymienione postanowienie nie zawierało rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.
Ustanowiony dla ubezpieczonej pełnomocnik z urzędu w piśmie procesowym z dnia 3 lipca 2017 r. wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 kwietnia 2017 r. w zakresie przyznania mu kosztów pomocy prawnej, powołując się na zgłoszony w zażaleniu wniosek w tym przedmiocie.
Zdaniem Sądu Najwyższego, wniosek pełnomocnika ubezpieczonej nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Zgodnie z art. 351 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio do postanowień na podstawie art. 360 k.p.c., strona może w ciągu dwóch tygodni od doręczenia jej postanowienia zgłosić wniosek o uzupełnienie tego postanowienia, jeżeli sąd, między innymi, nie orzekł o całości żądania.
W zażaleniu rozpoznawanym przez Sąd Najwyższy został co prawda sformułowany przez pełnomocnika ubezpieczonej wniosek dotyczący kosztów postępowania zażaleniowego, któremu towarzyszyło oświadczenie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części, ale dotyczył on tylko takiej sytuacji, w której zażalenie zostałoby uwzględnione. Pełnomocnik ubezpieczonej wniósł bowiem o „zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania zażaleniowego”. W zażaleniu brak natomiast wniosku alternatywnego, zgłoszonego na wypadek nieuwzględnienia zażalenia, w którym pełnomocnik ubezpieczonej domagałby się przyznania jemu osobiście od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w B. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Oddalając zażalenie, Sąd Najwyższy, z jednej strony, nie miał zatem żadnych podstaw do orzeczenia o kosztach w sposób postulowany przez pełnomocnika, z drugiej zaś strony, wspomniany brak wniosku alternatywnego uniemożliwiał Sądowi Najwyższemu przyznanie pełnomocnikowi tych kosztów od Skarbu Państwa. Nie istnieją bowiem podstawy do przyznania kosztów postępowania stronie (oraz jej pełnomocnikowi), która wniosek w tym przedmiocie wiąże wyłącznie z innym niż zapadłe w sprawie rozstrzygnięciem.
Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające uzupełnienie postanowienia, gdyż wbrew odmiennemu stanowisku pełnomocnika ubezpieczonej postanowienie z dnia 12 kwietnia 2017 r. rozstrzyga o całości żądania zgłoszonego w zażaleniu. Dlatego, na podstawie art. 351 § 1 i 3 k.p.c.
a contrario
w związku z art. 394
1
§ 3 k.p.c.,
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
aw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI